Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Illustraties/ (voor)beelden/ citaten ten dienste van de overdracht van de bijbelse boodschap

Dovnload 301.99 Kb.

Illustraties/ (voor)beelden/ citaten ten dienste van de overdracht van de bijbelse boodschap



Pagina3/10
Datum28.10.2017
Grootte301.99 Kb.

Dovnload 301.99 Kb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10

Een theoloog van de koude grond? (H.F.Kohlbrugge)

H.F.Kohlbrugge schrijft aan professor Johannes Wichelhaus te Halle (24 januari 1849) die hem had laten merken, dat hij door veel strijd heen een theoloog was geworden: ‘Laat je hemd niet weten, dat je jezelf voor een theoloog houdt’. En dan vertelt hij in zijn brief, hoe het hem verging aan het eind van een jaar, drie dagen voor Kerst. ’Ik was ziek en sluimerde bijna de gehele dag op mijn canapé. Aan schrijven was geen denken. Ik kon ook geen twee zinnen bij elkaar denken. Welk een last drukte op mij! Preken, Avondmaal houden, en weer twee dagen achter elkaar preken en niet te weten wat, niets hebben; alles was voor mij gesloten. Ik lag zonder gevoel, als dood. Zaterdagmiddag sprak ik: ‘Geef mij maar een beetje van Uw genade te smaken, opdat ik het aan mijn broeders mag meedelen’. En nog vandaag aan de dag weet de hele gemeente en ook ik te vertellen van het overstelpt zijn (‘Ueberschüttetsein’) zijn, waarmee zovelen en ook ik op de feestdagen, op de 31e december en op de 1e januari overstelpt werden. Wat hielp mij toen al mijn weten, al mijn kennis? Was ik toen niet een jammerlijk theoloog? In geen enkel opzicht wist ik me te helpen!…Hoeveel heb ik gelezen, hoe vlijtig gestudeerd en ik ga daar ook mee door! Ik heb veel gezien, zeer veel,maar als het erop aankomt, heb ik niets, zie ik niets. Hoe menig keer zit ik op mijn studeerkamer te wenen, dat ik zo een erbarmelijke dienstknecht ben en dat ik niets weet (Documenta Reformatoria, deel II,a.w. p. 189v).


Predik het Evangelie; wees getrouw

John R.W. Stott schrijft in zijn boekje over 2 Timotheüs (a.w.,blz.49v): 'Als in de Anglikaanse Kerk een geestelijke wordt ingewijd, zegt de bisschop tegen de kandidaten: 'Bedenk hoe ijverig ge de Schriften behoort te lezen en leren...en hoe ge om deze zelfde reden zoveel als in uw vermogen ligt iedere

wereldse zorg en elk werelds streven behoort te vermijden en van u af te zetten...Geef uzelf geheel aan dit ambt...leg u volkomen toe op dit ene en richt daar al uw zorgen en streven op.'
Theologie studeren/ predikant worden (Ph.J.Hoedemaker)

Dr.Ph.J.Hoedemaker (bij de opening van zijn lessen aan de VU): ’Jongelieden, wat wenst gij? Theologie studeren en predikant worden? Weet dan dit: een godgeleerde wordt in de school wel gevormd, maar niet geboren…Indien de waarheid…waarin gij onderwijs zult ontvangen, niet aan uw hart wordt geheiligd, dan is de bediening die gij zoekt u een last, een strik en een oordeel. Een last,omdat gij het geloof, het leven, de hope der gemeente niet delende, evenwel geroepen zult zijn haar voor te gaan in het woord naar de troon der genade, op de weg der zaligheid. Een strik, omdat het zoveel gevaar meebrengt voor zelfbedrog en werktuigelijkheid, voor huichelarij en heiligschennis, voor zelfbedoeling en zelfbehagen. Een oordeel, omdat de waarheid verhardt wie ze niet vertedert; verblindt wie ze niet verlicht; veroordeelt wie ze niet vrijspreekt..’.Uit dr.Ph.J .Hoedemaker, De verhouding der ethiek tot de dogmatiek en de practijk der godzaligheid, ter opening van de lessen aan de Vrije Universiteit te Amsterdam.


De dorpsomroeper

Ik herinner me uit mijn jonge jaren de dorpsomroe­per die door de straten van ons dorp ging, toen er nog geen moderne communica­tiemiddelen waren. Die man sloeg met zijn stok op een koperen schaal, wachtte even tot de mensen op straat stonden en riep dan met heldere en luide stem rond wat hem op het gemeen­tehuis door de burgemeester was gezegd, dat hij de dorpsbewoners moest gaan vertellen. Zo is het onze voorname opdracht om te prediken en te betuigen. Hebt u 't al gehoord? 't Mag u niet ontgaan, mensen. U kunt niet blijven, die u van huis uit bent. U kunt niet doen, alsof u zelf de baas bent over uw leven. U hebt te maken met een levende God. Hij klopt aan de deur van uw hart. Hij heeft een bood­schap aan u. Blijf niet achter uw gordijntjes zitten. Kom samen, mensen, op die plek waar het grote nieuws verkondigd wordt. Neem het niet voor kennis­geving aan.




Door Woord en Geest (het watermerk)

Een preek is te vergelijken met een stuk oud-hollands papier. Als ik dat papier omhoog hef en tegen het licht houd, zie ik, dat er een afbeelding in is afgedrukt. We noemen dat een watermerk. Zo is het met het Bijbelwoord. Als ik dat tegen het licht van Gods Geest houd, als de Schrif­ten opengaan, kan ik er het watermerk in zien:de onvergelijkelij­ke beeltenis van mijn gezegende Zaligma­ker; overal in Oud en Nieuw Testa­ment.


Onze opdracht (J.Calvijn)

'De dienaren van de kerk dienen overeen te stemmen met de profeten in hun vorm van onder­wijs. Zij moeten Christus voorstellen (voor de mensen neerzetten). Laat hen gedurig betui­gen,dat wij gerechtigheid in Zijn handen alleen moeten zoe­ken. En deze bestaat slechts in vrije vergiffenis van zonden' (J.Calvijn).


Een traditie van 2000 jaar

‘Op het moment dat de dominee met zijn toga op de kansel staat, vertegenwoordigt hij een traditie van 2000 jaar. Dan wil ik geen gezwam horen over z’n privé-leven en z’n kleinkinderen, hoe aardig ook, maar het Woord des Heeren. Met gezag. De tijd waarin we te horen kregen, dat de Bijbel voornamelijk is geschreven voor de boeren in Chili hebben we gelukkig een beetje achter ons, maar een goed stuk exegese mis ik nog steeds. Daarbij is het tegenwoordig mode om allerlei liederen op te geven die geen hond kent. Bekende psalmen en gezangen zingen is autoritair. Die zijn van vroeger, dus dat deugt niet. Alle geijkte, door de tijd geadelde formules worden aangepast. Daar zie je weer dat gebrek aan historisch besef. De wetenschap dat je ouders en grootouders dezelfde woorden hoorden, gaf het gevoel dat je deel uitmaakte van een doorgaande lijn tot de jongste dag.. Dat is voorbij…’. (A.Smalhout in Terdege; 14-05-1999, blz.23).


Hij begrijpt mij

A.A.van Ruler zat eens onder het gehoor van K.H.Miskotte. Hij vroeg aan een eenvoudig man die naast hem zat: ‘Begrijpt u hem?’ ‘Nee’, antwoordde deze, ‘maar hij begrijpt mij’.



Kan ook een dominee zalig worden?

Een dienaar des Woords vroeg zich eens af - ik doe dat ook wel eens -, of hij wel zalig kon worden. Hij had het er voor zijn gevoel zo slecht afgebracht. Op een dag ontmoette hij een collega aan wie hij vertelde, dat hij vreesde verloren te zullen gaan. Die collega begreep hem, maar stelde deze vraag aan hem: 'Wat zou u doen, als u straks zou zijn in de plaats van de eeuwige pijn?' De man antwoordde: 'Ik denk, dat ik er ondanks alles mee zou doorgaan om Gods Woord te verkondigen, al zou het nooit iemand meer kunnen baten.' 'Maar dan zou de duivel u gauw genoeg wegsturen', zei daarop zijn collega, 'want zulke onderdanen kan de satan in zijn rijk niet hebben.'


Zie Manasse (Newton)

Da Costa vertelt ergens van een predikant die tot bekering kwam en het zich maar niet vergeven kon, dat hij jarenlang een dwaalleer had gebracht, waardoor hij de zielen van de mensen had verleid. Op een dag kwam deze predikant in aanraking met Newton. Newton wees hem toen op Manasse die door zijn afgoderij velen van zijn volk ten verderve had geleid en toch door God in genade werd aangenomen. Toen was het, alsof er een zware last van de schouders van de predikant viel.




  • ‘In de gemeente van Jezus Christus zitten de professor en de prostitué vlak naast elkaar op dezelfde kerkbank’ (A.A.van Ruler).

  • Ik heb geen ander levensdoel dan het grootmaken en ver­heerlijken van Zijn Naam. Ik heb maar één hartstocht en dat is: Hij, slechts Hij! (Von Zinzendorf).

  • John Bunyan noemde de zondag de marktdag voor de ziel.

  • Er zijn mensen voor wie het Woord des kruises weinig meer is dan een kruiswoordpuzzel waar ze nimmer een oplossing voor vinden.


7. DE SACRAMENTEN
Op naam van de Drie-enige (de doop)

Veranderen van naam, dat gaat niet zo maar. Het kost meestal veel geld. Bij de doop krijgen we een nieuwe naam. We worden op naam gezet van de drie-enige God. Gratis.


Openbare geloofsbelijdenis (J.Calvijn)

J.Calvijn (Inst.IV.19.4-13) pleit voor ‘een onderwijzing, waardoor de kinderen of de aankomende jongelieden rekenschap zouden afleggen van hun geloof…’. ‘Er moet een formulier geschreven worden, dat nagenoeg alle hoofdstukken van onze religie tot hoofdinhoud heeft en waarmee de ganse kerk der gelovigen instemt…’. En dan zou ’een kind van tien jaar zich aan de gemeente moeten aanbieden om belijdenis des geloofs af te leggen.’ Zo’n kind zou ’ondervraagd moeten worden over ieder hoofdstuk en op alle vragen moeten antwoorden; en indien het iets niet goed wist of minder goed begreep,zou het nader onderwezen moeten worden.’ En zo moet dat kind dan ‘het enige, ware en zuivere geloof onder getuige en ten aanschouwen der kerk, belijden.’


Doet dit tot Mijn gedachtenis

Toen Jezus in de opperzaal met Zijn discipelen bijeen was in de laatste nacht vóór Zijn sterven, vroeg Hij hen, of zij Hem voortaan altijd wilden blijven gedenken: ‘Doe dit tot Mijn gedachtenis.’ Stel, dat mijn vader op zijn sterfbed aan mij zou vragen, of ik – na zijn heengaan - iets voor hem wilde doen, wat zou ik antwoorden?


Gepaste vrijmoedigheid

Iemand die nooit vrijmoedigheid vindt om aan het Heilig Avondmaal deel te nemen, spreekt daar op een dag over met zijn baas. ‘Hoe krijg ik toch zekerheid, dat de Heere ook mij bedoelt, wanneer de nodiging om aan ’s Heeren tafel te komen uitgaat?’Tijdens het werk laat zijn baas hem een briefje bezorgen: ‘Kom vanmiddag na het werk even bij mij thuis’. De man doet het. Om even vijf uur belt hij aan. Zijn baas doet open en kijkt hem verwonderd aan. Wat komt u hier doen? Na een drukke werkdag wordt hij toch liever niet nog weer eens in zijn rust gestoord. Maar dan haalt de werknemer het briefje voor de dag dat zijn baas hem die dag liet toekomen. ‘O, dus u denkt, dat zo’n door mij eigenhandig geschreven briefje u


vrijmoedigheid mag geven om bij mij aan huis te komen?’ En dan legt die baas het aan zijn knecht uit, dat er ook zo’n vriendelijke uitnodiging van Godswege is, die ons de vrijmoedigheid mag geven om tot Hem te komen, bij de Heere aan te kloppen en bij Hem genade te vinden..


De gang naar ’s Heeren dis (J.Calvijn)

Hoe moet men dus oordelen over één die aan de Sacramenten niet wil deelnemen? Dat zou inderdaad een verloochening van Christus zijn. Men kan hem niet voor een christen houden, die, door zich zo te gedragen, weigert zich als een christen te openbaren (De Catechismus van Calvijn, a.w., p.70; zondag 54).


Tucht zonder aanzien des persoons

Keizer Theodosius de Grote (390 nChr.) laat 7000 inwoners van Thessalonika vermoorden vanwege een opstand. Ambrosius (bisschop) weigert de keizer de toegang tot het Heilig Avondmaal. En dan legt de keizer vervolgens een publieke schuldbelijdenis af.




  • Maarten Luther over het Heilig Avondmaal: ‘Ik weet ervan mee te spreken, wat het is, als men zich een tijdlang van het Avondmaal des Heeren onthoudt; ik ben ook in zulk een vuur des duivels geweest; toen werd mij het Avondmaal des Heeren hoe langer hoe meer ongewoon, zodat ik hoe langer hoe minder graag ernaar toe ging. Wacht u vooral daarvoor en gewent u er dikwijls aan te gaan, vooral wanneer gij er geschikt voor zijt, dat is, wanneer gij bevindt, dat uw hart om uw zonden zwaar en beschroomd is; opdat gij de Heere Jezus Christus onze Verlosser niet vergeet en zoudt gedenken aan Zijn offer en dood; want Hij begeert niet anders van ons.’


8. AANBIEDING VAN DE BELOFTE
Het Evangelie wereldwijd; een gift voor heel de wereld

Warren W.Wiersbe vertelt in zijn Bijbelverkla­ring van dr. Walter Wilson van Kansas City dat hij eens in een preek over Johannes 3:16 aan de mensen vroeg: ‘Als u een gift zou willen geven waar de hele wereld het mee doen


kan, wat zou u dan geven?’ Boeken? Maar wat hebben de mensen daaraan, die niet kunnen lezen? Voedsel? Maar mensen in de wereld eten lang niet overal het­zelfde. Kleding? Maar een kledingsstuk voor mensen van het ene klimaat is zeker niet geschikt voor mensen die leven in een geheel ander kli­maat. Geld? Maar niet in elke cultuur wordt gebruik gemaakt van geld.

Alleen het Evangelie met haar gift van het eeuwige leven, is geschikt voor de gehele we­reld. De onuitsprekelijke gave van Gods Zoon, Wiens bloed reinigt van alle zonden. Zie Warren W. Wiersbe, The Bible Exposition Commen­tary, Volume 2; a.w., p. 10­7.


Het spiegeltje

Ooit gaf iemand mij op een avond waarop ik een lezing hield over Gods verkie­zende genade (Dordtse Leerregels) in de pauze een klein stuk karton met deze woorden: ‘Alzo lief heeft God de wereld ge­had’. Daaronder las ik: ‘Als u wilt weten voor wie dat geldt,kijkt u dan maar aan de andere zijde.’ En die ande­re kant was een spiegeltje. Daarin zag ik dus mijzelf. Mag dat? Mag ik een stralend woord als van Joh.3:16 zo maar op mijzelf toepassen? God heeft mij lief, want Hij heeft immers de wereld lief?


Zonne-uren van genade

Hebt u wel eens uitgere­kend, hoeveel zonne-uren er in uw leven zijn ge­weest, uren waarin u zich kon koesteren in het licht en de warmte van de zon? U zou spoedig de tel kwijtraken, als u al die uren zou willen optellen. Maar vergeet niet, dat elk zonne-uur van uw leven ook een genade-uur is geweest. U was steeds binnen de reikwijdte van Chris­tus, de Zon des heils, vol van genade.


Kwellingen van de Hades

In de Griekse mythologie wordt vertelt, hoe de goden bepaalde mensen die kwaad hebben gedaan, vreselijk straffen. Zo Tantalus die in de Hades (dodenrijk) zonder ophouden honger en dorst lijdt. Zodra hij de boven zijn hoofd hangende rijpe vruchten van een fruitboom wil grijpen, zwiepen de takken omhoog. En als hij, staande in het water, met de hand het water wil opscheppen om te drinken, vlieten de wateren weg. Zo ook Sisyphus die een zwaar rotsblok tegen de helling van een steile berg omhoog moet zien te


krijgen. Telkens als hij bijna de top bereikt heeft, ontglipt het rotsblok hem en moet hij weer opnieuw beginnen. Een typische vorm van straflijden. De Bijbel vertelt ons van een eeuwige straf. Maar die eeuwige straf bestaat niet uit plagerijen van God, maar uit een diep en ellendig gevoel God voor altijd te moeten missen. Hoe rijk is het dan, als wij nu nog mogen leven in het heden van genade. God bemint de dood van de zondaar niet.


Genade voor de grootste der zondaren

M. Luther: ‘Ik hoor veel liever, hoe de grote heiligen gedwaald hebben en gevallen zijn dan van de grote heerlijke daden en wonderen, welke zij hebben gedaan. Want hun dwaling en val getuigt, dat zij ook mensen zijn geweest als ik. Wanneer ik hoor of lees, hoe schandelijk David, Jona, Petrus en dergelijke grote heiligen gestruikeld hebben en gevallen zijn, krijg ik moed, daar ik denk: God Die deze heiligen die toch zo zwaar gezondigd hebben, weder in genade heeft aangenomen, zal toch ook u niet verwerpen.’.




  • God vervult niet al onze wensen, maar wel al Zijn beloften.

  • Zet de zak met Gods beloften bij God voor de deur (M.Luther).

  • Christus wordt ons in de belofte niet alleen aangeboden, maar ook uitgedeeld/ geschonken. Er is een schenking van Gods genade in het beloftewoord. En er is een schenking van Gods genade door de toepassing van de Heilige Geest.

  • 'Jezus heeft bete­re dingen aan zondaars te geven dan dingen die Hij van hen kan vragen of die zij Hem kunnen aanbieden' (George Hutcheson).


9. BEVRIJDING EN VERLOSSING
Verzoening en bevrijding in één adem

Ik geef twee verhalen van het zen­dingsterrein die, als u ze op een goede wijze samenvoegt, de totale boodschap van de Bijbel bevatten, die van verzoening en bevrijding in één adem.Het ene verhaal is van een zendeling in het vroe­gere Indo­nesië die eens een uitnodiging kreeg van een Torajase familie om hun vader te begraven. Die familie ver­keerde nog midden in het


heiden­dom. Maar hun vader moest een christelijke begra­fe­nis krijgen, vonden zij. De zendeling ging op hun verzoek in. De overledene werd diep in de dodenakker neerge­legd. Een laag aarde er overheen. Daarna een laag scherven. Daarna weer een laag aarde en een laag scher­ven. Want dat zou de boze geesten verhinderen om de dode nog na zijn dood te kwellen. En wat heeft toen die zende­ling gedaan? Hij heeft gesproken over Hebr.4:9: ‘Er blijft dan een rust over voor het volk van God’. Ja, wie gewassen is door het bloed van een gekruiste Zaligma­ker, behoeft voor geen boze macht meer te vrezen. Want Hij heeft overwonnen. Hij heeft de Zijnen uit het machtsgebied van zonde, dood, graf en hel wegge­haald.
Het andere verhaal is dat van een zendeling die in Kenya werkzaam was. Vlakbij een klein meertje waarin naar het oordeel van de omwonende heide­nen de boze geesten huisden. Niemand van hen had het ooit bestaan om in dat meertje te gaan zwemmen. Want wie dat zou doen, zou zeker een prooi van de demonen zijn. En wat heeft toen die zendeling gedaan? Hij verkondigde de men­sen, dat Jezus de machten ontzenuwd heeft. En om de waarheid daar­van aan te tonen, zwom hij voor hun ogen het meertje over en kwam ongedeerd aan de overkant. Jezus is de machten de baas. Hij is Overwinnaar.Voeg deze twee verhalen samen en u hebt het volle Evangelie. Het volle Evangelie van Jezus Christus die door Zijn zoendood vrede met God sticht en Die juist daar aan het kruis op de kop van de oude slang ging staan en in Zijn opstanding liet blij­ken, dat Hij overwonnen had. Ver­lossing door Chris­tus' bloed (Ef.1:7) en bevrij­ding van de machten (Ef.1:19vv).
Het pak van mijn schouder

U kent wellicht de afbeelding van Christen uit de Christenreis van John Bunyan, staande op de kruisheuvel Golgotha; zijn beide armen om de kruispaal heen. Op dat moment valt zijn zware zondenpak van zijn schouder. Het rolt van de heuvel naar beneden; het valt in een graf aan de voet daarvan. En Christen ziet het nooit meer.


Het heeft het bloed van mijn moeder gekost

Ergens in India werden een paar jongens door de politie gegrepen. Ze waren aan het dobbelen geweest. En daar stond een zware straf op. Zij belandden


in de gevangenis en moesten daar blijven, totdat er door hun ouders een losgeld zou worden betaald. En wat deed toen de moeder van één van die jongens? Zij ging hard werken. Ze sjouwde stenen, totdat haar handen er stuk van gingen. Maar op de duur kreeg zij toch het losgeld bij elkaar en kwam haar jongen vrij. Al gauw liep die jongen toen zijn vroegere kameraden tegen het lijf, die hem uitnodigden om weer eens een gokje te wagen. Maar hij weigerde beslist. ‘Nee’, zei hij, ‘dat zal ik nooit meer doen. Want zie je, het heeft het bloed van mijn moeder gekost.’


Grond onder de voeten hebben

Onlangs lazen mijn vrouw en ik in een meditatie van McCheyne een prachtig beeld. Het ging over de zekerheid van de zaligheid, het zich gered mogen weten door de Zaligmaker Jezus Christus. Een drenkeling die op punt van verdrinken is, zal zeker heel blij zijn, als hij het touw dat hem van de oever door een redder wordt toegeworpen, kan grijpen. Dat is dan zijn houvast, al ligt hij nog in het water. Maar een nog heerlijker gevoel zal hij hebben, als hij door dat touw op het strand getrokken wordt en hij vaste grond onder zijn voeten voelt. Het geloof heeft midden in alle aanvechtingen houvast aan Gods belofte, maar het is vooral ook ‘een vaste grond van de dingen die men hoopt’ (Hebr.11:1).


Jezus die mijn ziel bemint (Charles Wesley)

Charles Wesley zat eens voor het open raam. Opeens begon het geweldig te stormen. Een klein angstig vogeltje, voortgedreven door de wind, vloog naar binnen en kroop onder de jas van Wesley. Toen dichtte hij:


Jezus die mijn ziel bemint,

‘s Levens stormen loeien, Heer’.

O,beveilig mij, Uw kind;

Leg mij aan Uw boezem neer!


In Gods handen vallen

C.H. Spurgeon vertelt in een preek n.a.v. de duif van Noach iets over zijn eigen bekering. Toen het oordeel van God los­brandde in zijn ziel en hij een verlorene werd in eigen ogen, voelde hij zich als die duif van Noach. Hij


vloog over de uitgestrektheid van de wate­ren. Met een 'verlangen zonder antwoord'. 'Nergens een plaats van rust. Elk ogenblik kon hij neerstorten in de vloed. En toen...Toen was daar opeens de uitgestrekte hand van Noach, omhoog geheven vanuit het venster. Daar viel de moe gevlogen duif in neer. Zo kwam hij thuis in de ark van behoud.
Gods vergeet-mij-nietjes

Soms zie ik, als ik met een goede vriend meerijd, op het dashboard van zijn auto, een kleine foto van zijn vrouw en kinderen. Het zijn zijn 'vergeet-mij-nietjes'. 'Vergeet ons niet', staat er bij die foto geschreven. Haal geen krachttoer uit op de weg. Wij kunnen jou niet missen. Achter het stuur van de wereldgeschiedenis, achter het stuur van mijn kleine mensenleven, zit niemand minder dan de Schepper van mijn leven. Van Hem kan ik niet geloven, dat Hij niet zorgvuldig omgaat met Zijn vergeet-mij-nietjes. Hij heeft hen vlak voor Zich. Hij heeft hen in Zijn handpalmen staan. Hij roept hen als het ware gedurig toe: 'Ik kom eraan’.


Het open raam

In het zicht van mijn studeerkamer zat een tijd geleden dagenlang een vogel achter een gesloten raam, ergens hoog in een museum. Dat dier wipte maar heen en weer. Het was waar­schijnlijk door de schoonsteen naar binnen geval­len. Maar het kon niet langs diezelfde weg er weer uit. Er moest een raam opengezet worden om het dier te bevrijden. Laat ons niet angstig tegen de ruiten van onze gevangenis blijven vliegen. God sluit wel eens een deur, maar opent op zijn tijd ook een venster. Wij behoeven ons slechts te laten vallen op de vensterbank van Zijn liefde; daar is het raam open.


10. GENADE ALLEEN/ VERGEVING
Om niet

Een zendeling in het hete Midden-Oosten maakte eens met een waterverkoper de afspraak, dat deze een dag lang zijn waar gratis zou aanbieden; aan het eind van die dag zou de zendeling hem het loon geven dat hij normaal op een dag verdiende. En zo ging dan de waterverkoper door de straten van de stad en riep: ‘Heden de gave Gods (het water) om

niet.’ Maar wat zeiden de mensen? ‘De gave Gods gratis? Dat kan nooit. Dat zal wel niet veel bijzonders zijn.’ Er waren geen afnemers. De waterverkoper raakte zijn water derhalve aan niemand kwijt, behalve aan een arme bedelaar aan de kant van de weg. Die riep: ‘De gave Gods om niet? Dat is mijn kans. Geeft mij het maar.’ Alleen arme bedelaars maken graag gebruik van Gods aanbod: ‘O alle gij dorstigen, komt tot de wateren en gij die geen geld hebt, komt, koop en eet, ja komt, koopt zonder geld en zonder prijs wijn en melk!’
God is genadig.

Zacharias was negen maanden stom. Het enige dat hij kon doen was een schrijftafeltje eisen en schrijven: ‘ Johannes’ (de Heere is genadig). Er zijn tijden in het leven van Gods kinderen, dat zij niet spreken kunnen. Het blijft waar, dat wij ganselijk onbekwaam zijn tot enig goed en geneigd tot alle kwaad, tenzij wij door de Geest van God wedergeboren worden (zondag 3, Heid.Cat.), Laat ons dan in elk geval doen wat de oude priester deed: schrijven, dat God genadig is.


Copernicus

Op de grafsteen van Copernicus staan de onvergetelijke woorden gebeiteld: Ik vraag niet om de gunst die Gij aan Paulus schonk. Ook verlang ik niet de genade, aan Petrus bewezen. Maar die welke Gij gaaft aan de boosdoener aan het hout des kruises, daar smeek ik U om met heel mijn hart’.


Het bloed van Jezus Christus… (M.Luther)

M.Luther droomde eens. In die droom stond de duivel voor hem met een lange, lange lijst van zonden. Van niet één van die zonden kon Luther zeggen, dat hij die niet had bedreven. Ja, hij moest aan die lijst nog zonden toevoegen, die de satan had vergeten. Maar wat deed hij vervolgens? Hij doopte zijn pen in de rode inkt en schreef dwars door die zondenlijst: ‘En het bloed van Jezus Christus, Gods Zoon reinigt van alle zonden’. Daarna verscheurde hij het papier en wierp het in het vuur. Toen hij opkeek, was de duivel verdwenen.

1   2   3   4   5   6   7   8   9   10

  • Predik het Evangelie; wees getrouw
  • Theologie studeren/ predikant worden (Ph.J.Hoedemaker)
  • Door Woord en Geest (het watermerk)
  • Onze opdracht (J.Calvijn)
  • Een traditie van 2000 jaar
  • Kan ook een dominee zalig worden
  • 7. DE SACRAMENTEN Op naam van de Drie-enige (de doop)
  • Doet dit tot Mijn gedachtenis
  • De gang naar ’s Heeren dis (J.Calvijn)
  • Tucht zonder aanzien des persoons
  • 8. AANBIEDING VAN DE BELOFTE Het Evangelie wereldwijd; een gift voor heel de wereld
  • Kwellingen van de Hades
  • Genade voor de grootste der zondaren
  • 9. BEVRIJDING EN VERLOSSING Verzoening en bevrijding in één adem
  • Het pak van mijn schouder
  • Het heeft het bloed van mijn moeder gekost
  • Grond onder de voeten hebben
  • Jezus die mijn ziel bemint (Charles Wesley)
  • Gods vergeet-mij-nietjes
  • 10. GENADE ALLEEN/ VERGEVING Om niet
  • Het bloed van Jezus Christus… (M.Luther)

  • Dovnload 301.99 Kb.