Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Bij jouw Heer, zij geloven niet totdat zij jou laten oordelen over waar zij over van mening verschillen en dan in zichzelf geen weerstand vinden tegen wat jij oordeelde, en zij aanvaarden (het dan) volledig.

Dovnload 73.59 Kb.

Bij jouw Heer, zij geloven niet totdat zij jou laten oordelen over waar zij over van mening verschillen en dan in zichzelf geen weerstand vinden tegen wat jij oordeelde, en zij aanvaarden (het dan) volledig.



Datum04.06.2018
Grootte73.59 Kb.

Dovnload 73.59 Kb.

25 uitspraken van Islamitische geleerden


SHIRK

IN TAHAKUM

فَلاَ وَرَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ حَتَّىَ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لاَ يَجِدُواْ فِي أَنفُسِهِمْ حَرَجاً مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُواْ تَسْلِيماً


Bij jouw Heer, zij geloven niet totdat zij jou laten oordelen over waar zij over van mening verschillen en dan in zichzelf geen weerstand vinden tegen wat jij oordeelde, en zij aanvaarden (het dan) volledig. (4:65)


بسم الله الرحمن الرحيم

الحمد لله والصلاة والسلام على رسول الله.
Voorzeker, alle lof is aan Allah. We prijzen Hem en vragen Zijn hulp. We vragen Zijn vergiffenis en we zoeken onze toevlucht bij Hem tegen het kwaad van onze eigen zielen en voor de slechtheid van onze daden. Ieder die Hij leidt, zal nooit dwalen, en ieder die hij laat dwalen, zal nooit leiding vinden. Ik getuig dat er geen God is dan Allah, Hij is de enige, Hij heeft geen partner, en ik getuig dat Mohammed Zijn dienaar en Zijn boodschapper is. Moge de vrede en zegeningen van Allah over hem zijn, over zijn familieleden, zijn metgezellen en over degenen die hem volgen in vroomheid tot de Dag des Oordeels. De beste woorden zijn die van Allah en de beste leiding is die van Mohammed (saas). Het ergste kwaad is de innovatie in de religie; elke innovatie is een dwaling; en elke dwaling eindigt in de hel.

Beste Broeders en Zusters, السلام عليكم.


Dit werkje is een vertaling van een artikel uit het Engels. Het bevat uitspraken van 25 Islamitische geleerden die het oordelen naar iets anders dan de Shariah als Grote Kufr bestempelen.

Ondanks dat veel lezers overtuigd zullen raken van het feit dat het oordelen bij iets anders dan de Shariah Grote Kufr is, zullen zij desondanks van mening blijven dat in deze tijd en in een Westers land als Nederland er geen andere mogelijkheden zijn dan een oordeel te zoeken bij deze Thaghoet rechtbanken. Veel zullen als argument aanhalen dat ze geen oordeel zoeken, maar slechts hun “recht” verdedigen of halen. En dit is natuurlijk een valse manier van denken die de geloofsgetuigenis ondermijnd.

En voor degenen die een beetje op de hoogten zijn van de hedendaagse actualiteiten, kunnen niet anders van mening zijn dat het Westers rechtssysteem niks anders is dan een systeem die het onrecht in de wereld overeind houdt. We hebben gezien hoe een premier van een land (Mr. Berlusconi van Italië) zichzelf van rechtsvervolging beschermt door zelf wetten te laten maken die in zijn voordeel werken. Dezelfde rechters die hem zouden moeten berechten zullen op basis van deze wetten hem met rust moeten laten, omdat zij slechts een vertolking zijn van deze wetten.

We hebben ook gezien (en nog steeds zien) hoe Amerika allerlei wetten en strafhoven in het leven roept, waarbij zij het vaandel van rechtvaardigheid ophijst, en tegelijkertijd er alles aan doet om deze wetten en strafhoven voor haarzelf niet te laten gelden. Aangezien de leugen en de leugenaar zichzelf op zo een vernederende manier hebben verraden. Zou het dan niet voor de kritisch zelfstandig denkende mens, die zijn rechtvaardigheidsgevoel niet is verloren, niet logisch zijn om zich aan de leugen en de leugenaar te onttrekken?

“Maar wat is het alternatief?”; zullen veel mensen denken. Het alternatief is de Shariah die Allah (swt) en Zijn Boodschapper (saw) voor de gehele mensheid hebben geopenbaard.

Alleen vereist de toepassing van dit systeem de volledige overgave aan haar, want hoe velen van ons geloven daadwerkelijk dat dit systeem het beste is dat voor de mensheid is neergezonden, zonder enige spoortje van twijfel in hun harten of woorden terug te vinden. Allah (swt) zegt:


De waarheid komt van jouw Heer en behoor dus niet tot de twijfelaars. (3:60)
Wellicht zullen een paar mensen denken: “dit systeem vereist van mij dat ik veel moet inleveren”. Dan zou ik graag kritisch willen aankaarten: is dit niet een valse manier van denken? Is het niet veel rechtvaardiger en oprechter om een manier van denken te ontwikkelen die je tot de vraag leidt: “In hoeverre ben ik bereid om offers te brengen voor de toepassing van dit systeem ( Islam)? Allah (swt) zegt:
Zeg: “Voorwaar, mijn shalat, mijn aanbidding en mijn leven en mijn sterven zijn opgedragen aan Allah, Heer der Werelden. Hij heeft geen deelgenoten, en dat is mij bevolen (te verkondigen). En ik ben de eerste van de Moslims.” (6:162-163)
Jullie Broeder,
Abu Zubair

Shirk in Tahakum


De enige bron van afwijking is de afwijking van de waarheid. Het goede van alle zaken is de loyaliteit aan de waarheid en haar rechte pad. Geen enkele schepping is door iets anders geschapen dan Allah. Allah heeft elk schepsel op een bepaalde manier geschapen en bestuurt zijn zaken op een bepaalde manier. Allah is perfect en vrij van elk tekortkoming en fout.

Alles dat van Allah’s weg afwijkt is gedoemd te mislukken. Allah Alleen heeft de hemelen en de aarde geschapen—door Zijn Bestuur en Creatie. Allah (swt) zegt:


Als er (andere) goden dan Allah in zouden zijn, dan zou zij (de hemelen en de aarde) zeker vergaan. (21:22)
We brengen jullie hier 25 commentaren van Islamitische geleerden die duidelijk maken; ieder wie een oordeel zoekt bij een Thaghut, geloofd in hem en is ongelovig aan Allah (swt).

Imam Abu Muhammed ibn Hazm (rahimahullah) heeft gezegd:
In zijn commentaar op het vers:
Bij jouw Heer, zij geloven niet totdat zij jou laten oordelen over waar zij over van mening verschillen en dan in zichzelf geen weerstand vinden tegen wat jij oordeelde, en zij aanvaarden (het dan) volledig. (4:65)
Dit is meer dan voldoende voor de mensen met begrip die in Allah (swt) en de Laatste Dag geloven en die er stellig en zeker van zijn dat dit een eed is die Allah (swt) heeft gemaakt tussen Zichzelf en Zijn dienaren.”

Hier zou ieder persoon zichzelf moeten controleren, dat hij niet de voorkeur gegeven heeft aan een commentaar van een bepaalde geleerde, Qiyas (Analogische deductie) of Istihsan (Voorkeur van een bewijs boven een andere bewijs omdat die beter op de situatie toepasbaar blijkt, ondanks dat het bewijs waaraan men de voorkeur geeft, technisch zwakker is). “Als iemand zichzelf betrapt dat hij de voorkeur geeft aan iemand anders’ oordeel boven het oordeel van de Boodschapper (saw); laat hem dan weten dat Allah (swt) in Zijn Macht en Glorie bij Zichzelf zweert en dat Zijn Spraak altijd Haqq (waarheid) is; dat ieder wie een ander oordeel zoekt dan dat van de Boodschapper (saw) geen gelovige is, en als hij geen gelovige is dan is hij een ongelovige. Er is geen derde weg hierin!”1


De Imam verduidelijkt dat het zoeken naar een oordeel en het accepteren en onderwerpen van het hart aan het oordeel, twee verschillende zaken zijn en dat beide nodig zijn om iemands Eeman te vervullen.2
De Imam heeft ook gezegd dat Allah (swt) het zoeken van de Profeet’s oordeel “Eeman” heeft genoemd, en degene die niet het oordeel van de Profeet zoekt met totale overgave, hij geen “Eeman” kan verkrijgen. Derhalve is Eeman: Actie, Geloof en Verbale getuigenis. Het gaan voor een oordeel (Tahakum) is een actie en een actie kan niet zonder woorden zijn, het niet dragen van wrok in iemands hart; is geloof (Ittiqaad).3
Ibn Hazm (rahimahullah) geeft ook als commentaar op het vers:
En wie de Boodschapper tegenwerkt nadat de Leiding hem duidelijk is geworden en een andere weg volgt dan die van de gelovigen: Wij laten hem (gaan naar) waarheen hij zich afgekeerd had en Wij zullen hem in de hel binnenleiden. En dat is de slechtste bestemming! (4:115)
Dit vers geeft aan dat ieder wie zo’n zonde begaat; dit verklaard wordt als kufr. Maar als iemand komt en zegt dat ieder wie niet het pad van de gelovigen volgt: hij niet tot hen behoort. Wij zullen hem als antwoord geven dat niet ieder persoon die niet elk pad van de gelovigen volgt een kaafir is. Omdat overspel, het drinken van alcohol en het bedriegen van mensen eigenlijk niet de weg van de gelovigen is, maar zulke zonden plaatsen iemand niet uit de kudde van de Islam. Het duidelijke bewijs dat deze zonde (Tahakum bij Thaghut) iemand wel uit de kudde van de Islam plaatst, is het volgende vers:
Bij jouw Heer, zij geloven niet totdat zij jou laten oordelen over waar zij over van mening verschillen en dan inzichzelf geen weerstand vinden tegen wat jij oordeelde, en zij aanvaarden (het dan) volledig. (4:65)”
Abu Muhammed ibn Hazm heeft gezegd dat dit de tekst is die geen andere betekenis draagt, noch is er een ander bewijs dat haar van haar duidelijk uiterlijke betekenis wegdrijft, noch is er enig andere tekst dat haar tot een innerlijke betekenis begrensd.4

Sheikh ul Islam Ibn Taymiyyah (rahimahullah) heeft gezegd:
Eén van de types van Muwalaat (bondgenootschap, vriendschap) waarvoor Allah (swt) de Ahlul Kitab (Joden en Christenen) en de Munafiqeen (hypocrieten) voor veroordeeld zijn: is het geloven in sommige kufr waarin zij verkeren of het zoeken van een oordeel anders dan het Boek van Allah, zoals Allah (swt) het heeft gezegd:
Heb jij degenen niet gezien die een gedeelte van de Schrift gegeven was? Zij geloven in de Djibt en de Thaghut en zij zeggen tegen degenen die ongelovig zijn (over zichzelf): “Zij zijn degenen die een betere Weg volgen dan degenen die geloven.” (4:51)
Toen Ibn Taymiyah het over de ‘typen van Muwalaat’ had, had hij het beslist over de bondgenootschap en loyaliteit dat als grote Kufr word gezien, zoals Allah (swt) zegt:
O jullie die geloven! Neemt niet de Joden en de Christenen als Awliya (beschermers, vrienden), zij zijn Awliya van elkaar. En wie van jullie hen als Awliya neemt: voorwaar, hij behoort tot hen, Voorwaar, Allah leidt het onrechtvaardige volk niet. (5:51)
Toen noemde Ibn Taymiyyah twee type mensen. De eerste type zijn de Ahlul Kitab en de tweede type zijn de Munafiqeen die ongeloof verbergen en Islam tonen. Sheikh ul Islam heeft het ook over twee zaken gehad die ook type van Muwalaat (de kuffar als beschermers, vrienden of helpers nemen) zijn: “het geloof in sommige kufr van de ongelovigen of het op zoeken van een oordeel bij iets anders dan het Boek van Allah.”
Dus als we naar het commentaar van Ibn Taymiyyah kijken: “of het op zoeken van een oordeel bij iets anders dan het Boek van Allah”, dan zouden we moeten opmerken dat hij het woord ‘of’ gebruikte om ons te waarschuwen dat beide van deze typen van Muwalaat Grote Kufr is. Het is verder heel belangrijk dat het volgende vers onder de aandacht wordt gebracht die Ibn Taymiyyah als bewijs voor zijn argument gebruikt:
Heb jij degenen niet gezien die een gedeelte van de Schrift gegeven was? Zij geloven in de Djibt en de Thaghut en zij zeggen tegen degenen die ongelovig zijn (over zichzelf): “Zij zijn degenen die een betere Weg volgen dan degenen die geloven.” (4:51)
Ibn Taymiyyah (rahimahullah) heeft als commentaar gegeven op de volgende Aya:
Heb jij degenen niet gezien die dachten dat zij geloofden in wat aan jou geopenbaard is en wat er voor jou geopenbaard is? Zij willen volgens de Thaghut berechten, hoewel hen toch bevolen was er niet in te geloven. En het is zo dat de Satan hen ver weg wil doen afdwalen. (4:60)
Allah (swt) heeft degenen die claimen dat ze in alle boeken geloven veroordeeld. Zij lieten het oordeel van de Qoran en de Sunnah in de steek en in plaats daarvan hebben ze zich onderworpen aan het oordeel van de Tawagheet, die naast Allah worden aanbeden-zoals door velen die claimen dat ze moslim zijn.

Zij zoeken het oordeel van de Sabian filosofen of het oordeel van de Turkse koningen die de Wet van de Shariah hebben versaagd.”5
Hij heeft ook als commentaar gegeven op de volgende Aya:
De woorden van de gelovigen, wanneer zij naar Allah en Zijn Boodschapper opgeroepen worden, opdat hij onder hen oordeelt, zijn slechts dat zij zeggen : “Wij horen en wij gehoorzamen.” En zij zijn degenen die de welslagenden zijn. (24:51)
Hier maakt Allah (swt) duidelijk dat ieder die zich afwendt van het gehoorzamen van de Profeet (saw) en zich afwendt van Zijn oordeel; hij tot de Munafiqeen behoort en geen gelovige is. De gelovige is degene die zegt “We horen en gehoorzamen”. Dus als iemand een Munafiq wordt door zich slechts af te wenden van het oordeel van de Profeet (saw) en zich bij iets/ iemand anders wendt dan Hem (wat misschien in kan zijn gegeven door iemands sterke begeerte), wat kan je dan (laat staan) van iemand zeggen die de Islam bespot of Allah (swt) beledigd.”6
Hier identificeert Sheikh ul Islam deze hypocrisie als de Grote hypocrisie die iemand van de de kudde van de Islam verdrijft. Het bewijs hiervoor is zijn commentaar: “ wat kan je dan (laat staan) van iemand zeggen die de Islam bespot of Allah (swt) beledigd”. Als Ibn Taymiyyah het zich afwenden van het oordeel van de Profeet (saw) niet als Grote kufr of Nifaq beschouwde dan zou hij het niet hebben vergeleken met het bespotten van Allah (swt). In feite maakte hij duidelijk dat het beledigen van Allah ta’la een grotere vorm van Kufr is dan de Kufr van het gaan naar een Thaghut voor een oordeel. Het is ook heel erg belangrijk om aan te geven dat Ibn Taymiyyah de nadruk legde dat iemand een kafir wordt door het zich afwenden van de Profeet’s oordeel als gevolg van zijn begeerten. Hij relateerde het echter niet aan Istihlaal (het maken van halal in haram of haram in halal) of Juhood (ontkenning in het hart).
Hij heeft verder ook gezegd over de volgende Ayat:
Indien zij maar in Allah geloofd hadden en in de Profeet en in wat aan hem neergezonden was, dan hadden zij (de ongelovigen) hen niet tot Awliya (beschermers en helpers) genomen, maar velen van hen zijn Fasiqun (opstandig, ongehoorzaam aan de bevelen van Allah (swt)). (5:81)
Bij jouw Heer, zij geloven niet totdat zij jou laten oordelen over waar zij van mening verschillen en dan in zichzelf geen weerstand vinden tegen wat jij oordeelde, en zij aanvaarden (het dan) volledig. (4:65)
Het feit van het niet nemen van de kuffar als Awliya en het feit van onderwerping aan het oordeel van de Boodschapper (saw) zijn een noodzakelijke voorwaarde voor het verkrijgen van Eeman, en zonder dit kan Eeman nooit worden vervuld.” 7
Om zijn argument te bekrachtigen noemde Ibn Taymiyyah het voorbeeld van de Ansari man die een geschil met Zubayr (ra) had over het eigendomsrecht van water voor irrigatie van zijn land. Toen de Boodschapper (saw) de uitspraak deed dat Zubayr (ra) als eerste zou moeten profiteren van het water, accepteerde de Ansari dit niet door te zeggen dat de Boodschapper (saw) Zubayr (ra) begunstigde, omdat hij (Zubayr) de neef van de Profeet (saw) was. En het tweede voorbeeld is dat van een man die eerst het oordeel van de Profeet (saw) zocht en nadat hij Zijn (saw’s) Oordeel verwerpte zich wende tot het oordeel van Abu Bakr (ra). Hij wende zich toen verder naar Omar (ra) die hem doodde omdat hij weigerde zich te onderwerpen aan het aanvankelijke oordeel van de Profeet (saw). Ibn Taymiyyah zegt: “Deze soorten handelingen resulteren in het vervallen van iemand in een kafir en een Munafiq zonder immuniteit en bescherming van zijn bezit en bloed.” 8
Het is heel erg duidelijk dat Ibn Taymiyyah iemand als een ongelovige beschouwde wanneer deze zich afwendt van het oordeel van de Profeet (saw), zoals duidelijk begrepen uit de episode van Omar ibn al Khattab dat hierboven is vermeld. Als dit het geval is; van iemand die zich afwendt van het oordeel van de Boodschapper (saw), wat is dan de positie van iemand die niet eens naar het oordeel van de Profeet (saw) gaat en in plaats daarvan naar de Thaghut gaat!?
Het is daarom begrepen dat Ibn Taymiyyah ieder persoon die niet tevreden is met het oordeel van de Profeet (saw) hij dit als een daad van ongeloof beschouwde. En als dit het geval is, hoe zit het dan met iemand die de Hukm van Allah ta’la becritiseerd!? Er is geen twijfel aan dat zo iemand het meer verdiend om als Kaafir te worden bestempeld. Dit is één van de duidelijkste uitspraken van Ibn Taymiyyah wat het vonnis van Takfeer verwoord over degenen die de Profeet (saw) niet als de enige rechter neemt.

Ibnul Qayim (rahimahullah) heeft gezegd:
Ieder wie zijn opponent naar iets anders dan Allah (swt) en Zijn Profeet (saw) neemt, die heeft zeker het oordeel van de Taghut gezocht, terwijl hij is bevolen om deze te verwerpen. Deze persoon kan nooit de Taghut verwerpen totdat hij alle oordelen bij Allah Alleen (swt) opzoekt.” 9
Het is heel belangrijk om op te noemen dat Ibnul Qayim heeft gezegd dat een persoon nooit de Taghut kan verwerpen totdat hij alle oordelen bij Allah alleen ‘opzoekt’. Hij heeft niet gezegd totdat hij ‘gelooft’ dat alle Hukm voor Allah Alleen is. Dit punt is verder verduidelijkt door zijn uitspraak: “Ieder die zijn opponent...neemt.” Aldus; bewijst dat deze daad van Tahakum alleen kan worden verricht door ‘Actie’. Daarom bedoelde hij met “alle oordelen bij Allah Alleen (swt) opzoekt.”: het fysiek van zijn opponent nemen naar het Boek van Allah (swt) en de Sunnah van Zijn Profeet (saw). Als hij iets anders dan Allah Ta’3la en Zijn Profeet (saw) neemt, erkent hij dat de Hukm voor Allah Ta’3la Alleen is NIET en bijgevolg verwerpt hij de Thaghut dus niet. En ieder wie niet de Thaghut verwerpt kan geen Moslim zijn, omdat de verwerping van de Thaghut één van de hoofd pilaren is, zonder dit kan een persoon zijn Eeman of Islam niet vervolmaken.
Ibnul Qayim heeft ook over het volgende Aya gezegd:
O jullie gelovigen, gehoorzaamt Allah en gehoorzaamt de Boodschapper en degenen onder jullie die met gezag bekleed zijn. Als jullie over iets van mening verschillen, leg het dan voor aan Allah en de Boodschapper, indien jullie in Allah en de Laatste Dag geloven. Dat is beter en een betere afsluiting. (4:59)
Dit is een veelomvattend bewijs dat duidelijk deze zaak uitlegt en een einde maakt tussen degenen die hierover twisten. Het is ook een sterke bewijs in de handen van degenen die zich aanpassen aan de Bevelen van Allah (swt).” 10
Ibnul Qayim heeft ook gezegd: “wanneer Allah (swt) degenen noemt die ergens anders gaan dan Hijzelf en Zijn Boodschapper voor een oordeel: En wanneer er tot hen gezegd wordt: “Komt naar wat Allah heeft neergezonden en naar de Boodschapper,”zie je de huichelaars (de mensen) geheel van jou afhouden. (4:61), Hij (Allah (swt)) legt hier de nadruk op; de daad van het zich afwenden van Allah Ta’3la en Zijn Profeet (saw) en anderen opzoekt voor een oordeel- dit is de essentie van Nifaq (Hypocrisie). Op dezelfde wijze is het opzoeken en het zich onderwerpen aan het oordeel van Allah (swt), zonder wrok, de essentie van Eeman (geloof).” 11
Zonder twijfel identificeert Ibnul Qayim de vorm van Nifaq die hierboven is genoemd als de vorm van Nifaq die iemand uit de kudde van de Islam drijft.
Ibnul Qayim verhaalt in zijn ‘Nuni’yah’ (gedicht) het vogende: (grof vertaald)
Allah de Opperste heeft bij Zichzelf gezworen,

een eed die de essentie van Eeman aangeeft,

dat waarlijk hij geen gelovige is die het oordeel zoekt bij iemand anders dan de Boodschapper,

die de ware rechter is,

in feite is hij geen gelovige... integendeel,

degene die alle oordelen wendt naar de twee openbaringen is de gelovige,

en in feite is hij geen gelovige die het oordeel zoekt en wrok in zich draagt en zijn borst hiervoor niet open maakt,

hij is geen gelovige totdat hij zich onderwerpt aan het oordeel van de twee (openbaringen: Qoran en Sunnah).


Imam al Hafidh ibn Katheer (rahimahullah) heeft gerapporteerd:
Dat Imam Al Ju’aini een sectie van Al Yassiq (Thaghut wetten in de tijd van de Tartaren) heeft vermeld, waarin sommige oordeelden staan vermeld: dat een echtbreker gedood moet worden of hij nou getrouwd is of niet, homoseksuelen moeten gedood worden, ieder die expres liegt moet worden gedood, ieder die hekserij praktiseert moet worden gedood, degene die spioneert moet worden gedood, als je in stil water urineert of je erin onderdompelt- je moet worden gedood, als je een gevangene te eten geeft, drinken of kleren of eten naar hem gooit, zonder de toestemming van de meesters- je moet worden gedood, als je intervenieert tussen twee discussianten en je helpt de ene tegen de andere- je moet worden gedood, als je een gevangene helpt of eten naar hem gooit, je moet worden gedood-je zou het beter aan hem kunnen overhandigen. En als je iemand te eten geeft: moet je eerst zelf aan het voedsel beginnen afgezien van het feit of je gast een edelman of een armoedzaaier is. En als je alleen eet en de mensen met jou niet te eten geeft- je moet worden gedood. En als je een dier slacht; het eerste wat je moet doen is zijn borst open maken en het hart van het dier met je blote handen eruit rukken.

Al deze wetten zijn compleet in tegenstelling met de geopenbaarde wetgeving van Allah (swt) en van Zijn Profeten (vrede zij met hen allen). Iedereen die derhalve de definitieve wetgeving verlaat, waarmee onze Profeet (saw) mee is gezonden en naar vroegere afgeschafte wetten van andere Profeten gaat, die heeft een daad van Kufr begaan. Als iemand zich afwendt van de Muhkam (klaarblijkelijke) wetgeving waarmee onze Profeet (saw) mee is gezonden en naar de vroegere afgeschafte wetgeving of vroegere Profeten gaat is een Kafir. Wat kun je dan van iemand zeggen die zich wendt naar de alYassiq voor een oordeel? Degenen die zo een daad begaan zijn zeker unaniem een ongelovige.” 12


Als we uit het voorgaande kunnen afleiden dat ieder wie het oordeel zoekt bij een van de vroegere Shariah (net zoals de Taurah) een ongelovige is, dan geldt zonder verdere commentaar; dat degenen die zich overgeven aan mens-gemaakte wetten zonder enige twijfel ongelovigen zijn.
Sommigen claimen dat deze vonnis van Kufr slechts specifiek van toepassing is op de Tartaren (die zich onderwerpten aan de AlYassiq); dit is absoluut vals. Dit is omdat er geen bewijs is om deze vonnis specifiek te maken en als toevoeging hierop; Ibn Kathir was absoluut duidelijk toen hij zei: “Ieder wie de klaarblijkelijke wetgeving verlaat”, hiermee aanduidend dat dit een uitspraak was gericht aan de algemene menigte.

Ibn Kathir heeft het in wezen over een algemene Shariah zaak; wat erop neer komt dat ieder persoon wie de Shariah van Muhammed (saw) in de steek laat en zich wendt tot de afgeschafte Shariah of gemaakte wetten van de mens een Kafir is. De Imam noemde eenvoudigweg de Tartaren als een levend voorbeeld om zijn punt te verduidelijken. Dit wordt zelfs nog duidelijker wanneer de Imam (rahimahuallah) de volgende Aya uitlegt:


Zoeken zij dan de wet van de Djahiliyyah (onwetendheid)? En wie is er beter dan Allah in het oordelen over het overtuigde volk? (5:50)
Dat hier Allah (swt) de mensen terechtwijst die de perfecte, definitieve en geopenbaarde Shariah (die alle goedheid en wijsheid bevat) verlaten voor de gemaakte wetten van de mens (die alle soorten kwaadaardige opinies en begeerten bevatten die de mens heeft gefabriceerd). Dit lijkt erg veel op de mensen van de Jahiliyah, die regeerden met alle soorten misleidende wetten, die zij baseerden op puur corrupte opinies en begeerten. De Tartaren hebben precies hetzelfde gedaan door van hun koning Ghengis Khan een wetgeving te adopteren, die de AlYassiq introduceerde. Wat een wetgeving was die afgeleid is van religies zoals het Judaisme, Christendom, Islam en andere bronnen. En er zijn veel wetten in Al Yassiq die gefabriceerde opinies waren van Ghenghis Khan. Toch waren er mensen die deze wetten als goddelijke wetten zagen, die zij de voorkeur gaven boven het Boek van Allah (swt). Derhalve ieder persoon die elk afgeschafte Shariah of mens gemaakte wetten adopteert; heeft ongeloof gepleegd en zou moeten worden bestreden totdat hij terugkeert naar Allah en Zijn Profeet (saw) en het is deze persoon niet toegestaan om de wet van de Thaghut te implementeren op welke manier dan ook.
Hier zette hij (rahimahuallah) twee voorbeelden uit: hij sprak het eerst over de mensen van de Pre-Islamitische Jahiliyah (onwetendheid), die wetten bedachten vanuit hun eigen begeerten. En dit is een duidelijk bewijs dat het vonnis, wat we eerder hebben genoemd, niet specifiek slaat op de Tartaren. Integendeel, het is een vonnis dat van toepassing is op iedereen die de wetten van Jahiliyah implementeert. Ten tweede gaf hij het voorbeeld van de Tartaren, aangezien zij dezelfde daad van ongeloof begingen. En tenslotte heeft hij gezegd dat iedereen wie zo een daad begaat een ongelovige wordt.
Sommige mensen claimen ook dat het zoeken van een oordeel bij de afgeschafte Shariah zoals de Taurah, geen kufr is. Omdat dit een goddelijke openbaring is en ieder persoon die zich hieraan overgeeft doet dat met het geloof in die Deen. Daarentegen zijn gemaakte wetten van de mens geen goddelijke openbaringen en de mensen geloven niet in deze wetten, maar wenden de mensen zich hieraan uit geschiktheid. Deze claim is niet gerechtvaardigd en niet waar, omdat Allah (swt) de levensweg van de Kuffar en Mushrikeen als Deen heeft bestempeld. Allah (swt) zegt:
Zeg (O Mohammed): “O ongelovigen. Ik aanbid niet wat jullie aanbidden. En jullie zijn geen aanbidders van wat ik aanbid. En ik zal nooit een aanbidder worden van wat jullie aanbidden. En jullie zullen nooit aanbidders worden van wat ik aanbid. Daarom voor jullie jullie Deen (manier van leven) en voor mij mijn Deen (manier van leven-Islam). (109:1-6)
Allah (swt) maakt duidelijk in Zijn Boek dat de manier van leven die wij leven en ons systeem van wetgeving en regeren een Deen is. Allah (swt) zegt:
... Zo maakten Wij het plan voor Yoesoef. Het paste hem niet om zijn broeder te bestraffen volgens de Deen van de Koning, behalve als Allah dat wilde... (12:76)
In zijn Tafseer, interpreteert al Hafidh ibn Katheer deze aya dat de Deen van de Koning de wet is waarmee hij Egypte bestuurde.

Imam Qasimee (rahimahullah) heeft in zijn tafseer gezegd:
Dat deze Aya als bewijs kan worden aangedragen om de wetten van de Kuffar als een Deen te bestempelen. Wat betreft hun uitspraak dat overgave aan de afgeschafte Shariah Kufr is, omdat dit geloof met zich meebrengt, zeggen wij dat dit ook niet waar is. De vraag die we jou zullen willen vragen om dit te bewijzen is de volgende: is een persoon die zich overgeeft aan deze afgeschafte wetten; niet vanwege het geloof maar vanwege Dunya, een Kafir; ja of nee? Als je antwoord “nee” is dan heb je jezelf tegengesproken en als je “ja” zegt dan zouden we je willen vragen wat het verschil is tussen iemand die de afgeschafte Shariah opzoekt en iemand die de gemaakte wetten van de mens opzoekt? Wetende dat beide niet zijn opgezocht uit geloof maar uit wereldlijk voordeel. Allah (swt) zegt:
Dat is omdat zij het wereldse leven verkiezen boven het Hiernamaals, en omdat Allah het ongelovige volk niet zal leiden. (16:107)
Muhammed bin Abdul Wahhab (rahimahullah) refereerde naar deze Aya en verklaarde: “de reden van hun Kufr is niet vanwege de verplichtingen aan hun geloof, noch van onwetendheid, noch het haten van de Deen of de liefde voor Kufr maar veeleer voor hun najagen naar wereldlijk voordeel. Derhalve is het zoeken van een oordeel van ieder Shariah anders dan Allah’s Shariah; Kufr dat iemand van de kudde van de Islam verdrijft ongeacht de factoren die wij hiervoor hebben genoemd.”

Sheikh Ahmed Shakir (rahimahullah) zegt:
Ieder die willens en wetens oordeelt met iets anders dan de laatste openbaring van Allah, is een Kafir. En ieder persoon die hem accepteert en goedkeurt is ook een ongelovige, of hij nou oordeelde in overeenstemming met een afgeschafte Shariah of gemaakte wetten van de mens, aangezien dit de wetten van Kufr zijn.”13

Sheikh Salih bin Fouzaan alFouzaan (rahimahullah) vermeld in zijn boek:
De woorden van Ibn Kathir: “ieder persoon die wetten zoals die van de Tartaren implementeert en deze de voorkeur geeft boven de Shariah van Allah (swt), is een Kafir.” Zoals tegenwoordig overal in de wereld het geval is waarin de Shariah van Allah (swt) in de steek is gelaten, met uitzondering van het familierecht. Het bewijs dat deze mensen ongelovigen zijn is legio. Allah (swt) zegt:
Vreest daarom niet de mensen maar vreest Mij en verruilt Mijn Tekens niet voor een geringe prijs. En wie niet oordeelt met wat Allah geopenbaard heeft: zij zijn de ongelovigen! (5:44)
Bij jouw Heer, zij geloven niet totdat zij jou laten oordelen over waar zij over van mening verschillen en dan in zichzelf geen weerstand vinden tegen wat jij oordeelde, en zij aanvaarden (het dan) volledig. (4:65) 14

Al hafidh Ibn Katheer (rahimahullah) heeft als commentaar gegeven op het volgende vers:
O jullie gelovigen, gehoorzaamt Allah en gehoorzaamt de Boodschapper en degenen onder jullie die met gezag bekleed zijn. Als jullie over iets van mening verschillen, legt het dan voor aan Allah en de Boodschapper, indien jullie in Allah en de Laatste Dag geloven. Dat is beter en een betere afsluiting. (4:59)
“Dit betekent dat ieder persoon die niet naar Allah en Zijn Profeet gaat in tijden van geschil; deze persoon GEEN gelovige in Allah en de Dag des Oordeels is.

Sheikh AburRehman bin Hassan al Sheikh (rahimahullah) (de Muftee van de Najd en auteur van Fath ul Majeed) heeft als commentaar gegeven op het volgende vers:
Er is geen dwang in de Deen. Waarlijk, de rechte leiding is duidelijk onderscheiden van de dwaling, en hij die de Thaghoet verwerpt en in Allah gelooft: hij heeft zeker het stevigste houvast gegrepen dat niet breken kan. En Allah is Alhorend, Alwetend. (2:256)
Degene die het oordeel zoekt bij de Thaghoet heeft de Thaghoet niet verworpen, maar heeft in hem gelooft.”

Hij heeft ook gezegd (verwijzend naar het verhaal van de hypocriet die door Omar (ra) werd gedood) dat een persoon die zo een daad van ongeloof begaat; gedood zou moeten worden.) 15



Sheikh Jamal udDeen al Qasimee, Suleyman bin Abdullah al Sheikh en AbdulLatif bin AbdurRehman al Hassan al Sheikh geven allemaal aan:
Er is geen twijfel aan dat ieder persoon wie het oordeel bij iets anders dan Allah(swt) zoekt; hij in Hem (swt) ongeloof heeft gepleegd en in de Thaghoet heeft geloofd.” 16

Sheikh Hamd ibn Ateek (rahimahullah) heeft gezegd:
Een factor die een Moslim in een Afvallige (Murtad) maakt; is het zoeken van elk oordeel anders dan die van Allah (swt) en Zijn Profeet (saw). Dit is precies wat er is gebeurd toen mensen gingen oordelen met wetten en tradities van hun vaderen. Zij introduceerden als het ware een set van Wetten die bekend stonden als: ‘Shara’a ar-Rifaka’, aan wie zij de voorkeur gaven boven Allah’s Wetten. Derhalve ieder wie zich onderwerpt aan zulke wetten is een ongelovige (Kafir).”17

Sheikh Hamd ibn Nasser al Maa’mar (rahimahullah) heeft gezegd:
Aya 59 van an-Nisaa is een duidelijk bewijs dat Moslims voor hun geschillen terug MOETEN gaan naar Allah en Zijn Profeet (saw) en dat is een voorwaarde die hun geloof in Allah (swt) en de Dag des Oordeels bewijst. Dat is waarom Allah (swt) zegt: ...indien jullie in Allah en de Laatste Dag geloven (4:59).” 18

Sheikh Suleiman ibn Samhan (rahimahullah):
Heeft gepraat over de ‘Shara’a ar-Rifaka’ en heeft gezegd: “wanneer je iemand van de Thaghoet aanbidders zou vragen om terug te gaan naar het Oordeel van Allah (swt) en Zijn Profeet (saw) en de wet van de Thaghoet te vermijden, zullen zij antwoorden door te zeggen: “de enige reden waarom wij naar deze wetten gaan voor een oordeel is om het doden van elkaar te vermijden. Omdat wanneer iemand het niet eens is met de andere partij- om zich te onderwerpen aan zulke wetten (Shara’a ar-Rifaka)- dan zal de ene persoon de ander doden”.”

Derhalve, wanneer je weet dat het zich wenden naar een Thaghoet voor een oordeel Kufr is, dan zou je je moeten herinneren dat Allah Azawajal heeft gezegd dat Kufr erger is dan doden. Allah (swt) zegt:


Zeg (O Moehammad): “De strijd daarin is een grote zonde. En het afhouden van het Pad van Allah en ongeloof aan Hem en (het versperren van de toegang tot) de Masdjid al Haram (de Gewijde Moskee te Mekkah) en het verdrijven van de bewoners er omheen, (dit alles) is nog erger bij Allah. En Fitnah (hier: afgoderij) is erger dan het doden. (2:217)
En Fitnah (hier: afgoderij en Shirk) is erger dan doodslag. (2:191)
‘Fitnah’ betekent hier Kufr en ongeloof. Dus als mensen van het platteland en de stad elkaar zouden bevechten en daarbij doden en gedood zouden worden; het kwaad dat het resultaat is van dit bloedvergieten zal uiteindelijk minder zijn dan het aanstellen van een Thaghoet op aarde die met wetten regeert die in tegenspraak zijn met de Shariah waarmee Allah (swt) Zijn Profeet (saw) mee heeft gezonden.
Sheikh Suleiman ibn Samhan (rahimahullah) heeft ook gezegd dat het gaan voor een oordeel naar een Thaghut kufr is, en aangezien geschillen gerelateerd zijn aan Dunya (wereldlijke) zaken; hoe is het dan mogelijk om kufr te begaan in het nastreven van Dunya zaken!? Geloof (Eeman) kan nooit worden vervuld totdat Allah (swt) en Zijn Profeet (saw) het meest geliefd zijn en totdat we van onze Profeet (saw) meer houden dan van onze eigen kinderen, vaders en het hele mensdom. Dus als al je wereldlijke belangen zouden vergaan, zou het een daad van kufr zijn om een oordeel te zoeken anders dan bij Allah ta’la en Zijn Profeet (saw). En als je had moeten kiezen tussen het verlaten van je wereldlijke belangen en het gaan naar een Thaghoet voor een oordeel; dan zou je worden VERPLICHT om jouw Dunya te laten varen, en je zou nooit worden toegestaan om naar de Thaghoet voor een oordeel te gaan.19
Hij heeft verder ook het verhaal van de hypocriet genoemd. De man die niet tevreden was met het oordeel van de Profeet (saw) die Omar ibn Khattab (ra) heeft gedood. Hij heeft gezegd dat precies dit zou moeten worden gedaan bij degenen die een oordeel bij de Thaghoet zoeken. Ten eerste omdat ze afvalligen zijn en ten tweede vanwege het kwaad dat ze op aarde zouden kunnen begaan.

Er zal nooit rechtschapenheid in ons zijn totdat we Allah ta’la als de enige ilah (god, godheid), Islam als onze Deen en Moehammad als onze Profeet (die wij zouden moeten volgen en bij wie we het oordeel zouden moeten zoeken) accepteren.

En wanneer we van dit rechte pad afdwalen zal er grote onheil en destructie op aarde zijn. Toen Allah (swt) heeft gezegd:
Heb jij degenen niet gezien die dachten dat zij geloofden in wat aan jou geopenbaard is en wat er voor jou geopenbaard is? Zij willen volgens de Thaghut berechten, hoewel hen toch bevolen was er niet in te geloven. En het is zo dat de Satan hen ver weg wil doen afdwalen. (4:60)
Hij (swt) heeft ons duidelijk laten zien dat ieder wie claimt dat hij in Allah en Zijn Profeet gelooft en dan zijn toevlucht zoekt bij iets anders dan Allah’s Shariah: is een leugenaar, een hypocriet en dwaalt ver van het rechte pad. 20

Sheikh Abder Rehman asSadi (rahimahullah) heeft gezegd:
Ieder persoon die de geleerden en leiders heeft gehoorzaamd in ‘Haraam’ wat Allah ta’la ‘Halaal’ heeft gemaakt of andersom; heeft deze geleerden en leiders als Arbab (goden naast Allah (swt)) genomen.”

Hij heeft verder gezegd: “Het is voor ieder persoon verplicht om Allah (swt) als de enige Rechter te nemen, en om alle geschilszaken te refereren aan Allah (swt) en Zijn Profeet (saw). Zodoende wordt iemand’s Tawheed vervuld en zijn Deen compleet. Aan de andere kant; ieder persoon die niet Allah (swt) als de enige Rechter neemt heeft zich onderworpen aan het oordeel van de Thaghoet. En zelfs wanneer hij claimt dat hij een gelovige is, is hij een leugenaar omdat Eeman alleen kan worden vervuld door onderwerping aan Allah (swt’s) Wetten. Derhalve ieder wie naar een ander oordeel gaat dan dat van de Qoran en Sunnah; heeft zich onderworpen aan de Thaghoet en hem als een Rubb (heer, god) genomen.” 21


Shaikh Abdur Rehman (rahimahullah) heeft ook gezegd dat Surah an-Nisaa: 59 duidelijk de nadruk legt op het feit dat ieder persoon die in geschilszaken niet terug gaat naar Allah (swt) en Zijn Profeet (saw) geen gelovige in Allah is, maar eerder een gelovige in de Thaghoet is.

Sheikh Muhammed bin Ibrahim, Sheikh Abdullah ibn Hameed, Sheikh AbdelLateef ibn Ibrahim, Sheikh Abdul Aziz Shatri, Sheikh Abdul Lateef ibn Muhammed, Sheikh Abdullah ibn Oqeil, Sheikh Abdul Aziz ibn Rachid, Sheikh Muhammed ibn Auda en Sheikh Muhammed bin Muheiria’a (moge Allah ze allemaal zegenen):
Hebben gezegd dat één van de meest onbekende zonde en grootste kwaad; is het gaan voor een oordeel anders dan Allah’s Shariah. Zich overgeven aan die gemaakte wetten van de mens en grondwetten of de tradities van onze voorouders, dat de meerderheid van de mensen hiermee tevreden is geworden en dat als plaatsvervanger hebben genomen voor de Shariah van Allah (swt) waarmee onze Profeet (saw) mee is gezonden. Er is geen twijfel dat het gebruik van deze Jahiliya (niet-Islamitisch) wetten één van de grootste Nifaq (hypocrisie), Kufr (ongeloof), Dhulm (onderdrukking) en Fussuq (zondigheid) is die de Qoran heeft afgeschaft en onze Profeet (saw) ons voor heeft gewaarschuwd. Allah (swt) zegt:
Heb jij degenen niet gezien die dachten dat zij geloofden in wat aan jou geopenbaard is en wat er voor jou geopenbaard is? Zij willen volgens de Thaghut berechten, hoewel hen toch bevolen was er niet in te geloven. En het is zo dat de Satan hen ver weg wil doen afdwalen. (4:60)
Vreest daarom niet de mensen maar vreest Mij en verruilt Mijn Tekens niet voor een geringe prijs. En wie niet oordeelt met wat Allah geopenbaard heeft: zij zijn de Kafirun! (5:44)
En wie niet oordeelt met wat Allah neergezonden heeft: zij zijn het die de Dzalimun zijn. (5:45)
En wie niet oordeelt met wat Allah neergezonden heeft: zij zijn de Fasiqun. (5:47)
Dit is een krachtige waarschuwing van Allah ta’la aan al Zijn slaven die zich hebben afgewend van Zijn oordeel en dat van Zijn Profeet (saw). Het heldere vonnis van Allah (swt) dat ieder persoon die niet de Shariah implementeert een Kafir (ongelovige), Dzalim (Onderdrukker), Fasiq (zondige) is en de karakteristieken bezit van de hypocrieten en de mensen van de Jahiliyah.

Dus wees gewaarschuwd ‘O Moslims’ van datgene waarvoor Allah Ta’3la je heeft gewaarschuwd en implementeer de Shariah in alle sferen van het leven. Wees voorzichtig voor alles die dit tegenspreekt en beveel elkaar over deze verplichting. Laat vijandigheid en haat zien aan iedereen wie zich afwend van Allah’s Shariah, prijs het niet, veracht het. Zodat je Allah’s welbehagen verdient-redt jezelf van Allah’s martelingen en verricht wat Allah (swt) als plicht op jou heeft gemaakt; door het nemen als beschermers van degenen die de Shariah implementeren en die tevreden zijn met het Boek van Allah en de Sunnah van de Profeet (saw). En alleen Allah kan ons naar Zijn rechte pad leiden en ons beschermen van het volgen van het pad van de Kuffar en hypocrieten. Moge Allah ta’la Zijn Deen steunen en Zijn vijanden verslaan, Hij is Almachtig. Dus laat de zegeningen van Allah op Zijn slaven en Boodschapper Moehammed (saw) neerdalen alsmede zijn familie en Metgezellen.22



Sheikh Muhammed alAmeen Shanquity (rahimahullah) heeft gezegd:
Het is erg verbazend dat deze mensen, die niet de wetgeving van Allah implementeren, claimen dat ze Moslims zijn terwijl Allah (swt) het duidelijk heeft gemaakt in de ayat van Surah an-Nisaa en al-Maidah.” 23
Hij heeft ook gezegd over Surah an-Nisaa: 60: “Allah Ta’3la uit zijn verbazing over degenen die naar de Thaghoet voor een oordeel gaan en nog steeds claimen dat ze gelovigen zijn, omdat het laat zien hoe ze hebben gelogen. De extreme prompte verbazing wordt getoond in de aya van an-Nisaa:60:
Heb jij degenen niet gezien die dachten dat zij geloofden...
De stukken bewijs die wij hebben genoemd; hebben tot nu toe duidelijk bewezen dat er geen enkel spoortje van twijfel is dat degenen die zich onderwerpen aan de gemaakte wetten van de mens of deze implementeren- die de Thaghoet namens de Shaytan maakt en die duidelijk in conflict zijn met de Shariah van Allah (swt)- de echte ongelovigen en polythiësten zijn. Behalve voor degenen als hen, wie Allah (swt) heeft misleid, verblind en hen afhoud van het zien van het licht van de openbaring, die nog steeds zulke mensen als gelovigen beschouwen.24
Sheikh Shanquity heeft ook gezegd dat er geen verschil is tussen het begaan van shirk in al-Hakimia (Oordeel) en het begaan van shirk in andere vormen van aanbidding. Degenen die elke vorm van regeren volgt anders dan Allah ta’la’s wetgeving; is als degene die een idool aanbidt en voor hem prosterneert. Beide van hen kennen partners toe aan Allah (swt). 25

Sheikh Abdur Rehman ibn Muhammed ibn Kassem (rahimahullah) heeft gezegd betreffende Surah an-Nisaa Ayah 60:
“Iedereen wie getuigt dat niemand het recht heeft om aanbeden te worden behalve Allah en daarna de Profeet (saw) niet als de enige rechter neemt in al zijn geschillen, die heeft gelogen in zijn getuigenis. De betekenis van deze ayah is dat Allah Azawajal degenen terechtwijst die claimen dat zij in Allah geloven en wat is geopenbaard aan Zijn Profeet (saw) en aan de Profeten voor Hem (saw) en tegelijkertijd willen ze naar een Thaghoet gaan voor een oordeel. Allah (swt) zegt: “Allam tara illalladeena yezumuna” (“Heb jij degenen niet gezien die DACHTEN dat zij geloofden...”) an-Nisaa:60 teneinde ons in kennis te stellen dat Allah (swt) ieder wie het oordeel zoekt, anders dan bij dat van Allah (swt) en Zijn Profeet (saw), afkeurt en terechtwijst.

Ibnul Qayim definieerde ‘Thaghoet’ als ieder die de grenzen die Allah (swt) voor hem heeft ingesteld overschrijdt door het zich toeschrijven van bepaalde daden van Allah (swt), en het maken van wetten is één van die daden. Derhalve heeft ieder die zich afwendt van Allah (swt’s) Wetten zich inderdaad overgegeven aan de Thaghoet, die Allah (swt) ons heeft opgedragen te verwerpen.

De enige Hukm (Oordeel) die elk gelovige zou moeten zoeken is die van Allah Ta’3la. Bij het zich overgeven aan elk ander oordeel overschrijdt men de grenzen van de Islam en dwaalt men af van de asSiraat ul Mustaqeem. Op dezelfde wijze is ieder wie iets anders dan Allah Ta’3la aanbid een aanbidder van een Thaghoet, omdat de Thaghoet degene is die oproept naar elke Baatil (leugen) en dit mooi maakt. En dit is wat de Tawheed tegenspreekt, omdat de hoofd pilaar van Tawheed is: het niet geloven en verwerpen van de Thaghoet, die mensen naast Allah (swt) aanbidden. Allah (swt) zegt:


Bij jouw Heer, zij geloven niet totdat zij jou laten oordelen over waar zij van mening verschillen en dan in zichzelf geen weerstand vinden tegen wat jij oordeelde, en zij aanvaarden (het dan) volledig. (4:65)
Dit vers legt duidelijk de nadruk op dat iemand die zich niet overgeeft aan het oordeel van Allah (swt) en Zijn Profeet (saw) nooit een gelovige kan zijn en dat hij duidelijk datgene waarmee onze Profeet (saw) is meegezonden heeft verlaten.
Het is heel erg belangrijk om op te merken dat we vaak het werkwoord ‘claimen’ gebruiken om aan te geven dat degenen die ‘claimen’ liegen. In ayah 60 van an-Nisaa: die mensen die ‘claimen’ dat ze geloven; liegen over hun geloof vanwege hun wending naar de Thaghoet voor een oordeel, terwijl zij werden opgedragen om niet erin te geloven. Zoals we eerder hebben genoemd is het ongeloof/ verwerping van Thaghoet een voorwaardelijke pilaar, zonder waarmee een persoon zijn Tawheed nooit kan vervullen. Alleen wanneer iemand’s Tawheed compleet is, alleen dan zullen de rest van zijn daden door Allah (swt) worden geaccepteerd. Allah Azawajal zegt:
Er is geen dwang in de godsdienst. Waarlijk, de rechte leiding is duidelijk onderscheiden van de dwaling, en hij die de Thaghoet verwerpt en in Allah gelooft: hij heeft zeker het stevigste houvast gegrepen, dat niet breken kan. En Allah is Alhorend, Alwetend. (2:256)

Sheikh Ahmed Shakir (rahimahullah) zegt dat Allah Ta’3la Zijn vonnis geeft over degenen die claimen dat ze geloven in de Profeet (saw) en waarmee Hij meegezonden is; dat zij hypocrieten zijn wanneer zij opgeroepen worden naar wat Allah (swt) neergezonden heeft en naar de Boodschapper (saw), zij zich met aversie afwenden.

Allah Azawajal zegt:


En wanneer tot hen gezegd wordt: “Komt naar wat Allah heeft neergezonden en naar de Boodschapper,” zie je de huichelaars (de mensen) geheel van jou afhouden. (4:61)
Hypocrisie is het ergste type van ongeloof (kufr).26

Sheikh Hamoud ibn Abdillah at Twijarii (ra) heeft gezegd:
Dat veel mensen zijn afgedwaald vanwege deze kwestie van Tahakum- in die mate dat zij Murtadeen (afvalligen) zijn geworden. La Hauwla wa laa Quwataa ila billah! Tahakum naar iets anders dan de shariah van Moehammad (saw) wordt beschouwd als grote hypocrisie en een verre afdwaling van de Siratul Mustaqeem. Allah Ta’3la zegt:
Heb jij degenen niet gezien die dachten dat zij geloofden in wat aan jou geopenbaard is en wat er voor jou geopenbaard is? Zij willen volgens de Thaghut berechten, hoewel hen toch bevolen was er niet in te geloven. En het is zo dat de Satan hen ver weg wil doen afdwalen. En wanneer tot hen gezegd wordt: “Komt naar wat Allah heeft neergezonden en naar de Boodschapper,” zie je de huichelaars (de mensen) geheel van jou afhouden. (4:60-61)27
Dit waren een paar uitspraken van de klassieke Ulema (geleerden) die ons duidelijk laten zien dat Tahakum (oordeel zoeken) bij de Thaghoet betekent dat je in hem gelooft en niet geloofd in Allah (swt). Niettemin zijn de bewijzen uit de de Qoran en Sunnah die we hebben uitgezet meer dan genoeg voor elk oprechte Moslim; die wenst te worden geleid en die het Welbehagen van Allah (swt) zoekt.


1 Al-ihkaam fi usooli al ahkaam, 1/98

2 Al Fissal fi alMilal wa Ahwah wanNihal, 3/235

3 Ad-Durrer Assuniah, pagina 338

4 Al Fissal fi alMilal wa Ahwah wanNihal, 2/293

5 Majmooal Fatawa 12/339

6 as-Saarim al Muslool, pagina 38

7 Majmooal Fatawa 7/150

8 as-Saarim al Muslool, pagina 233

9 Tareeq ul Hijratain, pagina 73

10 ar-Risala at Tabukiya Libnil Qayim al Jawzeea, pagina 133

11 Mukhtasar as-Sawaiq al Mursalah, deel.2: pg 515

13 Commentaar op Musnad Imam Ahmed door Ahmed Shakir, 14/18/184-nr.-7747

14 Al Irshaad ilaa Saheeh ala’tiqad wa Arrad ahli Shirk wa al ilhaad

15 Fath ul Majeed- uitleg van Nisaa:60

16 Adorrar Assonia 10/426- Kitab-Hukm ul Murtad (Vonnis over Afvalligen)

17 Majmooat at Tawheed 1/361

18 Majmooat ar Risaail wal Fatwa Hamd ibn Nasser, pagina 173

19 Adorrar Assunniah

20 Adorrar Assunniah

21 Al Qawl as-Sadeed fi Kitab atTawheed

22 uitgegeven op 12/11/1380 Hijra, Fatwa ashShaikh Muhammed ibn Ibraheem

23 adDwao al Bayan

24 adDwao al Bayan

25 Cassette: uitleg van Surah at-Taubah: 31

26 Omdat atTafseer 2/213

27 al Eedah watTabyeen lima waqa’aa


Dovnload 73.59 Kb.