Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Illustraties/ (voor)beelden/ citaten ten dienste van de overdracht van de bijbelse boodschap

Dovnload 301.99 Kb.

Illustraties/ (voor)beelden/ citaten ten dienste van de overdracht van de bijbelse boodschap



Pagina7/10
Datum28.10.2017
Grootte301.99 Kb.

Dovnload 301.99 Kb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10

De zandtrein

Ook een beginnende gelovige wordt soms zwaar beproefd. Hij is als een pas gebouwde brug waar een zandtrein overheen gaat. Om te zien, of hij het houdt. Ook het prilste geloof houdt stand, dankzij de voorbede van Jezus: ‘Ik heb voor u gebeden, dat uw geloof niet ophoudt’ (Luk.22:32a).


Ik ben met u…

Van Alexander de Grote wordt verteld, dat er naast zijn tent in het legerkamp van zijn soldaten altijd een grote fakkel brandde. Als een standaardvlag, het toonbeeld van zijn aanwezigheid. Zo is ook Jezus de Zijnen nabij. In alle strijd, moeite en lijden.


De weg naar de hemel is geen glijbaan

Bunyan beschrijft in zijn Christenreis de levenswandel van Christen. Zijn weg naar de hemelstad loopt op een gegeven ogenblik over een heuvel die Moeilijkheid heet. Op die heuvel komt Christen halverwege enkele reizigers

tegen die het kennelijk niet meer zien zitten en hem toeroepen: ‘Ga terug, even verderop liggen er leeuwen aan weerskanten van de weg; man, er is geen doorkomen aan’. Maar Christen gaat toch verder. Hij houdt het midden van de weg, zodat de leeuwen hem niet kunnen grijpen. Als God genade geeft, geeft hij ook de genade van de volharding. De weg terug is onmogelijk, zelfs op heuvel Moeilijkheid.
Leer mij, o Heer’, Uw lijden recht betrachten (Veronica)

Langs de 'via dolorosa' in de oude stad Jeruzalem vindt de bezoeker van die stad op één van de muren de beeltenis van Veronica, een legendarische gestalte van wie verteld wordt, dat zij Jezus' bebloede en bezwete gelaat op Zijn gang naar Golgotha met een doek heeft afgeveegd. En - zo luidt het verhaal – in die doek bleef de afdruk staan van het gelaat van de Man van smarten. Een voortdurende herinnering aan wat Hij had moeten doorstaan op weg naar Zijn kruis. Leer mij, o Heer’ Uw lijden recht betrachten…


Verborgen kruisen het zwaarst
De bewoners van een straat – volgens een oud verhaal – spraken eens met elkaar af, dat zij op een dag allemaal hun kruis buiten de deur zouden zetten. Zij wisten veel van elkaar. Maar wat ieder van hen nu precies aan verdriet en tegenslag moest meemaken, dat vermoedden ze slechts. Op de afgesproken dag had ieder zijn kruis tegen de voorgevel van zijn huis gezet. Alleen bij een schoenmaker in de straat, ontbrak het kruis. ‘Dat hadden wij wel gedacht’, zeiden de mensen. ‘Die man heeft een goed lopende zaak. En

in zijn gezin gaat het ook allemaal naar wens.’ ‘Toch moeten we ’t hem maar eens gaan vragen’, stelde iemand voor. Zo gezegd, zo gedaan. ‘Schoenmaker, waarom staat er bij u geen kruis tegen uw huis?’ Het antwoord van de schoenmaker was: ‘Mens, mijn kruis is zo groot, dat ik het de deur niet uit kon krijgen.’ Ja, verborgen kruisen, waar de mensen niet van weten, die zijn het grootst.


Pastoraat vanaf het ziekbed

Adèle Kamm lag jarenlang ziek op bed. Wat deed zij? Zij vroeg aan een gevan­genis­directeur om namen van gevangenen. Aan hen schreef zij vervolgens brieven, rijk van inhoud, vol van onder­wijs en bemoediging. Pastoraat vanaf het ziekbed. En dan gebeurde het menigmaal, dat zo'n gevangene, eenmaal ontslagen, bij haar op ziekenbezoek kwam om haar nog eens hartelijk te bedanken voor de zegen die haar liefdevolle werk had ver­spreid. Een zegenrijk ziek-zijn dus.


De kroon der overwinning (het borduurwerk van Corrie ten Boom)

Corrie ten Boom die in de oorlog 1940-‘45 lang in het verzet leefde en er tenslotte door in de gevan­genis en in het concentra­tiekamp terechtkwam, ging na de oorlog door heel de wereld heen om te getuigen van haar geloof. Zij had dan meestal ook een borduurwerk bij zich, waarvan zij eerst de achterkant liet zien: allemaal afhechtingen en draden kris kras door elkaar. En dan keerde zij het borduurwerk vervolgens om en liet de andere kant ervan zien: een prachtige kroon. Daar zat geen kruis­steek te veel in. Zo is het leven van iemand die bidden geleerd heeft. Het lijkt er vaak niet op, dat God hoort. Er blijft veel onverklaarbaar leed. Maar reken erop, dat Gods hand bezig is te weven aan de kroon.

My life is but a weaving between my God and me.

I do not choose the colours, He works so steadily.

Oft’times He weaves in sorrow, and I in foolish pride,

forget He sees the upper, and I the underside.
Mijn leven is een weefsel tussen God en mij.

Niet ik kies uit de kleuren – heel doelbewust werkt Hij.

Vaak weeft Hij er verdriet in en ik, door onverstand,

vergeet: Hij ziet de boven- en ik de onderkant.


Een laatste gebed

Onlangs was er in het grensgebied van Kenya en Uganda een evangelist (James) op weg om het Evangelie te gaan verkondigen.Daar werd hij geconfronteerd met een bende bandieten, op rooftocht om vee te stelen. Die zette hem een geweer tegen het hoofd. ‘Maar mag ik eerst nog mijn laatste gebed doen?, vroeg hij aan de bandieten. Het mocht. Hij deed het hardop, zodat iedereen het kon horen. Hij bad ook om vergeving voor hen die hem van het leven wilden beroven. Langzaamaan verdween het geweer. De bendeleden gingen zelfs vragen stellen. En James benutte die kans om te getuigen van zijn Heere en Heiland en opnieuw samen met zijn belagers te bidden. Een onverwachte ontmoeting waarin de Geest van Pinksteren meekwam. Want enkele bendeleden mochten tot geloof komen en zijn nu trouwe gemeenteleden.


De zaak van de Reformatie (Maarten Luther)

Eens was Maarten Luther met andere godgeleerden in gesprek over de zaak van de Hervorming. Die werd zeer tegengestaan door de keizer. Toen was daar één van Luthers vrienden die het niet langer verwerken kon en mistroostig het gezel­schap verliet. Maar even later kwam hij weer binnen, vrolijk en opgeruimd. 'Vrienden',zei hij, 'laat ons niet kleinmoedig zijn; want ik heb gezien, dat er zijn, die voor ons strijden en ons be­scher­men zullen en tegen elke macht on­overwin­nelijk doen zijn'.

'En wie zijn dan wel die sterke helden?', vroeg Luther. Wel, antwoordde de man, 'ik heb zojuist een paar kleine kinderen een gebedje horen doen en een

deel van de catechismus horen opzeggen onder leiding van enige predikantsvrouwen'. Zwakke vrouwen, kleine kinderen. Staat daarmee de zaak van de Hervorming? Jawel, want het behaagt de Heere door alle tijden heen om door hen Zijn zaak op aarde door te zetten.




  • De Heere kastijdt Zijn kinderen met mate en heeft ze ook dan mateloos lief.

  • Sommige zieken zijn zo gewend ge­raakt aan de muren van hun ziekenvertrek, dat zij er zelfs vrese­lijk tegenop zouden zien, als zij genezen het volle leven weer in zouden kunnen gaan..Hospitalisme wordt dat ook wel genoemd. Een ziekenbezoeker kan aan dit verschijnsel niet voorbijgaan.

  • Er is een Arabisch spreekwoord dat in het Latijn luidt: Sub pondere lapidis crescit palma – onder de druk van steen groeit de palmboom.


19. AANVECHTING
Grondiger kennis van God

Dr. D.Martin Lloyd Jones vertelt in zijn boek ‘From fear to faith’ van John Newton die eens schreeuwde tot God om een grondiger kennis van God. Hij verwachtte – als antwoord op zijn gebed – één of ander prachtvisioen waarin God de hemel zou scheuren en tot hem zou komen. Maar in plaats daarvan maakte Newton een periode van maanden mee, waarin God hem overgeleverd scheen te hebben aan de satan. Hij werd zo verzocht en beproefd, dat het zijn verstand te boven ging. Toen begreep hij op het laatst, dat God toch zijn gebed verhoord had. Hij had grondiger kennis van God gekregen. God had hem in de diepte geleid om hem te leren alleen op Hem te vertrouwen.


Aangevochten tot de laatste ademsnik (M.Luther)

Van Maarten Luther heeft iemand eens gezegd: ‘Zijn grote geest was vaak in de hoogste hemel van zielsverrukking en even dikwijls aan de grenzen der wanhoop. Zelfs op zijn sterfbed stormde het nog en snikkend als een groot vermoeid kind viel hij voor het laatst in slaap’.


Opstand tegen God
Van de vader van Sören Kierkegaard, de Deense filosoof-theoloog uit de 19e eeuw, is bekend, dat hij in zijn kinderjaren als herdersjongen met zijnkudde rondzwierf op de grote Deense heide: arm, koud, hongerig en eenzaam. Ja, hij voelde zich zo ellendig, dat hij er wanhopig van werd. Moest God een kind zo laten lijden, zonder het te hulp te komen? Innerlijk diep verstoord over zijn lot, klom hij op een dag op een grote steen, balde zijn kleine vuistje tegen de hemel en vloekte God.

Niet lang daarna vroeg zijn oom hem om in zijn wolzaak in Kopenhagen te komen werken. Nog weer later kwam hij zelfs tot welstand. Had God zijn vervloeking dan toch gehoord? Of had hij de zegen die God voor hem reeds lang bestemd had, door zijn ongeduld en ongehoorzaamheid verspeeld en kon hij nu ieder ogenblik verwachten, dat Gods vloek hem zou treffen? Deze gedachten bleven hem achtervolgen tot zijn oude dag. Het bleef voor hem een vreselijk raadsel. Hij vreesde zelfs er eeuwig voor te moeten boeten. Wat is een zegen, door opstand verkregen?! Bid God, dat Hij u bewaart voor opstand.


Als God Zijn Aangezicht verbergt

Ds.Jose­ph Par­ker (1874 - 1902 predikant van City Temple/ Londen) schrijft in zijn autobiografie, dat hij tot zijn 68e nooit godsdienstige twijfels kende. Maar toen zijn vrouw wegviel, stortte zijn geloof in. Hij werd bijna atheïst. Aldus John R.W. Stott in Het kruis van Christus, a.w. p. 347.


Zonsverduistering

Wij hebben het nog niet zo lang geleden meegemaakt, dat miljoenen mensen op de been kwamen en zelfs over de grenzen van ons land gin­gen, om een (totale) zonsverduiste­ring te kunnen zien. Wonderlijk natuurverschijnsel: midden op de dag gingen de bloemen en de vogels slapen, alsof de dag al voorbij was. Zo iets maken wij niet vaak mee. Maar wie van ons heeft er rekening mee gehou­den, dat de zon wel eens niet meer van achter de maan tevoor­schijn zou kunnen komen? Of was dat soms vanzelfsprekend?!

Als het licht van Gods genade in mijn hart is opgegaan, als ik mij tijden lang heb mogen verheu­gen in de hartverwar­men­de inwoning van Gods Geest, kan het zo maar midden op de dag donker worden. God verbergt als het

ware Zijn Aangezicht. Waarom toch? Ben ik misschien gelei­delijk aan meer aandacht gaan geven aan wat de wereld mij biedt aan vleselijke genietingen? Dat kan. Maar ook zijn soms het ver­driet en de eenzaam­heid die mijn leven binnen kwamen, zo overstelpend, dat ik het alles niet meer verwerken kan.

Maar laat ons ook dan toch één ding niet vergeten. Van deze zonsverduis­tering geldt, dat zij van tijde­lijke aard is. 'Een ogen­blik is er in Gods toorn; maar daar is ook een leven in Zijn goedgunstig­heid' (Ps.30:6). Als de Heere eenmaal ons hart opende, doet Hij dat niet om het de volgende dag weer te slui­ten. Hij laat niet varen het werk dat Zijn hand begon te doen. De opening van het hart in zaligma­kende zin is een doorgaande zaak.
H.F.Kohlbrugge en zijn vriend Twent

H.F.Kohlbrugge vertelt ergens, dat hij eens op bezoek was bij zijn vriend Twent die dagen lang in een geestelijke duisternis had verkeerd. Maar toen zij samen Jesaja 54 gelezen hadden - het kruisevangelie in het Oude Testament – wandelden zij opgeruimd door de kamer heen.


De bokjesbron

Op loopafstand van de Dode Zee in het land van Israel ligt En Gedi (de bokjesbron). U leest daar één en andermaal van in de Bijbel. En als u ooit het heilige land bezocht, bent u daar waarschijn­lijk ook wel geweest. Opeens te midden van alle doodsheid en woestheid: een fontijn die de woestijn doet bloeien als een roos. Een ware verrassing. De bruid uit het Hooglied zingt ervan, als zij naar haar bruide­gom verlangt: 'Mijn liefste is mij een tros van Cyprus (geel­witte, sterkgeuren­de henna­bloemen), in de wijn­gaar­den van Engedi.' Hoe bestaat het: wijngaarden van Engedi?! Jawel, de Heere zorgt in al onze aanvechtingen voor verkwikkingen, ‘ter goeder uur’.


Baptisatus sum’ (Luther in zijn aanvechtingen)

M.Luther had met houtskool op de wanden van zijn studeerkamer in de Wartburg geschreven: ‘Baptisatus sum’ – ik ben gedoopt. In zijn hoogste aanvechtingen keek hij naar die woorden. En dan kon hij weer verder. Gedoopt zijn in de dood van Christus, dat is zo rijk. Het geeft ook dure verplichtingen.



John Bunyan: vloek Christus

Van John Bunyan wordt verteld, dat hij zelfs op de kansel opeens in zijn binnenste een stem hoorde zeggen: 'Vloek Chris­tus'.


Vader, ik zal zingen’

Ik hoorde onlangs van een klein jongetje die in nacht en stormgedruis op een havenpier stond uit te kijken naar zijn vader die nog moest thuiskomen. Hij zag, hoe zijn vader aan het tobben was om met zijn vissers­boot de haven binnen te varen. Elk ogen­blik zou het scheepje te pletter kunnen slaan op de pier. ‘Vader’, riep toen dat kind, ‘ik zal zin­gen’. En dat lied van zijn kind was voor die vader het kompas waarop hij kon varen en zijn bootje de veili­ge haven kon binnenloodsen.


Jan uit Wijk en Aalburg

Ik herinner me Jan, uit mijn eerste (consulents)gemeente. Hij moest ster­ven: kanker, ongeneeslijk ziek. Onkerke­lijk en ongelovig; hij had altijd netjes genoeg geleefd, vond hij. Maar in het zie­kenhuis ging hij de noodzaak en de

grote waarde van het geloof in Christus zien. Zomaar doordat iemand op zijn zie­ken­zaal daar getuigenis van had afge­legd. En toen werd het vrede in zijn binnenste. Ja, en tegelijk kwam de duivel erop af. Die fluis­terde hem in: 'Jan, geloof jij dat? Geloof je, dat er een hemel is voor Gods kinderen en een hel voor godde­lozen? Sprookjes, man!' En wat kon ik als jong predikant aan zijn sterfbed daartegen doen? Wat anders dan met hem lezen uit Gods Woord en hem de waarheid daarvan betuigen.De duivel komt altijd, waar wat voor hem te halen is. Maar tegen het geschreven Woord van God is hij tenslotte niet opgewassen.
Satanswerk (de zielenverleider)

Ooit las ik een verhaal over een bijeenkomst van de satan met zijn trawanten in de hel. Wie er wilde uitgaan naar de wereld om de zielen van de mensen te verderven, vroeg de overste van de duivelen aan zijn trawanten.Eén van hen stak zijn vinger op. ‘En wat zult u dan tegen de mensen zeggen’, vroeg de satan. ‘Ik zal zeggen, dat God niet bestaat’, antwoord­de de trawant. ‘Fout’, zei satan, ‘zo kunt u geen mensenzielen

verderven. Er zijn immers legio bewijzen, dat God bestaat, al zien de mees­te mensen dat niet.’ De satan herhaalde zijn vraag. ‘Wie wil er uitgaan om de zielen van de mensen te verder­ven?’ ‘Ik’, zei een ander. ‘En hoe zult u dat dan doen?’ ‘Ik zal zeggen, dat God bestaat, maar dat er toch geen doen aan is om Hem te dienen, omdat Hij immers zo heilig is, dat Hij het kwade niet kan zien.’ ‘Nee, man’, zei satan, ‘de mensen zullen je op de Bijbel wijzen, waar te lezen is, dat God liefde is en van vergeven weet’. Nog één keer werd de vraag herhaald: ‘Wie wil er naar de wereld gaan om de zielen van de mensen te verderven?’ Even bleef het stil. Toen kwam er iemand naar voren, die zei: ‘Laat mij gaan’. ‘En wat zult u dan zeg­gen?’, vroeg satan. ‘Ik zal zeg­gen, dat God bestaat; dat Hij heilig is en het kwade niet kan zien; dat Hij echter door Zijn Zoon Jezus Christus een weg ter ontkoming heeft gebaand, waardoor een mens gered kan worden.’ ‘Maar dat is precies waarvan ik niet wil, dat de mensen dat geloven,’ reageerde de satan. ‘Ja’, zei de trawant, ‘dat weet ik. Maar ik zal erbij zeggen, dat zij echt met dit alles geen haast behoeven te maken en dat zij later, als zij oud geworden zijn, ook nog wel aan God kunnen gaan denken.’ ‘Goed, goed’, antwoordde satan. ‘Ga; jij bent in staat de zielen van de mensen te verderven.’ En zo gaat er dan nog steeds door de wereld een satansknecht die u afgehouden wil hebben van het volle Evangelie. Geloven, dat kan altijd nog wel.
Genieten van God

Erskine schrijft in een preek over Jes.40 (zij zullen opvaren…): ‘Ik heb eens gelezen, dat de duivel tot iemand zei: “U moet God maar niet meer dienen; u zult toch nooit in de hemel komen”. Deze man was eerst zeer verschrikt, maar antwoordde toch weldra: “Als ik dan niet bij God in de hemel komen kan, dan zal ik (in ieder geval) hier op aarde zoveel mogelijk van Hem trachten te genieten”.’


20. BID EN WERK
Onthaasten

Voor een expeditie door donker Afrika had een aantal blanken een groep negers gehuurd om de bagage te dragen. Dagen- en wekenlang trok men


voort. Maar op een dag gingen de negers erbij zitten. Niemand kon er meer beweging in krijgen. Ze verzetten geen voet meer. Wat was er aan de hand? Eén van hen vertelde het tenslotte: We moeten nu eerst wachten; wachten,totdat onze zielen ons hebben ingehaald. Want die waren in hun snelle loop achterop gekomen.
Een kindergebedje

‘Vader, in Uwe handen beveel ik Mijn geest’. Dat zijn de laatste woorden van de stervende Middelaar Jezus aan het kruis. (Luk.23,46a). Het zijn eigenlijk de woorden van een kindergebedje voor het slapen gaan (Ps.31:6). De Rabbijnen bevelen deze woorden hun leerlingen en elke Israeliet aan als een zeer gepast avondgebed. Het zijn ook de laatste woorden geweest van Stefanus, van Joh.Hus (de martelaar van Praag) en van de Reformator Maarten Luther.


Gelijk op: bid en werk

Een veerman had op de ene roeispaan van zijn veerboot geschreven: ‘Bid’ en op de andere: ‘Werk’. ‘Waarom hebt u dat gedaan?’, vroeg een passagier die hij naar de overkant bracht. De veerman reageerde met een wedervraag:

‘Zoudt u voor mij even willen roeien?’ De man die nog nooit een roeispaan in zijn handen had gehad, deed het. Maar nu eens trok hij aan de ene riem te hard dan weer aan de andere. Daardoor draaide de veerboot nu eens die kant, dan weer de andere kant op. Begrijpt u het?, vroeg de veerman. Het moet gelijk op. Bid en werk.
Zijn morgengebedje vergeten

Een leraar vroeg eens aan de kinderen van zijn klas: ‘Hoe zou het toch gekomen zijn, dat David tot het zo grote kwaad van overspel met Bathseba kwam?’ Eén van de kinderen antwoordde: ’Ik denk, dat hij zijn morgengebedje vergeten was’.


Bidden is de ademhaling van een christen

Rubinstein was gewend om, zo enigszins mogelijk, elke dag te oefenen op zijn muziekinstrumenten. Als hij het één dag nagelaten had, merkte hij het zelf, dat hij niet geoefend had. Liet hij het twee dagen na, dan merkten zijn

huisgenoten en vrienden het. En als hij drie dagen niet geoefend had, merkte heel zijn gehoor het. Het gebed is de ademhaling van het christenleven. Het gebed is ook wel te vergelijken met het luiden van een klok. Beneden in de toren trekt iemand aan een touw en boven in de toren gaat de klok luiden.
Morning Tryst

J.H.Gunning stond altijd vroeg op om te bidden en te mediteren. De Engelsen noemen dat: ‘morning tryst’ Maar eens betrapte hij er zichzelf op, dat hij meer verlangde naar zijn eerste kopje thee dan naar de gemeenschap met zijn God.


Leg je last neer

Iemand liep eens met een zwaar pak op zijn schouders op weg naar huis. Toen kwam daar een paard en wagen voorbij. ‘Wilt je meerijden’ ,vroeg de voerman. ‘Zeker, heel graag’, antwoordde de wandelaar. ‘Stap maar op en ga naast mij op de bok zitten’, zei de voerman tegen de man. Dat deed hij. Na een minuut of tien, had de man echter nog steeds zijn zware pak op zijn rug. ‘Waarom hij die last niet naast zich neerlegde?’. Ach ja, daar had hij in het geheel niet aan gedacht. Hij hoefde nu immers die last niet zelf meer te dragen. En zo houden wij ook vaak onze lasten maar het liefst op onze rug in plaats van ze neer te leggen op de wagen van Gods Woord onder ons. Zo C.H.Spurgeon.




  • M.Luther noemde het gebed: der christenen grof geschut waarmee zij de hemel bombarderen.

  • Als ik bij God mijn koffertje met al mijn zorgen heb uitgepakt, moet ik het niet onmiddellijk daarna weer inpakken.


21. VRIJMOEDIGHEID/ GETUIGENIS
Vrijmoedigheid

Bisschop Latimer had tijdens een dienst ook eens koning Hendrik de achtste onder zijn gehoor. Hij riep in alle ernst op tot bekering. De koning, boos, beval, dat de predikant de volgende zondag voor het gehele hof zou komen preken en zijn preek van de vorige week zou herroepen. De volgende zondag begon Latimer zijn preek aldus: ‘Hugh Latimer, weet gij wel, voor


wie gij heden staat? In de tegenwoordigheid van de machtige koning die uw leven kan wegnemen, indien gij hem beledigt; zorg er daarom voor, dat gij geen woord spreekt, dat hem aanstoot kan geven. Maar bedenk ook, in Wiens Naam gij hier staat; dat gij een gezant zijt van de grote almachtige God die macht heeft uw ziel in de hel te werpen. Zorg daarom, dat gij Hem rekenschap kunt geven en uw lastbrief getrouw overhandigt.’ Daarna hield Latimer dezelfde preek als de week daarvoor, maar met meer gloed en overtuigingskracht.
Voor overheden gesteld (John Knox)

In 1563 wordt de reformator van Schotland John Knox door de koningin Maria Stuart ter verantwoording geroepen over zijn uitlatingen op de kansel over haar aanstaande huwelijk met een zoon van de RK koning van Spanje. ‘Wat hebt u met mijn huwelijk te maken’, schreeuwt de koningin; ‘ik heb uw brutale mond nu lang genoeg verdragen…;ik zweer u, dat ik mij zal wreken’. En als Knox haar uitlegt, dat hij op de kansel niet zijn eigen meester is, maar dat hij zich daar heeft te stellen onder de leiding van de Heilige Geest, roept zij: ‘ Maar wie bent u eigenlijk in dit rijk?’ Knox antwoordt: ‘Ik ben van dit rijk een geboren onderdaan en ofschoon ik geen graaf, hertog of baron ben, heeft God mij toch tot een nuttig lid van de maatschappij gemaakt, hoe verachtelijk ik in uw ogen ook moge zijn.’ Bessie G.Olson, John Knox, a.w. p.34v


Reflector

Een christenmens is een reflector. Het licht dat hij uit­straalt, is geen licht van hemzelf. Net zo min als het licht van de maan van de maan zelf is. Het komt van de zon. Het is het licht van de Zon der gerechtigheid dat een christen in vuur en vlam zet.


Laat jezelf niet zien

Ik las eens van een vissersman die goed forellen kon vangen. Hij sleepte de ene vis na de andere uit het water. 'Hoe doe jij dat toch', vroeg ie­mand hem. 'Wel', antwoordde de man, 'om forellen te vangen, moet je drie regels goed

in acht nemen. De eerste regel is: Laat jezelf niet zien. De tweede: Laat jezelf niet zien. En de derde: Laat jezelf niet zien'.
Een leesbare brief van Christus

Ooit vroeg iemand aan zijn predikant om enige literatuur die hij aan zijn ongelovige buurman zou kunnen geven. De pastor opende zijn Bijbel en las hem voor wat Paulus schrijft in 2 Kor.3:2:' Gijlieden zijt onze brief, geschreven in onze harten, bekend en gelezen van alle mensen.' De beste litera­tuur in de wereld is geen vervanging voor uw eigen leven. Een godzalige levenswandel is onze brief aan de wereld.


Met zang en muziek (over de harp in de Bijbel)

Het Evangelie wordt gecommuniceerd met zang en muziek. Dat is vrijwel altijd zo. Dat was al zo onder oud-Israel. Neem als voorbeeld de harp. De harp is een prachtig snaarinstrument dat er waarschijnlijk wat anders heeft uitgezien dan wat wij tegenwoordig een harp noemen. Vermoedelijk was het meer een lier (of citer): een geraamte van (cypressen)hout met daaroverheen gespannen: dunne snaren van schapendarmen (Hebr. ‘kinnoor’). Dit instrument werd op dezelfde manier bespeeld als waarop een harp wordt bespeeld.

Als je een harp hoort, word je stil van binnen. Niet voor niets spreekt Psalm 81 (:3) over de liefelijke harp (met de luit) waarmee de psalmen worden begeleid, zacht en teder. En in de boeken der Kronieken (vgl.1 Kron.25:1,3; 2 Kron.5:12) lezen wij van de Levitische zangers, de kinderen van Asaf, van Heman en van Jeduthun die ‘met cimbalen en met luiten en harpen’ profeteren, de Heere dankend en lovend’. Wat een gunst, welk een kunst: zo profeteren en God loven.


  • ‘Ik smeek u met de ontferming van Christus het mogelijk te achten dat u zich vergist.’ (Oliver Cromwell tot de Algemene Vergadering van de Schotse Kerk).

  • Het is beter in de nacht een kaarsje te ontsteken dan de duisternis te vervloeken.

  • Iemand zei ooit: ‘Door de Heere gevangen te zijn op de aarde is de grootste zaligheid. En daarna is er geen grotere zaligheid behalve deze, dat ook wij mensen vangen mogen voor de Heere.

1   2   3   4   5   6   7   8   9   10

  • De weg naar de hemel is geen glijbaan
  • Leer mij, o Heer’, Uw lijden recht betrachten (Veronica)
  • Verborgen kruisen het zwaarst
  • Pastoraat vanaf het ziekbed
  • De kroon der overwinning
  • De zaak van de Reformatie (Maarten Luther)
  • 19. AANVECHTING Grondiger kennis van God
  • Aangevochten tot de laatste ademsnik (M.Luther)
  • Als God Zijn Aangezicht verbergt
  • H.F.Kohlbrugge en zijn vriend Twent
  • Baptisatus sum’ (Luther in zijn aanvechtingen)
  • John Bunyan: vloek Christus
  • Satanswerk (de zielenverleider)
  • 20. BID EN WERK Onthaasten
  • Zijn morgengebedje vergeten
  • 21. VRIJMOEDIGHEID/ GETUIGENIS Vrijmoedigheid
  • Voor overheden gesteld (John Knox)
  • Een leesbare brief van Christus
  • Met zang en muziek (over d e harp in de Bijbel)

  • Dovnload 301.99 Kb.