Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


In- en aanleiding

Dovnload 0.69 Mb.

In- en aanleiding



Pagina3/5
Datum05.12.2018
Grootte0.69 Mb.

Dovnload 0.69 Mb.
1   2   3   4   5

Inmiddels ook goed inzicht gekregen in de positieve inbreng van onze voorgangers, die het pad hebben bereid door een positieve instelling, hulpvaardigheid en het delen van veel kennis in alle geledingen, hetgeen je immers wel aan een professor kunt overlaten. Wij als nieuwe team zijn nu ook echt in charge, hetgeen het echter voor het oude team niet altijd makkelijk maakt, daar zij nog zeker enkele dagen hier zullen (moeten door vertraging) zijn, maar hun medische taak er op zit.

In het kader van overdracht en ook omdat het altijd leuk is om samen te opereren, helpen wij op verzoek van een Afghaanse traumacollega samen nog een patiënt met een complex knieprobleem door dit netjes chirurgisch te verzorgen. We zijn het beide eens over de benadering en de oplossing zodat het een routineuze interventie wordt waarbij wij ons (scherp geobserveerde) kunnen , enigszins hebben neergezet.

De dag verloopt medisch verder rustig zodat wij rustig kunnen wennen aan onze nieuwe routines en collega’s.
Zondag
De zondag is weer enigszins een rustdag met later aantreden, een latere visite en weinig acute patiënten. In het kamp is het zeer stoffig doordat de wind uit het zuiden stevig heeft doorgezet, hetgeen leidt tot een soort mist of smog, welke het gewoonlijke uitzicht op de bergen rondom ons , geheel aan het zicht onttrekt. Het stof vermengt zich duidelijk met de diesel en kerosine luchten die vanaf de grote generatoren, en het vliegveld, over het kamp drijven , en geven zo een heel aparte sfeer aan onze omgeving.

Inmiddels is de tent naast ons, groot genoeg voor zeker 100 militairen, nu ook bevolkt door een groot contingent Duitse collega’s op doorreis van Mid Afghanistan naar huis, zodat we de douche en WC units nu met nog veel meer moeten delen, en het kampeergevoel steeds primitievere proporties gaat aannemen. Maar goed, je wist waar je voor tekende, en het was toch geheel vrijwillig.


Maandag.

Het weekeinde is op de weekkalender voorbij ,maar in deze omgeving heb je weinig besef van de dagen, tenminste niet van het onderscheid tussen weekeinde en doordeweeks. Immers alle dagen is er werk, en de dagelijkse routines zijn niet afhankelijk van de dag van de week.

Direct na het appel wordt een slachtoffer van elders aangekondigd, die enkele uren later arriveert, en van ons de komende dagen intensieve aandacht en operatieve ondersteuning zal vergen. In een breed multinationaal verband worden de interventies gepland en ook daadwerkelijk uitgevoerd.

Intussen hebben onze collega’s , die reeds hun laatste dag dachten door te brengen op het kamp, een kleine teleurstelling moeten verwerken, aangezien het vertrek een aantal dagen moet worden uitgesteld. Op zich geen probleem, maar je merkt duidelijk aan hen dat als je taken hier zijn overgenomen, je een beetje met je ziel onder je arm loopt en je verheugt op het weer thuiskomen. Hetgeen nog veel sterker geldt voor diegenen die al een veel langer verblijf erop hebben zitten. Maar anders dan je er bij neerleggen is er natuurlijk niet bij.


Dinsdag 1 october

Grote stafwisseling in het hospitaal, daar voor een groot deel van de Duitse stafartsen hun rotatie erop zit, en er dus een nieuw contingent collega’s arriveert. Het is duidelijk dat dit voor hen volledige routine is (sommigen komen wel 3 keer per jaar voor ca 6 weken) , want op het appel staan de nieuwe collega’s al aangetreden, en na een korte overdracht in de kliniek, verdwijnen de vertrekkenden bepakt en bezakt om nog dezelfde avond weer thuis de familie in de armen te kunnen sluiten. Geen kans om elkaar voor de voeten te lopen dus, maar alleen mogelijk bij een heel strakke in en uitroteer planning, maar zoals bekend is dat onze Oosterburen wel toevertrouwd.

Intussen voor ons weer uitdagende interventies op de OK, en een rustige polikliniek met de te verwachten aandoeningen in een omgeving met actieve, intensief werkend en sportende , gezonde mensen.

’s Avonds op het NL kamp een interessante en informatieve presentatie van de verschillende partijen die kamp Holland ( the Dutch Mountain) gezamenlijk bevolken, met meer inzicht in ieders taak en bezigheden.


Woensdag 2 october

Bij het gebruikelijke appel, opgesteld in rijen van 4 voor het Duitse hospitaal, worden wij allen uitgenodigd om morgen met onze collega’s het feest rond de 23ste viering van de Dag der Eenheid van Duitsland ( in het kader van de hereniging) mee te komen vieren, waarbij wij gelokt worden door de melding van het uitschenken van 400 flessen (alcoholvrije , natuurlijk) sekt bij de stand van ons hospitaal morgenavond.

Einde van de dag is er een wetenschappelijke bespreking in de hangar van het Duitse heli team (Medevac) gevolgd door een rondleiding, waardoor zeer vele geïnteresseerde collega’s aanwezig zijn, en je een goed inzicht krijgt in de grote hoeveelheid medici die hier aanwezig zijn. Maar goed, we moeten ons realiseren dat we naast de dagelijkse taken, vooral ook een brandweer functie hebben, en er dus moeten staan wanneer het er echt op aankomt.

De wandeling naar de hangar waar de voordracht zal plaatsvinden is een sportieve uitdaging op zich, een wandeling van haast 20 minuten door de verzengende hitte, langs het vliegveld, waarbij mij nu duidelijker wordt waar het nachtelijke straalmotor geraas vandaan komt, dat je vrijwel iedere nacht vanuit onze tent luid en duidelijk kunt horen. Grote aantallen helikopters, legervliegtuigen en ander materieel, omzoomd door gigantische generatoren, verspreiden een walm van diesel, kerosine en bovenal stof , voortgestuwd door een gigantische muur van lawaai, zodat je weet dat het geen onverdeeld genoegen kan zijn om hier je parate post te hebben. Maar wel zeer interessant en spannend om te bekijken.

De dag eindigt in de vaste routine van eten in de Amerikaanse Dfac ( het zeker 500 man grote eetpaleis) waar iedere dag weer gevarieerd, overvloedig en smakelijk voedsel , met alle details over inhoud en met name calorieën, aan een de mix van nationaliteiten wordt voorgetoverd.



Daarna uitbuiken op het kamp, koffie en veel water, even bijkletsen in de dalende warmte in het ‘prieeltje’, en nog even een glimp van het Europese voetbal meepakken.
Donderdag
Laatste keer ontbijten met onze voorgangers, nu toch echt, waarna wij weer naar appel, visite en de klinische werkzaamheden gaan ,en zij de routine van opruimen, uitschrijven en alles wat daarbij hoort, vooral lang en geduldig wachten dus.

Wij genieten van het feit dat we vandaag vroeg al onze spullen uit de tent op de viertonner mogen laden, die het naar de barakken zal brengen, waar wij toch eindelijk echt vandaag in zullen trekken. Je had bij aankomst niet kunnen bevroeden hoe je daar na 9 dagen naar uit zou gaan zien. Kamperen is prima, de tent natuurlijk een aardig alternatief, maar uiteindelijk in de barakken met een echt bed, niet meer je hoofd stoten aan het bovenliggende stapelbed, een afstelbare airco en (betaalbare) wifi ‘ all over the place’ , maakt het leven echt een stuk aangenamer.

Daarom uiteindelijk met wisselende gevoelens, waarbij opluchting overheerst, de vertrekkende collega’ s uitgeleide gedaan, om ons vervolgens vol overgave te storten op de eigen inrichting, aansluiten van apparatuur , etc.

Nog een uurtje langs de Duitse ‘ braderie’ , alwaar alle Duitse regio’s een standje hebben ingericht, waarbij het vooral gaat om kennismaking met de lokale gebruiken en eetbare streekgerechten (zoals droge kaas met olie en rauwe uien (Hessen), gigantische zoetzure haring (Bismarck haring) uit een noordelijke provincie, en de sekt uitgeschonken door onze collega’s van de Sanitatskompanie, waarbij mij de landsstreek enigszins is ontgaan.

Even nog AZ gelijk zien spelen, en PSV zien winnen in Europa, en dan de eerste nacht doorbrengen op een echt matras, in een ‘ echte ‘ slaapkamer.



De kliniek houdt zich vannacht opnieuw opvallend rustig (ondanks de oproepbaarheidsdienst met de zware portofoon) , maar misschien komt dat ook wel door de feestelijkheden van de Duitse collega’s`?


Vrijdag 4 october
Rustige opstart van de kliniek. Het is weer snoeiend heet in het kamp, vrijwel windstil, maar al snel in de ochtend worden de bergen in het Zuiden aan het zicht onttrokken door een mix van stof en vochtige , verzengende lucht, zodat de droge korsten in de neus als stofplakkaten eindigen in de zakdoek.

In de kliniek de dagelijkse visite langs de patiënten, geen opvallende nieuwe klandizie. De liggende patiënten maken het redelijk goed, en de drukke polikliniek levert geen aanwas voor het operatieprogramma, zodat wij ons prepareren op twee dagen van verhoogde paraatheid gezien de aanwezigheid in de regio van vele hoogwaardigheidsbekleders uit Europa in verband met de officiële overdracht en beëindiging van de ISAF missie in Kunduz.

Op het kamp Dutch Mountain heeft de nieuwe ploeg inmiddels duidelijk zijn weg gevonden, en lijkt iedereen taakgericht bezig te zijn, danwel ontspannen zich van en naar de sportlocaties te begeven.

De Amerikaanse Dfac (eetzaal) biedt vandaag Surf en Turf en dus is de rij weer extra lang, zodat je de eerste 5 minuten buiten staat te verwalmen in de vette , blauwe wolken die uit de buitenkeuken komen, alwaar men de hele dag grote lappen koe volledig staat te doorbakken, die in megastukken even later op het overvolle kartonnen bord terechtkomen en met smaak worden verorberd door zeker 300 man tegelijk in de immense, airconditioned tent waar een keur aan extra’s zoals verse sla en groentes, vruchten, en de meest exotische sauzen beschikbaar zijn en de gekoelde blikken frisdrank en sportdranken oneindig voorradig zijn. Onder het eten oefenen we nog regelmatig om de verschillende landsaarden en militaire rangen aan de hand van de veelkleurige emblemen op de Dagelijkse Tenues te leren onderscheiden en herkennen. Met recht mag dit een multinationale operatie heten, want er zijn zeker 20 landen vertegenwoordigd uiteenlopend van Mongolen, via Montenegrijnen, Bosniers, Kroaten en de Nederlanders, tot aan contingenten Noren, Zweden, een verdwaalde Italiaan en Canadees, en een hoofdmoot aan Amerikanen en Duitsers.



Zaterdag

1   2   3   4   5


Dovnload 0.69 Mb.