Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Het patiëntenperspectief op de toegankelijkheid tot de meer kostbare oog-injecties bij netvliesafwijkingen Het patiëntenperspectief op de toegankelijkheid tot de meer kostbare oog-injecties bij

Dovnload 1.24 Mb.

Het patiëntenperspectief op de toegankelijkheid tot de meer kostbare oog-injecties bij netvliesafwijkingen Het patiëntenperspectief op de toegankelijkheid tot de meer kostbare oog-injecties bij



Pagina4/10
Datum05.12.2018
Grootte1.24 Mb.

Dovnload 1.24 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10

Consequenties voor patiënt en maatschappij

  1. Onderbehandeling en hoge maatschappelijke kosten

Door het afdwingen van een te laag percentage meer kostbare oog-injecties wordt het voor oogartsen onmogelijk om de geldende richtlijnen toe te passen waardoor onderbehandeling dreigt. Door onderbehandeling dreigt verslechtering van de visus. Het voortschrijdende verlies van gezichtsvermogen leidt tot slechtziendheid en uiteindelijk maatschappelijke blindheid met bijbehorende kosten.


In de achteruitgang van het gezichtsvermogen zijn vanuit patiëntperspectief als ook maatschappelijk perspectief vijf fasen te onderscheiden, die geleidelijk in elkaar overgaan. De fases hebben betrekking op: mobiliteit, autonomie, mantelzorg, geestelijk welbevinden en isolement.

  1. Het gezichtsvermogen is verminderd maar deelname aan het dagelijkse leven is nog mogelijk. De autonomie van de patiënt is nog voldoende intact.

  2. Het gezichtsvermogen is verminderd en deelname aan het dagelijks leven is beperkt. De autonomie van de patiënt is beperkt. In deze fase kan de patiënt zich bijvoorbeeld wel thuis redden en in de directe omgeving of werken maar niet meer met autorijden of reizen. Hiervoor is een mantelzorger nodig of andere begeleiding of ondersteuning zoals taxi vervoer.

  3. Het gezichtsvermogen is verminderd en deelname aan het dagelijks leven verder beperkt. De

In deze fase kan de patiënt zich bijvoorbeeld wel thuis redden maar niet meer de activiteiten of
taken in de directe omgeving en/of in het oorspronkelijk beroep uitoefenen. Dit betekent verlies van inkomen (gedeeltelijk).

  1. Het gezichtsvermogen is belangrijk verminderd en deelname aan het dagelijks leven kan niet meer zonder begeleider, familie of andere ondersteuning zoals blindengeleidehond en thuiszorg.

  2. Op een gegeven moment breekt de fase aan dat de aantasting van het gezichtsvermogen zo vergevorderd is geworden dat patiënten niet meer zelfstandig kunnen wonen. Doorgaans is intensieve en langdurige revalidatie nodig en/of opname in een verzorgings- of verpleeghuis.

Bovenstaande fasering is deels afhankelijk van de leeftijd en persoonlijke omstandigheden van patiënten. Zoals ook al eerder opgemerkt, betreft een aanzienlijk deel van deze patiënten kwetsbare ouderen die vaak niet goed kunnen opkomen voor hun belangen. Jongeren en jongere-ouderen zullen over meer veerkracht/aanpassingsvermogen beschikken en minder angst hebben om er op uit te gaan en buitenshuis zich te verplaatsen en te reizen. Anderzijds heeft slechtziendheid grote gevolgen voor deelname aan het arbeidsproces bij de relatief jonge, werkende DME- en ook RVO- patiënten.




Slechtzienden en blinde personen hebben naast uitgebreide oogzorg veelal ook andere zorgvragen als gevolg van bijkomende aandoeningen. Depressies als gevolg van sociale isolatie en onvermogen dagelijkse activiteiten te verrichten komen veelvuldig voor. Vallen en stoten is een groot risico voor deze groep en gecombineerd met artrose en/of osteoporose is de kans op breuken en blijvend letsel groot. Bovendien is de energiehuishouding verstoord omdat slechtziendheid zeer veel energie vraagt. Volle werkdagen zijn daardoor vaak niet mogelijk. Daarnaast is grote behoefte aan hulpmiddelenzorg zoals lees- en kijkhulpmiddelen en computeraanpassingen alsook ADL- hulpmiddelen (algemene dagelijkse levensverrichtingen) en mobiliteitshulpmiddelen (zoals een witte stok, blindengeleidehond) alsook taxivervoer en bijvoorbeeld een OV-begeleiderskaart. Daarnaast worden patiënten op uiteenlopende gebieden begeleid zoals onderwijs, wonen, werken, behandeling en revalidatie. Wanneer de afname van het gezichtsvermogen in een vergevorderd stadium is gekomen hebben patiënten doorgaans intensieve en langdurige revalidatie nodig of opname in een verzorgings- of verpleeghuis. Zonder adequate behandeling met de juiste oog-injectie zal het gezichtsvermogen verder verslechteren en zal dit uiteindelijk leiden tot maatschappelijke blindheid.


Zowel vroege als late stadia van deze aandoeningen hebben een enorme impact op de kwaliteit van leven. Volgens de literatuur is de impact van LMD op de kwaliteit van leven vergelijkbaar met AIDS, nierfalen of beroertes.5
Verlies van gezichtsvermogen staat als aandoening niet op zichzelf maar heeft een grote maatschappelijke consequenties. Een groot deel van de patiënten wordt in de loop van de aandoening afhankelijk van mantelzorgers of thuiszorg. De mantelzorgers zijn veelal de partners, kinderen of andere familieleden. Zij nemen de begeleiding tijdens de bezoeken aan het ziekenhuis op zich, alsook bij een deel van de ondersteunende taken bij de dagelijkse activiteiten. Hiervoor is veel tijd nodig die ingepland moet worden in hun dagelijks (werkende) leven. Dit is vandaag de dag steeds moeilijker omdat de ‘kinderen’ langer werken en meestal niet meer in de buurt wonen!



Verschuiving van de kosten


Het moge duidelijk zijn dat de kosten van slechtziend- en blindheid (begeleiding, thuiszorg, revalidatie en verzorgings- of verpleeghuizen) aanzienlijk zijn voor de maatschappij. Doordat de medische kosten en maatschappelijke kosten verspreid zijn over diverse ‘financierings- potjes’(geneesmiddelen, medische zorg, revalidatie, hulpmiddelenzorg, verpleeghuiszorg, Wet Maatschappelijke Ondersteuning, werkloosheid- en arbeidsongeschiktheidsuitkeringen, woningaanpassingen), de zogeheten schotten in de zorg, proberen verzekeraars op hun ‘eigen potje’ de kosten te beperken. Het is echter kortzichtig om te besparen op de kosten van oog-injecties, terwijl de langere termijn kosten van de complicaties en de daarbij komende maatschappelijke kosten vele malen hoger zijn. Hiermee verschuift de verzekeraar de kosten naar andere onderdelen van de zorgverzekering (bijvoorbeeld revalidatie) en/of naar anderen (overheid, gemeenten en ook patiënten) die de voorzieningen voor slechtzienden en blinden moeten bekostigen.


1   2   3   4   5   6   7   8   9   10

  • Verschuiving van de kosten

  • Dovnload 1.24 Mb.