Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Accumulatie en Hyperaccumulatie van Cadmium in planten

Dovnload 123.18 Kb.

Accumulatie en Hyperaccumulatie van Cadmium in planten



Datum14.09.2017
Grootte123.18 Kb.

Dovnload 123.18 Kb.


Accumulatie en Hyperaccumulatie van Cadmium in planten.
Extra bijlage Scheele (2010)
In de V.S. van Amerika zijn meerdere rapporten verschenen over de risico’s van Superfunds.

Superfund Sites are a classification of serious hazardous waste disposal sites.
A hazardous waste is waste that poses substantial or potential threats to public health or the environment. The Environmental Protection Agency (EPA) calculates the actual or potential release of hazardous substances from a site through air, surface water or groundwater.
In deze extra bijlage bij rapport Scheele(2010, ) wordt speciaal aandacht besteed aan bioaccumulatie van cadmium in planten in waterbodems en de verspreiding ervan via de lucht naar de omgeving.

Dit als antwoord op een rapport van het onderzoeks bureau IMARES waarin wordt gesteld : dat cadmium opname door planten minder goed gaat omdat het geen essentieel element is voor planten.

Ook stelt IMARES: Cadmium lijkt niet makkelijk opgenomen te worden door planten.
Zeer veel gepubliceerde resultaten van onderzoek bewijzen het tegendeel.

Er vindt hyperaccumulatie plaats in zeer veel planten.

Salt D. E.et al.



Plant Physiol. (1995) 109: 1427-1433

Mechanisms of Cadmium Mobility and Accumulation.


A few laboratory studies have clearly demonstrated the importance of aquatic plants in

accumulation of cadmium

Remarkably, trichomes (hairs) on the leaf surface contained 556 mg/kg dry weight Cadmium.

A careful comparison of the distribution of Cadmium and trichomes in these leaves

clearly shows that Cadmium preferentially accumulates in trichomes.
Trichomes (haren) bevinden zich op de periferie (het oppervlak) van de bladeren van de planten. Deze fijne plantendelen worden direct geconfronteerd met invloeden van de omgeving. De trichomes ondergaan het effect van krachtige windvlagen en sterke temperatuurschommelingen. Hoge cadmium concentraties in trichomes tasten de celwand aan die necrotisch wordt. Vooral door het toxische effect van cadmium breken de trichomes af en verpulveren tot fijn stof dat wordt meegenomen door de wind en mist druppels. .

De concentratie van het metaal in een stofdeeltje neemt toe naarmate het stofdeeltje kleiner wordt (Al-Rajhi et al. 1999 geciteerd door Scheele 2010). Hoge concentraties van metalen in stofkorrels stoten andere stoffen af en blijven zelf met elkaar verbonden tot kleine korrels. Dit leidt tot zeer fijn stof (particulate matter: PM2,5). Het stof wordt kilometers ver verspreid door de wind, dringt de huizen binnen, en wordt onmerkbaar geïnhaleerd wordt door mensen woonachtig in de omgeving.


Afgebroken trichomes op bladeren worden vervangen door nieuwe trichomes, die ook cadmium accumuleren, en die vervolgens weer als stof worden opgenomen in de omringende lucht.

Hyperaccumulerend planten, in vervuilde waterbodems,veroorzaken, in het groeiseizoen, cadmium concentraties in de omringende lucht van de plant.

In het geplande Waterdunen bij Breskens wordt het cadmium door de stevige westenwinden rechtstreeks het achterland in geblazen.

Dit proces is analoog wat ook plaats vindt bij verspreiding van stuifmeel door de wind in de omgeving.


Hierbij nog, komt de mededeling uit het IMARES rapport dat mogelijke blootstellingroutes zijn: “Verwaaing van vervuilende bodemdeeltjes door erosie van het totale bodemoppervlak en “Inademing van deeltjes in de lucht”.  
Opname van cadmium door planten
Lefèvre, I. et al. (Universiteiten van Leuven en Brussel)

Environmental and Experimental Botany (2009); 65.142-152

More than 30% of accumulated Cadmium was found at the leaf surface and accumulated in trichomes.



Domínguez-Solís JR, Plant Biotechnol J. (2004);6: 469-76.

Investigation of the epidermal leaf surface clearly showed that most of the cadmium had accumulated in the trichomes.


Hokura, A. et al.

Chem Lett (2006) ;35 :1246-1247

Our finding supported that the compartmentation of cadmium and zinc occurs in the vacuole of the trichomes

Fenska, K. E.

Superfund Site Report: PALMERTON ZINC PILE, Oklahoma Junior Academy of Science

Evaluating the Synergistic Effects of Lead, Cadmium, Zinc and Manganese on Selected Cellular Models



Airborne dust still contain HEAVY METALS such as LEAD, CADMIUM, and ZINC from former process wastes into the Borough of Palmerton
Ager, F.J.

Nuclear Instruments & methods in physics research (2002), 189: 494-498 

The results showed that cadmium is sequestered within the trichomes on the leaf surface

Rapport van J.L. Schnoor, L.A. Licht, M.A. St. Clair, and C. Just, University of Iowa; and L.E. Erickson, Kansas State University (1995):

Risk assessments at Superfund sites reveal that exposure to wind-blown dust by inhalation and ingestion of soil (by children) is the greatest risk to human health.

Main article: Cadmium poisoning



The most dangerous form of occupational exposure (blootstelling van personen) to cadmium is inhalation of fine dust and fumes,

`Bladeren van planten in Superfunds die hyperaccumulatie voor cadmium vertonen in waterbodems vergaan tot fijn stof. De hoge cadmium concentraties in het stof bereiken de omwonenden.


Sharma, A. et al

Marine Biology Research ( 2010); 6 : 511 - 518

Accumulation of heavy metals and its biochemical responses in Salicornia brachiata, an extreme halophyte.



Salicornia plants (Zeekraal) had increased accumulation of the heavy metals (cadmium)

IMARES rapporteert: Het kale slik (in de Hedwige polder) zal eerst gekoloniseerd worden door nopjeswieren en zeekraal!

Zeekraal neemt cadmium zeer gemakkelijk op.(vnl. in de trichomes)
Caranza Alvarez,C. et al

Water Air and Soil Pollution (2007), 188 : 297-309

Accumulation of Heavy metals in Scirpus maritimus (Zeebies)

Plants were able to hyperaccumulate cadmium
IMARES rapporteert: Achtereenvolgens zullen soorten zoals zeebies (Scirpus maritimus) (in de Hedwige polder) dominant worden!
Ook zeebies neemt zeer gemakkelijk cadmium op (vnl. in de trichomes)
IMARES geeft gehalten aan van cadmium in Zeebies ( Scirpus maritimus) bepaald in 1985 in Saeftinge. Deze gehalten zijn gemiddelden van de hele wortel en van het hele blad. Deze verouderde methode geeft het gehalte aan cadmium in de totale hoeveelheid plantweefsel. Dit geeft slechts lage waarden aan.

Het cadmium hoopt zich op in de trichomes (haartjes) op het blad van waar het continu wordt doorgegeven als fijn stof aan de omringende lucht. Nieuwe trichomes met cadmium ondergaan het zelfde lot.

. Als hoge waarden in de trichomes die slechts een zeer klein deel van het hele blad vertegenwoordigen worden betrokken op grootste deel van het bladweefsel, dat geen of weinig cadmium bevat, resulteert dit in lage waarden. Dit heeft weinig te maken met de hoge waarden in trichomes die het probleem veroorzaken.

Hooda, V.



Journal of Environmental Biology April 2007, 28(2) 367-376 (2007)

Several metal hyperaccumulator plant species:


Thlaspi caerulescens --Zn, Cadmium; Reeves and Brooks (1983); Baker and Walker (1990)

Brassica oleracea-- Cadmium; Salt et al. (1995b)

Arabidopsis halleri-- Zn, Cadmium; Reeves and Baker (2000); Cosio et al. (2004)

Corydalis pterygopetala-- Zn, Cadmium; Yanqun et al. (2005)

Salsola kali-- Cadmium; de la Rosa et al. (2004)

Helianthus anus -- Cadmium, Cr, Ni; Turgut et al. (2004)


Kuboi, T.

Plant and Soil (92), : 405-415,

Family-dependent cadmium accumulation characteristics in higher plants

door - Geciteerd door 69 - Verwante artikelen

Thirty four plant species belonging to 9 families were grown on a sand soil with various levels of Cadmium. Plant families were classified into 3 groups.

(1) low accumulation, Leguminosae;

(2) moderate accumulation, Gramineae(Grassen), Liliaceae, Cucurbitaceae and Umbelliferae; and

(3) high accumulation (in het bijzonder hyperaccumulatie), Chenopodiaceae (chenopods), Cruciferae (Kruisbloemen familie), Solanaceae (Nachtschade familie)and Compositae (Composietenfamilie).


Hoge tot Hyper accumulatie van cadmium vindt plaats in Chenopods:

The most common chenopods in our region are several species of Atriplex (saltbush) and Chenopodium (goosefoot, pigweed); the latter genus contains both native and exotic herbs.De meest voorkomende Chenopods in onze regio zijn verschillende soorten van Atriplex (zoutgras) en Chenopodium (Ganzenvoetfamilie, amarant).



Hoge tot Hyper accumulatie van cadmium vindt plaats in de : Kruisbloemenfamilie (Cruciferae of Brassicaceae)

In Nederland komen de volgende geslachten voor: Alliaria, Alyssum (geslacht Schildzaad), Arabidopsis, Arabis (geslacht Scheefkelk), Armoracia, Aubrieta, Barbarea (geslacht Barbarakruid), Berteroa, Brassica (geslacht Kool), Bunias (geslacht Hardvrucht), Cakile, Calepina, Camelina, Capsella (geslacht Herderstasje), Cardamine (geslacht Veldkers), Cochlearia (geslacht Lepelblad), Coincya, Conringia, Coronopus (geslacht Varkenskers), Crambe (geslacht Bolletjeskool), Descurainia, Diplotaxis (geslacht Zandkool), Draba, Erophila, Eruca, Erucastrum, Erysimum (geslacht Steenraket), Hesperis, Hirschfeldia, Iberis (geslacht Scheefbloem), Isatis, Lepidium (geslacht Kruidkers), Lobularia, Lunaria (geslacht Judaspenning), Malcolmia, Neslia, Pringlea, Raphanus, (geslacht Radijs), Rapistrum, Rorippa (geslacht Waterkers), Sinapis (geslacht Mosterd), Sisymbrium (geslacht: Raket), Subularia, Teesdalia, Thlaspi (geslacht Boerenkers),



Hoge tot Hyperaccumulatie van cadmium vindt plaats in de:Nachtschade familie: Bitterzoet (Solanum dulcamara) en zwarte nachtschade (Solanum nigrum) behoren tot de inheemse flora van Nederland.

Hoge tot Hyperaccumulatie van cadmium vindt plaats in de:Composietenfamilie

De volgende in Nederland voorkomende soorten worden hieronder genoemd.



  • Aarddistel (Cirsium acaule)

  • Aardpeer (Helianthus tuberosus)

  • Absintalsem (Artemisia absinthium)

  • Rechte alsem (Artemisia biennis)

  • Akkerdistel (Cirsium arvense)

  • Akkerkool (Lapsana communis)

  • Akkermelkdistel (Sonchus arvensis)

  • Akkerviltkruid (Filago arvensis)

  • Alsemambrosia (Ambrosia artemisiifolia)

  • Bergcentaurie (Centaurea montana)

  • Bijvoet (Artemisia vulgaris)

  • Bleke morgenster (Tragopogon dubius)

  • Boerenwormkruid (Tanacetum vulgare)

  • Bosdroogbloem (Gnaphalium sylvaticum)

  • Botersla (Lactuca sativa var. capitata)

  • Canadese fijnstraal (Conyza canadensis)

  • Citroenkruid (Artemisia abrotanum)

  • Donzige klit (Arctium tomentosum)

  • Driedistel (Carlina vulgaris)

  • Dwergviltkruid (Filago minima)

  • Echt bitterkruid (Picris hieracioides)

  • Echte guldenroede (Solidago virgaurea)

  • Echte kamille (Matricaria recutita)

  • Engelse alant (Inula britannica)

  • Gele ganzenbloem (Glebionis segetum)

  • Gele kamille (Anthemis tinctoria)

  • Gele morgenster (Tragopogon pratensis)

  • Gewone klit (Arctium minus)

  • Gewone margriet (Leucanthemum vulgare)

  • Gewone melkdistel (Sonchus oleraceus)

  • Gewoon biggenkruid (Hypochaeris radicata)

  • Gewoon duizendblad (Achillea millefolium)

  • Gifsla (Lactuca virosa)

  • Groot hoefblad (Petasites hybridus)

  • Grote centaurie (Centaurea scabiosa)

  • Grote klit (Arctium lappa)

  • Grote Schorseneer (Scorzonera hispanica)

  • Harig knopkruid (Galinsoga quadriradiata)

  • Heelblaadjes (Pulicaria dysenterica)

  • IJssla (Lactuca sativa var. capitata)

  • Jacobskruiskruid (Jacobaea vulgaris subsp. vulgaris)

  • Japans hoefblad (Petasites japonicus)

  • Kaal knopkruid (Galinsoga parviflora)

  • Kalketrip (Centaurea calcitrapa)

  • Klein hoefblad (Tussilago farfara)

  • Klein kruiskruid (Senecio vulgaris)

  • Klein streepzaad (Crepis capillaris)

  • Kleine schorseneer (Scorzonera humilis)

  • Knikbloem (Chondrilla juncea)

  • Knikkende distel (Carduus nutans)

  • Kompassla (Lactuca serriola)

  • Koninginnenkruid (Eupatorium cannabinum)

  • Korenbloem (Centaurea cyanus)

  • Korensla (Arnoseris minima)

  • Kruldistel (Carduus crispus)

  • Langstekelige distel (Carduus acanthoides)

  • Late guldenroede (Solidago gigantea)

  • Madeliefje (Bellis perennis)

  • Mariadistel (Silybum marianum)

  • Moerasandijvie (Tephroseris palustris)

  • Moerasdroogbloem (Gnaphalium uliginosum)

  • Moerasstreepzaad (Crepis paludosa)

  • Moesdistel (Cirsium oleraceum)

  • Muizenoor (Hieracium pilosella)

  • Muurfijnstraal (Erigeron karvinskianus)

  • Muurhavikskruid (Hieracium murorum)

  • Muursla (Mycellis muralis)

  • Oranje havikskruid (Hieracium aurantiacum)

  • Paardenbloem (Taraxacum officinale)

  • Paardenbloemstreepzaad (Crepis vesicaria subsp. taraxacifolia)

  • Paarse morgenster (Tragopogon porrifolius)

  • Reukeloze kamille (Tripleurospermum maritimum)

  • Ruige leeuwentand (Leontodon hispidus)

  • Scherpe fijnstraal (Erigeron acer)

  • Schijfkamille (Matricaria discoïdea)

  • Spaanse ruiter (Cirsium dissectum)

  • Speerdistel (Cirsium lanceolatum)

  • Stengelomvattend havikskruid (Hieracium amplexicaule)

  • Stinkende kamille (Anthemis cotula)

  • Tengere distel (Carduus tenuiflorus)

  • Valkruid (Arnica montana)

  • Vals muizenoor (Hieracium peleterianum)

  • Valse kamille (Anthemis arvensis)

  • Vertakte leeuwentand (Leontodon autumnalis)

  • Wegdistel (Onopordum acanthium)

  • Wilde averuit (Artemisia campestris subsp. campestris)

  • Wilde bertram (Achillea ptarmica)

  • Wilde cichorei (Cichorium intybus)

  • Wilgalant (Inula salicina)

  • Wit hoefblad (Petasites albus)

  • Wollige distel (Cirsium eriophorum)

  • Zaagblad (Serratula tinctoria)

  • Zeealsem (Artemisia maritima)

  • Zomerfijnstraal (Erigeron annuus)

  • Zonnebloem (Helianthus annuus)

  • Zulte (Aster tripolium)

  • Zwart knoopkruid (Centaurea nigra)

Cijfers op basis van geautoriseerd wetenschappelijk onderzoek verder in deze bijlage rapport Scheele (2010) tonen aan welke hoeveelheden cadmium door planten kunnen worden opgehoopt.

Eerst wordt nog aangegeven welke plantensoorten ook gemakkelijk cadmium accumuleren, hoewel ze gemiddeld niet de extreme vorm van hyperaccumulatie vertonen.



Accumulatie (ook hoge) van cadmium vindt plaats in Gramineae(Grassen);

Ook op grassen bevinden zich trichomes. Studies over de functie ervan: McWorther et al. Weed Science (1995); 43:201-208



De grassenfamilie is onder te verdelen in onderfamilies en geslachtengroepen. Enkele van de zeer vele soorten worden hier onder genoemd.:

  • Moerasstruisgras of kruipend struisgras (Agrostis canina)

  • Gewoon struisgras (Agrostis capillaris)

  • Hoog struisgras (Agrostis gigantea)

  • Fioringras of wit struisgras (Agrostis stolonifera)

  • Zilverhaver (Aira caryophyllea)

  • Vroege haver (Aira praecox)

  • Rosse vossenstaart (Alopecurus aequalis)

  • Geknikte vossenstaart (Alopecurus geniculatus)

  • Duist (Alopecurus myosuroides)

  • Grote vossenstaart (Alopecurus pratensis)

  • Helm (Ammophila arenaria)

  • Slofhak (Anthoxanthum aristatum)

  • Gewoon reukgras (Anthoxanthum odoratum)

  • Glanshaver (Arrhenatherum elatius)

  • Boskortsteel (Brachypodium sylvaticum)

  • Bevertjes (Briza media)

  • Kweekdravik (Bromopsis inermis subsp. inermis)

  • Zachte dravik (Bromus hordeaceus)

  • Trosdravik (Bromus racemosus)

  • Dreps (Bromus secalinus)

  • Buntgras (Corynephorus canescens)

  • Handjesgras (Cynodon dactylon)

  • Kamgras (Cynosurus cristatus)

  • Kropaar (Dactylis glomerata)

  • Tandjesgras (Danthonia decumbens)

  • Ruwe smele (Deschampsia cespitosa)

  • Bochtige smele (Deschampsia flexuosa)

  • Glad vingergras (Digitaria ischaemum)

  • Harig vingergras (Digitaria sanguinalis)

  • Europese hanenpoot (Echinochloa crus-galli)

  • Kweek (Elytrigia repens)

  • Biestarwegras (Elytrigia juncea)

  • Klein liefdegras (Eragrostis minor)

  • Festuca ovina Ruig schapengras (Festuca ovina subsp. hirtula)

  • Beemdlangbloem (Festuca pratensis)

  • Roodzwenkgras (Festuca rubra) Gewoon roodzwenkgras (Festuca rubra var. commutata, synoniem: Festuca rubra var. fallaxRoodzwenkgras met forse uitlopers (Festuca rubra var. rubra)Roodzwenkgras met fijne uitlopers (Festuca rubra var. trichophylla)

  • Mannagras (Glyceria fluitans)

  • Liesgras (Glyceria maxima)

  • Beemdhaver (Helictotrichon pratense)

  • Zachte haver (Helictotrichon pubescens)

  • Veenreukgras (Hierochloe odorata)

  • Gestreepte witbol (Holcus lanatus)

  • Gladde witbol (Holcus mollis)

  • Zeegerst (Hordeum marinum)

  • Kruipertje (Hordeum murinum)

  • Breed fakkelgras (Koeleria pyramidata)

  • Zandhaver (Leymus arenarius)

  • Westerwolds raaigras (Lolium multiflorum)

  • Engels raaigras (Lolium perenne)

  • Vlasdolik (Lolium remotum)

  • Eenbloemig parelgras (Melica uniflora)

  • Bosgierstgras (Milium effusum)

  • Pijpenstrootje (Molinia caerulea)

  • Borstelgras (Nardus stricta)

  • Ruw beemdgras (Poa trivialis)

  • Gewoon kweldergras (Puccinellia maritima)

  • Blauwgras (Sesleria albicans)

  • Groene naaldaar (Setaria viridis)

  • Engels slijkgras (Spartina anglica)

Accumulatie (ook hoge) van cadmium vindt plaats in Liliaceae

( De Lely familie)

Tot de geslachten die ook in onze regio in het wild voorkomen behoren verscheidene soorten Gagea’s en soorten van de Maianthemum



Accumulatie (ook hoge) van cadmium vindt plaats in Umbelliferae (De Schermbloemfamilie)

Geslachten in Nederland


  • Aegopodium

  • Aethusa

  • Ammi (geslacht Akkerscherm)

  • Anethum

  • Angelica (geslacht Engelwortel)

  • Anthriscus (geslacht Kervel)

  • Apium (geslacht Moerasscherm)

  • Berula

  • Bifora

  • Bunium

  • Bupleurum (geslacht Goudscherm )

  • Carum (geslacht Karwij )

  • Caucalis

  • Chaerophyllum (geslacht Ribzaad)

  • Cicuta

  • Conium

  • Conopodium

  • Coriandrum

  • Crithmum

  • Cuminum

  • Daucus

  • Eryngium (geslacht Kruisdistel ) Blauwe zeedistel (Eryngium maritimum)

  • Falcaria

  • Foeniculum

  • Heracleum (geslacht Berenklauw )

  • Levisticum

  • Myrrhis

  • Oenanthe (geslacht Torkruid )

  • Orlaya

  • Pastinaca (geslacht Pastinaak )

  • Petroselinum (geslacht Peterselie )

  • Peucedanum (geslacht Varkenskervel )

  • Pimpinella (geslacht Bevernel )

  • Sanicula

  • Scandix

  • Selinum

  • Silaum

  • Sium

  • Smyrnium

  • Torilis (Doornzaad )

Voorbeelden van hoeveelheden cadmium in wortels en bladeren van diverse planten.
Feiten en cijfers uit recente wetenschappelijke literatuur.
Kosma, D.K. et al.

AMERICAN JOURNAL OF U. RESEARCH VOL. 3 NO. 1 (2004)

Cadmium Bioaccumulation in Yellow Foxtail (Setaria glauca L. P. Beauv).



(Groeit op vochtige bodems.)

Yellow foxtail (Setaria glauca L. P. Beauv) growing on a cadmium-contaminated site was sampled to determine the extent of cadmium bioaccumulation in aerial tissues.. Aerial tissues contained elevated concentrations of Cadmium (16- 48 mg/kg DW).


Gardea-Torresdey J.L. et al. Bioresour Technol. (2004); 92(3):229-35. Bioaccumulation of cadmium, chromium and copper by Convolvulus arvensis L. De akkerwinde (Convolvulus arvensis) is een plant uit de windefamilie. The Shoots of C. arvensis plants, demonstrated capability to accumulate more than 1500 mg of Cadmium per kg of dry tissue
JinZhao Hu. et al.

BRAZILIAN ARCHIVES OF BIOLOGY AND TECHNOLOGY. 2010;.53, n. 1: pp. 235-240,

Bioaccumulation and Chemical Forms of Cadmium, Copper

and Lead in Aquatic Plants

The cadmium(Cd), copper(Cu) and lead(Pb) accumulation, as well as their relative content of different chemical forms in Sagittaria sagittifolia L. and Potamogeton crispus L. were determined.



(Pijlkruid (Sagittaria sagittifolia) is een waterplant uit de waterweegbreefamilie, Gekroesd fonteinkruid (Potamogeton crispus) is een overblijvende ondergedoken waterplant die behoort tot de fonteinkruidfamilie )

Plant metal absorption capacity can be represented by accumulation rate (R). In general, the higher the R value, the greater uptake capacity the plant has. In the present study,. The accumulation rates of Cd and Pb for S. sagittifolia roots increased continuously with increasing Cd and Pb concentrations (RCadmium ranged from 26 to 78), while the same rates for P. crispus leaves changed slightly (RCadmium: 204~258).


Zaman, M.S.

Journal of the Mississippi Academy of Sciences.(2010) Cadmium uptake by collard and Indian mustard plants grown in cadmium contaminated soil. Tissue Cadmium accumulation in B. oleracea (wilde kool, native in Europe)) was 165.20 mg/kg. Cadmium accumulation in B. juncea was dose related and found to be 237.52, 631.67, and 3049.50 mg/kg

Youn-Joo An.



Environmental Pollution (2004); 127: 21–26

Soil ecotoxicity assessment using cadmium sensitive plants

The Cadmium contents in all test plant tissues increased with increasing soil Cd concentration.

For instance, Cadmium accumulated in sorghum shoots up to 993 mg/ kg of dry weight


Xiaomei Lu.

ScienceAsia (2004); 309:3-103

Removal of Cadmium and Zinc by Water Hyacinth,Eichhornia crassipes

Plants accumulated the highest concentration of cadmium in roots (2044 mg/kg) and shoots (113.2 mg/kg).
Fritioff A, Greger M.

Chemosphere. (2006);63(2) :220-7

Uptake and distribution of Zn, Cu, Cd, and Pb in an aquatic plant, Potamogeton natans.


The results show that Zn, Cu, Cadmium and Pb were taken up by the leaves, stems, and roots, with the highest accumulation found in the roots.
Salt D. E.et al.

Plant Physiol. (1995) 109: 1427-1433

Trichomes (hairs) on the leaf surface contained 556 mg/kg dry weight Cadmium.

Brown S.L. et al.

Soil Sci SOC Am J 59: 125-133

Cadmium uptake by hyperaccumulator Thluspi caerulescens


Wagner GJ

Adv Agron (1994) 51: 173-212

Accumulation of cadmium in crop plants and its

consequences to human health.
Dan, T. V. et al.

Water, Air, & Soil Pollution (1999) 137, Numbers 1-4, 355-364,

Cadmium and Nickel Uptake and Accumulation in Scented Geranium (Pelargonium sp. `Frensham')

Scented geranium plants accumulated 750 mg of cadmium kg-1 DW of shoot and 27 000 mg of cadmium/kg DW of root tissue.
Soleimani M. et al.

Int J Phytoremediation. (2010) 12(6):535-49.

Cadmium accumulation by plants indicated that the grasses were capable of Cadmium hyperaccumulation,

( Onderzoek:Op vochtige tot natte, brakke bodems.)


Kara, Y. et al.

Bulletin of Environmental Contamination and Toxicology (2007) Volume 79, Number 6, 609-612,

Bioaccumulation of Toxic Metals (Cd and Cu) by Groenlandia densa (L.) Fourr. (groeit op waterbodems)

The maximum values of bioconcentration factor (BCF) were found for Cadmium and Cu 724 and 1,669, respectively. BCF values for Cd and Cu increased with time.
SUN, Y

Front. Environ. Sci. Engin. (2007), 1(1): 107–113

Growth responses of the newly-discovered Cadmium-hyperaccumulator Rorippa globosa (Waterkers) and its accumulation

“The results from our previous study [11] showed that the concentration of Cadmium in dry leaves of Rorippa globosa was up to 131.6 mg/kg at the flowering stage, and up to 150.1 mg/kg at the mature stage.”
Sun Y J.Hazard Mater.( 2009);165:1023-8.

The levels of Cadmium in stems and leaves of Bidens pilosa L. reached 103.0 and 110.0 mg kg(-1),.


Cadmium in sediment van vervuilde waterbodems, waar planten groeien (o.a. zeekraal en zeebies), bedreigt de gezondheid van mens en dier in de omgeving.

De concentraties cadmium die via de planten in de omringende lucht terecht komen zijn niet hoog.

Maar zelfs bij zeer lage concentraties van cadmium in de lucht is inademing zeer giftig daar het praktisch niet meer uit het lichaam verwijderd kan worden.

Indien men jaren achtereen, periodiek, zeer lage concentraties inademt zal dit na verloop van tijd leiden tot ophoping van cadmium in de organen met als gevolg chronische ziekten.


Jongeren die wonen bij de schorrengebieden GrootBuitenschoor, Galgeschor, Schor van Ouden doel en Paardeschor bij het Antwerpse havengebied hebben verhoogde cadmium gehalten in het bloed.

Bij bewoners bij de Superfund sites in de V.S. van Amerika is gebleken dat ze lijden aan chronische ziekten die rechtstreeks verband houden met verhoogde blootstelling aan cadmium in lucht.

Chronische aandoenigen als longemfyseem, bronchitis,nierkwalen, hoge bloeddruk en verhoogde PSA waarden in het bloed bij mannen, met als resultaat prostaat kanker, bedreigen daar de volksgezondheid.
Risk assessments at Superfund sites reveal that exposure to wind-blown dust by inhalation and ingestion of soil (by children) is the greatest risk to human health.”

Schnoor et al. (1996)


Bewoners van Zeeuws Vlaanderen zullen na de ontpolderingen langs de Westerschelde eveneens te maken krijgen met “wind-blown dust” Indien men jaren achtereen is overgeleverd aan blootstelling van dat fijne stof zal dit ongetwijfeld leiden tot vergelijkbare problemen als bij de jongeren in het Antwerpse havengebied en bij de bewoners bij de Superfund sites in de V.S.
In de Ver. Staten treft men intensief maatregelen om het gevaar van vervuilde waterbodems te elimineren en Superfunds te ontmantelen.

In Zeeland treft men maatregelen om nieuwe vervuilde waterbodems te creëren, ondanks dat wereldwijd de gevaren ervan zijn beschreven. Dit is bizar en in hoge mate onverantwoordelijk.
De overheid wordt met klem verzocht de acties tot ontpolderingen langs de Westerschelde te stoppen.

De risico’s van onomkeerbare ingrepen in het polderlandschap met directe gevolgen voor de gezondheid van de bewoners van Zeeuws Vlaanderen en voor de komende generaties zijn reëel en zeer bedreigend.


Volgens de grondwet dient de overheid zich te onthouden van het maken van inbreuk op de integriteit van het menselijk lichaam.

 Met een beroep op de grondwet en op internationaal vastgelegde en gerespecteerde rechten van de mens (artikel 3 en artikel 5) moet de besluiten tot ontpolderingen vernietigd worden.



 

Referentie: IMARES rapport; Heuvel-Greve,M. v.d., et al. (2010) Rapport no. C067/10








Dovnload 123.18 Kb.