Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Het patiëntenperspectief op de toegankelijkheid tot de meer kostbare oog-injecties bij netvliesafwijkingen Het patiëntenperspectief op de toegankelijkheid tot de meer kostbare oog-injecties bij

Dovnload 1.24 Mb.

Het patiëntenperspectief op de toegankelijkheid tot de meer kostbare oog-injecties bij netvliesafwijkingen Het patiëntenperspectief op de toegankelijkheid tot de meer kostbare oog-injecties bij



Pagina5/10
Datum05.12.2018
Grootte1.24 Mb.

Dovnload 1.24 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10

Ongelijkheid en postcodegeneeskunde

Twijfel en onzekerheid


De beperkte toegankelijkheid tot de meer kostbare oog-injecties roept onzekerheid op onder patiënten of zij nog wel goed worden behandeld en of er nog wel sprake is van gelijkheid in de zorg. “Zijn er verschillen tussen de ziekenhuizen per regio en krijgen minder mondige patiënten en
kwetsbare ouderen wel de juiste behandeling?” Deze ontwikkeling brengt ernstige schade toe aan de vertrouwensbasis die er tussen arts en patiënt behoort te zijn. “Als patiënt wil je je niet bezig moeten houden met de financieringsproblematiek in de zorg”.



Ongelijkheid op ziekte-niveau


Hoewel de andere, meer kostbare oog-injecties zijn opgenomen in het verzekerde basispakket krijgt de oogheelkunde, als het aan de verzekeraars ligt, onvoldoende budget om naar deze geneesmiddelen te switchen en loopt daarmee structureel uit de pas bij andere specialismen, die wel budgettaire ruimte hebben voor meer kostbare therapeutische alternatieven (2e en 3e keus geneesmiddelen). Voorbeelden hiervan zijn de oncologische, hematologische, reumatologische en neurologische specialismen met een ruim arsenaal aan keuzen bij bijvoorbeeld de behandeling van borstkanker, longkanker, de ziekte van Kahler, bij leukemie, bij reumatoïde artritis, de ziekte van Crohn en multiple sclerose (MS). De kosten van deze geneesmiddelen zijn soms vele malen hoger dan de oog-injecties, die variëren van € 4.000 tot maximaal € 7.000 per behandeljaar. Zo bedragen de nieuwere MS middelen rond de € 20.000 per behandeljaar6 en bij longkanker rond de € 55-75.000 per kuur.7

Hoewel vanuit patiëntenperspectief de bovenstaande keuzemogelijkheden bij genoemde aandoeningen niet worden betwist, wijzen wij op de ongelijkheid tussen specialismen op ziekenhuisniveau en tot ongelijkheid op patiëntniveau. Bij beide gaat het om geneesmiddelen die in het verzekerde basispakket zijn opgenomen die bij de ene aandoening wel maar bij de andere aandoening niet toegankelijk zijn voor de patiënt.

Het hebben van therapeutische alternatieven (2e en 3e keus middelen) is uitgangspunt voor goed

medisch handelen. Dit is doorgaans verankerd in nationale en internationale richtlijnen.



Ongelijkheid op patiënt-niveau - postcodegeneeskunde


Het budgettekort om in de toename van het aantal behandelingen met meer kostbare oog-injecties te voorzien dreigt te leiden tot wachtlijsten en/of onderbehandeling of doorverwijzen naar andere ziekenhuizen dat een verplaatsing van het probleem veroorzaakt. Zo’n tien jaar geleden, hebben
vergelijkbare financiële knelpunten geleid tot de zogeheten ‘postcode geneeskunde’, d.w.z. dat patiënten in bepaalde ziekenhuizen (regio’s) geen behandeling kregen en in andere ziekenhuizen (regio’s) wel vanwege het wel of niet meer beschikbaar zijn van ziekenhuisbudget. Een voorbeeld hiervan is de beperkte toegang tot, toevalligerwijze hetzelfde middel, bevacizumab, destijds

geregistreerd voor borstkankerpatiënten.8 Het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport

(VWS) heeft destijds een politieke beslissing genomen waardoor extra budget voor de bekostiging van innovatieve geneesmiddelen in het ziekenhuis beschikbaar kwam.

Ondanks extra bekostigingsoplossingen houdt de huidige snelle toename van innovatieve dure geneesmiddelen geen pas meer met de door ziekenhuizen en zorgverzekeraars gecontracteerde budgetten. Hierdoor wordt de afgesproken maximale groei van de kosten van de medisch-

specialistische zorg overschreden. Indien er niet spoedig een oplossing voor de financiële knelpunten wordt gerealiseerd dreigt de postcode geneeskunde zich in grote omvang te gaan herhalen.

    1. De impasse in de oogzorg: oogartsen - inspectie - ziekenhuizen - verzekeraars

Richtlijnen zijn de basis voor medisch handelen door artsen. De behandelplicht van artsen is wettelijk vastgelegd in de Wet op de Geneeskundige BehandelingsOvereenkomst (WGBO).

Praktisch betekent dit het volgende:


  • wanneer de richtlijnen van de oogartsen aangeven dat bij onvoldoende effectiviteit of niet verdragen van de eerste keus oog-injectie, de meer kostbare oog-injecties toegepast moeten

worden, en de patiënt aan de criteria voor behandelen voldoet, dan is de oogarts verplicht de patiënt hiermee te behandelen;

  • indien het ziekenhuis of verzekeraar hiervoor onvoldoende budget beschikbaar stellen (na

onderhandeling hierover), leidt dit tot onderbehandeling, wachtlijsten en uiteindelijk tot complicaties van de aandoening zoals slechtziendheid en maatschappelijke blindheid

  • de oogarts is verplicht te melden aan de patiënt dat hij de patiënt niet volgens de richtlijnen kan behandelen;

  • de oogarts is tevens verplicht de patiënt door te verwijzen naar een ziekenhuis/kliniek waar de patiënt mogelijk wel toegang heeft tot een meer kostbare oog-injectie:

Het bestaan van zorgplicht door verzekeraars, specialisten en ziekenhuizen staat omschreven in de Nederlandse zorgverzekeringswet. Wanneer patiënten volgens de behandelrichtlijnen aangewezen zijn voor een behandeling met een geneesmiddel dat in het verzekerde basispakket is opgenomen, dan dienen de budgetten de zorgplicht te volgen, tenzij de minister van VWS alsnog een beslissing zou nemen om het betreffende geneesmiddel uit het basispakket te halen.

Indien de oogarts niet kan voldoen aan de WGBO, dan is de oogarts verplicht de Inspectie voor de Volksgezondheid hierover te informeren.

De huidige problematiek heeft bovendien het risico dat het vertrouwen tussen specialist en patiënt wordt geschaad omdat de patiënt niet weet of hij de juiste behandeling krijgt. De patiënt kan dit doorgaans ook niet controleren.




  1. Patiëntenperspectief op de behandeling met oog-injecties







    1. Relevante aspecten vanuit patiëntenperspectief

      1. Optimaal gezichtsvermogen

      2. Kwaliteit van leven

      3. Belasting van de behandeling

      4. Management van de oogzorg

      5. Doelmatigheid

      6. Organisatie van de oogzorg

    2. Aanbevelingen




1   2   3   4   5   6   7   8   9   10

  • Ongelijkheid op ziekte-niveau
  • Ongelijkheid op patiënt-niveau - postcodegeneeskunde
  • Patiëntenperspectief op de behandeling met oog-injecties

  • Dovnload 1.24 Mb.