Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Homilie tomorrowland Jesaja 8,23b – 9,3 en Matteüs 4,12-23 22 januari 2017

Dovnload 8.12 Kb.

Homilie tomorrowland Jesaja 8,23b – 9,3 en Matteüs 4,12-23 22 januari 2017



Datum12.03.2017
Grootte8.12 Kb.

Dovnload 8.12 Kb.

HOMILIE
Tomorrowland

Jesaja 8,23b – 9,3 en Matteüs 4,12-23



22 januari 2017

Pol Hendrix
Waar is de tijd dat ik kind was en in mijn eentje op mijn kamer speelde of tekende? Buiten tegen een bal ‘sjotten’ dat zag je me nooit doen. Als ik met andere kinderen speelde dan was dat meestal in een soort rollenspel dat ik regisseerde: gezinnetje, schooltje, winkeltje, maar ook cowboy en indiaan, zolang ik zelf maar buiten schot bleef. Maar meestal amuseerde ik mij boven op mijn kamer. Mijn moeder had geleerd dat ze mij tijdig moest roepen wanneer ze me nodig had, om te komen eten bijvoorbeeld. Ik was natuurlijk altijd met belangrijke zaken bezig en die kon je niet zomaar ineens laten vallen – ah nee!... Toch ben ik later een láte roeping geworden; alhoewel ik eerder een laat antwoord ben, zou je beter zeggen.
Roeping is niet iets wat op een bepaald moment plaatsvindt, zoals je uit het evangelie vandaag zou kunnen afleiden. Roeping is een verzameling van ervaringen, ontmoetingen en inzichten die je op een bepaald moment doet beseffen dat het priesterschap dan toch voor jou bedoeld is, in mijn geval dan. En daarna houdt die roeping niet op! Elke dag staat er weer iemand beneden aan de trap en antwoord ik: ‘Ja-ja, ik kom al!’ En als die woorden dan niet meteen in daden worden omgezet, dan kan het gebeuren dat er een zwaardere stem roept: ‘Wat is ‘t: komt gij naar beneden of kom ik naar boven?’ Om je roeping blijvend waar te kunnen maken, heb je soms extra stimulansen nodig en vooral een verbondenheid met anderen.
Ik ben er zeker van dat die vissers die Jezus riep, in werkelijkheid ook niet meteen ja zeiden. Daar zal wel wat meer water door het meer van Galilea gevloeid hebben vooraleer zij beseften wat Jezus met hen van plan was en in hoeverre zij daarin konden meegaan. Dat zij alles achterlieten is dan ook te relativeren. Wat van hen werd verwacht was dat zij andere prioriteiten stelden, met name die van het Rijk Gods, zoals we dat trouwens vele malen door Jezus zelf horen verkondigen. Daarom hoeven ze hun familie nog niet in de steek te laten of hun beroep op te geven. Een mens moet gewoon zijn prioriteiten kennen en voor hen is dat Jezus volgen en zich inzetten voor het Rijk Gods. Dat zijn trouwens ook onze prioriteiten als wij ons christenen noemen!

De tekst van Jesaja die we als eerste lezing hebben gehoord, hebt u misschien herkend omdat die overlapt met die van de kerstnacht. Vorige kerst heb ik er een eigen hertaling van gemaakt, maar ik ben er toen niet op ingegaan. Daarom wil ik het betreffende stuk van die hertaling nu nog eens lezen (naar Jes 9,1-3), vooral omdat ik ze nogal geslaagd vind, al zeg ik het zelf.



Mensen die doelloos ronddolen in volkomen duisternis, mensen zonder lichtpuntjes in hun leven, zien een helder licht over zich heen komen. Zo blij worden zij daarvan dat ze springen en dansen en zingen en elkaar omhelzen alsof ze allemaal het groot lot hebben gewonnen! Zware lasten vallen van hun schouders en ze worden niet langer opgejaagd tot altijd maar meer en beter. God breekt al hun valse levensdoelen stuk en stelt zijn onbegrensde liefde in de plaats. In het vuur van zijn barmhartigheid wordt alles wat oorlog en onrecht is verbrand.
We zouden natuurlijk liever horen dat deze mensen blij waren om iets meer verheven of nobeler dan het groot lot, maar in de originele tekst klinkt het even ‘plattekes’! Het is slechts een vergelijking, want de reden van hun vreugde is het goddelijke licht dat over hen komt. Dat licht is op zich ook maar een beeld, voor dat wat Jezus het Rijk Gods zou noemen. Dat Rijk Gods dat de inhoud is van zijn verkondiging en dat het doel is waartoe hij zijn eerste leerlingen roept. Dat Rijk Gods waarvan wij ons in 2017 afvragen wat we ermee aan moeten. Moeten we dat Rijk Gods ook niet ‘hertalen’? Een mogelijke andere naam voor het Rijk Gods, waar sommige jonge mensen zich iets bij kunnen voorstellen, is dat ondertussen wereldwijd vermaarde Dance Music Festival van bij ons, ‘Tomorrowland’ … Jezus als DJ, stel je voor: ‘D-Jesus’. En dat internationale publiek met de handjes in de lucht maar springen op een muzikale versie van de Bergrede, stel je voor. Na ja, ‘muzikaal’, in elk geval loeihard. Ze zullen het wel gehoord hebben en ze zullen het misschien zelfs verder uitdragen.
We hebben inderdaad nood aan goede hertalingen, niet enkel van psalmen en andere bijbelteksten, maar ook van kernbegrippen uit het christelijke gedachtegoed, zoals het Rijk Gods. Jonge mensen kunnen maar geroepen worden als ze zich aangesproken voelen, als ze voelen dat wat ons hier samenbrengt ook met hun leven en hun toekomst te maken heeft. Terwijl het Tomorrowland-festival maar schone schijn is van feeërieke decors en vluchtige muziek, is het Rijk Gods als Tomorrow-land een reëel toekomstvisioen! Het is een grote uitdaging om jonge mensen te laten kiezen voor het christendom als een manier van leven en niet enkel als een aantal charmante tradities waarvoor ze bv. bij een huwelijk of een doopsel nog eens kiezen. Hoe gaan we dat klaarkrijgen, mensen? Wij hier zullen het wellicht niet doen, maar wie dan wel? We zullen maar denken: ‘Tomorrow’s another day …’


Dovnload 8.12 Kb.