Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Het aboriginal scheppingsverhaal

Dovnload 8.49 Kb.

Het aboriginal scheppingsverhaal



Datum25.10.2017
Grootte8.49 Kb.

Dovnload 8.49 Kb.

HET ABORIGINAL SCHEPPINGSVERHAAL

Uit de Arandan van Noord-Australië
Voordat de wereld ontstond was er overal duisternis.
Het donkere land werd II-ba-lint-ja genoemd en dit was één uitgestrekte, lege vlakte. Enkel een paal stak uit de grond. De paal reikte van de dorre aarde tot aan het bovenste van de hemel.
Onder aan de paal, lag Ka-ro-ra. Hij was diep in slaap.
De wereld om hem heen was één en al duisternis, maar zijn dromen waren net zo helder en kleurrijk als de aarde vandaag de dag.
Ka-ro-ra droomde van buideldassen en dat deze wezens overal uit zijn lichaam kwamen: uit z’n navel, uit zijn oksels, uit zijn neus en uit zijn mond.
Plotseling begon het te schemeren en II-ba-lint-ja werd voor de eerste keer overstroomd door het licht van de zon.
Ka-ro-ra stond op van plek waar hij geslapen had. Hij had lang, heel lang geslapen en nu had hij honger.
Hij greep twee buideldassen en kookte ze in de hete zon. Nadat zijn honger gestild was realiseerde hij zich dat hij helemaal alleen was.
De zon bedekte zich met ringen en zonk achter de horizon. Ka-ro-ra ging weer slapen.
Deze keer droomde hij van een Bull-Roarer die uit z’n oksel tevoorschijn kwam. Het ding veranderde in een jongen en doordat Ka-ro-ra een lied zong kwam zijn zoon tot leven.
Overdag gingen vader en zoon op jacht naar buideldassen.
’s Nachts, terwijl ze sliepen, droomde Ka-ro-ra van nog meer kinderen. Bij het aanbreken van de dag trof hij twee keer zoveel kinderen aan als de avond ervoor.
Overdag aten Ka-ro-ra en zijn zonen buideldassen die ze roosterden in de zon.
Het duurde niet lang voordat er geen buideldassen meer over waren.
Ka-ro-ra stuurde zijn zonen op jacht, maar ze kwamen ’s avonds hongerig weer terug. De buideldassen waren verdwenen.
Op een ochtend hoorden ze een vreemd geluid en ze zagen een donker beest in de nevel zitten. Ze dachten dat het een buideldas was en ze probeerden het beest te grijpen.
“Maar ik ben helemaal geen buideldas! Ik ben T-jen-ter-ama, een mens, net als jullie. Door jullie ben ik nu mank!”
T-jen-ter-ama was de eerste kangoeroe.
Die avond verzamelden zich al Ka-ro-ras zonen rondom hem.
Uit het gat in de grond waar Ka-ro-ra sliep kwam een vloedgolf van honing. De zoetigheid stroomde over het land.
In één keer werden Ka-ro-ra’s zonen samen met T-jen-ter-ama weggespoeld. Ze verdwenen uit het zicht naar een gebied onder de aarde.
Ka-ro-ra stond in z'n eentje bij de grote paal.
Ka-ro-ra ging weer slapen om opnieuw te kunnen dromen.


Dovnload 8.49 Kb.