Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Beste menschen, 03-03-2004

Dovnload 178.75 Kb.

Beste menschen, 03-03-2004



Pagina2/5
Datum04.04.2017
Grootte178.75 Kb.

Dovnload 178.75 Kb.
1   2   3   4   5

vrijdag, juli 09, 2004

Vandaag hebben we eerst ff lekker uitgeslapen. Zo rond een uurtje of 1 hebben we eerst onze was naar de wasserette gebracht. We hebben hier namelijk geen maid die onze was doet. Dus moest het maar naar de wasserette; dit kost ons welgeteld 36 Rand (een kleine 5 Euro). Daarna hebben we een stuk van de wijnroute gereden. Langs deze route vind je zeer veel wijnvelden en wijnboerderijen. We daar ook 1 wijnboerderij bezocht; Laborie wines. Na het wij proeven zijn we richting Paarl Mountain gereden. Vanaf hier had je een mooi uitzicht over de stad Paarl. Het was de bedoeling om daarna nog een paar wijnboerderijen te bezoeken. Maar de meeste bleken al rond 16.00 uur te sluiten. Dus misschien dat we er zondag nog een paar bezoeken.


’s Avonds hebben we gegeten bij Tala’s in Gordon’s Bay. Zoals bij zoveel restaurants hier in de regio stond er bijna alleen maar vis op het menu.
donderdag, juli 08, 2004

Vandaag hebben we pinguïns bekeken in Simon’s Town. Pinguïns in Zuid-Afrika; wie had dat gedacht? Het was best wel lachen om die beestjes daar te zien waggelen. Al met al waren het er best veel. Nadat we genoeg pinguïns gezien hadden zijn we richting Kaap de Goede Hoop gegaan. We zijn daar eerst naar Cape Point gegaan. Op Cape Point staat de bekende vuurtoren. Na Cape Point zijn we naar de Cape of Good Hope gereden. Kaap de Goede Hoop was vroeger in de tijd van de VOC een heel belangrijk punt. De zee was hier altijd zeer ruig en hierdoor zijn daar veel schepen vergaan. En over het algemeen gold dat als je dit punt voorbij was, dan had je het zwaarste gedeelte van de reis gehad.


Nadat we ons goed vermaakt hadden bij Kaap de Goede Hoop zijn we naar een Cubaans restaurantje gegaan. Thuis hebben we toen nog een beetje voor de TV gehangen en zijn we op tijd naar bed gegaan.


woensdag, juli 07, 2004

Vandaag zijn Martin en ik met een catamaran een eindje wezen zeilen op de Atlantische oceaan. Een cruise van 1,5 uur waarbij er gratis bier en wijn was. Onderweg zijn we heel veel robben (zeehondjes) en dolfijnen tegengekomen. Echt een hele grote school met dolfijnen (minimaal 60). Na deze tour hebben we een groot aquarium bezocht. Daar waren super veel verschillende vissen te zien. Daarna zijn we nog even naar het naastgelegen Maritiem Museum geweest. Maar dat stelde echt niks voor. Heel veel schaalmodelletjes van schepen. En een klein stukje geschiedenis over de haven van Kaapstad en over de VOC. Maar dit museum hadden we eigenlijk net zo goed kunnen overslaan.


’s Avonds zijn we wezen stappen in Stellenbosch. Stellenbosch staat bekend om zijn universiteit. Iedere Zuid-Afrikaan (maar ook Europeanen) die een beetje geld heeft gaat in Stellenbosch studeren. Het wemelt daar dus van de studenten en het was uitermate gezellig.


dinsdag, juli 06, 2004

Vandaag hebben we Robbeneiland bezocht. Dit was super interessant. We moesten daar met een (luxe) boot heen. Vervolgens hebben we eerst een busrit over het eiland gehad. We hadden een gids die super goed kon vertellen en de nodige humor had. Wij als Nederlanders werden er ook vaak bijgehaald omdat we zeer nadrukkelijk aanwezig waren in het verleden van Robbeneiland (en Zuid-Afrika). Aan het einde van de busrit kwamen we bij het cellencomplex waar Nelson Mandela gevangen had gezeten. Super indrukwekkend. Dit kwam mede doordat we rondgeleid werden door een ex-gedetineerde die er zeer veel over te vertellen had. Dat het een zware periode voor hem is geweest, werd wel duidelijk bij de vragenronde. Hij werd daarbij een beetje emotioneel (vooral toen het over zijn familie ging). Zijn verhaal mocht ook niet opgenomen worden of gefilmd worden, hij wilde dat het binnen de gevangenismuren bleef…


Na Robbeneiland zijn we naar Waterfront geweest. Dit een luxe winkelcentrum aan het water (de Atlantische oceaan). En we hebben daar ook gegeten in een restaurantje en na die tijd zijn we naar de bioscoop geweest. We zijn naar de film Spartan geweest. Wel een aardige film.

Ook heb ik hier voor de verandering maar weer eens mijn geluk mogen proeven in het casino ;-) !


maandag, juli 05, 2004

Vandaag hebben we (Yuri, Martin en ik) de beroemde Tafelberg beklommen. We hebben de moeilijkste (en ook gevaarlijkste) route genomen. We hebben er ongeveer 2,5 uur over gedaan om de top te bereiken. Bij sommige stukken moesten we echt letterlijk klimmen en dan moesten we de rugzak (met de flessen water en warme kleding) doorgeven omdat het onmogelijk was om met dat ding te klimmen op de steile stukken. Het was een hele onderneming in de brandende zon, maar zeker de moeite waard. Toen we boven waren zijn we meteen naar het restaurant gegaan om iets te eten. Want we waren vergeten om wat te eten mee te nemen en daardoor was iedereen aardig uitgeput. We hebben vanaf de tafelberg nog een klein stukje van de zonsondergang kunnen zien. Maar om 18.00 sloot de lift dus toen moesten we wel naar beneden. Want in het donker is het vrij gevaarlijk om af te dalen vanaf de Tafelberg.


’s Avonds hebben we gegeten bij Mama Africa. Deze tent was mij door een aantal personen al aangeraden. Dit is een echt Afrikaans restaurant (zowel qua inrichting als menukaart). Verder speelde er een Afrikaans bandje op allerlei slaginstrumenten. Dat slagwerk was al super mooi, later kwam daar ook nog een (opera)zanger bij. Echt fantastisch. We hebben op het einde van de avond ook maar een CD van die band gekocht. Mocht iemand ooit in Kaapstad op vakantie zijn, dan moet je echt ff een keer gaan eten bij Mama Africa. Echt een aanrader.


zondag, juli 04, 2004

Vandaag zijn om 6.00 uur richting Kaapstad vertrokken. Het was een reis van een dikke 9 uur (in totaal ongeveer 1000 kilometer). Met onze Mercedus kun je namelijk lekker doorrijden; de 150 km/u op de snelweg haalt ie makkelijk. We kwamen rond een uurtje of 3 aan in Gordon’s Bay (dat is net iets buiten Kaapstad (vlakbij Stellenbosch)). We slapen hier bij Yuri, Jeroen en Bart in huis. Yuri komt ook uit Nijverdal en werkte in mijn stamkroeg. En daardoor hadden wij mooi een goedkope slaapplaats. Nadat we waren aangekomen hebben we eerst met een aantal andere Nederlanders een biertje gedronken in Talla’s. ’s Avonds hebben we gegeten bij Spiers. Daar betaal je 150,- Rand en dan kun je onbeperkt eten. Allerlei soorten vlees (onder andere struisvogel, springbok en krokodil) en allerlei ander eten.



zaterdag, juli 03, 2004

Vandaag zijn we om 9.00 uur vertrokken richting Kimberly (ongeveer 500 kilometer). Kimberly staat bekend om zijn diamantmijnen. Bovendien in is Kimberly de eerste stad ter wereld waar ze elektrische straatverlichting hadden. We zijn in Kimberly bij de Big Hole geweest. Dat is het diepste gat dat ooit door mensen is gegraven (215 meter diep). Er waren daar ook nog heel veel dingen uit die periode bewaard gebleven. Je kon ook zien hoe de mensen in die tijd leefden. Dat was wel interessant om te zien. Want die mensen waren ongekend rijk voor die tijd. Hier begon in feite ook een beetje de apartheid. Want de rijke blanken lieten de negers naar diamanten zoeken en gingen er vervolgens zelf met het geld vandoor. Ook waren de blanken bang, dat de zwarten er met de diamanten vandoor gingen.


’s Nachts hebben we overnacht in de Gun Tree Lodge net iets buiten Kimberly. Dit zag er heel netjes uit, alleen de bar stelde helemaal niets voor… maar voor 6 euro wel gegeten en drie drankjes gehad.


vrijdag, juli 02, 2004

Vandaag hebben we de auto laten maken en hij loopt weer als een trein. Vandaag hebben onze koffers gepakt zodat we ’s ochtends op tijd kunnen vertrekken. ’s Avonds hebben we maar weer eens gegeten bij de Chinees in Rivonia. Daarna zijn we weer naar Cobblestone geweest. Daar speelde de hele avond een kerel met gitaar. Echt super gezellig. Goed vertoeven.


donderdag, juli 01, 2004

De auto liep vandaag nog niet echt lekker. We hebben besloten om onze rondreis met 1 dag uit te stellen en onze auto morgen te laten maken.


’s Avonds hebben we gegeten bij een goed visrestaurant in Monte Casino. En daarna zijn we naar de film Harry Potter 3 geweest.


woensdag, juni 30, 2004

Foto's deel 9


Bekijk hier de foto's deel 9 over: de 7 daagse rondreis door Botswana, Zambia en Victoria Falls!!


Vandaag de auto opgehaald, die naar een maand eindelijk klaar was (nu hopen dat de auto het tijdens het rondtrekken volhoud). Voor de rest bijna de hele dag op werk geweest, om de foto’s op inet te zetten en het verslag te typen. Nu ga ik me opmaken voor de overwinning op Portugal!


dinsdag, juni 29, 2004

De laatste dag van de Zambezi Tour... De dag van de terugreis. We zijn al om 4.45 vertrokken vanaf de campsite in Francistown. Daardoor waren we al rond 14.00 uur weer thuis. Dat is trouwens wel apart, want als je terug komt in Johannesburg dan voelt dat echt ‘thuis komen’. En in dit soort gevallen is het echt handig dat we Kathy in huis hebben. Want we hebben nu alle was een grote berg gegooid en morgen dan is het allemaal weer schoon. En daar hoeven we niks voor te doen... Kathy bedankt ;-)


maandag, juni 28, 2004

Vandaag moesten we wederom weer vroeg uit bed omdat er een gamesafari op het programma stond (al om 6.00 uur). Die safari was in het Chobe Game Park. We hebben vrij veel dieren gezien: leeuwen, nijlpaarden, giraffen, krokodillen, buffels, kudu’s en impala’s. Maar ook zeer veel vogels, onder andere adelaars (witte, zwarte en vis) en gieren (die zaten van een dood dier te eten).

’s Middags zijn we richting Francistown gereden waar we onze laatste overnachting hadden. Dit was een super rustige campsite. Nadat we ons eten weer op traditionele wijze op het vuur hadden klaargemaakt zijn we nog weer even naar de bar geweest. Maar daar was niet zo heel veel te beleven zodat we al weer vrij snel bij ons kampvuurtje terugkwamen. En zoals elke avond hebben we nog weer gezellig bij het kampvuur zitten ouwehoeren.
zondag, juni 27, 2004

Op zondagochtend zijn we netje naar de kerk geweest. Dit was een ervaring op zich. Echt super indrukwekkend. Er waren 4 priesters die ieder hun eigen verhaal (verkondiging) deden. Elke zin werd weer vertaald in het Engels. Tussendoor werd er steeds heel mooi gezongen. Er waren vooral heel vrouwen en kinderen in de kerk. Alle mannen die er waren zaten helemaal achterin.


Toen de kerk was afgelopen zijn we verder gegaan met onze reis. We moesten toen nog wel eerst 10 kippen (die een veel te kleine mand zaten) afleveren bij een ander dorpje. Voordat we Botswana weer in konden moesten we eerst nog weer een tijd wachten op de Ferry. We hadden dus de tijd om daar een beetje rond te kijken. Er was daar bijvoorbeeld iemand zijn kleren aan het wassen in het smerige water van de rivier. En er waren een paar jongetjes aan het vissen met zelfgemaakte hengeltjes. En omdat de pieren schaars waren gebruikten ze ook de ogen van de vissen die ze al gevangen hadden als aas.


Voordat we Botswana in konden moesten we wederom onze schoenen ontsmetten i.v.m. de mond en klauwzeer. In Botswana zijn we richting Chobe gereden. Daar was een hele mooie campsite. Je had daar een schitterend uitzicht op de Zambezi en daar was wederom een mooie zonsondergang te zien.


’s Avonds hebben we wederom gebraaid. Dit keer was ’t een lekkere kip.


zaterdag, juni 26, 2004

Vandaag vroeg opgestaan om de zonsopkomst bij de Victoria Watervallen te bekijken. Stefan lag toen nog lekker te slapen en had op dat moment niet echt de behoefte om er vroeg uit te gaan. Verder heb ik ook nog een Micro-Flight gedaan. Dat is een soort grote vlieger met een motortje (een klein vliegtuigje). Super gaaf, zo kon ik mooi de Victoria falls van boven zien! Heb zelfs nog Nijlpaarden en Olifanten van boven kunnen bekijken, een erg mooie ervaring.


Nadat ik weer en Stefan ook weer wist dat de aarde rond was, zijn we richting Paradise Island gegaan. Dat is een onbewoond eiland midden in de Zambezi. Om op dat eiland te komen werden we vervoerd in bootjes die gemaakt waren van uitgeholde boomstammen. Wij 5 waren de enige bewoners van dat eiland, er was helemaal niks zelfs geen elektriciteit enz. Echt heel apart en puur natuur, want het eiland was omringd door de nijlpaarden en krokodillen... Als je daar wilde douchen moest je eerst een kan water opwarmen op het vuur. Dat water moest je vervolgens in een soort ton gooien die je aanvulde met koud water. Die ton moet je dan ophijsen en dan het kraantje losdraaien. Hoe primitief kan het zijn?


’s Middags zijn we naar een dropje aan de andere kant van de rivier geweest. We hebben daar een aantal plaatselijke bieren geproefd. Dat waren van die bieren die eerst 7 dagen in de zon hebben staan rotten. Best leuk om een keer te proeven. Maar geef mij dan toch maar gewoon een lekkere Grolsch (lpg-tje) ofzo. In dat dorpje was ook een soort van ziekenhuis waar alle moeders konden bevallen van hun baby’s. Er waren zelfs ‘moeders’ van 14 jaar oud... We hebben daar ook nog een klein baby’tje van 3 dagen oud gezien. Normaal gesproken zouden die kleine baby’s naar ziekenhuis moeten, maar die middelen hebben ze daar niet. Alle kinderen in dat dorpje hadden dikke ronde buikjes omdat ze elke dag pap aten en bijna geen vitamines binnen krijgen (scheurbuik). Vond dit erg indrukwekkend om te zien en om eerlijk te zijn, stond mij het huilen ook nader dan het lachen. En alhoewel deze mensen niets, maar dan ook niets hebben, blijven ze lachen….respect!


’s Avonds hebben we weer gebraaid bij ons kampvuurtje. Een van de plaatselijke bewoners heeft ons ook nog een rondleiding gegeven over het eiland. Later op de avond hadden we nog een mooie discussie over het Engelse woord ‘vinegar’. Stefan en ik wisten niet wat dit betekende en de anderen hebben er wel een kwartier over gedaan om te proberen uit leggen wat dit was. Maar toen waren we er nog steeds niet uit. Uiteindelijk zei Louis: ‘Ik zal kijken of ik het jullie op een andere manier kan uitleggen, maar in het Afrikaans noemen we het asijn.’ Tja, en toen was de link met azijn snel gelegd...


Toen we lagen te slapen hoorden we de hele nacht het geronk van de nijlpaarden en het geschreeuw van de apen.
vrijdag, juni 25, 2004

Vandaag hebben we een beetje uitgeslapen. Toen we eenmaal wakker waren moesten we ons haasten om op tijd te komen voor het raften dat voor vandaag op het programma stond. Raften das met zo’n rubberboot de rivier op en dan door allemaal van die stroomversnellingen enz. We hadden geluk, want de dag ervoor was de rafting gecanceld omdat het water te hoog stond (dit was te gevaarlijk). De Zambezi had zijn hoogste waterstand sinds 60 jaar. En wij mochten als eersten van het seizoen gaan raften. We zaten in een boot met 4 (zwaarlijvige) Zuid-Afrikanen. Onze persoonlijke gids heette Timbo. En het mooie van al die Zambianen is dat ze allemaal het Nederlands elftal kennen (en de spelers). Er was er zelfs 1 (zijn naam was School Boy...) die een half jaar had rondgetrokken in Nederland (wat ie daar te zoeken had weet ik nog steeds niet...). Maar hij kende in ieder geval wel de wereldhit van Frans Bauer: Heb je even voor mij... Ook kende hij persoonlijk N’kufo, sterker nog, N’kufo was twee dagen voor ons nog in deze plaats geweest, toeval?! Maar wat het raften betreft, dat was echt super. Er was een stuk waar we uit de boot moesten omdat het anders te gevaarlijk was. We moesten toen een stukje door de bergen lopen en de boten lieten ze gewoon met de stroom meegaan en die hebben we later weer opgepikt. Nadat we toen weer in de boot geklommen waren ging het avontuur weer verder. Even verderop kwamen we bij de moeilijkste rapid (stroomversnelling), Terminator genaamd. We hebben aan den lijve ondervonden waarom dit de moeilijkste was. Het duurde maar even of onze boot ging over de kop (een flip-over). Met als gevolg dat iedereen elkaar (en de boot) kwijt was en iedereen dreef stroomafwaarts. Ik was iedereen kwijt, ik zag (op het moment dat ik weer even boven water kwam) alleen nog maar water. Toen ben ik op zoek gegaan naar onze boot die ondertussen al een aardig eind was afgedreven. Ik was misschien voor 10 seconden onder water, maar voor mijn gevoel was het 10 minuten en om eerlijk te zijn was ik best een beetje bang… Toen we in de boot zaten zijn we op zoek gegaan naar onze gids. Het duurde gelukkig niet lang voordat we die hadden gevonden. De rest was inmiddels al gered door de andere rafts. Nadat iedereen weer in onze eigen boot zat konden we onze reis weer voortzetten. Na dit natte avontuur hebben samen met alle andere avonturiers een diner gehad en hebben we een film van ons ratingavontuur bekeken.


’s Avonds hebben we nog gezellig wat gedronken met een paar Noorse vrouwtjes. Die waren op een tour van 24 dagen door Afrika.


donderdag, juni 24, 2004

Het was de bedoeling om vandaag om 5.00 uur te vertrekken, maar omdat onze gidsen zich een beetje verslapen hadden werd dat 6.00 uur. Onderweg naar de grens met Zambia kwamen we een aantal overstekende giraffen tegen. Echt heel apart om die zomaar over de weg voor je auto langs te zien lopen. Voordat je de grens met Zambia overgaat moet je (nadat je de grens van Botswana bent gepasseerd) eerst met een ferry de Zambezi over. Das best wel lachen want er ligt gewoon een rivier tussen beide landen; een stukje niemandsland.


Bij de grens met Zambia werden we opgepikt door een Australiër die al 24 jaar in Zambia woont. Hij heeft ons naar de Victoria Falls gebracht. Ter verduidelijking: we zijn te voet met de Ferry gegaan. Want het is altijd hartstikke druk want het is maar een kleine boot. De bus met bagage enz. kwam later naar de Vic. Falls.


De eerste indrukken van de Victoria Watervallen waren fantastisch; echt super. Het is 1 van de 7 wereldwonderen en tevens de breedste waterval ter wereld. Dat water klettert daar echt met grof geweld naar beneden, dat je de waterval nog op 5 km afstand kunt horen. Op een gegeven moment hebben we een regenjas gehuurd, want anders werd je zeiknat van al het opspattende water. Bij de Falls was uiteraard ook weer een Craft Market (alsof we er daar nog niet genoeg van hadden gezien...). Vervolgens hebben we nog een kleine wandeling gemaakt en zijn we even in Zimbabwe geweest.


Nadat we ons bij de Falls goed vermaakt hadden, heeft Louis ons opgepikt met het busje en zijn we naar de camping Waterfront in Livingstone gereden. Nadat we daar onze tentjes hadden opgezet hebben we een Boat Cruise gedaan. Een beetje varen over de Zambezi onder het genot van een hapje en een drankje. We hebben tijdens de Cruise een aantal kleine krokodillen een heel veel nijlpaarden gezien. Uiteraard hebben we ook daar weer een schitterende zonsondergang gezien. De Cruise was echt heel gezellig en mooi, als afsluiten zong de bemanning nog een paar typisch Afrikaanse liedjes (oa. de Shosholoza).


Na de Cruise zijn we nog even Livingstone onveilig gaan maken (voor zover het dat nog niet was...). We zijn bij 3 verschillende discotheken geweest. En bij de laatste (Hippo’s) zijn we blijven hangen. Daar hebben we een beetje gepoold (biljart) en gezellig wat gedronken. In het backpackershostel wat er bij zat was een hele groep Noren en Engelsen waarmee we ook nog even wat gedronken hebben.


woensdag, juni 23, 2004

Vandaag zijn we in alle vroegte (om 4.45 uur om precies te zijn) vertrokken richting de Victoria Falls. Pieter was zo vriendelijk om ons (Stefan en mij) zo vroeg weg te brengen naar de plek waar we opgepikt zouden worden (bij Rocky’s Backpakkers in Fourways). Het busje van Wagontrails (website: www.wagontrails.co.za) met de 2 gidsen (Louis en Khensani) stonden al op ons te wachten.


We moesten vervolgens nog eerst naar Pretoria om daar een Iers meisje op te pikken: Siobhan. Zij woont in Cork en is lerares Frans + Duits en heeft al vrij veel gereisd. We waren dus maar met 3 toeristen en 2 gidsen. Daardoor had iedereen een bank voor zich in de bus zodat je ook nog lekker kon liggen slapen onderweg.

De eerste dag zijn we richting Nata (in Botswana) gereisd. De grenswachten bij de grens van Botswana (aan de Botswana-kant) waar niet bepaald de meest vriendelijke en makkelijke mensen. Dus daarom duurde het even voordat we de grens over waren. En in Botswana moesten we regelmatig stoppen omdat er daar heel veel controles zijn voor Foot & Mouth Disease (Mond en Klauwzeer), en liepen zeer veel ezels (het symbool van Botswana) langs de kant van de weg. Wat trouwens ook opviel in Botswana waren de vele kapotte / vernielde auto’s langs de kant van de weg. Dit zijn allemaal auto die een aanrijding hebben gehad met een olifant en nu total-loss waren. Olifanten, ezels, koeien, giraffen en springbokjes lopen namelijk vrij rond in Botswana/Zambia. We hebben deze dieren ook allemaal stuk voor stuk gezien, erg mooi om tijdens het rijden “gewoon” een groep Giraffen of Olifanten te zien! (zie foto’s)


In Nata Lodge hebben we onze eerste nacht in onze tentjes doorgebracht. Nadat we gezamenlijk gekookt hadden, zijn we nog even naar de bar geweest en daar hebben we Nederland – Letland (3 – 0) gekeken. Gelukkig wisten de Duitsers niet om te gaan met de kansen en mochten wij tenkoste van Duitsland naar de volgende ronde, haha!


dinsdag, juni 22, 2004

Onze laatste werkdag op stage. We hebben even wat kleine dingetjes afgerond. En we hebben getrakteerd op gebak, dit werd uitermate gewaardeerd door onze collega’s. Voor de rest niet veel werk uitgevoerd, beetje voorbereid op de reis en de laatste belangrijke data branden op cd.


Mijn maag deed vandaag zo’n pijn dat ik aan het eind van de middag naar de dokter ben geweest. Hetzelfde liedje als iets meer dan een jaar geleden, rustig aan doen, dezelfde tabletten enz. enz. Ook heb ik voor de zekerheid nog bloed laten prikken, maar mijn bloed was ok.




Foto's deel 8


Bekijk hier de foto's deel 8 over: EK, voetbal en vooral veel feesten!!



Wist u dat? (deel 2)

…Er vorig jaar 114 politie agenten vermoord zijn, alleen in Joburg…


…In ditzelfde jaar 3200 car hijacks (auto overvallen) hebben plaatsgevonden…


…Er enkele leuke plaatsnamen zijn:


· Bethlehem
· Parys
· Vergunning
· Kromdraai
· Fraaiuitzicht
· Martinweg
· Wonderkop
· Spitskop

…Wij nog maar 4 keer regen gehad hebben…


…Wij ook nog maar 5 keer gekookt hebben…


maandag, juni 21, 2004

Vandaag hebben we onze laatste (wekelijkse) meeting gehad. We hebben namelijk elke maandag om 9.00 uur (meestal wel iets later) een meeting (vergadering) waarin wordt besproken waar iedereen mee bezig is (sales, development en support en dat soort zaken). We hebben vandaag ook nog ff wat zaken geregeld voor onze reis richting de Victoria Falls. Het is het makkelijkst om in die landen met US Dollars te betalen. Daarom hebben we vandaag bij de bank 300 US Dollars gehaald.


Verder nog tot 22:00 op het werk geweest, beetje msn-en en gamen (the age of empire)


zondag, juni 20, 2004

Nadat we ook vandaag hadden uitgeslapen na de kater van gister, hebben we gelunchd bij de Johannesburg Country Club. Echt super de luxe met allemaal rijke lui enzo (onder andere de voormalig minister van Financiën van Zuid-Afrika). We betaalden daar 90 Rand (ongeveer 12 Euro) en voor dat geld konden we onbeperkt eten en drinken. Echt van allerlei soorten vlees (lam, krokodil, kip enz), maar ook het ijs was super lekker.


’s Avonds zijn we weer naar Monte Casino geweest. We zijn naar de film “Never die alone” geweest. Ik vond dit wel een leuke film. Na de film zijn we nog ff naar het casino geweest om een gokje te wagen. Deze keer weer met succes! (30 euri winst)

1   2   3   4   5


Dovnload 178.75 Kb.