Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Auteur: Jan Ceulen, G. N. Schutterlaan 7, Thesinge

Dovnload 207.39 Kb.

Auteur: Jan Ceulen, G. N. Schutterlaan 7, Thesinge



Datum25.04.2019
Grootte207.39 Kb.

Dovnload 207.39 Kb.


Een korte historie van de G.N. Schutterlaan te Thesinge
Bronnen: Piet Pastoors, Boederijenboek Gem. Ten Boer-Overschild, ISBN: 90-5294-357-5;

Jelle van Zanten; Oomke Postema; Willem Zijlema.

Auteur: Jan Ceulen, G.N. Schutterlaan 7, Thesinge

Datum: 6-12-2010

In den beginne was de G.N. Schutterlaan onbebouwd.
Uit voormalige kloosterplaatsen van o.a. het Felicitasklooster ontstonden boerderijen in en rond het dorp en aan de Lageweg, en omstreeks 1870 ook enkele aan de rechterzijde van de uitvalsweg naar Garmerwolde.

In de ontwikkeling van deze weg speelde één persoon een belangrijke rol.



G.N. Schutterlaan 4
In 1880 kochten Gerrit Niklaas Schutter (zoon van Niklaas Schutter van Bovenrijge) en zijn vrouw Dietje Kuipers deze boerderij met 14½ ha land.

Ze kochten er in 1886 nog ruim 4 ha land bij van de erfgenamen van Luitje Jans Oomkes en Siebrig Bonsema. Dit land lag aan de overzijde van de weg, de huidige oneven kant dus.

Vanaf die tijd heette de laan tussen de dorpskern en de Lageweg in de volksmond 'Schutters Loantje'. Vanwege Gerrit Schutters verdiensten voor de gemeente Ten Boer is deze laan later, bij het invoeren van straatnamen en huisnummers, naar hem vernoemd.

In 1896 werd het echtpaar ook nog pachter van 'Langeland' op Bovenrijge. Ze gingen daar wonen en de boerderij in Thesinge werd aan derden verpacht.

Hun zoon Jan Schutter werd in 1918 pachter. Deze was tot 1914 in de Verenigde Staten geweest maar was teruggeroepen voor de mobilisatie. Hij trouwde in mei 1918 met Geertje Smith.
Vader Gerrit was in de twintiger jaren voortvarend de strook direct langs de Schutterlaan in percelen gaan verkopen, enerzijds ten behoeve van een sociaal project uit die tijd om landarbeiders in staat te stellen een eigen bedoeninkje te beginnen (de karakteristieke 'mini-boerderijtjes' op de nummers 11 t/m 25) en anderzijds ook aan particulieren (vooral aan de even kant).

Zo ontstond er een uitbreiding van Thesinge richting Lageweg.

Het land tegenover nr. 4 (de huidige nrs. 5, 7, 7a en 9) werd eerst vrijgehouden ten behoeve van het uitzicht.
Gerrit Schutter was een man met karakter. Hij gaf niets uit handen en was het hoofd van het gezin. Waarschijnlijk hebben de kinderen niet de behoefte of het lef gehad een boedelscheiding te houden na het vroege overlijden van hun moeder in 1899.

Na een drama in de familie werd een boedelscheiding echter noodzakelijk.

Zoon Willem Schutter, die boer was in de Bouwerschap, stierf op 4 januari 1921.

Hij overleed aan de gevolgen van een ongeluk met een jachtgeweer, hij had zich in het been of de voet geschoten. Aanvankelijk had de huisarts Reddingius de zaak niet zo zwaar ingezien, maar er kwam een akelige infectie bij en Schutter stierf aan een bloedvergiftiging.

Dit betekende het einde van de carrière van Reddingius. Hij stopte onmiddellijk met de praktijk. Rond dit verhaal zou wellicht een hele roman te schrijven zijn, maar het fijne weten we er niet van. Het zou best eens kunnen zijn dat de oude Schutter een grote rol in deze kwestie gehad heeft.

De weduwe van Willem Schutter en haar drie kinderen moesten nu een boedelscheiding houden, waardoor de oude Schutter voor de dag moest komen met het erfdeel van zijn zoon. Hierbij werd de boerderij in Thesinge toegescheiden aan Gerrit Niklaas Schutter, die zijn kinderen dus uitkocht.


Na zijn dood op 22 maart 1949 (hij was toen bijna 98 jaar) hielden de kinderen op 12 november 1949 opnieuw boedelscheiding, waarbij de zonen Jan en Derk Schutter de boerderij op nr. 4 kregen, Jan het land aan de noordzijde van de weg en Derk het land aan de zuidzijde (de huidige oneven kant).

In het uittreksel van deze akte wordt niet gesproken over G.N. Schutterlaan 7. Waarschijnlijk was het reeds in het bezit van Derk en viel het daardoor niet onder de boedelscheiding.


Op 1 november 1956 verkocht Jan Schutter de behuizing met schuur en landerijen, ruim 8 ha groot, aan Gedeputeerde Staten. Hij en zijn vrouw vertrokken naar Ten Boer.

In 1961 werd de boerderij verkocht aan Eisse Bus en Trijntje Oudman. Zij beëindigden hun bedrijf in 1985.

De behuizing werd in 1986 gekocht door Henk en Reina Busscher en de landerijen door Klaas Steenbeek.

G.N. Schutterlaan 7
Naar verluidt woonde zoon Derk Eisse met zijn vrouw Egberdina Bolhuis en hun dochter Dietje lange tijd bij vader Gerrit op Langeland.

In 1939, op 57-jarige leeftijd, bouwde hij schuin tegenover de boerderij van zijn vader (nr.4 en toen dus gepacht door zijn broer Jan) een eigen boerderij, nu G.N. Schutterlaan 7, met inpandige hooizolder, schuur en stal. Gedurende de oorlogsjaren woonde G.N. Schutter nog kort bij Derk in, daarna vertrok hij naar Haren.

Het eerste huis aan deze zijde, nu nr. 5 en bewoond door Evert Lammerts, was een jaar of wat eerder gezet voor een bodebedrijf.

De boerderij van Jelle van Zanten achter in het land, die eerst nog geen aansluiting op de Schutterlaan had, werd bij de hernummering om onnavolgbare redenen nr. 1 gedoopt, het molentje aan het maar (in de 70-er jaren afgebroken) werd nr. 3.


In 1949 verkreeg Derk Schutter, zoals eerder gemeld, de grond achter de oneven kant in eigendom. In de stal pasten naar schatting vier koeien, daar kon men dus in die tijd van rondkomen!

Een onbebouwd perceel (nu nr.9) werd toen afgestoten voor de bouw van een woning met (administratie)kantoor. Hier wonen nu Edward en Renee Oudman.

Net als zijn broer hield Derk (inmiddels 74 jaar) het in 1956 voor gezien, verkocht zijn bezit aan Wijbo Jelte Kamphuis en Anje Tiglaar uit Lageland / Luddeweer en vertrok met zijn vrouw naar Garmerwolde.
Wijbo Kamphuis verbouwde het woongedeelte ingrijpend en ging na een aantal jaren in de sanering (ook toen al!). Hij schakelde over op kippen en verhuurde eerst (en verkocht later) vrijwel alle land aan zijn achterbuurman Jelle van Zanten.

Dit land strekte zich uit van het Thesinger Maar en de bodewoning tot de sloot tussen de huidige nrs. 21 en 23.

Het perceel (nu nr. 7a) aan de weg, direct naast de boerderij, werd door Van Zanten in 1969 verkocht aan Van Hemmen, die er een rentenierswoning op zette. Het is nu in bezit van Saskia Vaatstra.

De kippen huisden in een aantal hokken direct achter de boerderij, daar waar nu de achtertuin is.


Op 14 maart 1968 verkocht Wijbo Kamphuis boerderij en erf (de huidige voor- en achtertuin) aan Willem Zijlema, eerder melkboer te Thesinge, en zijn vrouw Trijn.

Jelle van Zanten verkocht in 1986 de resterende voormalige grond van deze boerderij aan Joop Blaauw, die er schapen op ging houden. Spoedig daarna kocht Willem Zijlema een deel van het land weer van Blaauw.

Het besloeg het stuk land tussen de ree en de boerderij, benevens de strook achter de nrs. 7, 7a en 9 tot de sloot tussen de nrs. 9 en 11.

De ree had Van Zanten inmiddels aangelegd omwille van het zwaarder geworden melktransport – eerder ging dit over een pad naar de Lageweg.



Joop Blaauw behield de strook daarachter, dus vanaf het maar tot aan voornoemde sloot tussen de nrs. 21 en 23.
Willem Zijlema ging op de nieuw verworven grond (zo'n 2600 m2) voor de hobby tuinbouw bedrijven en verkocht jarenlang de opbrengst langs de kant van de weg.
Toen de Zijlema's naar Ten Boer wilden vertrekken verkochten ze eerst het land achter de nrs. 7a en 9 aan de bewoners, die er hun achtertuin mee uitbreidden, en in 2003 pand, erf en resterend land (totaal 2500m2) aan Jan Ceulen en Carla Winkelman.
Deze realiseerden in 2010 op een deel van het voormalige weideland het Thesinger Meer.

Het Thesinger Meer



G.N. Schutterlaan 7, 1967. De woning op 7a is nog niet gebouwd, in de verte het molentje (nr.3).




  • G.N. Schutterlaan 4
  • G.N. Schutterlaan 7

  • Dovnload 207.39 Kb.