Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Glazen plafond en Groene Khmer 14 juni 2012

Dovnload 10.09 Kb.

Glazen plafond en Groene Khmer 14 juni 2012



Datum05.12.2018
Grootte10.09 Kb.

Dovnload 10.09 Kb.

Glazen plafond en Groene Khmer 14 juni 2012

Het rijk van de Groen Khmer is geboren uit de wil van de vrouw. We mogen desalniettemin niet alle vrouwen over één kam scheren want over-één-kam-scheren is een denkfout die voor je het weet leidt tot haatzaaien, discriminatie en groepsbelediging. Zo’n denkfout is dan ook niet alleen strafbaar, maar ook nog eens een nare vergissing, want er zijn grote aantallen vrouwen die geen sympathie hebben voor de Groene Khmer. Ik heb eigenlijk juist onder zulke vrouwen wel mijn beste vrienden. Tegelijkertijd lopen er heel wat manspersonen rond die uit het diepst van hun hart het Groene geloof belijden. Daar heb ik nu weer wat minder vrienden onder.

Terwijl mannen naar hun werk gaan en proberen op het een of andere gebied, al is het nog zo klein, de top te halen, of er bij in de buurt te komen, klagen vrouwen over het glazen plafond. De betreurde Ischa Meijer vermaakte zijn gehoor wel eens met de anekdote over een feministische klaagavond, waar een van de dames dat plafond met klem onder de aandacht bracht, en haar non-carrière weet aan haar Vrouw-Zijn. Zoals altijd had Ischa de juiste vraag bij de hand: ‘Wat wilde u dan worden?’ – ‘Zangeres’, luidde het antwoord. De zaal barstte niet in lachen uit.

Wie aan zijn carrière werkt, moet reëel zijn, zijn best doen, een beetje geluk hebben en compromissen sluiten. Dat gaat soms goed, soms slecht. De zoektocht naar de weg omhoog leidt niet altijd tot succes maar wel altijd tot enig inzicht in hoe de wegen dezer wereld lopen. Voor mannen bestaat er eigenlijk geen goed alternatief: ze zullen wel moeten voldoen aan de eisen die gesteld worden door de wereld zoals hij is. Voor vrouwen bestaat er wel een alternatief, zeker in de jaren dat hun wereldbeeld nog gevormd wordt: het huwelijk. Het bestaan van een alternatief werkt, uiteraard, demotiverend.

Huwelijk maar ook de uitkering zijn vergeleken bij een moeizame carrière aantrekkelijke alternatieven. Zeker bij het begin ziet dat er zo uit, later valt het soms wel eens tegen. Het bestaan van zulke mogelijke ontsnappingsroutes beïnvloedt ons gedrag. Het besluit te willen ontsnappen kan je uit de aard der zaak niet zo maar schouderophalend nemen. Er is een stevig en goed beredeneerd excuus nodig wanneer je afhaakt en voor een relaxter leven kiest. Niet zo maar een excuus, er is zo te zeggen een echt alibi nodig. Dat wordt door het Glazen Plafond geleverd.

Maar er is één sector waar dat plafond zichtbaar zijn taak niet vervult: de wolk van organisaties die zich inzetten voor een Groenere, andere en betere wereld. Denk aan Femke Halsema en Jolanda Sap bij GroenLinks (over Tofik Dibi is de jury zich nog aan het beraden); aan Liesbeth van Tongeren, ook GroenLinks, gewezen directeur (directrice?) van GreenPeace, haar royale directiesalaris is op internet te vinden; of aan Marianne Thieme en Esther Ouwehand bij de Partij voor de Dieren. Ook het CDA is niet vrij gebleven van dit soort leiders: denk even aan dominee Ruth Peetoom en huiver.

Er is een zeker gebrek aan zin voor de realiteit nodig om de geloofsartikelen van de Groene Khmer te omarmen, al was het alleen maar doordat groene productie van voedsel meer beslag legt op ruimte, en dus het milieu, dan gewone productiemethoden, zie bijvoorbeeld ook het recente proefschrift over biologische eieren van de Wageningse onderzoekster Dr Sanne Dekker.

Groene voedselproductie is slechter voor de vergroening dan de traditionele en de industriële voedselproductie. En zonder de gehate energie uit aardolie, gas en kerncentrales gaan we terug naar de tijd van Afke’s Tiental: niet meer dagelijks onder de douche maar eens per week met z’n tienen in de tobbe op het erf. In de zomer dan, indien de afkoeling van de aarde niet doorzet.

Die groene paradox valt mannen eerder op dan vrouwen. Vrouwen zijn daarom, bijvoorbeeld, eerder tegen kernenergie dan mannen en vinden olie vies. Ook zonder Stapel-onderzoek ligt het voor de hand te denken dat niet alleen bij de leiding en het kader maar ook bij de aanhang van de Groene Khmer vrouwen oververtegenwoordigd zijn.

Het groene geloof is trouwens niet het enige gefeminiseerde geloof: het christendom kan er ook wat van. Vrouwen zijn onder kerkgangers verreweg de meerderheid. De mannelijke leiding van de kerk kleedt zich het liefst in een rokje en bestaat voor een belangrijk deel uit gefeminiseerde types. Nee, dan de islam: een verademing van viriele masculiniteit.

Hoewel realiteitszin ook bij mannen wel eens ontbreekt, straft zich dat vaak af met carrièreproblemen. Mannen zijn om in hun bestaan te voorzien vaker afhankelijk van de markt en de buitenwereld dan vrouwen. Vrouwen daarentegen lukt het heel erg veel vaker dan mannen om dankzij hun partner vrij te zijn van de druk van de realiteit, de druk van de markt. Dat blijft niet zonder gevolgen voor de keuzes die iemand maakt. Vrouwen kiezen haast zeker vaker voor de Groene Khmer dan mannen.

Maar de Schepper heeft het wonderlijk geregeld. De meest vervuilende activiteit denkbaar, slechter voor het milieu kan het haast niet, is het exclusieve voorrecht van de vrouw: kinderen baren. Weer een vervelende irritante paradox: zonder kinderen een beter milieu – maar geen mensen meer.



Mannen denken beslist te weinig na over oplossingen voor dat dilemma. Ze zijn te druk met hun zogenaamde carrière. Zeker van Buma, Geert en Emile is hier niets te verwachten. Maar Femke, Jolande, Liesbeth, Marianne, Esther, Ruth en Tofik: het zijn eerste klas beleidsmakers die zeker in staat zijn voor al onze problemen en dilemma’s ‘een heldere oplossing aan te reiken’. We zien dan ook vol verwachting uit naar wat de Groene Khmer behalve het Kunduz-accoord ons allemaal nog meer aan moois en goeds zal komen brengen: misschien zelfs wel een oplossing voor de groene paradox.


Dovnload 10.09 Kb.