Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Duivendagboek oktober 2014

Dovnload 313.18 Kb.

Duivendagboek oktober 2014



Pagina2/3
Datum05.12.2018
Grootte313.18 Kb.

Dovnload 313.18 Kb.
1   2   3

Meer dan 3 uren zijn verstreken …Ik open de ogen . In een mist zie ik enkele groene schimmen floreren . Ik denk eventjes : “ Ben ik nu al “ gepakt “ of niet ? En dan voel ik de vlammende pijn in mijn buik . GODVERDOMME !! Ja dus , ik ben al gepakt ! En tevens doorstroomt mij een geluksgevoel ….Oef !! Ik heb het overleefd , ondanks al die verschrikkelijke verhalen van medische fouten en blijvende narcose en wat weet ik nog allemaal meer …

Ik kreun . Een van die groene schimmen komt dichter bij en vraagt of ik pijn heb . “ Nee “ zeg ik “ alleen als ik lach … “ Ze snapt de grap niet en roept er een collega bij om mij wat hoger te leggen omdat ik anders last ga krijgen met mijn longen , zegt ze . Dat was niet zo evident want ik weeg 110 kg en medewerking van mijn kant was er niet bij….Opnieuw wordt mij gevraagd of ik pijn heb en om dat te situeren op een schaal van 1 tot 10 . “ 11 “ zeg ik , en ik meende het , want het was verschrikkelijk ! Dat werd niet in dank aanvaard want ik zag en hoorde dat ze over mij roddelden en tegen nieuw aangekomen groene schimmen , die nu stilaan een gezicht kregen , zeiden ze van …” Den dien daar , dat is geen gewone … “ Ik kan het mij verbeeld hebben maar volgens mij wees een exemplaar naar haar voorhoofd .

Enfin …en toen maakte ik de omgekeerde rit naar 285 ; En daar lig je dan . Hulpeloos , doorkerfd , half verdoofd , weerloos als een vers geschoren schaap . Ik kon niets ! Alleen stil liggen en ondergaan ; 24 uur heb ik daar zo gelegen met in de namiddag een klein slokje water en ’s avonds een ( mager ) yoghurtje ; En dat was het . Voor de rest …alleen ik en de pijn … de pijn en ik …Een lieftallige verpleegster kwam mij troosten en gerust stellen en een vers flesje paracetamol boven mijn hoofd hangen . Tegen de pijn , zei ze . In de namiddag van DAG 1 kwam ook nog dokter De Vos langs met de spijtige mededeling dat ik beter een dagje langer zou blijven . “ Ik heb er veel werk aan gehad “ zei hij en omdat je zoveel pijn hebt is het beter zo .

ja , ja “ zei ik “ ’t is al goed jong …” want veel goesting om tegen te pruttelen had ik toch niet . Rond 14 uur van DAG 1 kwam mijn engelbewaarder langs . Mijn Tineke . Je kan je niet voorstellen hoeveel deugd het doet een vertrouwd gezicht te zien aan je ziekenhuisbed . Het eerste wat ik vroeg was hoe het met de kleine zwarte duivel was ? De kleine zwarte duivel naast haar op de foto . Ik zat er een beetje mee in want schippertjes durven nogal onhandelbaar zijn als de baas van huis is . Maar dat viel heel goed mee en “ Milord “ gedroeg zich meer dan voorbeeldig , alsof hij wist wat er te gebeuren stond ! Mijn Tine had ook een vers “ Duifke Lacht “ mee . ’ s Avonds heb ik geprobeerd om het te lezen . Het ging niet ! Ik las drie maal dezelfde zin en nog begreep ik ze niet . En toen kwam de nacht . Een nacht tussen waken en dromen ….
1   2   3


Dovnload 313.18 Kb.