Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


DEËscalerend optreden in bedreigende situaties verweervormen: afhankelijk van relatie en context

Dovnload 20.07 Kb.

DEËscalerend optreden in bedreigende situaties verweervormen: afhankelijk van relatie en context



Datum05.12.2018
Grootte20.07 Kb.

Dovnload 20.07 Kb.

DEËSCALEREND OPTREDEN IN BEDREIGENDE SITUATIES VERWEERVORMEN: afhankelijk van relatie en context

Joris Bruyninckx en Robin Ibens


HERINTERPRETATIE


Doel: aan de situatie een andere interpretatie geven dan de potentiële aanvaller bedoelt. Je geeft dus een andere status aan de aanvallers, waardoor ze even in de war geraken.

VERBIJSTERING


Doel: iets onverwachts, geks doen. De resoluutheid waarmee dit gebeurd, is veelal bepalend voor het effect.

PRATEN
Doel: - het schept contact



  • het brengt de ander aan het wankelen; hij dreigt de controle over het territorium van zijn slachtoffer te verliezen, terwijl hij juist de macht daarover wil.

  • Het vermijden van elke vorm van discussie (ofwel door de communicatie te diskwalificeren door van de hak op de tak te springen; ofwel door gericht op iemand in te praten)

De functie van blijven doorpraten is ook controle houden over je eigen angst en spanning.

Overhaast je niet bij het praten; houd je hoofd erbij. Concentreer je op je tegenstander; wees geduldig. Het gaat erom je tegenstander te laten merken dat hij een mens voor zich heeft.

Richt de inhoud van het praten zoveel mogelijk op het versterken van het gevoel van de eigenwaarde van de tegenstander. Ook kun je al pratende op wij-gevoelens inspelen.

Oogcontact is hierbij erg cruciaal.

Belangrijk is dat je geen machtsongelijkheden toelaat.

SCHREEUWEN, GILLEN, ZINGEN, … als verweer, niet uit onmacht
De bedoeling is om door onverwacht en hard geluid verbijstering teweeg te brengen. Een neveneffect is dat je er je eigen spanning mee kanaliseert. Zo kunnen gespannen momenten omgebouwd worden tot gemeenschappelijke of humoristische situaties.
VERMIJDEN VAN PERSOONLIJKE INZET
Wat doen als je gevangen zit in een interactie met een cliënt?

Naarmate het gesprek langer duurt is het, voor degene tegen wie gesproken wordt, steeds moeilijker het gesprek tegen de wil van de ander te beëindigen. In feite gaat het erom tijd te winnen om daarin het gespreksgebeuren om te buigen in de richting die je wilt. Je tracht de cliënt in jouw communicatie te vangen. Ofwel krijgt de cliënt het benauwd, ofwel ontstaat er een wij-gevoel.

DISKWALIFICATIE van de communicatie
Zinloze uitweidingen en het inbrengen van misverstanden kunnen het echt met elkaar communiceren onmogelijk maken. Je verandert van thema zodanig dat het conflict zinloos wordt.

SYMPTOOM als communicatie


Symptoomgedrag kan gebruikt worden als vermijdingsgedrag; ik kan wel, maar iets dat sterker is belet mij om dat te doen. Door symptomen te gebruiken doen we beroep op de medemenselijkheid.

INVOEREN VAN PARADOX en het voorschrijven van het symptoom


Als iemand op voorhand geneigd is het tegenovergestelde te doen van wat jij wilt, draag hem dan op wat je niet wilt, dan zal je meer kans hebben dat hij het doet.

VERTROUWEN


Ook het schenken van vertrouwen kan een verweervorm zijn.

Bv. laat het bij bedreiging van je uitstralen (non-verbaal) dat jij hoe dan ook geen bedreiging vormt. Hier wordt de relatie dus beïnvloedt door een houdingsaspect.


SYMBOLISCHE UITINGEN EN VERBIJSTERING


In een spannende situatie iets doen, dringt gevoelens van angst naar de achtergrond (nonverbaliteit kan hier ook weer doorslaggevend zijn).

AANPASSEN, DOEN ALSOF


Je vat de noodsituatie waarin je verkeert op als een toneelspel en jij bent de acteur die zelf zijn eigen rol daarin kan kiezen. Je geeft jezelf een bepaalde opdracht.

BEREIDEHEID TOT LIJDEN (ZELFLIJDEN)


Jezelf onderwerpen wil zeggen dat je de voorkeur geeft aan lijden boven het plegen van geweld. De nadruk ligt op de verstandelijke beslissing die jij voor jezelf neemt: je houdt de macht aan jezelf. Waar het omgaat is dat je iets terug onderneemt dat van een andere orde is dan dat van de aanvaller.

Beheersing van jezelf is een voorwaarde om iets met de bereidheid tot lijden te kunnen doen.

De formule is dat je zelf bepaalt of jij je vernederd wil voelen of niet. Zo hou je de macht over jezelf en krijgt de aanvaller geen macht over jou. Met iets doen van een andere orde bedoelen we dat je iets onverwacht doet, iets wat boven het niveau van bruut geweld uitstijgt en als zodanig ook hoger gewaardeerd wordt. Dat kan bv. zoiets zijn als dienstbaarheid. Het is niet de bedoeling om je gevoelens te verdringen (want dat zou teveel energie kosten) wel om aan transformatie van die energie te doen.

NAAM NOEMEN EN ZELFPRESENTATIE


Het roepen van de naam is sterk appellerend: het is een uitdrukking van nabijheid en van weet hebben van de ander als persoon. Als de woede niet op jou gericht is, is het tevens zinvol om jezelf te presenteren door steeds je eigen naam te noemen.

Oogcontact is ook hier weer belangrijk.

VRAGEN STELLEN
Vragen stellen leidt de cliënt van de acute situatie af, doordat het een appel doet op zijn denken. Bovendien schenk je aandacht, iets waarvoor mensen gevoelig zijn.

HUMOR EN LACHEN


Dit kunnen de spanningsbrekers zijn: met dien verstande dat niemand uitgelachen wordt of nog maar dat gevoel zou kunnen krijgen

RICHTEN VAN DE AANDACHT


Belangrijk is dat je in eerste instantie je aandacht niet richt op je emoties maar wel op je denken. Je kunt je aandacht onder controle krijgen door haar bewust op voor jou belangrijke

dingen te richten

WEDSTRIJDELEMENT ALS KATALYSATOR
Het conflict als wedstrijd bekijken zodanig dat de ruzie even afgeleid wordt.

AFWIKKELING na het incident


Praat met elkaar (zowel met cliënt als met collega’s) na elke agressie, conflict of acute geweldsituatie.


Dovnload 20.07 Kb.