Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


De opportuniteitskost van het menselijk leven

Dovnload 11.62 Kb.

De opportuniteitskost van het menselijk leven



Datum25.10.2017
Grootte11.62 Kb.

Dovnload 11.62 Kb.

DE OPPORTUNITEITSKOST VAN HET MENSELIJK LEVEN

JONGCD&V gechoqueerd door de ‘gewetensnood’ van voormalig minister De Padt
Aan het nadenken over mijn beslissing (als OCMW-voorzitter) om geen financiële steun te verlenen aan een 5 maand zwangere vrouw, die abortus wil laten uitvoeren in Nederland. In ons land mag het niet meer (> 12 weken). Maar zij heeft momenteel geen bestaansmiddelen. Zij wou het kind kwijt, uit schrik er later niet te kunnen voor zorgen. Heel moeilijk "geval" Dat was vorige week te lezen op de persoonlijke Facebook-pagina van Guido De Padt. De Padt is ex-minister van binnenlandse zaken, huidig regeringscommissaris en sinds kort opnieuw OCMW-voorzitter van Geraardsbergen.


In een reactie aan De Standaard voegde De Padt daar nog aan toe: 'De vraag is of een menswaardig leven van de aanstaande moeder in het gedrang komt als het OCMW niet zou tussenkomen. En dat is aartsmoeilijk. Geen geldelijke steun verlenen betekent dat de vrouw een kind op de wereld dreigt te zetten dat volstrekt ongewenst is. '

JONGCD&V is alvast gechoqueerd door deze houding van De Padt. Een mensenleven dat vanwege een moeilijke financiële situatie niet zou mogen bestaan. Voor ons, jonge christendemocraten, zijn de mens en het leven niet onderhevig aan iets triviaals als geld. Een uitbreiding van de huidige, en al zeer verregaande abortusregeling, is voor JONGCD&V dan ook uit den boze.

Als jonge Christendemocraten stellen we ons dan ook ernstige vragen bij de zogenaamde gewetensnood van Guido De Padt. Zoals hij zelf aangeeft zou het uitvoeren van deze abortus in België, zonder dat wordt vastgesteld dat het kind een ongeneeslijke afwijking heeft of de zwangerschap een gevaar betekent voor het leven van de moeder, volstrekt illegaal zijn. Maar wat ons vooral choqueert, is de maatschappelijke en mensvisie die aan de basis van zo’n uitspraak ligt. Het valt dan ook niet te begrijpen hoe de financiële situatie van de vrouw in kwestie hem er aan kan doen twijfelen of de wetgeving wel moet worden nageleefd.

Wij willen de situatie van de moeder trouwens zeker niet minimaliseren. Al dan niet ongewenst zwanger zijn, terwijl men in een moeilijke financiële situatie verkeert, leidt ongetwijfeld tot angsten en onzekerheden. Uit cijfers van Sensoa blijkt overigens dat zo'n 15 procent van de circa 18.000 abortussen in België om financiële redenen worden uitgevoerd. Een groot deel van de betrokken vrouwen verklaart in de periode van de verwekking geen voorbehoedsmiddelen te hebben gebruikt. Als Christendemocraten willen wij dit probleem echter niet oplossen door de abortusmogelijkheden na de 12de week van de zwangerschap, uit te breiden. Er zijn immers zoveel alternatieven te bedenken, zoals adoptie, maar ook het stimuleren van het gebruik en de kennis van anticonceptie tot een betere ondersteuning van alleenstaande moeders.
Bovendien moeten we er als politici in de eerste plaats eerder van wakker liggen dat ouders vandaag in zo'n penibele financiële situatie kunnen verkeren dat ze tot abortus willen overgaan.

Ons land beschikt over ’s werelds meest verregaande wetten, zoals de abortuswet en de euthanasiewetgeving, wat het beëindigen van (ongeboren) leven betreft.

Een zwangere vrouw kan sinds 3 april 1990 een abortus laten uitvoeren wanneer zij aangeeft zich in een noodsituatie te bevinden en ze nog geen 12 weken zwanger is. De abortuswet geeft daarbij geen invulling aan het begrip ‘noodsituatie’ en legt de beslissing over het al dan niet uitvoeren van een abortus bijna volledig bij de moeder. Een erg liberaal uitgangspunt dus.

De huidige wetgeving leidt vaak tot verhitte debatten over de vraag of men niet te laks met de regels omspringt. Sommigen willen de grenzen van de wetgeving bovendien steeds meer verleggen onder het mom dat een (mens)waardig leven anders niet meer kan worden gegarandeerd. Dat men na de 12de week van de zwangerschap een moeilijke financiële situatie als mensonwaardig zou bestempelen, hetgeen dan tot abortus zou moeten leiden, gaat voor Christendemocraten echter te ver. Een moeder heeft ten opzichte van haar ongeboren kind niet enkel rechten, maar ook plichten. Een ongeboren kind, met een heel leven voor zich, na de 12de week van de zwangerschap aborteren, met als enig argument dat de moeder weinig geld heeft, is niet aanvaardbaar.



Het is vreemd dat sommige politici het nodig achten om telkens opnieuw debatten op te starten om het beëindigen van het leven te vergemakkelijken; ook al bestaat daar duidelijk geen maatschappelijk noch politiek draagvlak voor. De abortuswet is wat ze is; wij vragen niet ze terug te schroeven. Maar dat betekent niet dat we haar grenzen steeds verder moeten leggen om te voldoen aan een ontwrichte en valse vooruitstrevendheid waarvoor sommigen menen te moeten streven. De vraag rijst dan ook op welke manier men aan politiek wil doen? Door oplossingen te zoeken voor problemen, of door die ‘problemen’ gewoon weg te halen. Voor ons, jonge Christendemocraten, is het laatste alvast geen optie wanneer het een leven betreft.

Pieter Marechal (nationaal voorzitter) en Caroline Deiteren (nationaal bureaulid), namens het nationaal bureau van JONGCD&V

  • Pieter Marechal (nationaal voorzitter) en Caroline Deiteren (nationaal bureaulid), namens het nationaal bureau van JONGCDV

  • Dovnload 11.62 Kb.