Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Bertolf for life

Dovnload 8.35 Kb.

Bertolf for life



Datum12.03.2017
Grootte8.35 Kb.

Dovnload 8.35 Kb.


BERTOLF - FOR LIFE
Het zijn van die ijkpunten in het leven. Een album komt voorbij, je laat ‘m in je CD-speler glijden en bang! Met een keiharde klap kom je pakweg een kleine 50 minuten later weer bij bewustzijn. De kans is groot dat zo’n uitzonderlijke ‘Aha-erlebnis’ je treft bij het debuut van Bertolf dat niet voor niets de titel For Life meekreeg. Er staat nauwelijks maat op de 12 songs die Bertolf alleen of met illustere partners schreef. De man uit Dronten gaat door het leven met de wetenschap dat hij zijn eerste kreetjes losliet op de dag dat John Lennon in New York werd vermoord. Het is zomaar een feit dat echter draagkracht krijgt als je muzikale geschiedenis achter de man die For Life creëerde, onder de loep neemt. Hij legt het zelf uit: ‘Ik schreef mijn eerste songs toen ik 14 was. De obsessie voor de Beatles was erg vers maar toen al groot, zeker voor het werk van Paul McCartney. Song zoals A Day In The Life en Martha My Dear hebben mij enorm geïnspireerd.’ Maar er was meer, veel meer! Zijn vader leerde de jonge Bertolf al op zesjarige leeftijd de evergreen All I Have To Do Is Dream van The Everly Brothers. Daarna volgde aandacht voor diens uitgesproken voorliefde voor ‘Americana’ van ondermeer The Byrds, The Flying Burrito Brothers maar ook echte bluegrass. ‘Ik ben opgegroeid tussen de banjo’s en mandolines, die kleur en geluiden van roots-instrumenten hebben zich al op jonge leeftijd in mijn genen genesteld.’

Daarna volgde de muzieklessen op de middelbare school in Kampen. ‘Ik leerde op die plek het Beatles-album Rubber Soul kennen. Het opende een nieuwe wereld.’ Hoe klein de scene in Kampen dan ook was, Bertolf dook er middenin. Speelde in een coverbandje, deed daarmee een geslaagde versie van Radiohead’s Paranoid Android en belandde uiteindelijk op het conservatorium van Zwolle. Tussendoor kreeg hij compositieles van mede-Drontenaar Paul de Munnik. ‘Ik voelde mij daar een rebel door in plaats van met een Toto T-shirt, in een kloffie te lopen met de opdruk van bands als Supergrass en Kula Shaker. Dat was mijn manier van afzetten tegen de heersende gedachte op het conservatorium dat je vooral goed moet kunnen spelen.’ Maar hij vond medestanders en met hen richtte Bertolf het bandje The Junes op waarmee hij eerst de AMP Battle Of The Bands in de Amsterdamse Melkweg en later de John Lennon Amnesty International Contest van radio 3FM won. ‘Die aandacht leverde ons uiteindelijk de mogelijkheid op om 4 songs te schrijven voor de verfilming van het Carry Slee-boek Afblijven.’ De ban was gebroken maar Bertolf’s honger was daarmee echter niet gestild. ‘Ik ben een man die eerst en vooral geïnteresseerd in het liedje. Hoe zich dat uit? Ik ken bijvoorbeeld alles van trompettist Chet Baker, maar dan wel zijn vocale songs.’ Uiteindelijk koos hij, zoals vele getalenteerde singer/songwriters voor hem, voor een eigen carrière die uiteindelijk heeft geleid tot dit debuut .



For Life is een werkelijk wonderschoon album geworden waarop het niet continu vrolijkheid troef is. ‘Ik kan niet tegen teveel fleurigheid en het moet vooral niet te guitig worden.’ Dat is zijn debuut dan ook niet. Bertolf nam het album op in de studio van producer Guido Aalbers (mixer van ondermeer Coldplay, Live en Muse) en de befaamde ICP Studio’s (Bløf, De Dijk) in Brussel. Daar speelde hij bijna alle instrumenten zelf in. ‘Ik hou van een oude sound en heb dan ook dingen als een Hofner-basgitaar en Vox-verstekers gebruikt. Maar ik bespeel op het album ook de lapsteel en mandoline.’ Veelschrijver Bertolf had voor het opnameproces maar liefst 40 songs geschreven en thuis opgenomen. ‘Ik hinkte wel een beetje op twee gedachten. Er zijn immers songs die naar melancholieke popmuziek neigen en anderen die je echt Beatles-liedjes kunt noemen. Uiteindelijk ligt de nadruk toch vooral op de eerste categorie.’ Dat neemt gelukkig niet weg dat daarmee de invloed van The Beatles helemaal is verdwenen. Pak het nummer The Way I Love You Now. Paul McCartney had deze compositie zonder twijfel graag op een van zijn laatste albums willen zetten. Heel anders klinkt weer de single Another Day. Een meesterwerk waar Coldplay’s Chris Martin best weleens jaloers op zou kunnen zijn. Een andere bijzondere track is het intense Feel You waar de geest van Thom Yorke rondwaart. Soms is het gebaar op For Life groot, dramatisch zelfs. De ritmes zijn vaak opzwepend en de instrumentaties prachtig gelaagd. For Life zakt, mede door de gloedvolle en gevarieerde stem van Bertolf, ook geen moment in. De ene keer verrast hij met zijn falsetstem (Monogamy (Is On It’s Way Out), terwijl verderop in het luchtige Mr. Light of het naar Damien Rice neigende Don’t Wanna Lose You Yet zowel vocaal als instrumentaal de bakens wederom worden verzet. Kortom: zo vroeg in het jaar is de grootste Nederlandse popsensatie al een feit. Echt waar? Echt waar! De 47 minuten en 49 seconden op For Life zijn het glasheldere bewijs.
Jean-Paul Heck, december 2008.


Dovnload 8.35 Kb.