Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Australiê 18/1/2011 tot 23/3/2011

Dovnload 107.45 Kb.

Australiê 18/1/2011 tot 23/3/2011



Datum25.10.2017
Grootte107.45 Kb.

Dovnload 107.45 Kb.

AUSTRALIÊ 18/1/2011 TOT 23/3/2011
Di 18/1/2011

We sporen we om 6:21u van Herentals naar Zaventem. En om 9:35u stijgen we op voor 1 uurke naar Frankfurt. Daar vertrekt het vliegtuig om 13:30u naar Riyadh, zo’n 5 uur vliegen. Het is dan 20:45u plaatselijke tijd.

In Riyad is het zó koud dat het vliegtuig moet ont-ijsd worden, een uur kwijt en nipt de vlucht naar Doha gehaald om 23:00u. Daar is de bagage blijven hangen. Doha is maar een uurtje vliegen van Riyadh. En om 1:00u vertrekt de 13,5 uur lange vlucht naar Melbourne. Ja man, da’s lang vliegen: Brussel-Frankfurt-Riyadh-Doha-Melbourne. Zo ‘n 20 vluchturen+8tal wachturen!!
Woe 19/1/2011

In Melbourne geland om 22:30u. Geen bagage, die komt ons wel achterna. Een nacht slapen omgeving luchthaven Tullamarine, een goede Best Western.


Don 20/1/2011

Ophalen camper: upgrade: nu is het een 6 berth (3dubbel bedden), azoo nen bus! Wel ruimte genoeg! Het is even wennen, met zo’n gevaarte, en dan nog links rijden…

We rijden tot Ballarat, een goudmijnstadje (mooie en rijke architectuur). Daar gaan we naar Woolworth etenswaren inslaan voor een ganse week. Het is hier allemaal wel duurder dan in België.

Alle restaurants sluiten om 21:00u, alleen de sportclubs en pokies (=casino’s) bieden dan nog maaltijden aan. Comfortabele camping:

BIG4 Ballarat Welcome Stranger Holiday Park
Vr 21/1/2011

Even na de middag brengen ze onze bagage, oef, nu kunnen we schone kleren aantrekken. Dat is al van dinsdagochtend geleden!

We rijden naar de Great Ocean Road, . ’t Is nog zomervakantie en alles is schrikkelijk duur. Ook de campings. We vinden nog net een plaatsje op een grote camping B4 in Wye
Za 22/1/2011

De hele dag via Apollo Bay de Great Ocean Road gevolgd alles is mooi groen, veel vee,

Het is erg bewolkt, veel wind en redelijk fris. Hier is het heel toeristisch druk.

Maar een spectaculair mooie kust: Loch Ard, 12 apostels, London Bridge.

Port Fairy een leuk vissersdorpje, is ons laatste verblijf aan deze zuidkust: Southcombe by the sea caravan park.
Zo 23/1/2011 36°C

Het haventje (ligt aan de rivier, niet aan de woelige oceaan) van Port Fairy is leuk om te bezoeken, je kan er met een paardenkoets of op een kameel ritjes maken langs de oever.

Dan noordelijk, weg van de kust, richting Hamilton. Dit is het centrum van de schapenteelt. Op de wekelijkse markt worden 100.000 stuks verhandeld. Het visitor center daar meldt ons dat het ‘Grampians NP’ helemaal afgesloten is wegens de voorbije overstroming. Lap!

We bezoeken dan in de omtrek de Wannon Falls en Nigretta Falls, ook daar aan water geen gebrek!

Verder noordelijk langs immense schapenfarms, tot Horsham. Daar ook problemen met ondergelopen campings, we vinden er toch nog een: Horsham Caravan Park, goed, goedkoop, wel veel muggen.

Ma 24/1/2011 36°C


We verlaten de schapenstreek en komen in de graanstreek. Water, water, water. Veel omleidingen. Ellenlange rechte, golvende wegen, en in elke zink (floodway) staat een paal met maatstrepen om het waterpeil aan te geven. Af en toe de route aanpassen,

Als we al eens een tegenligger ontmoeten, stopt die even om te zeggen of de weg te doen is of niet. Echt vriendelijk.

We passeren de ‘verboden zone voor de fruitvlieg’: er mag niks van fruit, groenten of planten over deze grens. Ofwel alles opeten, ofwel weggooien

Wij kiezen voor ’t eerste natuurlijk:

Bokes met tomaat en dan voor dessert banaan. Aan de grens VIC-NSW, komt een vriendelijke ambtenaar in uniform onze caravan controleren. We mogen verder rijden.

Zo komen we in het mooie Mildura. Heel goede camping BIG4 Mildura Deakin Holiday Park.

Hier verblijven ook veel moeders met kinderen die hun huis verlaten hebben in Queensland wegens het noodweer. De mannen blijven dan achter om op te ruimen.

Naast ons staat een 4X4 van een jong Duits koppeltje. Zij komen uit West Australië. Hebben al een fantastische reis gehad (met zo’n auto kom je echt overal in de bush!)


Di 25/1/2011 38°C
s‘Morgens gaan we shoppen, want morgen is alles dicht wordt ons gezegd.

Hier in Mildura, blijven we drie nachten: een mooie stad aan de Murray River, met ‘Mississipi’ toestanden: brede paddelboten varen statig af en aan op de nu dubbel zo brede rivier. We picknicken aan de oever, en rijden nog tot Wenthworth met de beroemde goal (jail) maar missen de prachtige ‘Perry Sand Hills’ (rode zandwoestijn alleen met 4X4 te bereiken).

.

Wo 26/1/2011 36°C



Het is vandaag Australia Day, en overal feest. Zelfs aan de caravans en tenten hangt een Australische vlag! Al heel vroeg gaan wandelen naar de rivier, het is dan al 30°.

’s Middags hebben we een reuze steak op de BBQ gelegd, met een frisse salade, lekker!

’s Avonds is het bijeenkomst onder de ‘gum trees’ (eucalyptus) aan de receptie. We krijgen broodjes met worst en daarna nog lammigtons of sponge cake, een typisch Australisch gebak.

Vanaf morgen wij gaan we door de Outback: Port Augusta – Coober Pedy – Alice Springs – Tennant Creek – Mount Isa – en Rockhampton aan de oostkust,

Dat is ons voornemen, we zullen wel zien wat kan.
Do 27/1/2011 36°C

Vroeg vertrokken om vanavond nog tot Flinders Range NP te geraken (650km). Het wordt heet. Een oude pont met kabels heeft de camper over de Mildura rivier gebracht.

In Burra: bezoek aan een verlaten kopermijn met een grote delfput vol malachietgroen water, niet erg gezond. Orrorroo is een rustig opvallend proper pioniers stadje dat we doorrijden.
Via Hawker rijden we tot in Wilpena Pound Resort, met camping, midden in Flinders Range NP. Heel mooi gelegen, veel wallabies, vogels en een (droge) kreek met vele gumtrees (eucaliptus).

Ook veel grote insecten (kevers) in de toiletten. Er werd regelmatig schoongemaakt, en een uurtje later zater er weer honderden beestjes.

Daarnet een wandelingetje, pikkedonker, miljoenen sterren en honderden insecten komen naar de zaklamp. Twee kangoeroes zijn bang van de flash en wippen weg.

Vr 28/1/2011 40°


Ochtendwandeling voor ’t eten, om de zonsopgang te bewonderen die de flank van de bergen mooi rood/geel kleurt. We volgen de Wangara trail (9km) via ‘Hills’ homestead’, waar een familie woonde met 10 kinderen (1888 – 1914). Wilpena Pound heeft de vorm van een krater. De familie Hills probeerde hun schapen te kweken en gewassen te telen in de kom van de ‘krater’. Ze hadden 40.000 schapen meegebracht, en net die dieren hebben op twee jaar tijd alle flora van het dal vernietigd. Droogte was verschrikkelijk, en ze baden steeds voor regen. Tot op kerstdag 1914 hun wens werd vervuld, toen regende het weken zonder ophouden. Alles spoelde weg, schapen verdronken en de zelf aangelegde weg verdween. Toen zijn ze vertrokken..

Hier zitten ook veel emu’s, wilde geiten, en galah’s een papegaaisoort(grijs met roze borst) die in grote troepen met een hels gekwetter voorbijvliegen . als die dan in een boom naast de camper neerstrijken voor de nacht…tot 22:00u groot concert, ze beginnen er weer aan van 5:00u ’s morgens.


Za 29/1/2011 43°

Vooraleer verder te rijden gaan we nog 2 uur wandelen naar Arkaroo Rock Carvings, waar in de rotsholten Aboriginal Art van de Adnyamathanha people te bewonderen is. We schrikken van een wallabie die net voor ons over het pad wipt.

Het is niet zo ver naar Port Augusta, veel slapende stadjes gepasseerd, niet veel afwisseling. 43°C onderweg. Mooie camping, Port Augusta B4 Holiday Park, maar internet lukt niet. De beroemde watertoren beklommen. Dan op de camping de laundry gedaan, en zwemmen.

Als we uit het water komen is het fris: het water was zeker 35° en de buitentemperatuur is gezakt naar 32°.

Buiten met een pintje naar de miljoenen sterren kijken. Alle Aussies slapen al.
Zo 30/1/2011 44°

Lange rit tot Coober Peedy. 540 km.

Vroeg op, ontbijt, grey water dumpen en wc-cassette ledigen. Vanaf nu volgen we noordelijk de Stuart Hwy, daar komen we de eerste Road trains tegen.

Hier is een groot aboriginal gebied, aan beide zijden van de Stuart Hwy. We mogen niet van de weg af, die loopt door een strikt verboden zone waar nog regelmatig nucleaire testen gedaan worden.

We bezoeken in Woomera het missile museum. Het landschap is erg desolaat, de Aboriginals hebben erg onder de nucleaire testen geleden. ’s Middags gaan we eten in het roadhouse van Glendambo. Ook voltanken want er is maar om de 200km een tankstation.

In Coober Peedy een goeie camping gevonden, met internet. http://oasis-tourist-park.sa.big4.com.au/


Ma 31/1/2011

Coober Peedy is …speciaal: heet, droog, niks dan zand en zandsteen-rotsen. Hier zijn Mad Max fimen gemaakt. We bezoeken de stad en opal mines met een busje en gids. 80% van de woningen zijn ondergronds

Elke boom wordt in een geboorde put met aarde geplant en met afvalwater begoten. Het drinkwater komt nu van een immens ondergronds zoutwaterbassin zo’n 150km verder. Het wordt dan hier ontzilt en is van heel goede kwaliteit.

We bezoeken een ondergrondse kerk, een ‘dug-out home’, een oude opaal mijn, en zoeken opaal(noodling) in de zandhopen, maar geen geluk. Het is 45°, soms wordt het hier 49°C. En de vervelende vliegen!

Na een begeleide tour, rijden wij nog een 70km (een stuk over ‘corrugated road’ geribbelde zandweg) rondrit naar de Breakaways, een mooie zandsteenformatie.

Daarna volgen we even de ‘Dog Fence’ , een 5300km lange afsluiting (2 m hoog en om de 500m is er een poort) die de schapen uit het zuiden moet beschermen tegen de dingo’s uit het noorden.

De twee bergen ‘pepper and Salt’ van de Breakaways vallen direct op.

’s Avonds duiken we nog de watertank in, die nu als koel binnenzwembad dienst doet.

We hebben ondertussen bemerkt dat we een logé hebben in de camper: er was aan het brood geknabbeld!

Di 1/2/2011 46°C

Coober Peedy – Yulara: 680km

Eerst muizengif gekocht. Ook water inslaan, hier moet men wel daarvoor betalen: 20ct/30l, logisch, en dan tanken. De weg is lang, eenzaam, vermoeiend. Het gevaar om in te dommelen is reeël, maar toch is er wat afwisseling: af en toe een roadtrain die voorbijraast …even verder zien we een roofvogel die aan de kant van de weg rustig z’n vangst oppeuzelt.

Nog eens getankt aan ‘Kulgera Roadhouse’, daar verlaten we de Stuart Hwy, en dan is het nog 280km te rijden.

De weg is mooi: rode aarde, af en toe een enkele boom, een bloemetje en het fijne spinifex gras, en tientallen uitgedroogde grote zoutmeren.

Maar regelmatig liggen er langs de weg kadavers van kangoeroes of runderen (roadkill).

Het wordt al avond als we na 80 km eerst Mt Connor dan uiteindelijk Uluru (Ayers Rock) en daarna Kata Tjuta (De Olga’s) bemerken.

Hier is het vrij druk: bezoekers van verschillende nationaliteit, maar nog geen Belgen ontmoet, wel Nederlanders.

Goed kampement, http://www.ayersrockresort.com.au/arrcamp/ en vroeg gaan slapen.


Woe 2/2/2011 36°C

Zonsopgang (om 5u opgestaan want het is nog 50km rijden) aan Kata Tjuta, en in de verte Uluru. Het is te bewolkt maar het uitzicht op de rode rotsen is voor ons toch indrukwekkend. Dan ontbijt in de camper, dat is toch een luxe: met zicht op de mysterieuse en heiligste plaatsen van de aborigines.

De klim naar boven op Uluru is vandaag verboden wegens de extreme temperaturen (vanaf 36°).
De Aboriginals vragen vriendelijk (ze zijn te beleefd om iets te verbieden) om nooit deze voor hen heilige berg te beklimmen. Ook de wandelingen beneden worden na 11uur gesloten, dan wordt het ook daar te heet.

We wandelen dwars door de Olga’s (2uur klimen en dalen, en 36°) door the Valley of the winds, tot Karingara lookout.

Heel mooie vergezichten. Rotstekeningen verhalen over de voorouders van het Maranguvolk.

Daarna nog een wandeling van een uur in de brandende zon, nergens schaduw ‘Walpa Gorge’. Allebei verbrand aan de benen.

Verschrikkelijk veel lastige vliegen! Ik heb steeds een handdoekje bij de hand om voortdurend mee te wapperen en om het zweet af te vegen. Handig!

Na het avondeten (een slaatje met gegrilde lamskoteletjes), terug naar de zonsondergang bij Uluru.

Het weer is bewolkt en de kleuren zijn daardoor niet spectaculair, maar het blijft een imposant natuurwonder.

Nog een gezellige babbel met een koppel uit Sydney: Kim clijsters is erg populair, en ook friet/mayonaise!

Do 3/2/2011

Zonsopgang in Uluru, (5u15 zijn we al weg), dan wandelen: Liru en Mala walk. Een twee uur durende wandeling gedeeltelijk rond de berg, met de heilige plaatsen van de Aboriginals, rotstekeningen enz.

alles is goed aangeduid.

Veel rustpunten, af en toe kraantjes met drinkwater.

We zijn blij dat we deze bijzondere plaats mogen bewonderen.

Rond 11:00u verlaten we Uluru en rijden richting ‘Kings Canyon, Watarrka NP, 385km verder. Via Lasseter Hwy, en Luritja Rd. Ook hier is een mooi campeer terrein: de deuren van het sanitair zijn nog eens afgesloten met ijzeren hekken, om de dingo’s te weren. Een heel groot en diep zwembad, zalig!



http://www.kingscanyonresort.com.au/

we hebben de camper driemaal verplaatst om het mooiste zicht op de bergen (regenboog gezien) te hebben. Prachtige sundown!

Niet de dingo’s, maar tientallen sprinkhanen hebben de toiletten bezet: viva ons klein badkamertje in de camper!
Vr 4/2/2011

Watarrka NP: De ‘Rimwalk’ van Kings Canyon gedaan: het is een zware klim, en 34°C, 6km, 4uur, amaai mijne frak! Het begint met een steile klim langs reuze trappen, zweten! maar eens boven is het redelijk effen, en echt de moeite van het klimmen waard.Je kan af en toe tot de bodem van de canyon kijken, naar de ‘Garden of Eden’, echt een oase met donkere poelen, palmen en reuzevarens. En je hoort de vogeltjes fluiten Onwaarschijnlijk! Waar wij wandelen is het snikheet, bijna geen bomen of rotsen om schaduw te geven.


Rond de middag rijden we nog door tot Alice Springs, the red centre!. Onderweg krijgen we de eerste regen.

Prima camping: http://macdonnell-range-holiday-park.nt.big4.com.au/ hier blijven we drie nachten


Za 5/2/2011

Gisteren nog een grote was gedaan en net op tijd droog gekregen, want vandaag regent(lees: giet) het weer.

Tussen de buien door gaan we nog stappen naar Simpsons Gap, daar zaten klein rock wallabies aan een waterhole.

Het graf van Rev.Dr. Flyn, ligt daar langs de Larapinta drive. Hij was een predikant die zoveel miserie zag in de outback, vooral NT. Samen met een ingenieur uit Victoria en een piloot van Quantas hebben ze het idee uitgewerkt van de Flying Doktors.

Dan naar Standley Chasm, mooie wandeling van 40 min. tot aan een spectaculaire en lommerrijke kloof.

En het regent (giet) alweer. Normaal regent het hier twee dagen per jaar (hebben wij pech!) er staat zelf water in de Todd River,dat is al 48 jaar niet gebeurd. Pech voor ons, hier vinden ze het enig!

We hebben nog de RFDS (Royal Flying Doctors service) bezocht, heel interessant. Dit is nog steeds een uniek project: de medische diensten worden door de staat betaald, maar alle logistiek (vliegtuigen enz.) steunt op donaties.


Zo 6/2/2011

Free pancakes op de camping, leuke afwisseling: een pick-up met achteraan één grote inox plaat waaronder gasbranders. Ze bakken 10 pannenkoeken tegelijk lekker! We kregen nog veel goede raad van locals, en weer veel regen. We gaan toch zwemmen, koud is het zeker niet. ’s Avonds eten in een roadhouse ‘roast of the day met groente’, lekker!


Ma 7/2/2011

Vaarwel het groene, natte Alice! We rijden verder noordelijk, in de beroemde Barrow Creek pub een pintje uit het flesje(hygiënischer) gedronken. Elke bezoeker schrijft iets op de muur, prikt een getekend bankbiljet op een bord enz. de barman heeft op 3 jaar tijd 144 verschillende nationaliteiten over de vloer gehad. Er hing ook een sticker van Antwerpen: zot van ‘A’, tsss. Er komen een paar aboriginal kinderen snoep kopen, de volwassenen zoeken geen contact.

Wycliffe is UFO capital of Australia, daar komen nog regelmatig aliëns op bezoek. Regelmatig krijgen we een regenbui, en vanaf nu beginnen de echte ‘floodings’, voorzichtig doorwaden, de peilstokken duiden de hoogte van het water aan.

Onze wandeling bij Devill’s Marbles wordt onderbroken door een plensbui. We zitten nu boven de capricorn, hier zijn het echte tropische regenbuien. Dit is ook weer een heilige plaats voor de Aboriginals. De vreemde rotsformaties zijn het onderkomen van de geesten van hun voorouders.

’t Is 550km van Alice tot ThreeWays, waar we kamperen, een heel vuile en slechte camping achter een roadhouse. Hier waren ook twee fietsers/trekkers. Wat moedig om zo de Outback door te trekken!
Di 8/2/2011

Nu rijden we naar het oosten, 645km tot Mount Isa, hier is het ECHT eenzaam, we hebben al 70km gereden als de eerste auto ons kruist. Een grote roofvogel botst tegen onze voorruit, wij wreed geschrokken!

Geen regen meer. Net over de grens van Northern Territory en Queensland ligt Camooweal (130 inw), de ‘voorstad’ van Mount Isa, 180km verder!

Heel goede camping in Mount Isa: http://www.argylla.com.au/

we gaan te voet naar een bistro met pokies, waar je heel voordelig kan eten. En ook nog lekker!

Hier is er dan weer een kikkerplaag in de douches, maar die doen geen kwaad.

Woe 9/2/11

Rustdag, de was doen, wandelen in de buurt naar de mijn, dan een uitkijkpunt over de stad, en bezoeken we de Tent House, we krijgen de sleutel van de buren voor een donatie. Het is een canvas huis propvol heel oude huishoudelijke spullen

’s Avonds begint het hevig te onweren (spectaculaire bliksemschichten) en een jonge boom net naast de camper knakt af. Gelukkig niet op de wagen!

Hier kopen we nog T-shirts voor onze propjes thuis.

Dan nog het ritueel om de camper reisklaar te maken:

vuil water dumpen in de daarvoor bestemde put,

zuiver water bijvullen

de ‘toiletkoffer’ dumpen in het dump Point

de drinkwatervoorraad nazien, gemiddeld 5bidons van 5liter.

De volgende dag, we waren net vertrokken, is er een cycloon door Mount Isa geraasd, dat hoorden we dan via locals


Do 10/2/11

Weer een lange rit vandaag: 647km tot Longreach.

In de buurt van Cloncurry (heetste plaatsje van Australië) staan we op een parking en komt er een road train aan. We mogen in de cabine rondkijken, da’s nogal een machien!

Alle dorpjes zijn hier oud en speciaal. In Mc Kinley werd de film van Crocodile Dundee gedraaid, daar staat het hotel nog.

Winton, waar de officieuse volkslied ‘Waltzing Matilda’ geschreven werd, naar Arno’s wall (kunstwerk) en de ‘musical Fence’.

Camping met spa, pool enzo, maar door de storm was alles rommelig. Ook aan de BBQ is wat kuiswerk aan, maar de koteletjes smaken toch lekker bij een frisse salade.



http://www.discoveryholidayparks.com.au/qld/outback/longreach
Vr 11/2/11
Bezoek aan de School of the Air, we zijn alweer, overal eigenlijk, de enige bezoekers. Hier in Longreach hebben ze 160 leerlingen tussen 5 en 12 jaar. Vroeger was dat met de radio van RFDS, nu is alles via internet. Er zijn veel leerkrachten, elke leerkracht heeft max. 6 lln tegelijk on-line. Echt boeiend!

En zoals altijd, kunnen de mama’s het meeste werk doen: het huishouden (soms hebben ze hulp van oma’s of bedienden) en dan tijdens en na de lessen hun kinderen assisteren! Echt!

Aan de overkant is het Quantas museum, daar staan vliegtuigen uit de pionierstijd en een 747.

We rijden dan verder via Barcaldine, Jericho, Emerald en Sapphire tot het sobere Rubyvale. De camping is wat afgelegen en we zijn de enige bezoekers, behalve enkele residenten. ‘The Gemseeker’ Heel proper. http://www.gemseekers.com.au/

We zitten in de edelstenen streek. Wij krijgen de ‘koorts’! wij gaan ook edelstenen zoeken!
Za 12/2/11

We rijden tot Sapphire en gaan ‘fossicken for gems’: voor 8$ krijg je een emmer zand, mag je dat wassen, zeven en dan zoeken naar safieren. We hebben er toch gevonden, een 5tal, zó klein dat ze niks waard zijn. Wel leuk.

Verder naar Emerald, dan Blackwater de streek van koolmijnen: daar zien we reuze treinkonvooien (100 wagons aan mekaar).

In het mooie Yeppoon aan de Oostkust, net boven Rockhampton, gaan we kamperen.



http://capricon-palms-holiday-village.qld.big4.com.au/

Het is hier een mooie badstad, veel surfstranden, picnicplaatsen (Australiërs gaan ’s zondags picnicken).

Zo 13/2

We rijden tot Mulambin Beach, tot Yeppoon zelf waar je een prachtig zicht hebt op de Keppel eilanden. In Roselyn Bay Harbor, vertrekken de boten naar de eilanden. De weg langs de kust is vrij kronkelig en gaat omhoog en omlaag wat mooie look-outs geeft. Knap is het ‘Singing Ship’ een stenen schip met stalen kabels en pijpen(orgelpijpen) en door de wind maakt dit een muzikaal geluid. Dit ter ere van captain Cook



Naar Rockhampton, de stad van de Cattle. DE beef capital van Australië!

De mooie botanical garden bezocht, veel koala’s gezien.

Nog lang gezwommen in de grote pool voor ons alleen. De meeste pools hier zijn gevuld met zout water.

http://www.discoveryholidayparks.com.au/qld/capricorn/rockhampton

Aan de camping is een goed restaurant waar we dan beef op de steengrill geproefd hebben: een stuk van 5X5X5cm, of zoiets, ikke 190gr en manlief 250gr, amai!


Ma 14/2

Overal wordt er nog aan wegen en huizen gewerkt, herstellingen na de passage van de cycloon. Queensland is heel uitgestrekt. We doen inkopen in een groot shoppingcentre. Nog een bezoekje aan de Quaistreet aan de Fitzroyrivier, dan naar Mount Morgan (oude mijnstad met mooi gerenoveerd railway station). In Biloela naar het infocentre: de mevrouw blijkt een Friesse te zijn, ze hadden vroeger een grote beefcattle farm met 1500 beesten. De kinderen gingen naar Yeppoon op kostschool. In de vakanties brachten ze vrienden mee die te ver in de outback woonden. Een 18jarig meisje, dochter van een flying doctor, kon op haar eentje een koe vangen èn slachten: dat is de outback! En nu is ze zelf Flying doctor.

We rijden tot het volgende Nationaal Park: Cania Gorge.

De runderen lopen hier vrij rond, opletten met de wagen! We lezen dat er 12ha land nodig is voor één rund, en 1,5ha voor één schaap: dat zegt wat over de schraalheid en de oppervlakte van Queensland.

We logeren in het park: http://www.caniagorge.com.au/

En het regent alweer.

Hier zijn veel wallabies, meer dan kampeerders. Ze komen tot aan de camper vanaf ’s avonds en in de ochtend.
Di 15/2

Gelukkig houdt het op met regenen. In de voormiddag naar Cania Dam, een mooie wandeling. Het water van de dam heeft een voormalig, verlaten mijnstad (Cania) doen verdwijnen. Dat gebeurt hier vaak: als er geen goud of wat dan ook meer te vinden is, wordt het een spookstad.

We stappen nog langs de hoger gelegen overblijfselen van de goudzoekers in de ‘Shamrock minesite’.

’s Namiddags naar ‘Dripping Rock’ en de ‘Overhang’ tot aan een poel waar nog platypussen zwemmen (natuurlijk weer geen vogelbekdier gezien!).

Op de camping is het een leven van jewelste: de lorikeets (prachtige, veelkleurige peruchkes)worden gevoederd. Ze klimmen met hun scherpe klauwtjes op je armen, op je hoofd.

’s Avonds zitten er weer een paar possums of zoiets rond de camper.


Woe 16/2

Eerst nog een uurke wandelen naar de ‘two storey caves’, en dan onze beste kleren aan, want we gaan op bezoek bij ‘verre’ familie in Kapaldo. We passeren Monto en Mulgildie.

Het is een lange gravelweg tot aan hun huis. Ze wonen mooi op een berg, met mooie vergezichten.

Ze hebben een cattlefarm. Het anders zo dorre land is nu zo groen als in België.


Do 17/2 32°

We verkennen samen Kapaldo en omgeving, op de modderige wegen door diepe plassen, maar no worries! Ze kennen elke floodway. De zoon gaat ondertussen een omheining repareren. Er is altijd werk op de boerderij. Terug in Kapaldo nemen we afscheid. Het was leuk kennismaken met deze lieve mensen.

We kamperen in Gayndah (zusterstad van Zonhoven) aan de rivier: http://www.caravanparkgayndah.com.au/
Vr 18/2 32°C

We rijden tot Hervey Bay, een rustig badplaatsje. Mooie camping, niet aan het strand. http://point-vernon-holiday-park.qld.big4.com.au/ het strand kan erg druk zijn in de weekends, Dit is de Sunshine coast, en slechts 200km van Brisbane.

Er staat nog één camper: van onze noorderburen.
Za 19/2

Het zeewater is helder, warm en erg ondiep, dus heel veilig. Het jonge volk springt joelend vanop de pier in het water, terwijl de ouderen voor de pic nic zorgen op het strand. We hebben nog heel lang gezwommen, je kan douchen aan de toegang tot het strand.

Dan via het mooie pioniersstadje Maryborough naar Rainbow Beach. We zien Frazer Island liggen.

Hier gaan we kamperen op een publieke camping, zonder faciliteiten. Amaai, we zijn hier niet alleen: wat een drukte!


Zo 20/2

In het dorp start een mooie wandeling naar een uitkijkpunt op een hele grote witte zandduin.

Tin Can Bay is de omweg niet waard om naar het voederen van de dolfijnen te kijken.

In Goomerie doen we nog 230 trappen naar de Kibombi Falls: jongeren springen van de rotswand in de poel.

Dan nabij Murgon voor de nacht: een plaats in het Bjelke-Petersen Dam Tourist & Recreation Park http://www.yallakoolpark.com.au/Accommodation/accommodation.html
Ma 21/2
We verlaten het park in een stralende zon en 30°, Murgon heeft zoals de meeste stadjes een prachtig hotel, café, restaurant, casino met pokies.

In Wooroonlin rijden we rond de wetlands, de bomen staan constant in het water van een soort moeras. Voorbij Kingaroy (pinda’s gekocht, dit is de streek van-), waar we een zondvloed over ons krijgen, door Goodger naar Maidenwell: wandeling naar de coomba waterhole en Coomba Falls, een schilderachtig plekje, zalig om te zwemmen… bij droog weer.

In Cooyar op de suspention bridge speuren we naar platypussen, maar helaas…

Voorbij Crowsnest, het wordt laat en er breekt weer een hevig onweer los. In Hampton vinden we een parkeerplaats om te overnachten. Het giet de ganse nacht.


Di 22/2

Weer een helderblauwe hemel. Het is een leuke rit via Toowoomba en Allora. We kunnen niet verder naar het Main Range NP, ontoegankelijk door de waterschade.

Dan verder naar Boonah, Beaudesert en canungra. Daar voorbij links volgen we de Tamborine Mountain Road, een geweldige pass (hellingen tot 15%) in de bergen. Daar vinden we een redelijke camping, http://www.thunderbirdpark.com/ er is niemand, we zoeken zelf een plaatsje aan een kleine billabong, waar de kikkers ’s nachts nog concert geven.
Woe 23/2

Het is tropisch warm, het park bestaat uit gebergte en regenwoud. De ‘Witches Fall’ trail: 2 uur door het dichte regenwoud: enorme ervaring. Hoge dikke bomen (rode ceder, 1000jaar oude antartic beechtree, de strangle fig die rond de bomen kronkelt) … wat zijn wij minuscuul!

Verder naar Springbrook NP. Weer zeer sterke hellingen (17%) tot op 1000m hoogte. De prachtige wandeling naar de Twin Falls is in het water gevallen, letterlijk! dan naar ‘the Best of All’ look out, maar daar zien we niks dan een wolkendeken aan onze voeten en geen panoramisch uitzicht tot Surfers Paradise en Byron Bay aan de kust. We rijden terug en in Natural Bridge is het droog genoeg om naar de waterval te wandelen, waar het water zich door een grote opening in een rots naar beneden stort.

In de regen rijden nog tot aan de kust Hastings Point. We hebben ondertussen de grens QLD / NSW gepasseerd. Camping: http://www.northstar.com.au/index.asp


Don 24/2

De vijf sterren camping is super, maar de regen is de grote spelbreker. Ook hier aan de kust.

Dus verder de kust zuidwaarts tot Byron Bay, het uiterst oosterse punt van Australië. Leuk, veel jong mensen, blootvoets, rasta, caribische toestanden. Wel druk om tot de vuurtoren te geraken.

We parkeren onze woonwagen vlak aan het water in ballina, een verademing na het drukke Byron Bay.



http://shaws-bay-holiday-park.nsw.big4.com.au en lopen nog over de ganse pier en terug.
Vr 25/2

De zon is weer stralend en wij fleuren er gelijk van op!

Eerste stop is Tucki Tucki NR, een mooie wandeling gedaan door het park, allebei dizzy van naar omhoog in de bomen te staren…jammer, geen gezien, maar ze zijn er!

Evans Head, het Bundjalung NP, een wandeling van 2 uur en alweer zitten aan m’n enkels een tweetal bloedzuigers. Vies!

Dan is het nog een 180 K tot Emerald Beach, bij Coffs’ Harbor.

Mooie camping, rustig: http://ebhp.com.au/

Vier wallabies houden ons gezelschap, en ’s nachts zien we een possum in het boompje aan onze keukenvenster.
Za 26/2

Naar de beach, zwemmen (niet in de zee, dit is een surfstrand), douchen, ontbijten, laundry (2 machines), was ophangen, internetten…in die volgorde verloopt de voormiddag.

Het is stralend weer: 28°. De wallabies komen nog even groeten, rusten in het gras en verdwijnen dan in de bush.

Het wordt een rustige dag vandaag, even struinen langs het strand, een goed uur aperitieven, een T-bone steak op de barbie… en ‘savonds komen onze vrienden weer, nu met z’n zevenen.


Zo 27/2

Ha alweer een zonnige dag! We bezoeken in Coffs’Harbor de haven en de markt.

In Bongi Bongi NP proberen we nog maar eens koala’s te spotten, tevergeefs. Nu trekken we weer landinwaarts: via het mooie Bellingen naar Dorrigo. Het is een schilderachtige weg kronkelend door de bergen, steeds hoger. Het is al laat als we in Dorrigo de 6,6km lange trail doen, een zwaar parcours door het regenwoud, stijgen en dalen. Maar prachtig! 2 grote watervallen, een waar je achterdoor kan kruipen. Na 2,5uur zijn we terug aan het visitor centre. Ze sturen ons naar ‘Platypus Flat’ ten noorden van Megan Cascade, dan 25K gravel road, wat niet goed is (lees: verboden) voor de camper. Deze wegen zijn bedoeld voor de zware vrachtwagens die hout naar beneden voeren. We hotsen langs snelstromende rivieren, immense bossen. Helemaal dooreengeschud komen we aan op een open plek aan een brede rivier. En dan begint het weer te regenen! Aan de oever staat nog een iglotentje. Een idyllisch plekje, was het niet dat het zo regende…de jongelui van het tentje vertellen dat ze veel last hebben van bloedzuigers.
Ma 28/2

Nu gaat het helemaal terug dezelfde slechte weg, maar heel traag, hopelijk komen we die zware vrachtwagens niet tegen, want dan hebben we een probleem op die smalle modderwegen.

De ‘Dangar Falls’ onderweg is zeer de moeite waard: 20 minuutjes wandelen.

De afdaling van Dorrigo naar Bellingen is spectaculair. Voor ons op de weg zijn vier jongeren met een skateboard de afdaling begonnen, ze hebben een camera op de helm, halen snelheden van 90km/uur! Ik hou m’n hart vast.

Tussen Thora en Bellingen nemen we de weg links naar Glenifer en volgen dan de lus van de ‘promised land road’. Een loop van 10km door glooiend landschap, schilderachtige brugjes over de heldere Bellingen River. We vinden algauw een picknickplaats en zwemplek aan een bocht in de rivier. Heel verfrissend zo’n zwempartij! Niet koud. Heerlijk, en we drogen vanzelf op, dit is zalig.

Goede camping in southwest Rock: http://www.southwestrockstourist.com.au/

De batterij heeft het begeven, de koelkast werkt niet meer zoals ’t hoort en de lichten zijn pover.
Di 1/3

Apollo heeft een nieuwe batterij klaarliggen in Kempsey. Goeie service!

Crescent Head ligt aan de kust, we picknicken aan het strand. Dan verder een wandeling naar Little Nobby. We overnachten in Port Macquarie. http://breakwall.sundownerholidays.com/

We logeren bij de zee en we kunnen te voet naar het restaurant ‘the Town Green Inn’ in het centrum.

De zonsondergang is alweer spectaculair.
Woe 2/3

Vannacht heeft het geweldig geregend. Het internetten (deze keer gratis) gaat alweer moeilijk en traag. Het koala hospitaal verzorgt dieren die aangevallen zijn door honden of katten (ze komen enkel uit de boom om te paren), de meeste zijn gewond door bosbranden.

We vervolgen de weg zuidelijk tot Tuncury Forster, gekend voor de oesterkweek. Eten aan Green Point, terwijl we genieten van het mooie landschap.

Het gaat verder op de Pacific Hwy via Buladelah tot Raymond Terrace waar we op een rest area overnachten.


Do 3/3

We zijn al vroeg op weg, het voorbijrazend verkeer hield ons uit de slaap.

Nu gaan we weer de bergen in, volgen de 69 door Maitland langs het Yengo NP terug naar het zuiden tot Richmond. Beladen met folders verlaten we het info center en trekken naar de Blue Mountains. Het klimt tot 1100m. De remmen maken een vreemd geluid… best laten nakijken.

De wondermooie rit via Mount Tomah en Bell brengt ons naar Katoomba, naar de camping: Katoomba Falls Caravan Park, heel goed gelegen. Vanuit Echo Point hebben we een mooi uitzicht op de beroemde 3 Sisters in de Canyon van de Blue Mountains.

Het is koud ’s nachts (15°), gelukkig is er verwarming.
Vr 4/3 11°C om 7:30u

Na een telefoontje naar Apollo betreffende de remmen, sturen zij ons naar Luddenham, daar kan dit vandaag nog nagezien worden. Daar maken ze de remmen schoon en er blijkt verder niks aan te mankeren.

Sydney is voor campers ontoegankelijk, we rijden even tot Sydney Olympic Park naar Cronulla, in een grote tidal pool zalig gezwommen. Bij terugkomst aan de camper staat iemand van de council ijverig onze nummerplaat te noteren. Het blijkt dat hier enkel wagens mogen parkeren tot 6m lengte. En de onze is 7,5m lang. Te laat, niet gezien.

We logeren in Corrimal: http://www.wollongongtouristparks.com.au/Pages/default.aspx we hebben een plaatsje op een grasveld tussen de tenten. Heel rustig, aan de duinen naar het strand.

In een bowlingclub niet ver ervandaan gaan we eten.
Za 5/3

Goed geslapen, en de zon komt al piepen tussen de wolken.

Een flinke wandeling langs het strand doet goed. Dan gaat het naar Woolongong, een grote stad. Het is weekend, geen parking te vinden aan de Woolworth. Dan maar elders shoppen maandag ofzo.

Van hieruit rijden we op de 11 via steile hellingen naar Mount Keira look out,en Mount Kembla met allebei prachtig panorama over de kust en de bergen van het binnenland. Dan gaat het terug naar beneden langs golvende landschappen naar Port Kembla en via Shellharbor naar onze bestemming Kiama: http://easts-beach-holiday-park.nsw.big4.com.au/ mooi gelegen in een baai direct aan de zee.

Langs een kustpad wandelen we tot ‘the Little Blowhole’.
Zo 6/3

Nu naar ‘The Big Blowhole’ gaan kijken. Wij zagen het water tot 15m hoog spuiten, indrukwekkend voor ons toch!

We verlaten we weer de kust door de Saddleback Mountains naar Jamberoo en verder gaan we wandelen in het Minamurra Rainforest. 4,2km, 2 uur stappen, klimmen, dalen, goed onderhouden paden. Onderweg een ‘Superb Lyrebird’ gezien. Deze vogel lijkt een beetje op een pauw en kan de roep van zo’n 20verschillende vogels nadoen. Ook het geluid van een camera, of een kettingzaag, wij hoorden een auto alarm en de camera.

http://www.youtube.com/watch?v=VjE0Kdfos4Y is een mooie clip.

Daarna door Robertson naar Kangaroo Valley, heel pittoresk dorp, over de Hampton bridge’ de oudste hangbrug van Australië voor auto’s. Nog het mooie Berry en Nowra. De camping is gesloten en we overnachten op een grote rest area. Er is BBQ en toilet, dus OK.


Ma 7/3

We vervolgen onze weg van Nowra naar de kust, naar Huskisson aan de prachtige Jervis Bay. We wandelen de toepasselijke ‘Withe Sand Walk’ van Greenfield tot Hyam Beach en terug. Lekker lang gezwommen in het schone, heldere zeewater en een strand met het ‘witste zand van de wereld’ volgens de locals, en dat is waarschijnlijk nog waar ook.

In Pebbles Beach komen kangoeroes op het strand. Niks gezien, en door naar Bateman’s Bay. Goede camping: http://www.beachresort.com.au/ 15 minuten stappen in de countryclub een stukje eten.
Di 8/3

Internet werkt alweer niet, jammer.

Nog altijd volgen we de kustweg naar Burrawarra Point, een wandeling van 1,5km en terug, en niks noemenswaardig gezien. De kust is zeer grillig, dus veel klimmen en dalen. We rijden voorbij ‘Congo’ tot Kianga Point, bij Narooma. Hier is een grote parking een surf strand (hoge golven) verder een grote lagune met een smalle doorgang (50m) naar de zee, afgesloten met een hek en stalen netten voor de veiligheid. Daar is een mooi strand en we zwemmen in het zeer helder water. We gebruiken de schone BBQ van de rest area om onze lamsfiletjes te bakken. Er staat nog een camper Wat verder is er een steiger, daar liggen drie zeehonden te luieren, wachtend op de vissers om een visje te krijgen. We zien een grote grijze rog (1,5m) langzaam door het heldere water glijden. Ook een kleinere vanillekleurige rog komt langs gezwommen. We wandelen de Mill Walk af langs het water. Het is hier goed toeven, en we besluiten de nacht hier op de parking door te brengen.

Wo 9/3 31°C

Verder zuidwaarts rijden we tot Tilba Central, net boven Tilba Tilba. we hebben daar heerlijke kazen gekocht in ‘ The Cheese Factory’ van het historisch dorp, een juweeltje.

Dan verder naar de kust en wandelen op het strand tot Camel Rock, mooie schelpjes aan de voet van de vreemde rots. Twee surfers genieten van de rollende golven. Mooi om zien!

Via Bermagui en het mooie Tathra naar Merimbula. De camping ligt aan het afgesloten meer, met veel algen. We zijn dan naar de zee gewandeld waar het veel beter zwemmen is. http://www.tweenwaters.com.au/
Do 10/3

In Eden bezoeken we de visserswerf en klimmen naar de viewpoint. Onderweg uitgebreide pic nic, want straks gaan we de grens over naar Victoria, ‘Fruitfly-free Zone’.

In Genoa kopen we brood en lopen het info kantoor binnen. Ze verwijzen ons naar de ‘McKenzie Rainforest Walk’ waar het goed kamperen is. Het is een hele rit door bos, bewolkt maar aangename temperatuur. We overnachten midden in het woud, wat verder staat nog een camper.

’s Nachts is het aardedonker, geen maan of ster te zien.


Vr 11/3 28°C

Na het ontbijt verkennen we het regenwoud van McKenzie, veel vogels, uitbundige plantengroei…

Dan verder langs Cape Conran de kust door de natuurreservaten gevolgd naar Marlo, mooi hotel, leuk kerkje. Gestopt aan het historische visitor centre. Volgeladen met brochures en goede raad van de vriendelijke dame, bezoeken we na Nowa Nowa, de historical Testle Bridge (1916), een waar staaltje van bruggenbouw voor de trein.

Volgende stop: Lakes Entrance, een plaats aan een smalle doorgang naar zee. Het kanaal verbindt de zee (Bass Strait) met de Gippsland meren, die slechts door een smalle 50km lange duinenrij van de oceaan gescheiden zijn. We vinden een geschikte parkeerplaats in dit drukke stadje en wandelen de Esplanade af, over de brug tot de duinen naar zee, waar tientallen surfers trainen voor een groot evenement. Spectaculair!

Door het mooie Bairnsdale, tot Paynesville, aan de andere kant van Lake King. We kamperen in Eagle Point, een gemeentelijke camping. www.lakekingwaterfront.com.au
Za 12/3 27°C

We rijden terug tot Paynesville, zoeken een parkeerplaats voor onze camper, en nemen dan de (kabel-)ferry naar Raymond Island. Op dit eiland is een koala reservaat, zo’n 600tal zouden er hier zijn. En inderdaad, we kunnen er veel spotten. Het is een mooie wandeling, we genieten van de diertjes in de eucalyptusbomen rustig zitten te slapen of kalm naar ons terugstaren.

Daarna rijden we terug tot Bairnsdale. We hebben nog de tijd om rustig de was te doen, ondertussen zwemmen in de mooie pool van de camping. http://bairnsdale-holiday-park.vic.big4.com.au/
Zo 13/3

De dag verloopt verder stralend, de zon schijnt weer vrolijk. Er gebeurt niet veel, we bezoeken de grote kerk van Bairnsdale. Dan verder westwaarts.

Maar in de late namiddag…lap, het begint weer te gieten!

We verliezen veel tijd om (in mineur) een slaapplaats te zoeken. Uiteindeljk stoppen we in Koo Wee Rup, aan een cultureel centre. Heel de nacht regent het.


Ma 14/3

Voor dag en dauw zijn we al op de baan naar Mornington Peninsula. Leuke wandeling gemaakt langs het strand. Hier staan mooi geschilderde badhuisjes (250000$).

We rijden tot Dromana, dan door de bergen naar Arthur’s Seat voor het mooie panorama over de peninsula. Verder naar Rosebud en Cape Schanck. Daar aan de vuurtoren nog wat stappen(6km) Bushranger Bay Track.

We kamperen op een gemeentelijke camping. Camping Rosebud Foreshore Shire. http://www.mornpen.vic.gov.au/Page/Page.asp?Page_Id=127


Di 15/3

Point Nepean NP. Daar huren we ieder een mountainbike. We fietsen tot de tip van de Peninsula. Hier moesten alle nieuw aangekomenen in quarantaine (1852 tot 1952). Het is redelijk heuvelachtig, en ik moet regelmatig afstappen en de helling te voet doen. Verder naar de tip zijn er grote verdedigings posten van WOII

En dan de 7 km terugfietsen. Nu is het meer bergaf: dat is leuker!

We kamperen op de Rye camping van de shire.


Wo 16/3

En de zon is er weer. We gaan wandelen in Portsea: The Miljonairs Walk. Een pad loopt langs de baai net achter de woningen van de betere burgerij van Port Phillip Bay. Portsea is de duurste gemeente van Australië, en ’t is er aan te zien!

Aan de andere kant van de peninsula, dat is maar 2km breed, gaan we Naar London Bridge kijken een mooie rotsformatie in de Bass Strait. In Sorento nog een wandeling langs de kust, wat gebabbeld met een koppel uit schotland, die hier al vele jaren wonen. Voor avondeten: fish en chips, vettig en niet lekker. Slapen in Rye.

Do 17/3


Nu wordt het menens, nu rijden we naar Melbourne, de laatste halte van onze vakantie. We hebben een camping gevonden met internet en vandaag gaan we uitbollen. http://cbtp.com.au/

De camper schoonmaken, internetten, zwemmen, douchen… en de verwarming werkt prima in de camper. Zalig!



We hebben pizza gehaald en met een glaasje rode wijn…meer moet dat niet zijn!.


Dovnload 107.45 Kb.