Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Een zeldzame vogel vliegt voorgoed terug naar huis 2002, De Washington Post. Herdrukt met toestemming

Dovnload 80.88 Kb.

Een zeldzame vogel vliegt voorgoed terug naar huis 2002, De Washington Post. Herdrukt met toestemming



Pagina1/5
Datum13.04.2019
Grootte80.88 Kb.

Dovnload 80.88 Kb.
  1   2   3   4   5

Een zeldzame vogel vliegt voorgoed terug naar huis

© 2002, De Washington Post. Herdrukt met toestemming.


Op zondag vloog vanuit Denver één van de zeldzaamste vogels ter wereld in een kleine kooi richting Miami, geklemd onder een 2e klas stoel op een American Airlines jet. Op een rustige plaats op het vliegveld van Miami overhandigden de ambtenaren de blauwe Spix’s ara aan een Braziliaans milieubeschermer – die de totstandkoming kenmerkte van een zeldzame vijfmaandenlange inspanning door Amerikaanse vogelenthousiastelingen, genetici en regeringsambtenaren om de inheemse Braziliaanse vogel terug te brengen van de rand van uitsterven.

De papegaai was de enige bekendstaande Spix’s ara in de Verenigde Staten. Beschermd door internationale verdragen, werd hij waarschijnlijk tenminste 25 jaar geleden gestolen uit Brazilië en naar de US gesmokkeld. Er zijn hooggespannen verwachtingen vanwege zijn terugkeer naar Brazilië, omdat het een injectie belooft te zijn voor de gezonde genetische diversiteit voor de resterende collectie van een paar dozijn inteelt vogels – misschien zelfs de redding van de soort met uitsterven.

De papegaai werd bij toeval ontdekt in Colorado toe een vrouw uit een buitenwijk van Denver in augustus belde naar een dierenarts. Mischelle Muck, een papegaaien enthousiastelingen, nam toevallig de telefoon op. De vrouw zei dat ze een Spix’s ara had en vroeg hoe ze hiervoor moest zorgen.

Muck, wetende dat vogelbezitters soms vreemde aanspraken maakten, was sceptisch.

De Spix’s ara was in het wild uitgestorven en er waren maar zo’n 60 vogels in gevangenschap. De meeste bevinden zich in een Braziliaans kweekprogramma. Hoewel er geruchten waren geweest over een Spix’s ara ergens in Colorado, had Muck deze allang als roddel bestempeld.

Muck liet de vrouw, waarvan de antecedenten niet werden genoemd, contact opnemen met de World Parrot Trust, een internationale groep enthousiastelingen. Jamie Gilardi, de directeur, spande zich direct in om de vogel naar Brazilië te repatriëren.

In augustus, na verschillende telefoontjes, stemde de eigenaar in dat Muck naar haar buitenhuis kwam in Denver.

Zodra ze binnen kwam, zag Muck een kleine vierkante kooi – zo’n 60cm in het vierkant.

Toen zag ze de vogel en haar hart maakte een sprongetje. Het was met zekerheid een Spix’s ara. Jarenlang had Muck het lot van de verdwijnende soort gevolgd, die twee jaar geleden in het wild uitgestorven raakte. Zijn aantallen werden gedecimeerd door smokkelaars, die de vogels uit het regenwoud stalen en smokkelden om ze aan rijke verzamelaars over de hele wereld te verkopen. Het is een handel die dierenliefhebbers diep verontwaardigd maken en het zien van een Spix’s ara in een woonkamer van een buitenhuis in Amerika bracht tranen in de ogen van Muck.

De eigenaar heeft de autoriteiten verteld dat de vogel eind jaren 70 bij haar had achtergelaten en onderzoekers denken dat ze een passen verwijdert staat van de smokkelaar. De speciale vertegenwoordiger van het ministerie Natuurbescherming in de US George Morrison, die aan de zaak werkte, zei dat het spoor van de smokkelaar nu koud was, hoewel een onderzoek nog steeds open is.

Ze zei dat ze aanvankelijk niet wist dat het een zeldzame vogel was, ze verpaarde het met een amazonepapegaai. Ze noemde hem Presley. Ara zijn enorme sociale vogels, die meestal een partner voor het leven hebben en de papegaaien raakten aan elkaar gehecht. De amazonepapegaai ging dit jaar dood, waarbij de Spix’s ara totaal lusteloos achterliet.

Omdat de oorsprong van de vogel vaag was, konden de experts slecht schatten dat de vogel tussen de 25 en 50 jaar oud was. Gilardi zei dat papegaaien in gevangenschap wel 50 of 60 jaar oud kunnen worden en men denkt dat ze tot hun dood kunnen broeden.

Muck zag dat de zitstokken in de papegaaienkooi te dik waren, waardoor de vogel plat op zijn poten zat in plaats van ze te vast te pakken. Zijn poten waren zwak geworden en zijn balans was slecht. De vrouw voerde hem regelmatig pellets; Muck wist dat papegaaien een rijker dieet nodig hadden. De vrouw had ook moeite met het baden van de vogel. De volgende paar weken, waarbij Gilardi met de ambtenaren van het ministerie van US en Brazilië samenwerkte om de papegaai terug naar huis te laten keren. Muck begon met het veranderen van het dieet en hem speelgoed te geven. Vanwege het voortdurend onderzoek, werd alles in het geheim gedaan.

Muck zei dat ze niks van dierenwinkels kocht – ze wilde de Spix’s niet per ongeluk infecteren door iets besmets van andere vogels. Het speelgoed kwam rechtstreeks uit kratten die verscheept waren naar groothandelaren, zaden rechtstreeks van de samenstellers. Veel van de leveranciers waren vrienden van Muck uit de vogelgemeenschap. Ze gaven haar voorraden en stelden geen vragen, zelfs toen ze hem vroeg zich te wassen voordat ze de voorraad aanraakten.

“Je moet met me mee en je materiaal meebrengen”zei Muck op een keer tegen een dierenarts, die ze meenam om de vogel te zien. “Je moet eerst douchen voordat je naar buiten komt.”

Omdat het moeilijk is om aan de buitenkant het geslacht van een papegaai te zien, werden er een paar veren en een bloedmonster naar San Diego Zoo verstuurd, waar de geneticus Oliver Ryder DNA-testen uitvoerde die uitwezen dat de papegaai een mannetje was. Hij isoleerde tevens een paar cellen, vermenigvuldigde ze tot miljoenen en bewaarde ze in de diepvriesbank van de dierentuin.

De celcultuur is het enige bekende monster van cellen van Spix’s ara’s en zal misschien op een dag de deur openzetten naar een nieuwe onderzoek – misschien zelfs klonen – als de soort uitsterft.


In Colorado, Muck en Morrison verhuisden de vogel naar een veilige plaats. Muck ontwierp een 3m hoge kooi met verschillende zitstokken en een variatie aan voedsel. Ze deed twee keer per dag oefeningen met hem, waaronder het spreidde van zijn vleugels en het versterken van zijn spieren, maakten hem vertrouwd met verschillende soorten eten door ze naast verschillende zitstokken te zetten.

Ze paste ervoor op dat de vogel niet té afhankelijk van haar werd, omdat het doel was hem terug naar de gemeenschap van andere vogels te brengen. Muck bracht een andere papegaai om de Spix’s ara wat gezelschap te geven.

Omdat vogels die in gevangenschap worden gehouden vaak beroofd worden van het geluid van hun eigen soort, nam Muck de kreten op en speelden ze voor hem af. De geluiden wonden Presley op, die geleidelijk aan herstelde van zijn lusteloosheid. Ambtenaren in Denver Zoo hielpen met het vaststellen wanneer de papegaai klaar was voor een vlucht van 20 uur naar Brazilië.

Op zondag namen Muck en Morrison Presley, die nauwelijks 420 gram woog – 90 meer dan in aanvang – mee naar het vliegveld van Denver. Veiligheidsagenten keken met grote ogen toen Muck, die haar eigen ticket betaalde, de vogel onder haar shirt verborg en door de veiligheidspoorten liep. Aan boord trok Presley de aandacht met haar kreten.

Kinderen in de omgeving vroegen, “Wat is dat geluid?” en Muck hoorde hun ouders antwoorden, “Het is een papegaai. Zoals die van oma”. Ze dacht “Ik hoop niet dat oma een papegaai heeft zoals deze”.

Op het vliegveld van Miami overhandigden Muck en Morrison de papegaai aan Iolita Bampi, een Braziliaanse Milieu ambtenaar. Muck wenste de papegaai vaarwel en na tenminste een kwart eeuw in gevangenschap in een ander land, keerde Presley terug naar huis.

Gisteren zei de bioloog Fernanda Vaz van de Sao Paolo Zoo dat het hem goed ging, dat hij goed at en heel gezond was. Ambtenaren zijn van plan hem te verhuizen naar Recife, waar het broedprogramma aan de gang is.

“Over 15 jaar is het heel goed mogelijk dat we praten over de nakweek van Presley of dat zijn genetisch materiaal is gekloond,” zei Gilardi. “Op een of andere wijze zal hij bijdragen aan de voortgang van zijn soort”.

Stafmedewerker Guy Gugliotta heeft bijgedragen aan dit artikel.


  1   2   3   4   5


Dovnload 80.88 Kb.