Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Anabasis Annibou – Hannibal’s tocht naar het hart van de Romeinen

Dovnload 20.02 Kb.

Anabasis Annibou – Hannibal’s tocht naar het hart van de Romeinen



Datum06.05.2017
Grootte20.02 Kb.

Dovnload 20.02 Kb.

Anabasis Annibou – Hannibal’s tocht naar het hart van de Romeinen

Oorsprong


Hannibal vertrok in het voorjaar van 218 voor Chr. uit Cartagena [Zuid-Spanje]. Hij trok de Ebro over, daarna over de Pyreneeën, door Frankrijk, over de Rhône, vandaar over de Alpen, door de Po-vlakte in Italië en zo verder naar het zuiden, totdat hij op 2 augustus 216 voor Chr. de Romeinen versloeg op het beroemde slagveld van Cannae. Wat eeuwenlang het meest tot de verbeelding heeft gesproken is dat Hannibal olifanten had meegenomen – 37, zo zegt de overlevering –en daarmee over de Alpen trok. Wat het meest omstreden is gebleven is welke Alpenpas hij heeft genomen.
De naam ‘Anabasis Annibou’ is bedacht door de (Griekse) geschiedschrijver Polybius, aan wie we alle details (feitelijk of verzonnen) over deze reis hebben te danken. Dat is een verwijzing naar de ‘Anabasis’, geschreven door Xenophon, die rond 400 voor Chr. met zijn veldheer Cyrus naar het hart van het Perzische rijk trok om daar diens broer van de troon te stoten. Polybius vindt dat Hannibal een vergelijkbare tocht heeft ondernomen, om de Romeinen van de troon te stoten. Hannibal is niet geslaagd in zijn missie. Uiteindelijk heeft hij een verdrag moeten ondertekenen waarin hij de Romeinen belooft nooit meer olifanten te zullen africhten om in het leger te dienen. Blijkbaar was dát de grootste angst van de Romeinen.
Project

Ik ga Hannibals veldtocht nalopen. Mijn vertrekpunt is de heuvel van Molinete in Cartagena [Zuid-Spanje]. Daar stond de oude burcht van de Carthagers. Mijn eindpunt is het museum Canne della Battaglia, vlakbij het slagveld van Cannae, een kleine tien kilometer ten westen van Barletta [Zuid-Italië].

De totale afstand is meer dan 3000 km. Hoeveel meer hangt af van mijn omzwervingen onderweg om drukke wegen te mijden.

Ik vertrek op vrijdag 2 april 2010. Mijn streefdoel is om op maandag 2 augustus op het slagveld van Cannae aan te komen, de dag van de veldslag in 216 v. Chr.

Om dat doel te halen zal ik de meeste dagen zo’n 30 km per dag gaan lopen.

Persoonlijke motivatie


Ik wandel graag en gemakkelijk. Het plan eens een grote tocht te maken is al oud, maar brak pas echt door, toen in september 08 Richard Anthone me vertelde over zijn ervaringen tijdens zijn wandeling van de Pyreneeën naar Santiago di Compostela. Maar ik wil geen wandeling in een religieuze context; ik wil ook niet een wandeling die eindigt met een soort triomfboog, het eindpunt is niet hetzelfde als het doel. Zowel het begin- als het eindpunt moeten een symbolische betekenis hebben; ze moeten het begin en einde van een goed verhaal vormen, een persoonlijk verhaal. Bovendien gaat het mij niet om de kilometers; dan kan ik ook van Noordkaap naar Sicilië wandelen.

Waarom deze veldtocht van Hannibal? Hannibal was een van mijn jeugdhelden, ook al heb ik niks met oorlog voeren. Mij fascineerde het ‘hoe’, het vakmanschap dat nodig is voor zo’n tocht. Ik wil dat vakmanschap aan den lijve ervaren, en bovendien wil ik een wandeling lopen die nog nooit iemand heeft gelopen, althans voorzover ik weet. Er zijn wel een aantal expedities geweest, maar die beperken zich tot het Alpen gebied, en dat is – afgemeten aan de duur van de hele tocht – eigenlijk een betrekkelijk kleine episode.

Onderweg schrijf ik een boek. Het wordt geen reisdagboek met belevenissen, geen verslag van wat ik meemaak. Het wordt een boek met wat me is opgevallen, waarover ik me heb verwonderd en vervolgens nog beter heb gekeken wat het dan is dat ik heb opgemerkt, buiten mij en in mij. Mijn grote voorbeeld is Jean Jacques Rousseau: ‘Overpeinzingen van een eenzaam wandelaar’ [1778]. Het boek bestaat uit tien wandelingen met elk een uitgebreide meditatie bij een kleine scène, een vergezicht, een situatie, een innerlijke gesteldheid.

Het is voor mij een project; in die zin is het werk. Ik zie het niet als een sabbatical.



De route


De route bestaat uit vier delen.

Deel 1 is de route door Spanje, langs de kust, tot aan de Pyreneeën. Dit is de oude ‘Via Augusta’. Om de drukte van de doorgangsweg te vermijden volg ik de GR 92. Ik steek over de Col de Banyuls de Pyreneeën over.

Deel 2 is de route van de Pyreneeën tot aan de Rhône. Hier volg ik de oude ‘Via Domitia’ [Perpignan – Narbonne – Béziers – Montpellier – Nîmes]. De Rhône ga ik over bij l’Ardoise / Caderousse [resp. west- en oostoever van de Rhône, ten zuiden van Orange].

Deel 3 is de route van de Rhône tot over de Alpen in Italië. Dit is het meest omstreden deel. Wat zeker is is dat Hannibal niet de zuidelijke route heeft gevolgd; dat zou hem te dicht bij de Romeinen brengen. Hij liep noordelijker. Een aannemelijke route is:  dal van de Drôme – Die – Col de Grîmone – Gap – Embrun – Guillestre – dal van de Guil – Col de la Traversette.

Deel 4 is de route door Italië. Deze is gemarkeerd door een viertal veldslagen: a) aan de Ticino, nabij Pavia [ten zuiden van Milaan], b) aan de Trebia nabij Piacenza; c) via Modena –Bologna – dal van de Reno – Pistoia – Fiesolo – Arezzo – Cortona tot bij het Trasimeense Meer [ten westen van Perugia] , d) via Spoleto – Piceno – langs Adriatische Zee zuidwaarts – Larino / Casacalenda – Foggia – tot op het slagveld van Cannae.

Wandelgenoten

Ik loop de tocht alleen, maar wandelgenoten zijn welkom. De regels zijn simpel en duidelijk:

  • wie wil mag een week meewandelen, niet (veel) korter en ook niet (veel) langer

  • wie meeloopt regelt zijn eigen vervoer tot bij mij

  • lang van tevoren te boeken is niet nodig; ik merk het wel

  • er is maar één reisgenoot tegelijkertijd; bezet = bezet

  • de afstand is ca. 30 km per dag.


Voorlopig tijdschema

2 april: vertrek uit Cartagena

medio mei: Pyreneeën

medio juni: Alpen

2 augustus: aankomst bij Canne della Battaglia

augustus: extra wandeltijd

29 augustus: laatste dag voor terugvlucht naar huis.

Pieter Mostert; pmostert@xs4all.nl; 070 3863085 / 0654 387 323


Anabasis Annibou – Hannibal’s march into the heart of the Romans

Sources


Hannibal left Cartagena [Southern Spain] in spring 218 BC. With his army he crossed the Ebo, the Pyrenees, through France, across the Rhône, over the Alps, through the valley of the po and from there south, till he defeated the Roman army in the famous battle of Cannae, Aug. 2, 216 BC.

Hannibal’s march is mainly associated with his daring attempt to take (37) elephants with him, all the way from Spain over the Alps. Which route he has followed there is still under dispute.


The name ‘Anabasis Annibou’ is given by the (Greek) historian Polybius, to whom we owe all the details of this march. The name refers to the ‘Anabasis’, written by Xenophon, who around 400 BC marched with marshall Cyrus into the heart of the Persian empire. Polybius compares Hannibal’s march with that of Cyrus and Xenophon, because Hannibal too wanted to hit the Romans in the heart: ‘Hannibal ante portas’ – Hannibal stands in front of the gates (of the city of Rome). Hannibal did not succeed in his mission. Finally he had to sign a treaty, in which he promised the Romans that he would never prepare again elephants for serving in an army. Apparantly that was the biggest fear of the Romans.
Project

My project is to walk in Hannibal’s footsteps, all the way from Cartagena to Cannae. Point of departure is the citadel on the Hill of Molinete in Cartagena [South Spain]. My destination is Museo Canne della Battaglia, about ten kilometers west of Barletta [South Italy]. The total distance is more than 3000 kilometers.

Day of departure is Friday April 2nd, 2010. My aim is to arrive at the battlefield of Cannae on Monday August 2nd, the day of the battle in 216 BC.

In order to achieve my aim, I’ll walk about thirty kilometers a day,



Personal motivation


I like to walk and I walk easily; both are a gift. My plan to walk a long journey is already old, but it became very present to me, when in September 2008 Richard Anthone told me about his his walk to Santiago di Compostela. I immediately imagined what my walk would be like: not in a spiritual context nor with a triumphant ending, but a legendary walk from history, full of stories and imagination.

Why Hannibal? Hannibal was one of my boyhood’s heroes, despite the fact that I had no interest in warfare at all. His march did not only stun the Romans, but also many of the later generations. What fascinated me was his skilled approach and his evident expertise. Hannibal’s march was a legendary enterprise, and as far as I know nobody ever walked Hannibal’s march from beginning to end. There have been a number of expeditions, but they were restricted to the Alpine area, in order to find out more about the likelihood of a certain passage, but actually the part in the Alps is only a minor episode; it will take less than a week.

I’m planning to write a book on this journey. It will not be a diary with a report about my experiences, but a book that focusses on what has struck me, what has made me think and observe better, inside and outside myself. It will be a personal ‘imitatio’ of Jean Jacques Rousseau’s ‘Reveries of a solitary walker’ [1778]. In this book Rousseau describes in depth meditations of a small scene, a wide view, a situation outside or an inner state.

For me this walk is a project; it that sense it is like work.



The route


Thee route consists of four legs.

Leg 1 is the route through Spain, following the eastern coast line until the Pyrenees. This is the old ‘Via Augusta’. To avoid the traffic on what has become a major road I’ll follow the well documented walking path GR 92. I’ll cross the Pyrenees at the Col de Banyuls, at the far east.

Leg 2 is the route from the Pyreneeën to the river Rhône. Here I’ll follow the old ‘Via Domitia’ [Perpignan – Narbonne – Béziers – Montpellier – Nîmes]. I’ll cross the river Rhône at l’Ardoise / Caderousse [on the western, resp. eastern shore of the Rhône, south of Orange].

Leg 3 is the route from Rhône to the Alps, and across them into Italy. This route is the most disputed part. For sure Hannibal did not chose the southern route, because it would have brought him close to the Roman army; he took a more northern route. Of the different well researched options I’ll follow the valley of the Drôme – Die – Col de Grîmone – Gap – Embrun – Guillestre – valley of the Guil – Col de la Traversette.

Leg 4 is the route through Italië. This route is determined by the four major battles that Hannibal fought: a) on the shores of the Ticino, near Pavia [south of Milano], b) on the shores of the Trebia near Piacenza; c) via Modena –Bologna – valley of the Reno – Pistoia – Fiesolo – Arezzo – Cortona till Lago Trasimeno [west of Perugia] , d) via Spoleto – Piceno – along the coast of the Adriatic See south– Larino / Casacalenda – Foggia – till the batte field of Cannae.

Companions

I’ll walk on my own, but companions are welcome. The rules are simple and clear:

  • you can join me for a week, not much longer nor much shorter

  • you arrange your own transportation to and from

  • you don’t need to book in advance a long time; just notify me

  • there is only one companion at a time

  • the average daily distance is about 30 kilometers.


Provisional time schedule

April 2nd: departure from Cartagena

Midst of May: Pyrenees

Midst of June: Alps

August 2nd: arrival at Canne della Battaglia

August: extra time



August 29: final day for flying home.

Pieter Mostert; pmostert@xs4all.nl; +31 70 3863085 / +31 654 387 323

  • Persoonlijke motivatie
  • De route
  • Wandelgenoten
  • Anabasis Annibou – Hannibal’s march into the heart of the Romans Sources
  • Personal motivation
  • The route
  • Companions

  • Dovnload 20.02 Kb.