Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Dit artikel is in oktober 2006 gepubliceerd in het Handboek Minderheden van Sdu Uitgevers

Dovnload 288.16 Kb.

Dit artikel is in oktober 2006 gepubliceerd in het Handboek Minderheden van Sdu Uitgevers



Pagina1/5
Datum26.05.2017
Grootte288.16 Kb.

Dovnload 288.16 Kb.
  1   2   3   4   5
  • Dit artikel is in oktober 2006 gepubliceerd in het Handboek Minderheden van Sdu Uitgevers.

  • Media & minderheden in Nederland


  • door mevr. drs. S.C. Bink



  1. 1. Inleiding


Recente gebeurtenissen zoals de terroristische aanslagen in New York, Madrid en Londen, alsmede de moord op Theo van Gogh door een moslimextremist hebben de verhoudingen binnen de Nederlandse multiculturele samenleving op scherp gezet. Ineens staat de term 疎llochtoongelijk aan 僧oslimen worden veel traditioneel uitziende moslims als potentile terroristen gezien. De media hebben een belangrijke taak om deze gebeurtenissen te duiden, de samenleving van evenwichtige informatie te voorzien en als platform voor dialoog te dienen. De verantwoordelijk van de media wat betreft de (re)presentatie van etnische minderheden is groot: de media bepalen voor een groot deel de publieke opinievorming over zaken met betrekking tot de multiculturele samenleving.
Het thema 僧edia en minderhedenheeft de afgelopen jaren een duidelijke en erkende plaats gekregen in het overheidsbeleid. Vooral aan het eind van de jaren negentig werd er binnen het overheidsbeleid veel prioriteit gegeven aan het vergroten van een evenwichtige afspiegeling van de multiculturele samenleving in de media. Toch blijkt anno 2006 dat de omroepwereld noch wat betreft personele bezetting, noch wat betreft het programma-aanbod aan de realiteit van de moderne multiculturele samenleving beantwoordt. Ook komen etnisch-culturele minderheden nog steeds te weinig aan het woord in de media. Er is weliswaar meer kleur te zien in de Nederlandse media dan pakweg twintig jaar geleden, maar het schort vaak nog aan een evenwichtige weergave van de cultureel diverse Nederlandse samenleving. Ook is het personeelsbestand binnen de mediasector (en vooral de schrijvende pers) nog geen goede afspiegeling van de Nederlandse samenleving.
Vanaf het voorjaar van 2004 staat de toekomst van de publieke omroep ter discussie. Naar aanleiding van het rapport van de visitatiecommissie van de publieke omroep wil het kabinet een aantal aanpassingen in de Mediawet doorvoeren om de bestuurlijke organisatie van de publieke omroep te verbeteren. De bevindingen van de visitatiecommissie zijn redelijk positief over de afzonderlijke omroepen binnen het omroepbestel, maar zeer kritisch over het functioneren van de publieke omroep als geheel. De kritiek heeft vooral betrekking op het gebrek aan visie, te weinig concrete kwaliteitsdoelstellingen, een te complexe besturing en te grote bureaucratie. Ook concludeerde de commissie dat de publieke omroep bepaalde publieksgroepen, waaronder allochtonen en jongeren onvoldoende bereikt.
In juni 2005 verscheen de kabinetsvisie op de toekomst van de publieke omroep na 2008. Deze plannen brachten veel commotie teweeg, zowel in de Tweede Kamer, onder de programmamakers en journalisten als bij het publiek. Het komt erop neer dat de publieke omroep zich moet richten op drie typisch publieke functies: nieuws (inclusief sport), opinie/maatschappelijk debat en cultuur/educatie/overige informatie. Voor amusement is in deze plannen veel minder plaats, en ook de NPS wordt opgeheven. Vooral deze laatste twee plannen stuitten op veel weerzin. Door de mogelijke verdwijning van de NPS komt de multiculturele programmering van de publieke omroep in gevaar. Juist deze omroep was verantwoordelijk voor het maken van multiculturele programma痴 voor een breed publiek. Dit druist ook in tegen de conclusie van de visitatiecommissie dat de publieke omroep meer allochtonen en jongeren (een erg multiculturele groep) moet bereiken. De nieuwe plannen met betrekking tot de publieke omroep zullen verderop in dit artikel uitgebreid aan de orde komen.
Door aandringen van organisaties als Migranten & Media (NVJ), Bureau Beeldvorming & Diversiteit (Publieke Omroep) en Mira Media is de rol van de media in de multiculturele samenleving in de afgelopen vijftien jaar regelmatig door de Tweede Kamer op de politieke agenda gezet. Opeenvolgende ministers en staatssecretarissen werd gevraagd om beleidsnota痴 en evaluaties van het beleid. Media en minderheden werd van een ad-hoc onderwerp tot een structureel onderdeel van het media- en cultuurbeleid. In 2005 heeft staatssecretaris Van der Laan aangekondigd dat ze voor de periode 2006-2008 prestatieafspraken wil maken met de Publieke Omroep, onder andere over het bereik van jongeren en allochtonen. Ondanks deze positieve ontwikkeling blijft extra aandacht voor culturele diversiteit in de media nodig, omdat niet elke omroep de juiste expertise en competenties heeft om aan deze afspraken te voldoen.
De integratie van culturele minderheden komt duidelijk tot uiting in het mediagebruik van tweede en derde generatie allochtonen, die in Nederland opgegroeid zijn en Nederlands onderwijs hebben genoten. Uit onderzoek is gebleken dat hun kijk- en luistergedrag veel overeenkomsten vertoont met dat van autochtone Nederlanders, maar dat ze zichzelf toch (te) weinig herkennen in het Nederlandse media-aanbod. Vooral de publieke televisiezenders bereiken over het geheel genomen culturele minderheden slechter dan autochtonen. Hieruit kan worden geconcludeerd dat de publieke zenders nog niet genoeg in een behoefte van allochtonen voorzien. De allochtone mediaconsument richt zich daarom ten dele op satellietzenders uit het geboorteland.
Nederlandse doelgroepprogramma痴 voor etnisch-culturele minderheden besteden behalve aan eigen culturele tradities en het herkomstland ook veel aandacht aan de Nederlandse samenleving en de positie van de eigen groep daarbinnen. Juist aan deze mengvorm lijkt onder, vooral oudere, culturele minderheden behoefte te bestaan. Jongeren hebben juist weer meer behoefte aan multiculturele programma痴 waarin ze zowel de Nederlandse cultuur als de cultuur van hun land van herkomst herkennen. De publieke omroep heeft hierin een taak te vervullen. De Concessiewet regelt de taakopdracht van de publieke omroep: 薦en publieke omroep die zichzelf serieus neemt, neemt ook de wensen en behoeften van de verschillende leeftijds- en bevolkingsgroepen binnen zijn publiek serieus. Oog hebben voor uiteenlopende ervaringen en perspectieven binnen de multiculturele samenleving is een voorwaarde voor verscheidenheid en kwaliteit in de programmering van de omroepen.
Dit artikel begint met een historisch overzicht van het media- en minderhedenbeleid. Hierin wordt aangegeven hoe dit beleid verweven is met het integratiebeleid van de overheid en wat de huidige stand van zaken is (september 2006). Hierop volgt een beschrijving van het medialandschap in Nederland. Het artikel sluit af met een uitgebreid hoofdstuk rond culturele diversiteit in de media.
  1   2   3   4   5


Dovnload 288.16 Kb.