Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Handbook of visual communication

Dovnload 19.01 Kb.

Handbook of visual communication



Datum12.05.2019
Grootte19.01 Kb.

Dovnload 19.01 Kb.

Handbook of visual communication
Hoofdstuk 15
Visuele semiotiek theorie (p.227-241).
Semiotiek is de studie van tekens en codes, tekens die gebruikt worden in het produceren, overdragen en het interpreteren van boodschappen en de codes die het gebruik leiden.
De Saussure legt de relaties van een signaal uit als het huwelijk tussen de aanduider :een woord, beeld, geluid of een gebaar en het concept waar het voor staat, het aangeduide. De aanduider is de vorm waarin de inhoud gepresenteerd is.
Peirce geeft drie soorten signalen aan;

Iconisch: bijv. een foto.

Indexical: bijv. rook (staat voor vuur) of een symbool (voor een bepaalde ziekte).

Symbolisch: een vlag (staat voor een bepaald land), een man aan een kruis (staat voor Jezus).
Barthes (1968) en Hall (1999) in Smith et al. (2005) hebben de concepten van de aanduider en het aangeduide uitgebreid met connotatie en denotatie. Denotatie staat voor de directe, specifieke, of letterlijke betekenis die een signaal ons geeft. Connotatie is de betekenis die wordt opgeroepen door het object, dus hetgeen dat het oproept op subjectief niveau.

In het werk van Barthes geeft connotatie culturele betekenissen, mythologieën en ideologieën aan. Deze worden verkregen door ervaringen of herhaalde associaties tussen een signaal en een object. Denotatie is het startpunt; van hieruit verschuift het betekenis geven naar het tweede niveau waar connotatie het overneemt en zorgt voor een rijkere ervaring van de betekenis door ontmoeting met de drie soorten signalen van Peirce.

Denotatie en connotatie komen voor in visuele communicatie. Een iconische afbeelding, zoals een portret is denotatief. Een advertentie voor een zeer luxe golfresort is een voorbeeld van een connotatie omdat men er een associatie aan geeft, in dit geval zal het golfresort vaak geassocieerd worden met rijke mensen. Het gaat in dit geval niet alleen om de afbeelding van het hotel met zijn specifieke kenmerken zoals bijvoorbeeld het aantal sterren, de inrichting van de kamers etc.
De theorie van betekenis (The theory of signification)

Het proces van betekenis geven aan een visueel signaal is complexer dan de definitie van een woord of de ontcijfering van een code. Het concept van het waarnemingsproces voegt punten toe waar individuele factoren een uitwerking hebben op de oorspronkelijke betekenis. Deze subjectiviteit wordt verder beïnvloed door de sociale omstandigheden. Het proces van betekenis geven kan dus gezien worden als een proces van kettingen en verschuivingen.

Volgens Derrida in Smith et al. (2005) ziet het proces er als volgt uit:
Sr Sd Sr Sd Sr, etc.

De betekenis (aanduiding) is gegeven vervolgens wordt deze weer gezien als een aanduider (signaal) waarin betekenis gegeven dient te worden. Dit wordt gedaan en zorgt ervoor dat er betekenis aangegeven is wat weer resulteert in een signaal waaraan betekenis ontleend moet worden.


Het betekenisproces omvat ook verschillende mentale verschuivingen in het proces. De eerste verschuiving is de bovenstaande, de verschuiving van het aangeduide naar de aanduider. Het kan ook gaan om een verschuiving van vorm, bijv. van een beeld naar een woord naar het onderliggende concept, idee of de gedachte. Het proces van betekenis geven omvat ook een verschuiving tussen het aangeduide en het mentale idee in de zoektocht van de interpreteerder naar de betekenis van een signaal.

Barthes in Smith et al. (2005) geeft aan dat de meeste signalen beginnen met de denotatieve aanduider (DSr) en het denotatieve aangeduide (DSd) die gecombineerd worden om zo de connotatieve aanduider te vormen (CSr). Vervolgens begint het proces in de tweede level met het ontlenen van extra betekenissen (CSd) en deze representeert een paradigma verschuiving. Deze relatie tussen denotatie en connotatie is te zien in figuur 1.0.



2. CSign


1.Dsign

CSr CSd

DSr DSd
Fig.1.0. De relatie tussen denotatie en connotatie.


Een andere benadering tot het proces van betekenis geven kijkt naar het type van mentale handeling dat men gebruikt. Dit is gebaseerd op het idee dat logica the principes biedt die de validiteit van gevolgtrekkingen bepalen (Houser, 1991 in Smith et al. 2005).

In tegenstelling tot inductieve logica (betekenis geven aan) en deductieve logica (betekenis geven aan de hand van) is abductie een afleidbaar proces waarin vermoedens gevormd worden op basis van beschikbare aanwijzingen of voorwaarden die bekend zijn. Om deze aanwijzingen te verzamelen dient het abductieve proces te beginnen met het observeren van de kenmerken van de waarneming, net als een dokter die door het verzamelen van symptomen tot een diagnose komt. Het proces van abductieve betekenis geven bestaat uit het verzamelen van observaties en kent een variëteit van kenmerken of condities aan een onderwerp tot er een overeenkomst gevonden is en er een conclusie getrokken kan worden.


Het doel van een semiotische analyse van signaalsystemen is gefocust op het interpreteren van het samenspel tussen de verscheidenheid van codes. Hiermee wordt het deconstrueren van verschillende signaalsystemen en lagen van codes die werken in een passage. Dit is tevens ook de klassieke benadering van kunst waardering, waarin onder andere wordt gekeken naar de figuren en achtergrond, de voorgrond en achtergrond van elementen, het esthetische signaal, het waarneembare signaal ( bijv. perspectief), het kleurgebruik, het historische signaal en de mythische en de allegorische (symbolische voorstelling van een idee of ander abstract begrip in de kunst) betekenissen.
Handbook of visual communication
Hoofdstuk 29
Visuele geletterdheid theorie (p.481-502).
Onder visuele geletterdheid wordt het bewustzijn van de kijker betreffende de afspraken/gebruiken waardoor de betekenissen van visuele beelden worden gecreëerd en begrepen. Het gaat hierbij ook om de mogelijkheid om te leren, denken en het uitdrukken in termen van afbeeldingen (Heinich, Molenda, & Russel, 1982 in Smith, 2005). Dus de mogelijkheid om visuele beelden te begrijpen en de mogelijkheid om afbeeldingen te creëren om te communiceren en uit te drukken zijn de twee hoofddoelen van visuele geletterdheid.

Een ander belangrijk, breder doel van visuele geletterdheid is het vergroten van de ervaring op het gebied van visuele media gekoppeld aan een grotere kennis en bewustzijn op dit gebied.


Voordelen van visuele geletterdheid

Visualisatie is de mogelijkheid om een mentale afbeelding te kunnen construeren en deze vervolgens te kunnen manipuleren. Dit is een basisvaardigheid voor fotografen, filmmakers, grafische ontwerpers en kunstenaren. Om te kunnen visualiseren moet men over een uniek aantal mentale vaardigheden beschikken die tevens ook een stimuli voor de algemene cognitieve ontwikkeling.

Volgens Gardner (1999) in Smith (2005) worden door het werken in visuele media bepaalde mentale vaardigheden ontwikkeld die ruimtelijke intelligentie genoemd worden.

Ruimtelijke intelligentie is het proces van het vormen van mentale representaties van een driedimensionale werkelijkheid als een basis voor het begrijpen van de omgeving en om er een effectieve interactie mee te kunnen hebben. Deze intelligentie is cruciaal voor het werk van timmerlieden en architecten maar ook voor alledaagse lichamelijke activiteiten. Ruimtelijke intelligentie is ook een vitaal ingrediënt in de waarneming en het creëren van visuele beelden.

Visuele geletterdheid en analogisch denken

Analogisch denken is de mogelijkheid om overeenkomsten tussen oppervlakkige, onvergelijkbare aspecten van de realiteit te kunnen onderscheiden en om inzicht af te leiden van deze overeenkomsten. Een voorbeeld van een visuele afbeelding die analogisch genoemd kan worden is een full-color foto van een herkenbaar object. Er is hier sprake van een analoog tussen kleuren, vormen en de structuur van de foto aan de ene kant en de hiermee corresponderende kenmerken van de realiteit.



Analogisch denken wordt soms gezien als de basis component van creativiteit (Mitchell, 1993 in Smith, 2005). Creativiteit is vaak/altijd een analoge handeling van een bekende situatie naar een onbekende situatie. Het samenspel tussen visuele geletterdheid en het analogische denken kan gezien worden als een bredere versterking van de creatieve mogelijkheden van een persoon.

  • Iconisch
  • Handbook of visual communication

  • Dovnload 19.01 Kb.