Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Eerste buitenlandse reis met z’n tweetjes, appartement in Florida Miami Beach

Dovnload 59.28 Kb.

Eerste buitenlandse reis met z’n tweetjes, appartement in Florida Miami Beach



Datum01.04.2019
Grootte59.28 Kb.

Dovnload 59.28 Kb.


Eerste buitenlandse reis met z’n tweetjes, appartement in Florida – Miami Beach

Verenigde Staten

10 september t/m 2 oktober 1992

Inhoudsopgave ‘FLORIDA’




1. Op naar Miami Beach 1

2. Acclimatiseren, omgeving verkennen en shoppen 1

3. We worden steeds bruiner 2

4. Met de bus naar Miami 3

5. Toeren met Ford Mustang - cabrio 3

6. Krokodillen in de Everglades 4

7. Papegaaien voeren 4

8. Als hippies in de cabrio naar Miami Beach 5

9. Twee dagjes naar Key West 5

10. Verder in de buurt een beetje toeren 6

11. Laatste dagjes strand en strandwandelen 7

12. Weer naar huis 9




1. Op naar Miami Beach


Do. 10-9-1992
Eindelijk is het zover! We gaan vandaag richting de USA, naar Florida. Om half 5 is de wekker gegaan en rond half zijn zijn we (pa, ma en ik) al bij Roland. Rond half 7 zijn we op het vliegveld. Het vliegtuig zou om 9 uur vertrekken, dus we zijn ruim op tijd!

We drinken op het vliegveld nog even een kopje koffie met pa en ma Flier en gaan dan rond 8 uur door de douane. Ons vluchtnummer is MP615 en het vliegtuig is een Boeing 747. Onze stoelnummers zijn 15J en 15K. Naast ons blijkt een zitplaats vrij te blijven, dus we hebben lekker de ruimte. We hebben een half uur vertraging. We krijgen eerst een ontbijt en daarna krijgen we te zien hoe de lijsten (om Amerika in te mogen) in moeten worden gevuld. Op de heenvlucht lezen we allebei het boek ‘Flodder in Amerika’. Wat later krijgen we kip met worteltjes en spinazie voorgeschoteld. We landen om half 1 (Amerikaanse tijd), er worden onweersbuien verwacht.


Het duurt lang voordat we door de douane zijn. De koffers staan al naast de band op ons te wachten. Stephanie staat al met haar FIT-bordje klaar. Door Renee worden we met nog 13 Nederlanders in een busje naar het appartement gebracht, gelukkig is er airco in het busje. Renee praat veel over de orkaan Andrew, die ruim twee weken geleden (op ma. 24 augustus) langs de kust van Florida raasde. Onderweg zien we voornamelijk veel schade aan bomen en voor ieder huis ligt een hoop puin. Verder lijkt het nu mee te vallen, maar waarschijnlijk is het meeste al opgeruimd.

2. Acclimatiseren, omgeving verkennen en shoppen


Het appartement is verschrikkelijk muf, maar verder ziet het appartement er goed uit. Gelukkig hebben we hier ook airco. Het is erg heet en vochtig buiten. We regelen eerst een safety locker en gaan daarna naar de supermarkt (Woolley’s) om drinken en pizza’s te halen. Woolley’s ligt om de hoek en is altijd open (24 hours 7 days a week), dus dat is ideaal. We pakken onze koffers uit en lopen dan lekker over het strand richting het zuiden. Als gevolg van de orkaan is er een hek weggewaaid en het ‘baywatch’ huisje is ook kapot. Het is erg rustig op het strand.


We smikkelen onze pizza op en zien daarna op TV veel over de orkaan (The road to recovery). We gaan ons vast goed vermaken deze vakantie!!


Vr. 11-9-1992

We staan om 8 uur op en hebben goed geslapen. Rond half 10 gaan we naar Stephanie, die een informatiebijeenkomst houdt in de lobby. Eerst vertelt ze wat algemene dingetjes (telefoon, postkantoor, ed.) en daarna is er de mogelijkheid om excursies bij haar te regelen. Daarna gaan we bij Woolley’s boodschappen doen en om 11:15 gaan we naar het strand. ’s Middags wordt het helaas al snel bewolkt. In het binnenland zien we onweer. Er vliegen vliegtuigjes met reclame rond en ook komen er steeds een soort van ‘Tour of duty’ helikopters langs (waarschijnlijk komend vanaf of richting Homestead). We blijven tot 4 uur op het strand en ’s avonds eten we kip met worteltjes en doperwten. Na het eten gaan we naar de Bal Harbour Shops. Alles is daar verschrikkelijk duur, maar het is wel erg mooi. Met veel palmen en een waterval/fontein. Op de parkeerplaats helemaal boven hebben we een mooi uitzicht over Surfside & Bal Harbour. In de verte zien we Miami Downtown liggen en ook nu zien we weer onweer boven land, ook boven Homestead. Via het strand lopen we terug naar het appartement.


Za. 12-9-1992
Als ontbijt eten we brood, yoghurt en een eitje. Daarna gaan we weer naar Stephanie en naar het strand. Het is heerlijk weer. Bulldozers hebben het druk met het weghalen van keien, want als gevolg van de orkaan lagen er overal keien op het strand. Ook vandaag wordt het rond half 2 weer bewolkt.

Met bus H gaan we naar het ‘Art Deco District’, dat is echt te gek. We rijden langs de bekende beschilderde muur en we zien dat we een speedboot en roller skates kunnen huren. Dat moeten we allemaal een keertje doen. In een leuke winkel kopen we zonnebrillen, een kaart en een nummerbord. In een ander klein winkeltje kopen we ansichtkaarten en ook proberen ze een video over Miami aan ons te slijten. Met de bus waren we uitgestapt op de 17e straat en we lopen tot aan de 8e straat. Ook lopen we nog over de boulevard van Miami Beach. Hier zijn echt onwijs veel winkels en restaurants met terrasjes. Hotels zijn mint/zalmkleurig geschilderd.


Zo. 13-9-1992
Vandaag begint de dag met veel onweersbuien, tot ± 2 uur is het erg donker weer. We hebben dus alle tijd om kaarten te schrijven. We gaan weer langs Woolley’s en kopen boontjes en steak en een kaart voor opa.

Daarna gaan we met bus S naar de ‘Aventura mall’ (ca. een half uur in de bus). We kopen daar ook weer leuke kaarten, een nummerbord en Mickey Mouse oren. Ook zien we er onwijs grote TV’s voor $1700 en een gigantisch grote schotel.

Eenmaal terug bij ons appartement schijnt het zonnetje weer, zodat we lekker over het strand hebben gewandeld. ’s Avonds doen we ons tegoed aan een watermeloen en appeltaart.

3. We worden steeds bruiner


Ma. 14-9-1992
De dag begint weer bewolkt, maar na het ontbijt en ons dagelijkse loopje naar Woolley’s wordt het erg mooi weer. Op het strand zien we pelikanen en er zijn erg hoge golven. Rond 4 uur komt er boven zee zwaar bewolkt weer naar ons toe. Bij de eerste regendruppels gaan we weer naar ons appartement.

’s Avonds eten we pizza en lopen we in de omgeving een beetje rond. Er staan hier te gekke huizen, die in de kleuren zalm, roze en mintgroen zijn geschilderd. We lopen tot aan de 88e straat, ook zijn we langs de ‘Indian Creek Village’ gekomen. ‘Thuis’ aangekomen drinken we een kopje chocolademelk en gaan we verder met het schrijven van kaarten en brieven.

We zijn vandaag erg bruin/rood geworden.

Di. 15-9-1992
Ook vandaag gaan we na het ontbijt weer even naar Woolley’s. Het is mooi weer, dus rond half 12 gaan we lekker naar het strand. We hebben luchtbedden gekocht en die komen goed van pas, want er zijn weer hele hoge golven! We blijven er tot 4 uur. Bij Roland hangen de vellen aan zijn hoofd (hij lijkt een beetje op een buitenaards wezen) en ik ben ook bijna overal verbrand.

’s Avonds eten we macaroni met burgers. Daarna wandelen we over de grote brug richting de Bal Harbour Islands. Via het strand lopen we weer terug. We drinken chocomel en snoepen uit een bak lime-ice cream.

We kijken TV en gaan onder zeil.

4. Met de bus naar Miami


Wo. 16-9-1992
Vandaag gaan we na het ontbijt met bus S naar Miami. We stappen bij Bayside uit. Het eerste wat ons opvalt zijn de vele electronica-winkeltjes (video/TV/foto). Miami is een te gekke stad, onwijs druk, maar hartstikke gezellig. We kopen een T-shirt van Miami voor Roland en een wit tasje en armbanden voor mij. Onderweg eten we een ongezonde hotdog.

We gaan ook naar ‘Bayside Marketplace’. Dit is een gezellig winkelcentrum, voor elk wat wils. Gloria Estefan heeft hier tijdens een tournee haar spijkerbroek achtergelaten, die hier dan ook is ingelijst. Ook gaan we naar het ‘Bayfront Park of the Americas’ en in downtown Miami kopen we bijna een Sony-videocamera. Maar door alle dingen die erbij moeten worden gekocht werd de prijs van 400$ verhoogt naar 800$ en dat is toch net iets te.

We rijden met bus S weer terug naar ons appartement, waar we rond 6 uur aankomen.

We gaan weer naar Woolley’s, waar we steak, strawberry ice crem, worteltjes en

doperwten kopen. ’s Avonds is er op de Tv een programma over UFO’s.


5. Toeren met Ford Mustang - cabrio


Do. 17-9-1992
Na het ontbijt gaan we op zoek naar Nivea zonnebrand met hoge beschermingsfactor, maar dit is nergens te krijgen. Uiteindelijk nemen we maar een één of ander tropisch merk. Daarna gaan we naar Stephanie om een auto te huren. Er zijn voor vandaag geen convertibles meer te huur, dus moeten we tot morgen wachten.

We gaan naar het postkantoor en Wooley’s, kijken nog wat Tv en gaan dan rond half 3 met de luchtbedden richting het strand. Eenmaal terug blijken we nu allebei op ons gezicht aan het vervellen te zijn.


We wilden vanavond Mexicaans eten, maar dit was geen succes, dus ik ben alsnog maar pizza’s gaan halen. Ik wilde gelijk een fles wijn meenemen, maar daar bleek ik me echter voor te moeten identificeren. Maar omdat ik niets bij me had om aan te kunnen tonen dat ik ouder was dan 21 duurde het een tijdje voordat ik de fles wijn meekreeg. Aangekomen bij het appartement bleek dat we geen kurketrekker tot onze beschikking hadden, zodat ik weer naar Woolley’s moest.
Uiteindelijk eten we toch nog lekker en brengen we de rest van de avond voor de buis door. We kijken voornamelijk naar rapportages over Andrew, maar ook naar de Cosby Show. Bij het nieuws zien we dat er iemand is neergeschoten op de ‘Bayside Market Place’, daar waar wij die dag daarvoor zijn geweest.

Vr. 18-9-1992
Na het ontbijt doen we opa’s verjaardagskaart op de bus en gaan we naar Stephanie. Stephanie brengt ons naar Miami Airport, waar we bij Budget onze auto op kunnen halen. Het wordt een spiksplinternieuwe Ford Mustang (cabrio). En dan moet Roland zelf rijden. Via Miami beach rijden we naar ons appartement, gelukkig gaat alles goed. Bij Woolley’s halen we nog even cakejes en bij Sheldon’s placemates en een kaart (map) van Florida.

Met open dak rijden we via de A1A richting Fort Lauderdale. Daarna rijden we richting de 84 en de 75 naar het westen. Onderweg stoppen we bij een recreation area, waar we tot onze verbazing direct naast ons in een watertje een krokodil zien liggen. We hebben cake bij ons, dus we kunnen hem voeren. Uiteindelijk is ‘ie nog maar zo’n 2m bij ons vandaan. Dat is toch wel erg dichtbij. We stappen maar gauw weer in de Ford en rijden door naar de ‘Seminole Indian Reservation’. Hier leven nog Indianen en een watertoren voorziet het dorp van water. De school gaat net uit, schoolbusjes passeren ons. In een oud huisje zijn souvenirs te koop. Op het moment dat we aan komen lopen, rennen twee meisjes naar het huisje ernaast om hun grootmoeder te roepen. Ik koop een paar oorbellen, waarna we worden uitgezwaaid door de Indianen.


We rijden terug via de 27, de 932 en de 922. Rond 7 uur zijn we weer thuis. We eten kipfilet met boontjes en aardappelen (met hot sauce). We doen nog even een wasje, we eten ijs en drinken een kopje thee. We schrijven nog wat kaarten en brengen die weg. ’s Avonds drinken we met andere Hollanders op het terras een biertje. Er schijnt een nieuwe orkaan op komst te zijn, ‘Bonney’ genaamd …

6. Krokodillen in de Everglades


Za. 19-9-1992
Na het ontbijt gaan we weer naar Woolley’s, dit keer om donuts te kopen. We tanken ‘regular’ bij BP en rijden vervolgens met volle tank ($15) richting de Everglades (via A1A – 1 – 41). We stoppen bij het bekende ‘Miccosukee Indian Village’, waar we als eerste even in de giftshop rondkijken. Om het (veel te toeristische) dorpje in te kunnen, moeten we $5 entree betalen. Er is helaas niet veel aan, het is een erg rustig en saai dorpje. Eén vrouwtje zit te handwerken, een man is bezig met houtsnijwerk en weer een andere (nep)Indiaan is met een krokodil aan het worstelen.

‘That was it’.

We gaan ook nog even naar het museum en daarna maken we ons op voor een tocht over het moeras. Aan de overkant van de weg liggen zogenaamde ‘airboats’ klaar. We zijn de enige. We stoppen watten in onze oren en razen dan in een zingende hitte over het moeras richting een eilandje, waar zich een plaggenhut en drie Indianen op bevinden. Wel zien we sprinkhanen en krokodillen, dat is echt te gek!

7. Papegaaien voeren

Na ons bezoek aan deze (toeristische) Everglades rijden we door naar de ‘Parrot Jungle’.

We rijden te ver naar het zuiden, waardoor we in de puinhopen, aangericht door orkaan Andrew, terecht komen. Ook de bewegwijzering is weggewaaid.

De ‘Parrot jungle’ is te gek. We moeten iets meer entree betalen, omdat ook hier veel schade is aangericht door de orkaan. Van het gedeelte waar slangen en krokodillen horen te zitten is niets meer over. Uit een één of ander apparaat halen we nootjes voor de papegaaien, zodat we ze kunnen voeren. Een grote blauwe papegaai heeft m’n hand zowat te pakken. Ook gaan we nog even naar de papegaaien-show en gaan we met vele papegaaien op de foto. We kopen nog placemates van Miami beach en gaan daarna op weg naar ‘Key Biscane’. Tenminste dat is de bedoeling, maar ik kan het niet vinden op de kaart, dus we laten dat maar voor wat het is.


Eenmaal weer bij het appartement gaan we nog even met de luchtbedden richting zee, ook nemen we nog even een duik in het zwembad. ’s Avonds eten we spaghetti met kipfilet.

Op TV was bij ‘Cops’ Miami te zien, wat inmiddels al een soort van herkenbaar voor ons wordt. Later op de avond gaan we nog naar Cora en Henk, een stel uit Rotterdam die hier op huwelijksreis zijn. Cora heeft zich gisterenavond verschrikkelijk geërgerd aan luidruchtige Nederlanders bij het zwembad. Laten wij dat onder andere geweest zijn … Ook is gisteren het plafond van de buren naar beneden gevallen. We zitten dus niet in echt deugdelijke appartementen. Voordat we naar bed gaan maken we nog een lekkere bananenmilkshake.



8. Als hippies in de cabrio naar Miami Beach


Zo. 20-9-1992
Vandaag worden we om 9 uur wakker gebeld door pa Woutersen, daarna belde Stephanie.

Na het ontbijt en ons dagelijks bezoek aan Woolley’s gaan we naar het strand.

Rond 5 uur zijn we weer terug in het appartement. Het is deze dag één maand geleden dat orkaan Andrew langs Florida raasde. Op TV komt een overzicht van deze maand voorbij. We zien nu veel beelden die in Holland niet zijn uitgezonden. Na een douche eten we boontjes, aardappelen en varkensvlees met appelmoes.
Na het eten rijden we met Cora en Henk met open dak naar Miami Beach. Onderweg wordt het al schemerig, zodat het bij aankomst op Miami Beach al gezellig donker is. Helaas is er nergens een parkeerplaats te bekennen, met als gevolg dat we uiteindelijk op ons terrasje met z’n viertjes een biertje hebben gedronken. We hebben een kakkerlak binnen …

9. Twee dagjes naar Key West


Ma. 21-9-1992
Na het ontbijt zoeken we onze spullen bij elkaar om twee dagen in Key West te kunnen verblijven. We halen nog wat extra geld op en rijden dan over de North Bay Causeway en via de US1 richting de Keys. We komen langs Kendall en Homestead, daar waar de orkaan de grootste schade heeft achtergelaten. Het is ongelofelijk om te zien wat een orkaan in minder dan drie uur tijd aan kan richten. We rijden langs gebieden waar geen huis meer overeind staat. Ook veel supermarkten zijn totaal vernield. Het is echt verschrikkelijk om dit zo te zien. Al rijdend richting de keys zien we steeds minder schade, op de Keys zelf lijkt er helemaal niets aan de hand te zijn geweest.
Op Key Largo stoppen we bij een Mac Donalds en eten we lekkere hamburgers. Op het eiland Islamorada gaan we naar ‘The theatre of the sea’, het is dan inmiddels behoorlijk heet geworden. We zien een dolfijnenshow, een zeeleeuwenshow en vele haaien, maar ook reuzeschildpadden, roggen en andere grote vissen. We kunnen ook nog met de dolfijnen zwemmen, maar daar gunnen we ons geen tijd meer voor.
We rijden in één keer door naar Key West, met onderweg een stortbui op Big Pine Key. Onderweg zien we dat we gedeeltes van de Highways kunnen adopteren. Aangekomen in Key West willen we eerst naar het meest zuidelijke punt van Amerika. We komen echter uit in het ‘Truman Annex’ bij het fort Zachary Taylor, wat niet echt de bedoeling is. Het fort stelt niets voor. Dit is het meest westelijke punt van Key West, maar doordat de Keys niet in een rechte lijn naar het zuiden liggen maar in een boog naar het westen, is dit dus niet het meest zuidelijke punt van Amerika. We rijden via de andere kant over Key West terug, zodat we dan het gehele eiland hebben gezien. De meeste huizen zijn van hout (scheepswrakken) gemaakt, hetgeen een gezellige indruk maakt. Uiteindelijk vinden we in de buurt van een haven een hotel met de bijpassende naam ‘Harborside’. Hier kunnen we de komende nacht verblijven.

Daarna haasten we ons naar de Mallory pier om de zonsondergang mee te maken. Iedere avond is hier vertier. Een Afrikaan vouwt zich op in een glazen kubus en een andere man vertoont vele verschillende kunstjes. Ook schilders, zangers en een man die echt van plan was grote vissen te vangen, hebben zich op de pier verzameld.


’s Avonds eten we bij Papa Joe’s, Roland bestelt een lasagne seafood en ik een lasagne meat, als toetje probeer ik de echte Key Lime Pie. We lopen nog even door de Duvai Street (langs Sloppy Joe’s bar) en gaan daarna naar ons hotel.

Di. 22-9-1992
We brengen de nacht door met een veel te lawaaierige airco. We pakken onze tassen weer en gaan dan op zoek naar een eethuisje waar we kunnen ontbijten. We komen bij ‘Two Friends’ terecht. Roland neemt French toast met aardbeien en ik een croissant met ham en kaas.

Daarna rijden we in de regen langs ‘Sloppy Joe’s bar’, wederom op zoek naar het meest zuidelijke punt, dat we nu gelukkig wel vinden. We fotograferen het ‘Hemingway house’ en gaan dan beginnen aan de terugreis.


We stoppen op het ‘Bahia Honda Stat park’ en lopen hier op de brug van Henry Flagler, waar we naar mensen kijken die proberen vissen te vangen. Het is helder water, maar door het slechte weer hebben we geen zin om te gaan snorkelen. Vervolgens stoppen we op ‘Long Pine Key’. Daar is het water erg vies, maar gelukkig knapt dan wel het weer op. We lopen hier een erg grote spin ‘tegen het lijf’. Als laatste gaan we naar een Key, waarvan de naam me ontschoten is, maar waar het erg glad was. Waarschijnlijk loopt dat gedeelte bij hoog water helemaal onder. Bij dezelfde Mac Donalds als op de heenweg eten we een hamburger en milkshake. Daarna rijden we in één ruk terug naar ons appartement, waarbij we onderweg weer veel zien van de schade van de orkaan. In Miami en omgeving is veel file.
Eenmaal ‘thuis’ ruimen we onze spullen weer op en gaan we bij Woolley’s pizza’s halen. Na een lekkere douche, een wasje en TV kijken wordt het tijd om naar bed te gaan.

10. Verder in de buurt een beetje toeren


Wo. 23-9-1992
Tijdens het ontbijt komen we tot de ontdekking dat Roland een stuk of 27 gekke bulten heeft opgelopen. Ik ga maar gauw naar de ‘pharmacy’ voor ‘Itch Relief’. Het spul blijkt rosekleurig te zijn, dus dat is geen gezicht!

We willen nog naar de ‘Sawgrass Mills Mall’, dus ga ik maar weer gauw ander doorzichtig spul halen. Onderweg naar de ‘Sawgrass Mills Mall’ in Ft. Lauderdale krijgen we weer een gigantische plensbui op ons dak. De mall is erg groot. We kopen er boeken over Florida, Washington DC en Amerika en twee spijkerbroeken.


Eenmaal weer ‘thuis’ maken we eerst een lekkere bananenmilkshake. Als diner staat op het menu: doperwten & worteltjes, veal, gebakken en gekookte aardappelen met een wijntje erbij. Verder luieren we ’s avonds maar wat. Op Tv hebben we gekeken naar Unsolved Mysteries en we brengen toch nog maar wat kaarten voor familie Flier en Woutersen naar de brievenbus.

Do. 24-9-1992
Na het ontbijt gaan we eerst weer langs Woolley’s en daarna langs Stephanie. Daarna rijden we met de auto over de Rickenbacker Causeway via de ‘Virginia Key’ naar ‘Key Biscayne’. Alle parken blijken als gevolg van de orkaanschade gesloten te zijn.
Ook gaan we nog naar het fashion district, dit is in de 5th Avenue van de 29e tot de 25e straat. Hier is alles erg goedkoop, rechtstreeks van de fabrikant. Om er te komen moeten we wel eerst door allerlei achterbuurten en ook het fashion district ziet er onbetrouwbaar uit. We gaan daarom de auto maar niet uit. Inmiddels is het wel weer warm geworden, zodat we via Miami Beach gelijk maar weer terug rijden naar het appartement. Daar aangekomen gaan we direct naar het strand, er zijn weer hoge golven.
’s Avonds eten we spaghetti met kipfilet en Roland heeft de rest van het aardbeienijs opgegeten. Op Tv zien we: Married with Children, Startrek, de Simpsons en documentaires over orkaan Andrew.

11. Laatste dagjes strand en strandwandelen


Vr. 25-9-1992
Na het ontbijt kopen we bij Woolley’s lemon pie. Daarna rijden we via de 112 en I95 met de ford naar Miami International Airport, waar we bij Budget onze auto weer in moeten leveren. In een shuttle bus rijden we vervolgens naar uitgang E van het vliegveld. Rond kwart over één rijden we vandaar met nog meer Nederlanders weer terug naar ons appartement.
We eten een bordje soep en gaan dan gauw met de luchtbedden weer naar het strand. Weer zijn er hoge golven. Bij mijn eerste poging om de zee in te gaan, word ik gelijk weer op het strand gegooid. Ook Roland heeft het niet makkelijk met zijn luchtbedje.

Rond 5 uur spoelen we letterlijk en figuurlijk van het strand af. Terwijl ik boontjes en kipfilet klaar maak, wast Roland in het bad de strandlakens.

Roland blijkt echt gek te zijn op melk met een beetje bananenpoeder (de milkshake dus). ’s Avonds stormt en regent het flink, zodat we niet kunnen gaan wandelen.

Za. 26-9-1992
Na het ontbijt belt Stephanie en daarna gaan we direct naar het strand, waar weer hele hoge golven zijn. We worden allebei gestoken door kwallen. Het is erg heet. Rond half 4 bellen we opa, die jarig is. Na een douche gaan we richting het noorden strandwandelen. Onderweg zien we veel mooie schelpen en op de vispier zitten veel pelikanen. Rond 5 uur zijn we weer terug. Bij Woolley’s halen we snel een portie ’10 minute success rice Classic chicken’. Met wijn van Cook’s en vlees smaakt het uitstekend.
Op TV zien we: Cops en het concert van de ‘Hurricane Relief’ (met oa. Gloria Estefan en Julio Iglesias). ’s Avonds om tien uur is het nog 83 ºF met 77% luchtvochtigheid, we vallen allebei op de bank in slaap.

Zo. 27-9-1992
Vandaag vertrekken we na het ontbijt met handdoek en benenwagen naar Miami beach. Naar het zuiden toe wordt het steeds drukker en worden de hotels steeds groter. Sommige hotels zijn nog gesloten vanwege schade van de orkaan. Het is ontzettend mooi weer, er is geen wolkje aan de lucht. We lopen vanaf de 96e straat tot ongeveer de 17e straat, dat is heen en weer zo ongeveer 25km over het strand!

Eenmaal weer aangekomen bij Rodney (ons appartementencomplex) zitten vier Nederlanders bij het kleine zwembadje, waar we bij gaan zitten en tot middernacht gezellig kwekken. Cora maakt als diner een broodje worst, dat we in combinatie met bier en chips opeten. De Amsterdammer heeft een Queen-Cd gekocht, die we op een cassetteradio van Afrikanen kunnen draaien.


Om 12:00 uur ’s nachts hebben we wel weer trek en dus gaan we dan nog naar Woolley’s (die toch altijd open is) om een pizza te halen. Rond 01:00 zitten we dus nog pizza’s te eten.
Ma. 28-9-1992

Na het ontbijt willen we in de buurt naar nog wat winkeltjes gaan, maar deze blijken dicht te zijn in verband met een één of andere Joodse feestdag. Wel kan ik nog een Halloween-potlood voor Roland kopen. Via het strand lopen we weer terug naar ons appartement. Na een bordje soep gaan we wat lezen op ons terras.


Lopend naar de 71e straat kopen we nog een t-shirt, oorbellen, een armband en een ketting. Bij Mac Donalds eten we een hamburger met milkshake. Met bus S (waar we veel van ons losse geld kwijt kunnen) gaan we weer terug naar Rodney.

’s Avonds eten we gebakken aardappelen met vlees en doperwten met worteltjes.

Op TV zien we: Married with Childeren en Prince of Bel Air.

We hebben vandaag een kaart van Arthur & Lisette, Wim en Margret en pa en ma Flier gekregen.



Di. 29-9-1992
Vandaag slapen we lekker uit. Zodra het iets minder bewolkt wordt gaan we met bus H naar de 23e straat. Daar huren we een onwijs snelle speedboot, waarmee we rond Miami en omgeving varen. Echt te gek! We ondergaan door de enorme snelheid een ware facelift.

Met bus H gaan we ook weer terug naar Rodney. Het is dan inmiddels zeer heet geworden.


Eenmaal in het appartement krijgt Roland last van maagkrampen, maar bij de pharmacy krijg ik echter niets voor hem mee. Na een uurtje gaat het gelukkig al een stuk beter, zodat we samen een kaart op de bus kunnen gaan doen.
’s Avonds eten we rijst met visfilet. Als toetje pistache-pudding.

Op Tv zien we de film ‘Child of rage’.

We hebben vandaag twee brieven van familie Woutersen gekregen.

Wo. 30-9-1992
Vandaag staan we vroeg op om ook de zonsopgang (7:15 uur) een keertje mee te maken. Rond 8 uur gaan we weer terug en ontbijten we op ons gemakje. Rond 9 uur vetten we ons in en gaan we weer richting strand. Er is geen wolkje aan de lucht en in het begin is het nog windstil, maar later komt er toch wel meer wind (en dus weer hoge golven).

Rond half 4 gaan we met lek luchtbedje weer terug naar ons appartement. We eten een kopje soep en wandelen daarna naar de vispier om schelpen te zoeken. Helaas vinden we geen schelpen, maar wel zien we veel pelikanen. Jongens zijn met planken bezig in de hoge golven.


We nemen een douche en Roland bakt lekkere pizza’s (sausage, combination, pepperoni).

Daarna wordt het tijd om onze koffers te pakken, die we maar met moeite dicht kunnen krijgen. We smullen nog even van de restjes appeltaart en toetjes.

Als we naar bed gaan regent het verschrikkelijk.

12. Weer naar huis


Do. 1-10-1992
Na het ontbijt eten we nog wat restjes op. We maken het appartement leeg en gaan dan naar de lobby. De regen komt dan als een soort waterval naar beneden, zodat het niet zo soepel gaat om de koffers weg te brengen. De slaapkamer is tegen die tijd ook ingeregend.

Rond 11 uur zitten we natgeregend in de lobby en hebben dan ook de sleutel ingeleverd.


Rond 12 uur worden we opgehaald met een van, waar we met de koffers in moeten. We zien onderweg naar de luchthaven auto’s die in het water staan en ook zijn er diverse overstromingen. Rond 12:45u zijn we al ingecheckt. We gaan nog wat winkelen en kopen een boek over de orkaan Andrew. Rond 14:00u lopen we naar gate E10, maar omdat het vliegtuig beschadigd uit Amsterdam is aangekomen, vertrekken we pas rond half 4.
De vliegtijd bedraagt 7 uur en 40 minuten (ca. 1740 km). Onderweg hebben we last van turbulentie. Als diner eten we: kalkoen, aardappeltjes, een mix van maïs, doperwten en worteltjes en caramel mousse.

Vr. 2-10-1992
Na de film krijgen we als ontbijt een croissant en cake. Om 4:07 landen we en bijna als laatste komen onze koffers eraan (rond 5 uur). Pa en ma Flier staan zo vroeg in de morgen ons al op te wachten. Rond half 7 zijn we, nadat we eerst Roland hebben thuisgebracht, weer thuis.




  • 1. Op naar Miami Beach
  • 2. Acclimatiseren, omgeving verkennen en shoppen
  • 3. We worden steeds bruiner
  • 4. Met de bus naar Miami
  • 5. Toeren met Ford Mustang - cabrio
  • 6. Krokodillen in de Everglades
  • 8. Als hippies in de cabrio naar Miami Beach
  • 9. Twee dagjes naar Key West
  • 10. Verder in de buurt een beetje toeren
  • 11. Laatste dagjes strand en strandwandelen

  • Dovnload 59.28 Kb.