Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


End product Wing Lok

Dovnload 0.87 Mb.

End product Wing Lok



Pagina11/12
Datum05.12.2018
Grootte0.87 Mb.

Dovnload 0.87 Mb.
1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   12

Contents Fieke



Bipolaire stoornis

Wat is een bipolaire stoornis?
Als iemand lijdt aan sterke schommelingen in de stemming, waarbij de stemming gedurende langere periodes of te uitgelaten of zeer somber is, spreken we van een bipolaire stoornis. Voorheen werd de bipolaire stoornis een manisch-depressieve stoornis genoemd..

Hoe herkent u een bipolaire stoornis?
De verschijnselen van een manie en een depressie zijn min of meer tegenovergesteld.

Manie

  • De stemming is te goed, uitgelaten en opgewekt. Wanneer iemand het gevoel heeft te worden tegengewerkt, raakt hij of zij snel geprikkeld.

  • Men is te druk, overactief, vol levenslust en kracht. Hij of zij kan de hele wereld aan, is vol energie en heeft een grote dadendrang. Dit kan leiden tot onverantwoord of gevaarlijk gedrag met nare gevolgen voor de patiënt en zijn omgeving. Bijvoorbeeld onverantwoord geld uitgeven, grote risico’s lopen. De overactiviteit kan omslaan in chaos.

  • Lichamelijk voelt patiënt zich optimaal. Aan slaap is weinig of geen behoefte meer. De eetlust is prima, al heeft men vaak geen tijd om te eten. De seksuele behoefte is toegenomen en kan leiden tot seksueel ontremd gedrag.

  • Men voelt zich zekerder dan normaal. Daardoor kan iemand tot prestaties komen, of tot activiteiten die hij of zij normaal niet zou (durven) ondernemen. Men kan echter ook de realiteit uit het oog verliezen, zichzelf overschatten en zich door niemand meer laten corrigeren. Verder gedraagt hij of zij zich impulsief en is uitermate geïnteresseerd in nieuwe mensen en nieuwe ervaringen.

  • Naast het verlies aan realiteitszin kunnen psychotische verschijnselen optreden. Met name grootheids- en paranoïde wanen komen voor.

  • Lichamelijke uitputting dreigt in vele gevallen.


Depressie

  • De stemming is somber, mat of juist prikkelbaar.

  • Men kan geen plezier meer beleven. Er is vaak interesseverlies en lusteloosheid. Aandacht- en concentratiestoornissen kunnen tekenen van een depressie zijn.

  • Men voelt zich vaak erg vermoeid, maar slaapt slecht of helemaal niet. Patiënt heeft vaak geen eetlust en een moeizame ontlasting. Seksuele gevoelens en behoeften kunnen verminderen of zelfs geheel verdwenen zijn.

  • Men voelt zich onzekerder dan normaal en kan aan alles gaan twijfelen. Beslissingen nemen, zelfs over de kleinste dingen, wordt moeilijk. Men kan zich nergens meer toe zetten, raakt geïsoleerd. Sommige mensen zijn ook heel angstig.

  • Depressies kunnen gepaard gaan met psychotische kenmerken. Patiënten kunnen dan gaan denken dat zij de schuld zijn van alle narigheid en dat er nog veel meer narigheid te wachten staat. Ook kunnen meer of minder ernstige achterdochtige ideeën bestaan.

  • Er kunnen doodsgedachten of doodswensen ontstaan. Soms worden concrete zelfmoordplannen gemaakt en uitgevoerd.

Wat te doen bij een bipolaire stoornis?
De bipolaire stoornis behoort tot de goed behandelbare psychiatrische ziekten. Soms is opname in een psychiatrisch ziekenhuis wenselijk, bij acuut (levens)gevaar kan een (gedwongen) opname noodzakelijk zijn. Bij zo’n zeventig procent van de patiënten hebben behandelingen een gunstig effect. Een gecombineerde behandeling van medicatie (farmacotherapie) en praten (ondersteunende gesprekken of psychotherapie) geeft de gunstigste resultaten. Overmatig gebruik van alcohol en/of drugs kan de behandeling juist ernstig compliceren.

Wat nu?
De stemmingswisselingen kunnen af en toe optreden, met periodes van een normale stemming tussendoor. Ze kunnen ook snel achter elkaar optreden. Bij sommige mensen staat de manie op de voorgrond, bij anderen de depressie. Een manische periode kan worden gevolgd door een depressie, maar andersom is ook mogelijk. De stemmingen kunnen extreme vormen aannemen, zowel naar de depressieve als naar de manische kant

Wie is het aanspreekpunt?
Wanneer u symptomen of klachten ervaart is het van belang dat u zo spoedig mogelijk contact opneemt met uw huisarts. Deze verwijst u mogelijk door naar een medisch specialist.

Meer weten over bipolaire stoornis?
Voor meer informatie kunt u kijken op de volgende website: http://www.nvvp.net/website/patinten-informatie/aandoeningen-/bipolaire-stoornis/algemeen

Borderline

Wat is borderline?
Wanneer iemand maatschappelijk vastloopt omdat opleidingen, werk of relaties telkens weer mislukken, kan het zijn dat deze persoon lijdt aan een borderline persoonlijkheidsstoornis (BPS). Deze teleurstellingen vinden nogal eens op dezelfde wijze plaats: een patroon van een zeer enthousiaste start met hooggestemde verwachtingen, wordt gevolgd door tegenvallers met afhaken. De stoornis komt meestal in volle omvang tot uiting aan het begin van de volwassen leeftijd, tussen het zeventiende en vijfentwintigste levensjaar. Nadat de eerste verschijnselen zijn opgetreden zien we vaak een wisselend beloop en volgen er nogal eens diepe dalen met crises en vele hulpverleningscontacten.

Hoe herkent u borderline?
De borderline persoonlijkheidsstoornis kent vele verschillende, soms moeilijk met elkaar in verband te brengen verschijnselen. Het is niet alleen voor de patiënt een moeilijk te begrijpen aaneenschakeling van gevoelens en gebeurtenissen, maar ook voor mensen in zijn of haar omgeving.

De belangrijkste verschijnselen zijn:



  • Stemmingswisselingen

  • Impulsiviteit

  • Identiteitsproblemen

  • In uiterste denken

  • Hoog oplopende spanningen

  • Psychotische verschijnselen

  • Wat te doen bij borderline?
    De patiënt met een borderlinepersoonlijkheidsstoornis moet serieus genomen worden want het gaatomeen ernstigeaandoening met veel lijdensdruk.

  • Professionele hulp is vaak noodzakelijk. Familieleden of vrienden kunnen niet behandelen,weleen goedesteunzijn.

  • Het is vaak van belang familie en vrienden te betrekken in de behandeling.

  • Geduld kan beloond worden: veel patiënten hebben redelijk tot goedevooruitzichten, een gunstige prognose.

  • Regelmaat en ritme, waaronder het langere tijd volhouden van werk, socialecontacten en met namede behandeling,zijnbelangrijke voorwaarden voorverbetering.

Wat nu?
Het beloop is zeer verschillend, mede afhankelijk van de ernst van de stoornis. Net als bij andere stoornissen zijn er mensen met een milde of met een ernstige vorm. Vaak is er een grillig beloop met pieken en dalen, ups en downs. Een aantal patiënten komt voortijdig te overlijden door zelfdoding. Gelukkig gaat het met verreweg de meeste patiënten veel beter na verloop van tijd. Mensen leren beter met hun beperkingen om te gaan of profiteren van behandelingen, die de laatste jaren enorm zijn verbeterd. Op oudere leeftijd kunnen soms de problemen opnieuw oplaaien.

Wie is het aanspreekpunt?
Wanneer u symptomen of klachten ervaart is het van belang dat u zo spoedig mogelijk contact opneemt met uw huisarts. Deze verwijst u mogelijk door naar een medisch specialist

Meer weten over borderline?
Voor meer informatie kunt u kijken op de volgende website: http://www.nvvp.net/website/patinten-informatie/aandoeningen-/borderline-persoonlijkheidsstoornis/algemeen

Delier

Wat is een delier?
Een delier komt, net als koorts, regelmatig voor bij mensen met een lichamelijke ziekte. De verwardheid bij een delier is vergelijkbaar met het ‘ijlen’ van een koortsig kind. Een delier is geen onschuldig verschijnsel van ziekte. Het optreden ervan wijst er meestal op dat er iets ernstigs aan de hand is, dat onderzocht en behandeld moet worden. Een delier verdwijnt als de onderliggende ziekte over is.

Hoe herkent u een delier?
Een delier ontstaat vrij plotseling, vaak binnen enkele uren tot dagen. De verschijnselen wisselen in ernst over de dag. ’s Avonds en ’s nachts verergeren ze meestal. Delirante mensen slapen niet goed. Overdag kunnen de verschijnselen verminderen of zelfs helemaal verdwenen zijn. Vaak weet men overdag dan niet meer wat men de voorgaande nacht heeft beleefd of gedaan.
Mensen met een delier zijn niet helder van geest, ze zijn verward. Ze slapen niet, maar lijken toch ook niet helemaal wakker: hun bewustzijn is gedaald. Het is moeilijk om tot ze door te dringen en als het toch even lukt dan dwaalt hun aandacht al snel weer af. Delirante mensen zijn vergeetachtig: aangeboden informatie beklijft niet en moet keer op keer worden herhaald. Ze kunnen niet logisch denken en een normaal gesprek met hen voeren is vaak niet mogelijk. Ze leven in een andere werkelijkheid.

Wat te doen bij een delier?
Behandeling van een delier is te onderscheiden in behandeling van de oorzaken van het delirante beeld, behandeling van de verschijnselen van het delier zelf en ondersteunende maatregelen bij de begeleiding en verpleging van delirante mensen.

Soms is het nodig andere beschermende maatregelen te nemen, bijvoorbeeld in de vorm van veiligheidsrekjes om het bed, vastbinden van de handen, soms ook van meer lichaamsdelen. Delirante mensen herinneren zich achteraf vaak maar flarden uit de periode van verwardheid, maar het besef dat men heel vreemd heeft gedaan kan bedreigend en schaamtevol zijn. Uitleg achteraf is nodig ter geruststelling. 



Wat nu?
Het beloop van een delier is afhankelijk van de oorzaak, in het bijzonder van de uitlokkende factoren. Gaat het om factoren van voorbijgaande aard dan is het delier ook voorbijgaand. Dat geldt voor verreweg de meeste gevallen. Als het delier wordt uitgelokt door beschadiging van de hersenen zelf, kan het herstel langer op zich laten wachten, en soms ook niet volledig zijn.

Wie is het aanspreekpunt?
Wanneer u symptomen of klachten ervaart is het van belang dat u zo spoedig mogelijk contact opneemt met uw huisarts. Deze verwijst u mogelijk door naar een medisch specialist

Meer weten over delier?
Voor meer informatie kunt u kijken op de volgende website:
http://www.nvvp.net/website/patinten-informatie/aandoeningen-/delier/algemeen

Dementie

Wat is dementie?
Vergeten is eigenlijk normaal, onze hersenen zouden het niet lang volhouden als we alles zouden onthouden wat we meemaken. Het geheugen gaat wel met het stijgen van de leeftijd langzaam achteruit, iets dat al begint bij jong volwassenen. Bij de meeste ouderen leidt de geheugenachteruitgang niet tot een verstoring van het dagelijkse leven, er is dan sprake van normale ouderdomsvergeetachtigheid.
Bij dementie zijn de geheugenstoornissen ernstiger. Bovendien zijn er veel meer problemen dan met het geheugen alleen. Daarbij nemen deze problemen zo’n omvang aan dat het dagelijkse leven verstoord raakt. Vergeetachtigheid bij ouderen is dus niet hetzelfde als dementie. Dementie komt voor bij ongeveer 5% van alle mensen ouder dan 65 jaar. 

Hoe herkent u dementie?
Over het algemeen begint dementie met toenemende vergeetachtigheid. Vooral gebeurtenissen van vandaag en gisteren worden vergeten, waardoor dezelfde vragen steeds herhaald worden. Herinneringen aan vroeger blijven meestal juist lang bewaard. Soms worden missers van het falende geheugen opgevuld met verzinsels. In het begin gaat ook vaak het besef van tijd, bijvoorbeeld welke dag het is, achteruit. Pas later ontstaan problemen in het besef waar men is en kunnen bekenden niet meer worden herkend. Soms begint dementie niet met al deze geheugenstoornissen, maar met andere verschijnselen zoals hieronder genoemd.

Wat te doen bij dementie?
Voor de ziekte van Alzheimer is geen genezing mogelijk. Het is echter niet zo, dat er niets gedaan kan worden. Regelmatig treden bij de ziekte van Alzheimer verschijnselen op, die wel te behandelen zijn. Voorbeelden hiervan zijn delier, depressie, hallucinaties en wanen, en gedragsstoornissen. Er zijn sinds kort medicijnen die de ziekte van Alzheimer bij sommige mensen iets kunnen vertragen. Daarnaast zijn er medicijnen die bij bepaalde verschijnselen van dementie goed kunnen helpen.

Wat nu?
Zodra storende vergeetachtigheid vrijwel dagelijks optreedt, is een bezoek aan de huisarts aan te raden. Iemand met dementie doet dat zelden zelf, zodat familieleden hierbij vaak de helpende hand moeten bieden. Het kan heel pijnlijk zijn om de achteruitgang van een geliefd persoon onder ogen te zien, maar niemand is erbij geholpen de ogen hiervoor te sluiten. Ook ouderen die zich zelf zorgen maken over hun eigen geheugen moeten snel hulp inroepen. Hoe eerder u weet wat er aan de hand is, des te beter, zeker als het om een vorm van dementie gaat die te behandelen is.

Wie is het aanspreekpunt?
Wanneer u symptomen of klachten ervaart is het van belang dat u zo spoedig mogelijk contact opneemt met uw huisarts. Deze verwijst u mogelijk door naar een medisch specialist

Meer weten over dementie?
Voor meer informatie kunt u kijken op de volgende website: http://www.nvvp.net/website/patinten-informatie/aandoeningen-/dementie/algemeen

Depressie

Wat is een depressie?
Iedereen voelt zich wel eens lusteloos, neerslachtig of in de put. Het kunnen heel normale gevoelens zijn, passend bij tegenvallers of problemen in het leven die iedereen heeft. Vaak gaat het hierbij om gevoelens die enkele uren of enkele dagen duren. Echter, als deze gevoelens tenminste gedurende een paar weken het grootste deel van de dag bestaan en men zich niet meer over de somberheid heen kan zetten, dan spreken we van een depressie.

Hoe herkent u een depressie?
De twee belangrijkste klachten die op een depressie kunnen wijzen zijn somberheid en lusteloosheid. Vaak is er verlies van het vermogen om plezier te kunnen beleven. Ook interesseverlies en aandachts- en concentratiestoornissen komen voor bij een depressie.In een depressie kan alles grijs of zwart lijken. Men kan zich triest voelen of hulpeloos, hopeloos en tot niets in staat.
Soms is men prikkelbaar, soms voelt men zich juist dof en leeg. Er kan sprake zijn van zelfverwijt en schuldgevoelens. Men kan gaan twijfelen bij het nemen van de meest simpele beslissingen. Men kan veel huilen, maar men kan ook zo somber zijn dat men wel wil huilen, maar het niet meer kan. Oude of slechte herinneringen, die geen grote rol meer speelden, kunnen weer op de voorgrond treden

Wat te doen bij een depressie?
De depressie behoort tot de goed behandelbare psychiatrische ziekten. Verreweg het grootste deel van de behandelingen bij depressies heeft een gunstig effect. In aanvang, bij lichte depressies, kan worden volstaan met voorlichting en begeleiding, door de huisarts of een praktijkondersteuner. Als een depressieve stoornis na 3 maanden op die manier niet verbetert, is intensievere behandeling aangewezen

Wat nu?
Een depressie ontstaat meestal geleidelijk, maar kan soms (bij een minderheid van de mensen) ook snel ontstaan, bijvoorbeeld binnen een dag. Zonder behandeling kan een depressie na enige tijd (gemiddeld 4-6 maanden) weer overgaan, maar soms ook veel langer aanhouden, zelfs jaren voortduren. Met een behandeling kunnen de klachten verminderen of kan de duur van de depressie worden verkort. Overmatig alcohol- en/of drugsmisbruik kan het beloop van de depressie ongunstig beïnvloeden.Een depressie kan eenmalig voorkomen, maar in ongeveer de helft van de gevallen treedt een herhaling op. De depressieve periodes kunnen elkaar snel opvolgen, maar er kunnen ook jaren tussen de verschillende periodes zijn zonder klachten. Ook kan het gebeuren dat depressieve periodes worden afgewisseld door te drukke periodes. Dan kan er sprake zijn van een bipolaire stoornis (voorheen: een manisch- depressieve stoornis). Een depressie is een belangrijke oorzaak van zelfmoordpogingen en zelfmoord. Daarom is herkenning en behandeling van de depressie letterlijk van levensbelang. In verband met dit gevaar kan een opname noodzakelijk zijn.

Wie is het aanspreekpunt?
Wanneer u symptomen of klachten ervaart is het van belang dat u zo spoedig mogelijk contact opneemt met uw huisarts. Deze verwijst u mogelijk door naar een medisch specialist

Meer weten over depressie?
Voor meer informatie kunt u kijken op de volgende website: http://www.nvvp.net/website/patinten-informatie/aandoeningen-/depressie/algemeen

Dwangstoornis

Wat is een dwangstoornis?
De dwangstoornis of obsessieve compulsieve stoornis kenmerkt zich door het optreden van dwanggedachten (ook wel obsessies genoemd) en/of dwanghandelingen (ook wel compulsies genoemd). Dwanggedachten zijn terugkerende gedachten of voorstellingen die zich aan de patiënt opdringen, en die als misplaatst beleefd worden. Ze gaan gepaard met angst of onrust. Omdat dwanggedachten hinderlijk en schaamtevol zijn, probeert de patiënt er weerstand aan te bieden door ze te negeren, te neutraliseren of te stoppen. Dat kan gebeuren door het uitvoeren van dwanghandelingen. Dwanghandelingen moeten bij herhaling worden uitgevoerd en dienen ter geruststelling of om angst en onrustgevoelens te verminderen. Soms gebeurt deze geruststelling in gedachten. Ook dan spreekt men van dwanghandelingen, omdat deze gedachten ook tot doel hebben angst en onrust te verminderen.

Hoe herkent u een dwangstoornis?
Er bestaan verschillende vormen van een dwangstoornis. Meestal hangen dwanggedachten en dwanghandelingen inhoudelijk met elkaar samen. Iemand kan bijvoorbeeld dwanggedachten hebben dat hij vies is of besmet en bang dat hij andere mensen zal besmetten. Deze patiënten gaan zich overdreven wassen of hun huis op overdreven wijze schoonmaken. Ze vermijden het contact met spullen die in hun ogen vies of besmet zijn. Soms ontvangen ze geen bezoek meer thuis of laten ze huisgenoten die van buiten komen eerst douchen en schone kleren aantrekken voordat ze de huiskamer in mogen. Wanneer iemand dwanggedachten heeft dat hij een ramp kan veroorzaken door onachtzaamheid met bijvoorbeeld gas, elektriciteit, huishoudelijke apparaten, met autorijden of door allerlei administratieve handelingen slordig uit te voeren, kunnen controlehandelingen ontstaan van gas, licht, water en elektrische apparaten.

Wat te doen bij een dwangstoornis?
De dwangstoornis is in de meeste gevallen goed te behandelen. Afhankelijk van de verschijnselen en de ernst van de aandoening bestaat de behandeling uit cognitieve gedragstherapie, medicatie of een combinatie van beide. Door de behandeling nemen de dwanggedachten en de dwanghandelingen af. Ook verminderen de angsten waarmee dwanggedachten gepaard gaan en treedt minder vermijdingsgedrag op.

Wat nu?
De ernst van de klachten kan wisselen in de tijd. Soms komt dit door een levensgebeurtenis die stress oproept, soms is een aanleiding voor de verergering of verbetering niet aan te geven. In het algemeen geldt dat de dwangstoornis niet vanzelf overgaat. Wel is de aandoening goed te behandelen.
Het komt nog al eens voor dat patiënten met een dwangstoornis in de loop van hun leven ook klachten krijgen van somberheid en niet meer kunnen genieten. Soms ontstaat een depressie. Ook kan er sprake zijn van andere psychiatrische stoornissen.

Wie is het aanspreekpunt?
Wanneer u symptomen of klachten ervaart is het van belang dat u zo spoedig mogelijk contact opneemt met uw huisarts. Deze verwijst u mogelijk door naar een medisch specialist

Meer weten over dwangstoornis?
Voor meer informatie kunt u kijken op de volgende website:
http://www.nvvp.net/cms/showpage.aspx?id=1475

Eetstoornis

Wat is een eetstoornis?
Mensen met een eetstoornis hebben een gestoord eetgedrag. Ze eten niet als ze honger hebben, leggen zichzelf strenge dieetregels op die schadelijk zijn voor hun lichaam, of verzwelgen in een opwelling grote hoeveelheden - meestal ongezond en calorierijk - voedsel. Alles wat met eten en voedsel te maken heeft, is voor hen beladen. Hun leven wordt beheerst door (de gedachte aan) eten.


Hoe herkent u een eetstoornis?
De meest voorkomende eetstoornissen zijn anorexia nervosa en bulimia nervosa. Bij anorexia nervosa is er sprake van een enorme angst om dik te worden, terwijl men juist weinig weegt. Bij bulimia nervosa heeft men regelmatig vreetbuien en probeert men gewichtstoename te voorkómen door zelfopgewekt braken of gebruik van laxeermiddelen. De laatste jaren is er toenemende aandacht voor de eetbuistoornis, ook wel vreetbuistoornis of ‘binge eating disorder’ genoemd. De eetbuistoornis lijkt op bulimia nervosa, maar dan zonder het schadelijke compensatiegedrag, zoals braken en gebruik van laxeermiddelen. Eten en lichaamsgewicht zijn een obsessie voor hen. Ze tobben over wat ze wel en wat ze niet moeten eten en wat daarvan de gevolgen voor hun uiterlijk zullen zijn. Hierdoor kunnen ze zich moeilijk op andere dingen concentreren, wat ook gevolgen heeft voor hun sociale leven. Tegelijkertijd doen ze enorm hun best om de buitenwereld niets te laten merken van hun getob en hun problemen.

Wat te doen bij een eetstoornis?
Bij ernstige ondervoeding voelen patiënten weinig of weten ze niet wat ze voelen. Psychotherapie kan daarom pas succes hebben als de patiënte in een redelijke lichamelijke conditie verkeert. De meest toegepaste vormen van psychotherapie zijn cognitieve gedragstherapie, gezinstherapie en groepstherapie. Vooral cognitieve gedragstherapie blijkt volgens wetenschappelijk onderzoek zeer succesvol bij met name bulimia nervosa en de eetbuistoornis.

Wat nu?
Hoe korter de eetstoornis bestaat en hoe jonger de patiënte is, des te groter is de kans op herstel. Het is echter moeilijk om op eigen kracht van een ernstige eetstoornis te genezen. Daarom is het belangrijk om hulp te zoeken.
De behandeling bestaat uit verschillende onderdelen en verloopt in fasen. In de eerste plaats dient de patiënte en eventueel de familie goede voorlichting te krijgen over de ziekte. Aan de ene kant moeten de directe problemen worden opgelost door het herstellen van het eetpatroon. Daarbij wordt ook aandacht besteed aan de verstoorde lichaamsbeleving. Aan de andere kant moet gezocht worden naar  manieren om om te gaan met spanningen, onzekerheden en verdriet.

Wie is het aanspreekpunt?
Wanneer u symptomen of klachten ervaart is het van belang dat u zo spoedig mogelijk contact opneemt met uw huisarts. Deze verwijst u mogelijk door naar een medisch specialist

Meer weten over eetstoornissen?
Voor meer informatie kunt u kijken op de volgende website:
http://www.nvvp.net/website/patinten-informatie/aandoeningen-/eetstoornis

Electroconvulsietherapie (ECT)

Wat is electroconvulsietherapie?
ECT is de afkorting van elektroconvulsietherapie. Het is een behandeling die wordt toegepast in de psychiatrie bij verschillende ziektebeelden. Deze behandeling werd in 1939 in Nederland geïntroduceerd. Artsen stelden toen vast, dat bepaalde patiënten na het krijgen van een epileptische aanval, tijdelijk een verbetering van hun symptomen ondervonden.
Door nu - kunstmatig - een epileptische aanval, of een toeval, bij een patiënt op te wekken, en dit enkele malen te herhalen, kunnen mensen met bijvoorbeeld een ernstige depressie zich beter gaan voelen en zelfs geheel herstellen. De behandeling is in de loop van de jaren steeds meer verfijnd. Zowel binnen als buiten Nederland is veel ervaring opgebouwd. De behandeling is veilig en doeltreffend gebleken.
1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   12


Dovnload 0.87 Mb.