Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Ik leef in een leugen

Dovnload 38.11 Kb.

Ik leef in een leugen



Datum05.12.2018
Grootte38.11 Kb.

Dovnload 38.11 Kb.

"Ik leef in een leugen": Saoedische vrouwen vertellen hoe het leven er echt is

  • Sven Van Malderen

  • 29/10/16 - 00u49  

  • Bron: New York Times

  • http://www.hln.be/hln/nl/960/Buitenland/article/detail/2947245/2016/10/29/Ik-leef-in-een-leugen-Saoedische-vrouwen-vertellen-hoe-het-leven-er-echt-is.dhtml


© epa.

"Hoe is je leven als vrouw veranderd?" Die vraag stelde 'The New York Times' aan vrouwen uit Saoedi-Arabië nu ze recent stemrecht gekregen hebben. Via de site en Twitter stroomden bijna 6.000 reacties binnen. "Toen ik de documentaire 'Ladies First' aan het maken was, hadden veel dames schrik om hun verhaal te vertellen", legt videojournaliste Mona el-Naggar uit. "Ze vreesden de reactie van hun mannelijke voogden die als zogenaamde beschermengelen optreden. We wilden hun angsten, hun frustraties en hun ambities horen."

En reactie kwam er. Meestal klonk er frustratie omdat ze voor alledaagse dingen toestemming moeten vragen aan die mannelijke vertrouwenspersoon. De echtgenoot, de vader of de broer moet dan beslissen of ze naar school mogen of medische hulp krijgen. In sommige gevallen is het zelfs de zoon die de touwtjes in handen heeft.

Andere vrouwen hadden het net over de trots die ze in hun cultuur ervaren, zij staan zeer wantrouwig tegenover buitenstaanders. Eén boodschap bleef echter terugkomen: de hoop dat hun situatie ooit zal veranderen. Een bloemlezing uit de reacties.



Een leven vol regels
"De taxi waar ik in zat, kreeg een ongeluk. De ambulance weigerde om mij naar het ziekenhuis te brengen tot mijn mannelijke voogd aangekomen was. Ik had een pak bloed verloren. Als hij iets later geweest was, zou ik nu dood zijn." Rulaa (19) uit Riyadh

"Telkens wanneer ik ergens naartoe wil, moet ik toestemming vragen aan mijn zoon." - Sarah (42), een dokter in Riyadh

"Mijn zus ging naar een boekenwinkel zonder toestemming van haar echtgenoot. Toen ze terugkeerde, heeft hij haar verrot geslagen." - Al Qahtaniya (28) uit Riyadh

"De deur van de school waar ik werk is gesloten van 's morgens vroeg tot 's middags. Een man houdt de wacht. Zelfs als een lerares klaar is met haar werk kan ze niet vertrekken. Metalen poorten houden ons gevangen." Malak (44) uit Riyadh

"Ik vluchtte thuis weg en zocht hulp bij een mensenrechtenorganisatie. Ik vertelde over de problemen die ik met mijn vader had, maar ze konden niets doen. Ze raadden me aan om naar de politie te gaan en daar bescherming te vragen. Intussen had mijn vader die agenten al ingelicht dat ik op de loop was. Ik hield niets geheim, maar zij zeiden dat ik een vreselijke misdaad begaan had door thuis weg te lopen. Ik belandde in de gevangenis. De eerste drie dagen zat ik zelfs in isolatie, daarna kwam ik tussen dievegges en moordenaressen te zitten." - Anonieme getuigenis (23) uit Riyadh

De emotionele tol
"Mijn voogd verbiedt me om vriendinnen te bezoeken of in m'n eentje te gaan shoppen. Ik ben compleet afgesloten van alle leuke dingen in het leven." - Malak (28) uit Abha

"Het voelt aan alsof mijn handen geboeid zijn. De maatschappij, de wet,... Alles en iedereen is tegen ons. Daarom willen de meeste vrouwen op jonge leeftijd trouwen, ze willen ontsnappen. Maar dan blijkt dat haar echtgenoot niet anders is dan haar broer of vader." - Bashayr (19) uit Al-Hasa

"Ik mag niet gaan werken, hoewel ik het geld nodig heb. De laatste keer dat hij iets om me gaf, kan ik me niet meer herinneren. Hij is getrouwd met vier vrouwen, ik mag niet eens reizen met mijn moeder. Hij controleert mijn leven compleet, ik mag geen vrienden hebben. Hij dwingt me om te leven volgens zijn principes en religie. Ik kan mezelf niet zijn. Ik leef in een leugen, met als enige doel niet vermoord te worden. - Dina (21) uit Riyadh

"Het is verstikkend. Ik zou nog liever zelfmoord plegen dan zo te blijven leven. De kleine waterkans dat mijn situatie ooit zal veranderen, houdt me toch nog overeind. - H41 (19) uit Riyadh



Voor sommigen werkt het systeem
"Saoedische vrouwen hebben al veel bereikt, maar ze lopen er niet mee te koop. Er is een lange geschiedenis van vrouwen die onvermoeid meegeholpen hebben aan de opbouw van het land." - Haifa (28) uit New York en Riyadh

"Ik heb de toestemming van mijn vader of echtgenoot nodig om buiten de grenzen te reizen, maar dat is oké voor mij. Ik wil net dat ze weten waar ik ben, gezien de huidige situatie in de wereld." - Dujanah Mousa (56), een dokter in Riyadh

"Ik heb een tijdje in het Westen geleefd en ik vond dat heel lastig. Die dames krijgen te maken met zware lasten die enkel een man kan dragen. In ons land biedt de man alle comfort aan de vrouw." Afnan (30) uit Rijadh

"Wanneer zullen de internationale media stoppen met zich te moeien?" Mimi (29) uit Jidda



Een ondersteunende voogd
"Ik ben een van de gelukkige vrouwen die een geweldige vader en even fantastische broers heeft. Ze moeien zich niet met mijn keuzes en steunen mij volop. Ik word wel altijd kwaad als ik tijdens een reis mijn papier met toestemming moet bovenhalen. Ik ben een vrouw op middelbare leeftijd, terwijl die jonge snotneuzen wel zomaar het land in en uit kunnen reizen. - Abeer Abdul Hamid (50) uit Londen

"Ik heb de beste vader in de wereld. Hij begrijpt de islamitische regels en past ze correct toe. Ik ben bijvoorbeeld van plan om een centrum voor kinderen met een handicap op te richten. Mijn papa moedigde me aan om die droom waar te maken en stuurde me naar de VS om te studeren. Ik weet dat het voor hem heel lastig geweest is om mij te laten gaan, maar dan is hij toch nog mee een appartement voor mij gaan zoeken. Daarna is hij teruggekeerd naar Saoedi-Arabië." D.A. (26) uit New York



Verandering gebeurt langzaam
"Vrouwen worden nu dokters, wetenschappers of ondernemers. Ze werken samen met mannen en worden belangrijk. En dat in een tijdsspanne van zeven jaar, we gaan er dus op vooruit. We hebben alleen nog wat geduld nodig. - L. (18) uit Riyadh

"Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik iets niet mocht doen. Als je opgroeit in Saoedi-Arabië raak je gewend aan de regels en trek je je plan. Enkele jaren geleden moest mijn vader nog meekomen om mijn paspoort te regelen. Nu kan dat zonder dat hij erbij moet zijn. De dingen veranderen. Subtiel weliswaar, maar het gebeurt." - Reem Seraj (42) uit Riyadh

  • Een leven vol regels
  • De emotionele tol
  • Voor sommigen werkt het systeem
  • Een ondersteunende voogd
  • Verandering gebeurt langzaam

  • Dovnload 38.11 Kb.