Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


A. A. Winnubst V 'De geschiedenis en het heden leren ons, dat overal waar de islam

Dovnload 66.67 Kb.

A. A. Winnubst V 'De geschiedenis en het heden leren ons, dat overal waar de islam



Datum10.10.2017
Grootte66.67 Kb.

Dovnload 66.67 Kb.

Trouw - Letter en Geest, zaterdag 14 mei 2005

Gesprekken met mijn vriend Boutros Abu-Haini

door P.A.A. Winnubst

V
'De geschiedenis en het heden leren ons, dat overal waar de islam zich in een bestaande cultuur vestigt, het vroeg of laat tot een burgeroorlog komt. Het is de goddelijke missie van de islam om de strijd aan te gaan met alle waarden van een 'ongelovig volk'. Deze waarden moeten indien mogelijk worden vervolmaakt of, als dat niet kan, worden vernietigd. Met als einddoel het vestigen van een theocratie, een godsstaat, gebaseerd op de leer van de Koran.'
oormalig Verenigde Naties-medewerker Piet Winnubst laat zich de les lezen door zijn 'fictieve vriend Boutros Abu-Haini, een Arabische, orthodoxe christen die vanuit het perspectief van meer dan duizend jaren omgang met de
islam met verbazing, zo niet verbijstering, gadeslaat hoe Europa met de islam omgaat'.

Nu we Pinksteren vieren ben ik, net zoals veel Nederlanders, meer dan ooit geneigd om aan te nemen dat de moord op Theo van Gogh slechts een incident is geweest. Een moord gepleegd door een Nederlandse jongen van Marokkaanse afkomst die slechte vrienden had en in een moment van enorme frustratie en in totale verstandsverbijstering tot die vreselijke daad is gekomen. Als we Mohammed B. op tijd aan een baan hadden geholpen, met hem hadden gepraat, hem eventueel naar een psychiater hadden gestuurd, in plaats van hem - te midden van zijn vriendenkring - te laten leven bij de gratie van onze sociale voorzieningen, dan was dat alles niet gebeurd.

Mijn vriend Boutros Abu-Haini, die in islamitische landen heeft geleefd en gewerkt, de heilige boeken van de islam leest en zich verdiept in de geschiedenis van de islamitische cultuur, zegt dat ik een typisch slachtoffer ben van een ziekte die het zenuwstelsel van de Europese cultuur aantast. Een ziekte veroorzaakt door een zich snel uitbreidend virus dat 'christelijk wensdenken' heet. De twee opvallendste symptomen van dit ziektebeeld zijn:

a) dat wij uit de grote hoeveelheid informatie die ons dagelijks bereikt, alleen nog die feiten selecteren, die onze gemoedsrust bevorderen;

b) dat wij tegen beter weten in geloven dat culturen gelijkwaardig zijn en dat godsdiensten ook gelijkwaardig zijn.

Zegt mijn vriend Boutros: ,,Neem het geval Mohammed B. Hoe kun je nou zeggen, dat dit slechts een incident was. Je weet toch dat er in de wereld dagelijks tientallen mensen in naam van de islam worden vermoord. En hier doel ik niet in de eerste plaats op de grote terroristische aanslagen in New York, Spanje, Tsjetsjenië, etc. waar 'ongelovigen' het slachtoffer van zijn. Nee. Ik bedoel hier die vele 'gelovige' vaders die 'ongelovige of afvallige' moeders vermoorden; de broers die hun zussen ombrengen, en de 'gelovigen' die andersdenkende gelovigen ombrengen. Ik verwijs hier naar de slachtoffers van rivaliserende geheime broederschappen onder elkaar: orthodoxe sjiieten tegen soennieten en aanhangers van de ene koranschool tegen de andere. Ik denk hier aan al die goedwillende mensen, in het bijzonder politici, filosofen, leraren, maar ook kleine lieden zoals de dorpsonderwijzer, de politieman, of die jonge vrouwen met of zonder sluier.''

Boutros kijkt me indringend aan en vervolgt: ,,Nee, de moordenaar van Theo van Gogh was een normaal begaafde, religieus gemotiveerde jongeman, die zijn Koran heeft gelezen. Een gelovig moslim die heeft gebeden en gemediteerd, en heeft gesproken met zijn religieuze leermeesters. Toen eerst heeft hij besloten zich te offeren voor de verbreiding van de islam, het welzijn van de mensheid. Door een rituele moord uit te voeren vervulde hij zijn plicht als moslim en hoopte zo als martelaar in de hemel te komen. Hij liet een brief achter op het lijk van zijn slachtoffer met een belangrijke mededeling aan zijn geloofsgenoten: 'Het feit dat u (t.w. Ayaan Hirsi Ali) zo openlijk uw kwaad uit kunt spuien is niet aan uzelf te danken, maar aan de Islamitische Ummah. Zij heeft haar taak van verzetten tegen het onrecht en het kwaad laten liggen en ligt haar roes uit te slapen. Al uw vijandelijkheden tegen de Islam is dus alleen de Islamitische Ummah kwalijk te nemen.' Met andere woorden: jullie hebben niet gedaan wat jullie volgens de Koran moeten doen.''1

Het 'heilige' boek de Koran

Toen ik Boutros vertelde, dat ik dacht dat hij wel wat overdreef, vroeg hij mij: ,,Heb je de Koran gelezen?''

Ik bekende: ,,Nee.''

,,Typisch'', zei hij. ,,Je bent geen uitzondering. Moet je al die journalisten en commentatoren horen op de televisie; je herkent meteen de mensen die nog nooit een blik in de Koran hebben geworpen en zich, aangestoken door het virus van het christelijk wensdenken, laten leiden door wat de gelovige moslim over zijn islam hier bij ons kwijt wil. Weet jij wat het woord islam betekent?''

,,Vrede'', zeg ik. Dat krijg ik steeds als vertaling te horen op radio en tv en in de kranten.

Boutros: ,,Je hoeft geen groot arabist te zijn om te weten dat het woord islam 'onderwerping' betekent. En onderwerping is ook het sleutelwoord van de Koran.''

,,Je kunt toch niet zeggen dat alle aanhangers van de islam potentiële moordenaars zijn!''

,,Nee, zeker niet'', antwoordde Boutros. ,,Veel aanhangers van de islam zijn vredelievende en vredezoekende, gelovige mensen. Maar de orthodoxen in de leer, de echte volgelingen van de profeet Mohammed, de soldaten in de strijd van God zelf - zij zijn allen potentiële moordenaars, daartoe opgeroepen door de Koran.''2

,,Mohammed was een wees die stemmen hoorde en net als Jezus van Nazareth een profeet wilde zijn. Hij werd door de christelijke gemeenschap waarin hij leefde belachelijk gemaakt. Mohammeds oorlog begon met een conflict dat hij had met de joodse en christelijke groeperingen waartussen hij leefde. Het ontaardde in een strijd met als doel om een aards wereldrijk te stichten (geen 'geestelijk' zoals bij de christenen). Mohammed nam zelf aan negentien veldslagen deel. De oorlogsbuit was voor hem. Hij had negen vrouwen en meerdere slavinnen. En toen hij stierf liet hij, naast een stuk land en een wit muildier, zijn wapens na.''

,,Maar wat is dan de eigenlijke betekenis van de Koran?'', vraag ik.

'Ok', zegt Boutros, die nu de houding aanneemt van een geduldige onderwijzer. ,,Ten eerste. Voor de orthodoxe moslim is de Koran een heilig boek, het woord van God, dat voor alle tijden geldig is en niet toegankelijk voor een zich veranderende interpretatie.''3

,,Ten tweede: Samengevat zegt de Koran: jullie joden en christenen hebben van God de gedeeltelijke waarheid ontvangen. In de Koran staat de volledige waarheid. Dus, bekeer je tot de islam en strijd mee voor de opbouw van een islamitisch wereldrijk.''

,,De Koran onderscheidt zich in het bijzonder van de heilige boeken van de joden en christenen doordat hij zich niet in de eerste plaats richt tot een uitverkoren volk, maar tot de strijdbare mannen, de soldaten, de mensen die een islamitische gemeenschap moeten opbouwen. De gelovige, ook als hij er geen zin in heeft4, moet de wapens opnemen om de islam te verdedigen en te verspreiden; en wie dit niet kan, bijvoorbeeld wegens ziekte of leeftijd, moet de strijd financieel ondersteunen.''

,,Voor de mens die de oproep van de islam niet aanvaardt en voor de afvallige: de dood. Voor de gelovigen, en daarbij in de eerste plaats voor degenen die in de heilige strijd het leven laten, staat er een prachtige hemel te wachten: een ideale plaats voor jonge woestijnbewoners, een groene lusttuin met schaduw onder de bomen, een verkwikkende koele beek, en de beschikking over tientallen jonge maagden. Wat vrouwen in de hemel te wachten staat, wordt niet in details onthuld. Dat probleem is voor de islam sowieso niet zo acuut aangezien de Profeet heeft laten weten, dat hij zelf heeft gezien dat de grootste groep van hellebewoners vrouwen zijn.''5

,,Als je als leek de Koran leest'', zegt Boutros, ,,valt je nog een ander element op. De Koran is agressief. Agressief in zijn boodschap om een wereldrijk op te bouwen. Agressief tegen andersdenkenden. De in Frankrijk levende, Tunesische islamitische theoloog, Abdelwahab Meddeb, komt tot de conclusie dat de hele islam ziek is: hij lijdt aan agressie. Als de meest opvallende symptomen van deze agressie noemt hij: antisemitisme en vreemdelingenhaat.''6

,,Maar beste Boutros'', val ik hem in de rede, ,,je wilt toch niet beweren dat het christendom niet agressief is geweest? Kijk eens naar wat de christenen in naam van hun God hebben gedaan: de kruistochten tegen de moslims, de Bartholomeusnacht tegen de protestanten in Frankrijk, de Holocaust.''

Boutros antwoordt: ,,Goed dat je hierover begint. Want met deze vergelijking kan ik een wezenlijk verschil tussen het christendom en de islam duidelijk maken. De orthodoxe christen die kennis neemt van de gewelddaden tegen ongelovigen, gepleegd door zijn geloofsgenoten, schaamt zich daarvoor en vraagt om vergiffenis. De strikt orthodoxe moslim die ervaart over gelijksoortige gewelddaden van zijn medestrijders schaamt zich erover dat hij er niet direct of indirect aan heeft meegedaan.7 Daarom ook is het voor een orthodoxe islamitische Turk zeer moeilijk, zo niet onmogelijk, om te erkennen en spijt te betuigen voor het feit dat de Turken, nog geen honderd jaar geleden, zo'n miljoen 'ongelovige' Armeniërs hebben vermoord en de rest (een paar miljoen) uit hun land hebben verdreven.8

De islam en de christenen

Mijn vriend Boutros Abu-Haini weet wat er in het nabije Oosten met de christelijke kerken is gebeurd. Hij heeft zelf meegemaakt hoe het is gegaan met de christelijke gemeenschap waarin hij is opgegroeid. Zijn christelijk dorp bestaat niet meer. Hij is zeer bezorgd over de toekomst van het christendom in West-Europa.

,,Weet je'', zegt Boutros, ,,toen Mohammed in 622 zijn woonplaats Mekka verliet en de stad Medina, waar hij asiel kreeg, voor zijn idealen wist te winnen is er een strijd ontstaan die zich tegen de joden, de Romeinen, de heidenen en in het bijzonder tegen de christenen richtte. De haat-liefde-verhouding tussen islam en christendom komt in de Koran steeds weer naar voren. Na een veldslag tegen de Romeinse legers bij Yarmouk in 638 stonden de islamitische soldaten voor Jeruzalem en sloten een 'eeuwigdurend verdrag' over godsdienstvrijheid met bisschop Sophronius. Maar in plaats van eeuwige godsdienstvrijheid ontstonden er conflicten die tenslotte leidden tot de ondergang van de christelijke gemeenschap in Israël. Hierbij werd de bibliotheek van bisschop Sophronius, de grootste ter wereld, met honderden oude wetenschappelijke en literaire manuscripten, in brand gestoken.''

,,Zo verging het ook de christelijke gemeenschap in Egypte. De koptische christenen in Egypte vroegen in 641 de moslims naar Egypte te komen om hen daar van de Byzantijnen en Syriërs te bevrijden. En toen de moslims naar Egypte kwamen, betekende dat het begin van het einde van de bloeiende christengemeenschap in Egypte.''

,,Overal waar de islam binnenkwam, met geweld, via vriendschappelijke verdragen of met nederzettingen van Arabische kooplieden, liep het op den duur hetzelfde af, namelijk met de ondergang van de christelijke gemeenschap. Zo zijn ze alle verdwenen: de bloeiende christelijke culturen rond de Middellandse Zee en in het Nabije Oosten, de Aramezen, de Chaldeeën, de Assyriërs. Het laatste slachtoffer was het Armeense volk, vermoord en verdreven door de Turken in het begin van de vorige eeuw.''

,,Maar Boutros”, zeg ik, ,,is het niet zo, dat grote politieke persoonlijkheden, op verschillende plaatsen en in verschillende tijden, hebben bewezen dat het niet uitgesloten is om binnen de islam een politieke structuur te vestigen waarin creatieve krachten een florerende humane maatschappij, met godsdienstvrijheid, in stand konden houden. Ik denk daarbij aan de oude islamitische rijken met als centrum Bagdad, Damascus, Cairo of Granada.''

,,Zeker'', antwoordt Boutros. ,,Er zijn tegenwoordig zelfs islamitische propagandisten die beweren dat de islam superieur is op wetenschappelijk, cultureel en politiek gebied, en dat al het goede in de westerse cultuur het resultaat is van islamitische filosofen en wetenschappers.9 Maar de waarheid is dat de islam haar eigen creatieve geesten vervolgt en/of doodt. Bijvoorbeeld de grootste klassieke dichter van de Arabische literatuur, Abu Nuwas (750-813) uit Perzië; de grootste wetenschapper en filosoof van zijn tijd, Averroës(1126-1198) uit Spanje; de filosoof en theoloog Surawardi (1153-1191) uit Syrië; de moderne Egyptische denker en schrijver Farag Foda (1946-1992).

,,Maar beste Boutros'', merk ik op, ,,er zijn tegenwoordig toch veel moslims die op zoek zijn naar een moderne vorm van islam?''

,,Zeker'', zegt Boutros, ,,maar dat is niet iets nieuws. Als men de islam ergens om kan prijzen, dan wel om de enorme inspanning om zich van zijn agressie te bevrijden. In deze strijd heeft de islam mensen voortgebracht van hoog intellectueel niveau en van grote morele uitstraling, mensen die ook buiten de islam grote waardering verdienen. Mensen als Ibn al-Muqaffa (8ste eeuw)10, Ibn Rawandi (9de eeuw) die talrijke mythen van de islam ontsluierde (zoals de mythen rond het ontstaan van de Koran en mythen rond het 'vrome' leven van de Profeet) tot en met de hedendaagse moedige moefti van Marseille S. Ben Sheick. Hij streeft naar een islam die kan integreren in de westerse, christelijke cultuur.''

Na dit lange relaas zwijgt mijn vriend Boutros. Hij staat op, loopt naar het raam en staart in de verte. En dan voegt hij eraan toe:

,,Helaas, van het begin van de islam tot en met vandaag hebben deze vernieuwers het, op den duur, altijd moeten afleggen tegen de radicale godgeleerden die opriepen de Koran naar de letter te volgen en terug te keren achter de agressieve strijdkreet 'Allahoe Akhbar': God is groter.''

Islam en Europa vandaag

,,Beste Boutros'', zeg ik, ,,dat is alles verleden tijd; laten we kijken naar het heden.''

,,Wel, dat is moedig van je'', antwoordt Boutros. ,,Welke christen met een warm hart voor de toekomst van het christelijke Europa durft onder ogen te zien dat bijna alle conflicten in de wereld voor een groot deel veroorzaakt worden door de islam. Heb je in Europa wel eens gehoord van een conflict met de hier wonende aanhangers van andere godsdiensten zoals het boeddhisme, shintoïsme of hindoeïsme? Nee. Deze godsdiensten zijn niet agressief.'' ,,De geschiedenis en het heden leren ons, dat overal waar de islam zich in een bestaande cultuur vestigt, het vroeg of laat tot een burgeroorlog komt. Het is de goddelijke missie van de islam om de strijd aan te gaan met alle waarden van een 'ongelovig volk'. Deze waarden moeten indien mogelijk worden vervolmaakt of, als dat niet kan, worden vernietigd. Met als einddoel het vestigen van een theocratie, een godsstaat, gebaseerd op de leer van de Koran.''

Mijn vriend Boutros leest me de les:

,,Met haast criminele oppervlakkigheid en desinteresse voor religieuze waarden en tradities, en gespeend van ook maar een greintje historisch bewustzijn, is de geseculariseerde Europeaan bezig de islamitische cultuur met open armen te ontvangen. In de zin van: we hebben hier een groep Italianen en ook nog eens een groep Portugezen kunnen integreren; welnu, waarom zal dat dan niet ook mogelijk zijn met een groep uit een islamitische cultuur. Er werd zelfs een woord voor gevonden, een nieuw politiek ideaal: de multiculturele maatschappij.''

,,Waar in het verleden het vestigen van een islamitische gemeenschap gewoonlijk slechts met grote voorzichtigheid en gespreid over tientallen jaren kon plaatsvinden, zet Europa opeens zijn poorten open en zegt: kom maar binnen arbeiders, politieke vluchtelingen, economische vluchtelingen, scheepsladingen vol. Zelfs als de vraag opkomt of deze mensen zich dan aan onze cultuur moeten aanpassen, blijft men gul: nee natuurlijk, jullie mogen jullie eigen islamitische cultuur bewaren.''

De islam in Nederland

Mijn vriend Boutros Abu-Haini woont nu vijf jaar in Nederland, maar zijn hart is nog in het Nabije Oosten bij de kleine, vervolgde groepen christenen die zich met veel moeite staande houden, omgeven door een islamitische cultuur. Hij is naar Nederland gekomen omdat hij hier voor zijn kinderen een toekomst in een Europees christelijk milieu meende te vinden. Nu maakt hij zich zorgen.

Hij vertelt: ,,Tweemaal heeft de islam geprobeerd Europa militair te veroveren. De eerste poging strandde in de slag van Poitiers (732). De tweede poging, via het Ottomaanse Turkse Rijk, kwam tot stilstand voor de poorten van Wenen (1683). En nu verloopt het via een oude beproefde weg: het vestigen van moslimgemeenschappen op basis van economische belangen.''

,,Zelfs serieuze mensen stellen op de tv de vraag: 'Wat is Nederlandse cultuur überhaupt? En bestaat er wel zoiets als een Europese cultuur?' Ze moesten die mensen eens een paar jaar in een willekeurig Aziatisch, islamitisch of Afrikaans dorp laten wonen. Dan zullen ze spoedig van hun domme twijfels bevrijd zijn.''

,,Klaarblijkelijk wordt er in het Europese schoolsysteem geen aandacht besteedt aan het vak cultuurgeschiedenis. Tweeduizend jaar christelijk onderwijs heeft veel meer achtergelaten in de koppen en harten van de Europeanen dan ze zelf bevroeden, ook bij degene die meent niets meer met kerk of geloof te maken te hebben. Maar als een volk het geloof in zijn eigen waarden verliest, en niet meer bereid is voor het behoud van zijn eigen waarden te vechten, is het ten dode opgeschreven; de zwakte van het ene volk roept de agressie van de buurvolkeren op. Zo zit de wereld nu eenmaal in elkaar.''

,,Weet je'', vervolgt Boutros, ,,nu de eerste islamitische subculturen in onze samenleving zichtbaar worden (stadswijken met een eigen taal, eigen kleren, eigen winkels) komen ook de eerste twijfels op over het ideaal van een multiculturele maatschappij. Nee, ook de islamieten moeten, bij nader inzien, op zijn minst een beetje integreren, vindt men. Maar men weet niet dat de Koran zegt dat de gelovige moslim niet mag en dus niet kan integreren; de orthodoxe moslim kan alleen veroveren, 'onderwerpen'. Nou, daar zitten we dan.''

Enkele voorstellen

Ik heb een beetje medelijden met mijn vriend Boutros. Het lijkt wel of hij de moed heeft opgegeven. Daarom doe ik hem een paar voorstellen om hem ervan te overtuigen dat Nederland in één generatie tijd niet noodzakelijk een islamitisch land zal zijn.

,,Als eerste maatregel'', zo begin ik, ,,gaan we een korte maar intensieve mediacampagne voeren, een nationaal gewetensonderzoek. Thema is de vraag hoe het kon gebeuren dat, beginnend in de jaren zeventig van de vorige eeuw, politici, kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders en alle anderen die voor het welzijn van ons volk verantwoordelijk waren aan een islamitische cultuur het aanbod deden om zich bij ons te vestigen met als slogan 'leve de multiculturele maatschappij!' Dit onderzoek zal leiden tot een beter inzicht in de toestand van ons volk en tot een behoefte aan scholing in cultuurgeschiedenis. Het zal leiden tot de conclusie dat wat toen gebeurd is, fout was. Of zoals Helmut Schmidt - die bondskanselier was toen in Duitsland dezelfde foute besluiten werden genomen als in Nederland - het formuleerde: Es war ein Fehler.''

,,Ten tweede: We stoppen, of ontmoedigen, de immigratie van mensen uit niet-Europese landen en laten alleen nog mensen toe die makkelijk kunnen en willen integreren.''

,,Ten derde: We laten iedereen die een aanvraag indient om Nederlander te worden een verklaring ondertekenen dat hij de grondwet van ons volk zal respecteren en geen pogingen zal ondernemen om die buiten werking te stellen. Hij verklaart in het bijzonder de volgende idealen na te willen streven: a) scheiding van kerk en staat, b) gelijkheid van man en vrouw, c) respect voor het recht op vrije meningsuiting van iedereen, d) en democratie als ideaal staatsbestel. Een ieder die deze verklaring (nog) niet heeft ondertekend, is geen burger van ons land, heeft geen recht op sociale uitkeringen en geen passief of actief stemrecht. Hij is een gast en mag in ons land verblijven zolang hij daarvoor de financiële middelen heeft of zolang burgers van ons land voor zijn onderhoud garant staan.''

,,Ten vierde: We maken een duidelijk verschil tussen enerzijds de aanhangers van een moderne islamitische religie die kan en wil integreren in onze Nederlandse, vanuit een eeuwenlange joods-christelijke traditie gegroeide cultuur en anderzijds de aanhangers van de orthodoxe, fanatieke islam, bijvoorbeeld de aanhangers van de zeer agressieve vanuit Saoedi-Arabië gefinancierde islam. Deze laatste vorm van islam wordt hier verboden omdat zij zich als doel stelt ons staatsbestel te ontwrichten, en dus staatsgevaarlijk is. In deze context zijn ook de islamitische scholen te beoordelen. Alle scholen waar onduidelijkheid bestaat over de doelstelling de kinderen volledig en efficiënt te integreren in onze samenleving moeten gesloten worden. De bewijslast komt bij de scholen zelf te liggen.''

De symptomen bestrijden

,,Wat denk je van mijn voorstellen?'', vraag ik Boutros. ,,Zouden die niet kunnen helpen om hier een islam te ontwikkelen die zich in onze cultuur kan integreren?''

,,Ze lijken me nuttig'', zegt Boutros heel voorzichtig, ,,maar waarschijnlijk komen ze te laat. Het zal politiek wel niet meer haalbaar zijn. Het lijkt me makkelijker om positieve stromingen in de islam te ondersteunen en de symptomen van de islamitische ziekte, de agressiviteit, aan te pakken: het antisemitisme en de haat ten opzichte van andersdenkenden, de intolerantie. Begin eens met het verbieden van het in het openbaar roepen van 'Allahoe Akhbar'.''

,,Maar Boutros'', zeg ik, ,,deze roep is toch een gebed. Dat kun je niet verbieden.''

Antwoordt Boutros: ,,Een typisch voorbeeld van westerse onwetendheid. De kreet 'Allahoe Akhbar' is, binnen de moskee, een oproep tot mobilisatie en motivatie om te gaan bidden; en buiten, op het slachtveld, is het een strijdkreet om de ongelovigen, de afvalligen en andersdenkenden angst aan te jagen. Geroepen vanaf de minaret heeft ze beide betekenissen. Het buiten de moskee roepen van die strijdkreet moet worden verboden, omdat onze cultuur het niet toestaat dat andersdenkenden zich bedreigd gaan voelen. En als het de bedoeling is de gelovige moslims op te roepen om naar de moskee te komen, kennen jullie in Nederland een eeuwenoud en alom geaccepteerd gebruik: de klok luiden.''

,,Een ander voorbeeld van onacceptabele tolerantie ten opzichte van symptomen van islamitische agressie is het toelaten van bloedoffers of het feest Id al-Adha, het offerfeest, waarbij de kelen van schapen worden doorgesneden. Niet alleen is het ritueel doorsnijden van de keel van dieren een oude barbaarse praktijk, waartegen alle dierenbeschermers in het verweer zouden moeten komen, maar het geldt ook als symbool voor het doorsnijden van menselijke kelen. .Daarom moet het met grote strengheid worden verboden. Ook Mohammed B. oefende op een schaap voordat hij Van Gogh de keel doorsneed.''

De oneerlijke dialoog

,,Weet je'', zegt Boutros, ,,het is zo moeilijk om met een orthodox denkende moslim een dialoog aan te gaan, bijvoorbeeld over verdraagzaamheid of over de noodzaak van wederzijds respect. Hij doet alsof hij dat dankbaar accepteert. Wat hij niet zegt is dat hij zo'n gesprek alleen kan en mag aangaan met als doel om een zegevierende islamitische staat op te richten.''

Ik probeer mijn vriend Boutros beter te begrijpen. Natuurlijk, hij komt uit een land waar de islam de dominante religie is. Boutros is tenslotte geen Europeaan. Zijn cultuur, ook al is hij christen, is zeker ook gevormd door de oosterse cultuur.

,,Hoe kun je nou zeggen, Boutros'', vraag ik, ,,dat wij met een moslim geen open en eerlijk dialoog aan kunnen gaan?''

,,Dat zit zo'', antwoordt Boutros: ,,Ten eerste: het is een moslim strikt verboden vriend te zijn of vriendschappelijk om te gaan met een ongelovige11. Maar een nog groter probleem is de taqiyya. Een begrip waarover de moslims niet graag in het openbaar, en zeker niet met ongelovigen, praten. Het Arabische woord taqiyya betekent eigenlijk 'oppassen, bewaren, beschermen en voorzichtig zijn'. De instructie die met dit woord wordt aangeduid, is gebaseerd op een vers uit de Koran.12 Volgens de taqiyya leert de moslim dat hij kan huichelen, doen alsof, wanneer hij zich in moeilijkheden bevindt. Bijvoorbeeld wanneer hij in een heidense omgeving leeft, of als ketter door andere moslims wordt vervolgd, kan hij 'doen alsof'. De voorwaarde is dat de moslim de ware islam in zijn hart trouw blijft. Dus in Nederland zou een moslim kunnen zeggen, dat hij voor democratie is en voor gelijkheid tussen man en vrouw, etc. Hij kan zich zelfs christelijk laten dopen als hij maar in zijn hart de ware islam bewaart en zijn verplichtingen weer nakomt zodra de omstandigheden daartoe geschikt zijn.''

,,De consequenties voor het omgaan met moslims die de taqiyya praktiseren, zijn voor mensen, opgegroeid en verankerd in de Europese cultuur, haast niet te overzien. Waarschijnlijk was de Duitse Kardinaal Lehmann zich van deze problematiek bewust toen hij zei dat het zeer ontmoedigend is met de islam een dialoog aan te gaan.''13

Turkije, het verloren Ottomaanse rijk

,,Boutros, wat denk je over de komst van Turkije als lid van de Europese gemeenschap?''

,,Turkije wil naar Europa om weer een grootmacht te kunnen zijn. Voor Europa is Turkije een Trojaans paard, zoals de Libische leider Kadafi het correct formuleerde. Maar Europa zal dat zo niet zien. De Europeaan gelooft tenslotte altijd in het goede van de ander.''

,,Weet je, Boutros'', zeg ik, ,,kan het toch niet zo zijn, dat de bij ons levende aanhangers van de islam, onder de sociale dwang om zich aan te passen aan Europese christelijke verworvenheden zoals gelijkheid van man en vrouw, humane behandeling van gevangenen en andersdenkenden, vrijheid van godsdienst etc., langzamerhand echte Europeanen worden; dat zij zullen gaan leven en denken vanuit de waarden en normen van een eeuwenoude christelijke traditie met alle maatschappelijke voordelen die dat heeft voorgebracht?''

Boutros: ,,Je bent heel duidelijk een slachtoffer van het christelijk wensdenken, en dat dan in een terminale fase.''

Voetnoten:

1. Koran 9/123: 'O, gij die gelooft, bestrijdt de ongelovigen die in uw nabijheid zijn en laat hen hardheid in u vinden en weet dat God met de godvruchtigen is.'

2. Koran 9/29: 'Bestrijdt diegenen onder de mensen van het Boek, die in God noch in de laatste Dag geloven, noch voor onwettig houden wat God en Zijn boodschapper voor onwettig hebben verklaard, noch de ware godsdienst belijden totdat zij de belasting met eigen hand betalen, terwijl zij onderdanig zijn.'

3. Koran 18/27: 'En verkondig hetgeen u door Uw Heer is geopenbaard in het Boek. Er is niemand, die Zijn woorden kan veranderen en je zult geen toevlucht vinden buiten Hem.' Samenvattend wordt in de Koran gezegd: de Koran is volledig gedetailleerd in waarheid en recht (6/114-115); het bevat de verklaringen voor alle dingen (16/89) en ieder voorwerp van wijsheid wordt erin verklaard (44/4).

4. Koran 2/216: 'Vechten is je geboden ofschoon je er afkerig van bent; maar het kan zijn, dat je tegenzin hebt in iets terwijl het goed voor je is en het kan zijn, dat je iets behaagt terwijl het slecht voor je is. God weet het en jij weet het niet.'

5. Hadith 4:464: Imran bin Husain vertelde dat de Profeet zei: 'Ik keek naar het Paradijs en zag dat de meeste van zijn bewoners arme mensen waren; en ik keek naar de Hel en zag dat de meeste bewoners vrouwen waren.'

6. Abdelwahab Meddeb, 'La Maladie de l'islam', 2002, Édition du Seuil, Paris.

7. Koran 49/15: 'De ware gelovigen zijn slechts degenen, die in God en Zijn boodschapper geloven en daarna niet twijfelen, doch met hun bezittingen en persoon voor de zaak van God strijden. Zij zijn de waarachtigen.' En Koran 8/74: 'En degenen die geloven en hun huizen verlaten en die streden voor de zaak van God en degenen die hun schuilplaats verstrekken en hen helpen zijn de ware gelovigen.'

8. Dit is geheel in overeenstemming met Koran 2/191: 'En doodt hen, waar je hen ook ontmoet en drijft hen uit, vanwaar zij u hebben uitgedreven.'

9. In tegenstelling tot wat er in de Koran staat over haar volledigheid in de verklaring van alle dingen is er weinig of niets terug te vinden van het hoge culturele en wetenschappelijke niveau in de buurlanden gedurende de periode waarin de Koran geschreven werd. In de zesde eeuw, waarin de byzantijnse keizer Justinianus zijn machtsbereik weer uitbreidde tot aan de grenzen van het oude Romeinse imperium, werd er wetenschappelijk veel werk verzet, vooral op het gebied van geneeskunde, sterrenkunde, geschiedschrijving, literatuur en geografie. Men moest de Latijnse, de Griekse en de Perzische taal kennen om toegang tot het wetenschappelijk niveau van die dagen te verkrijgen. Toen de Koran werd geschreven moest men van Paus Gregorius de Grote hebben gehoord of van de prachtige teksten van kerkvaders als Origines (185-254), Athanasius (296-373) en Augustinus (354-430). In de Koran is hiervan niets terug te vinden. Zie Averil Cameron, The Mediterranean world in late antiquity, 1993, Routledge, London.

10. Ibn al-Muqaffa introduceerde het proza in de Arabische literatuur.

11. Koran 3/28: 'Laat de gelovigen geen ongelovigen als vrienden verkiezen boven de gelovigen - en wie dat doet heeft geen deel aan God, tenzij gij u zorgvuldig voor hen hoedt.' En Koran 60/1: 'O gij die gelooft, neemt Mijn vijanden en uw vijanden niet tot vrienden!' En Koran 60/13: 'O gij die gelooft, bevriendt u niet met een volk waarmee God vertoornd is'.

12. Koran 16/106: 'Wie God verwerpt, na te hebben geloofd - behalve hij die wordt gedwongen terwijl zijn hart in het geloof vrede blijft vinden - en zijn hart voor het ongeloof opent, op hem rust Gods toorn; en er zal een grote straf voor hem zijn.'



13. Trouw, 10 december 2004.

Copyright: Winnubst, P.A.A.


Dovnload 66.67 Kb.