Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


In het christendom mag eigenlijk alles gegeten worden. Vroeger hield men wel op vrijdag visdag. Op die dag werd er geen vlees gegeten. Op feestdagen worden er wel speciale dingen gegeten

Dovnload 39.02 Kb.

In het christendom mag eigenlijk alles gegeten worden. Vroeger hield men wel op vrijdag visdag. Op die dag werd er geen vlees gegeten. Op feestdagen worden er wel speciale dingen gegeten



Datum03.06.2017
Grootte39.02 Kb.

Dovnload 39.02 Kb.

Christendom

In het christendom mag eigenlijk alles gegeten worden. Vroeger hield men wel op vrijdag visdag. Op die dag werd er geen vlees gegeten. Op feestdagen worden er wel speciale dingen gegeten. Zoals met Pasen worden er paaseieren gegeten. Deze worden eerst gekookt en dan beschilderd. Daarna worden ze verstopt en mogen de kinderen ze gaan zoeken. Met Sinterklaas worden er pepernoten en speculaaspoppen gegeten, maar ook chocolade letters en banketstaaf. Met oud op nieuw worden er oliebollen gebakken.

De katholieken kennen ook een vastenperiode. Dit is tussen carnaval en Pasen in. Carnaval is het feest van de vastenavond gevolgd door Aswoensdag. Dit is dan het begin van de vasten die 40 dagen duurt. Kinderen hebben dan een vastentrommeltje waarin ze al het snoep wat ze krijgen in bewaren. Na de vasten mogen ze dit opeten.

 

Hindoeïsme



Eten neemt heeft belangrijke plaats bij de hindoe. Er zijn regels maar die volgen niet iedereen. Maar ze proberen gezond te eten met voedsel dat hun geest versterkt en kracht geeft. Melk en vlees zijn populair want de koe neemt een bijzondere plaats in. Het dagelijks eten neemt voor de hindoe ook een bijzondere plaats in. Maar het vlees wordt niet gegeten. Ze willen namelijk anderen geen pijn doen om aan voedsel te komen. Er zijn dus heel veel vegetariërs onder de Hindoes. Zij leven van plantaardig voedsel, melk en melkproducten en drinken geen alcohol. Toch zijn er ook vleeseters maar die eten alleen vlees van kleine dieren (vis, gevogelte en eieren). En er zijn er ook die alle soorten vlees eten behalve rundvlees. Voor alle Hindoes geldt dat hun voedsel niet in aanraking geweest mag zijn met rundvlees en ook niet gekookt mag zijn in rundvleesbouillon. Veel Hindoes eten met hun handen. Door niet alleen te ruiken maar ook te voelen wat je eet kun je extra van de maaltijd genieten.

Het hindoeïsme kent heel wat vormen van vasten. Bijvoorbeeld een dag of meerdere dagen niets eten of niet praten. Iedereen bepaalt zelf wanneer en hoelang hij wilt vasten. Ook kinderen kunnen daaraan mee doen. Hoe lang er ook gevast wordt er mag niets gegeten worden dat zout bevat of dat gebakken of gekruid is. Er zijn ook verschillende reden om te vasten. Het kan met de godsdienst te maken hebben (voorbereiding van een feest of tijdens het mediteren) maar ook een politieke reden hebben (bv een hongerstaking). Maar het kan ook zijn om geld te sparen om aan armen te geven.

 

Islam


Regels voor eten en drinken.

De islamitische wet verdeelt het voedsel in drie verschillende groepen:

·       Halal – toegestaan voedsel

·       Makruh – voedsel dat gegeten mag worden hoewel moslims er niet toe worden aangemoedigd

·       Haram – verboden voedsel

Moslims mogen de volgende voedingsmiddelen niet eten:

·       varkensvlees

·       vlees van vleesetende dieren

·       bloed, in welke vorm dan ook

·       producten zoals gelei, waarin gelatine zit, omdat dat gemaakt is van de hoorns en hoeven van dieren die mogelijk niet halal zijn.

·       bepaalde soorten kaas, omdat er dierlijke producten in zijn verwerkt

·       alles wat tot verslaving kan leiden, is ook verboden. Dit omvat onder meer schadelijke stoffen, zoals drugs en alcohol.

 

Halal-vlees.



Moslims kopen vlees bij een halal-slager. Het woord halal betekent ‘rechtmatig’ en de slager moet het vlees op een bepaalde manier bereiden terwijl hij de woorden Allaho-Akbar’ -wat ‘God is groot’ betekent - herhaalt. Alle vet en het bloed worden verwijderd waardoor het vlees langer vers blijft. Moslims mogen ook vlees eten dat is bereid volgens de joodse methode en ‘koosjer’ heet. In niet-islamitische landen moeten moslims er goed op letten dat er geen vlees zit verwerkt in voorverpakte voedingsmiddelen. Sommige soorten ijs bevatten bijvoorbeeld ongeoorloofde dierlijke vetten. Halal-winkels zijn populair omdat ze alleen wettelijke toegestane producten verkopen.

De Ramadan

De ramadan is de vastenmaand voor de moslims. Dit is de negende maand van het Islamitisch maanjaar, de maand waarin God de Koran openbaarde. Hij begint als twee orthodoxe moslims de nieuwe maan sikkel hebben gezien. Een maand lang mogen moslims niet drinken en eten zolang de zon op is. Kleine kinderen, zieken of erg oude mensen en zwangere vrouwen hoeven hieraan niet mee te doen. Door te vasten hopen moslims hun ziel te zuiveren en danken ze God voor alles wat hij hen gegeven heeft. Tevens herinnert het de rijken eraan hoe het is arm en hongerig te zijn.

Na zonsondergang is het feest. Als beloningvoor de zelfbeheersing overdag mag er dan gegeten worden. Orthodoxe moslims brengen de eerste tien dagen van de ramadan in de moskee door. daar besturen ze de Koran en bidden, met als hoogtepunt de avond van de 27ste dag. dan wordt er het lailat-al-kadr (de nacht waarin de koran geopenbaard is) gevierd. Vanaf dat moment wordt het Ied-I-fitr (het feest van het verbreken van het vasten) voorbereid. Dit is het Suikerfeest. Dit feest duurt 3 dagen en iedereen trekt dan nieuwe kleren aan. Er worden cadeaus gegeven en er wordt voedsel aan de armen mensen gegeven. Maar ook komt iedereen bij elkaar om samen te eten en  drinken. Sommige moslims hervatten het vasten op de tweede dag van de nieuwe maand. Dit vrijwillig vasten heet saum s-saabirien (het vasten van hen die volharden) en duurt 6 dagen.

 

Jodendom


Joden moeten Kasjer of ook wel Koosjer eten. Koosjer betekent 'geoorloofd' of 'toegestaan'. de Thora is hier vrij nauwkeurig in.

'Elk dier dat gespleten hoeven heeft en herkauwt, moogt gij eten. (...) Dit moogt gij eten van al wat in het water leeft: al wat vinnen en schubben heeft, moogt gij eten, maar gij zult niets eten dat geen vinnen of schubben heeft; onrein zal dat voor u zijn.'2

Vlees van koeien en schapen mag dus wel gegeten worden want deze dieren hebben gespleten hoeven en herkauwen. Varkens hebben weliswaar ook gespleten hoeven, maar ze herkauwen niet. Zij behoren daarom tot de onreine dieren. Ook schaaldieren mogen niet gegeten worden omdat ze geen vinnen en schubben hebben. Het eten van dieren die uit zichzelf zijn doodgegaan, is verboden. Bloed van een geslacht dier mag niet gegeten worden. Vlees en melk mogen niet samen in een maaltijd zitten: dus geen brood met boter en gehakt, maar ook geen yoghurt na de maaltijd met vlees, want:

'Gij zult een bokje niet koken in de melk van zijn moeder.'3

Minnich en parve zijn voedingsmiddelen die zowel met melk als met vlees gecombineerd mogen worden. Mensen die koosjer eten, hebben in de keuken een gedeelte voor het maken van eten met vlees. Spullen die gebruikt worden om maaltijden met vlees te maken mogen niet gebruikt worden voor andere maaltijden . Een theedoek die gebruikt om een braadpan af te drogen maag niet gebruikt worden om een toetjeslepel mee af te drogen.
Sociale en culturele rol van voeding
Sociaal-economische, culturele, politieke, historische, religieuze en ecologische factoren hebben een invloed op wat we eten en waarom we iets al dan niet eten.
Eten betekent niet alleen dat men zichzelf voedt, maar ter gelijkertijd vervullen voedingsmiddelen andere taken in het dagelijkse leven. Zo speelt voeding een zeer belangrijke rol in de sociale en economische relaties van mensen. Een voedingsmiddel is een product, maar daarnaast kan het fungeren als 'statussymbool' of kan het de identiteit van een individu weerspiegelen, hetgeen een reden kan zijn waarom we het consumeren.
Voedsel als statussymbool
De rijkere klasse wenst zich vaak te onderscheiden van de rest via de consumptie van andere voedingsmiddelen (champagne, kaviaar, oesters, foie gras, …) en via typische tafelmanieren (etiquette).
Voedsel is macht
Binnen het gezin had de vrouw vnl. in het verleden een zekere macht omdat zij de voedselvoorraad beheerde. Als het haar uitkwam dan kon ze man en kinderen iets lekkers voorzetten of juist onthouden. De macht loopt echter niet steeds van moeder naar het gezin. Ook omgekeerd kan er macht uitgeoefend worden. Elk kind dat voedsel weigert heeft een krachtig pressiemiddel in handen. Ook op macroniveau gebruikt men dit pressiemiddel. Hongerstakers wensen er vb. de politiek mee te beïnvloeden. Bepaalde machtshebbers die de voedseldistributie tegenhouden of enkel aan bepaalde bevolkingsgroepen ten goede laten komen gebruiken voedsel als macht
Voeding en identiteit
Mensen laten door hun eten en drinken zien dat ze tot een andere cultuur behoren. Vele emigranten houden vast aan hun eigen eetcultuur om zich te onderscheiden van de cultuur waarin ze leven. Dit zorgt voor de talrijke Chinese, Italiaanse, Thaise en Griekse restaurants waar we kunnen proeven van andere eetculturen. 

Zo ook wensen bepaalde groepen in de bevolking zich te onderscheiden van de massa door de consumptie van voornamelijk alternatieve en ecologische (biologische) levensmiddelen.

De specifieke eetgewoontes van bepaalde culturen worden vaak geïllustreerd door de bijnamen die men aan bepaalde bevolkingsgroepen toekent. Denk hierbij maar aan de spaghettivreters, de kaaskoppen, de rijstkakkers, …
Voeding als mediator voor communicatief en sociaal contact
Samen eten bevordert het sociale contact tussen mensen. Niets is zo gezellig als samen te tafelen en te praten. Stel u zich maar eens een festiviteit (huwelijk, verjaardag, communie, …) of een verenigingsleven voor zonder spijs en drank… 

Zo ook zou tijdens het samen tafelen met de familie bepaalde waarden en normen van generatie op generatie overgegeven worden. Samen eten betekent ook leren wat niet mag, wat wel en niet kan in gezelschap. Sociale relaties worden in stand gehouden door samen te eten en te drinken.


Culturele en religieuze rol van voeding
Voeding maakt deel uit van onze cultuur. Binnen onze Belgische cultuur hebben we bepaalde gewoontes en tradities omtrent ons voedsel die duidelijk verschillen van vb. de Zuid Europese landen.Deze tradities zijn vnl. historisch bepaald door de voedingsmiddelen die onze voorouderen voorhanden hadden en de manier waarop zij daar mee omgingen. Zelfs zeer regionaal zijn er verschillen in gewoontes en tradities.
In onze hedendaagse multiculturele samenleving komen we met voedingsmiddelen, gewoontes en tradities in contact die nieuw zijn voor ons. Zo is er momenteel een groot aanbod aan exotische producten.
De geloofsovertuigingen kunnen eveneens een belangrijke rol spelen in de wijze waarop met eten wordt omgegaan. Verscheidene religies zoals het Christendom, het Jodendom, de Islam, het Boeddhisme en het Hindoeïsme hebben specifieke regels in verband met voeding.
Zo verbiedt de Islam expliciet enkele producten zoals bloed, varkensvlees, aas, alcohol en andere verslavende stoffen. Ook dienen de Islamieten te vasten tijdens de Ramadan.
De Joden verdelen de levensmiddelen in kosjer (wettelijk toegestaan) of niet kosjer. Hun spijswetten schrijven een verbod voor op de consumptie van bloed en verschillende diersoorten. Ook dient vlees steeds strikt gescheiden te worden van melkproducten. De spijswetten beschrijven eveneens welke plantaardige materialen geschikt zijn voor consumptie. De joden dienen er steeds voor te zorgen dat kosjere levensmiddelen niet in contact kunnen komen met niet-koshere levensmiddelen.
Boeddhisten mogen geen vlees eten en ook geen groenten uit de uienfamilie. Als bron van proteïnen eten zij voornamelijk sojabonen en tarwegluten. Verslavende producten zijn ook bij de boeddhisten streng verboden.
De Mormonen wordt aangeraden een dieet te volgen dat hun lichaam zo gezond mogelijk houdt. Het verbruik van cafeïnehoudende dranken zoals koffie en thee zijn verboden.
Het Hindoeïsme kent geen echte geschreven spijswetten, wel is er een sterke invloed van hun cultuur op de consumptie van levensmiddelen. Vanwege hun geloof in reïncarnatie zijn de Hindoes uit de hoogste kasten vegetariërs. Andere Hindoes eten geen rundvlees vanwege de heiligheid van het vee. Het gebruik van alcohol en teveel kruiden wordt afgeraden. De reinheid van de producten is van groot belang voor de Hindoes.
Voor de Katholieken was nog niet eens zo lang geleden de vrijdag visdag. Tijdens de vastenperiode dienden de maaltijden "sober" te zijn.
Gastronomie
België heeft een sterke reputatie op het vlak van de gastronomie en speelt mee in de internationale top van de "haute cuisine" (per hoofd van de bevolking heeft België praktisch evenveel Michelin sterren als Frankrijk).
Zo werd het bier uitgevonden door Belgische Benedictijnen en zijn de enige echte Trapistenbieren enkel van Belgische origine. De Vlaming Charles de l'Ecluse heeft een belangrijk aandeel gehad in de verspreiding van de aardappel in Europa.
Naast typische Belgische gerechten heeft België ook tal van typische producten. België telt oa. een tachtigtal kaassoorten, een grote variëteit aan gebak, meer dan 400 verschillende soorten pralines en de grootste variatie bieren van goudblonde pils tot de rijke abdijbieren.
De meeste Belgen houden van lekker eten en drinken. We beschikken over een enorm aanbod van recepten voor de talrijke (hobby)koks. De gastronomen die liever op restaurant gaan, kunnen kiezen uit een enorm uitgebreid adressenbestand van kwaliteitsrestaurants.
Elk zichzelf respecterend gezinstijdschrift heeft een culinaire rubriek met recepten en gastronomische tips. Ook op het Tv-scherm wordt met respect gekookt door diverse meesterkoks. Op het internet (vb. op de site Het gastronomen) kan men eveneens veel informatie vinden over specifieke restaurants, specifieke producten en recepten.
Voedingscultuur
Uit studies is gebleken dat veranderingen in het dieet van bepaalde bevolkingsgroepen niet automatisch volgen als het aanbod wijzigt. Het is van groot belang rekening te houden met wat men denkt over voeding en met wat men weet over voeding. Er zijn enorme culturele verschillen in wat men doet, denkt, gelooft en weet als het gaat over voeding en voedsel. De voedingscultuur van een bepaalde bevolkingsgroep wordt bepaald door:
de voedingskennis

de opvattingen (attitudes) ten aanzien van voeding/voedsel

de praktijken, voedingsgewoonten

de overtuigingen/(bij)geloof

Tussen deze verschillende componenten is er een onderlinge relatie. Zo beïnvloed de kennis bepaalde praktijken (en vice versa). Veranderingen aan één component kan effect hebben op de drie andere componenten. Dit proces kan zeer soepel verlopen, maar een verandering in kennis over een bepaald voedingsmiddel (vb. via voedingsvoorlichting) zal niet gemakkelijk in de praktijk gebracht worden indien het tegenstrijdig zou zijn met een bepaalde attitude of een overtuiging hieromtrent.

Enkel met een grondige kennis van de eetcultuur kan men adequate voedingsboodschappen en dieet veranderingen of interventies ontwikkelen.


Week van het brood: ontbijten in andere culturen

In de Nederlandse cultuur staat er oorspronkelijk brood en zuivel op de ontbijttafel, maar hoe is dat bij andere culturen?
Een Marokkaans ontbijt is heel erg uitgebreid en bestaat uit Marokkaans

bruin en wit brood en een rond, zoet briocheachtig brood. Vaak komt er

een bordje op tafel met pagrir of gringo, een soort pannenkoekjes

met gaatjes erin en boter.Verder zijn er veel verschillende broodjes zoals msemen of chraif en harsa.

Verder staan er kleine schaaltjes

met zwarte olijven in olijfolie, olijfolie met grof zout, jam van

citrusfruit en hardgekookte, gehalveerde eitjes met komijn en grof

zout. Ook eet men plakjes ontvelde tomaten met zout en olijfolie, witte

kaas of gewoon ‘onze’ jonge of belegen kaas. Marokkanen drinken bij het

ontbijt veelal muntthee (getrokken van groene thee en verse munt),

verse jus d’orange, koffi e met verse melk of een milkshake van

avocado. In de zomer staat er vers fruit op de ontbijttafel met

ondermeer hindia, cactusvijgen.
Het Turkse ontbijt kenmerkt zich vooral door frisse

groenten. Op tafel worden gesneden tomaten, komkommers en wortelen

gezet, naast de bekende witte (schapen) kaas. Verder bevat het Turkse

ontbijt ook olijven, zoete confi ture en honing. Dat alles wordt

gegeten samen met het bekende platte Turkse brood, de pide. Er wordt

Turkse thee bij gedronken. In de zomer wordt ook vaak watermeloen

geserveerd.
De Antilianen en Surinamers in ons land gebruiken

eigenlijk een Nederlands ontbijt. Dus gewoon brood of een broodje…

maar wel met pittige pindakaas erop. Of kaas. Bij het ontbijt wordt

veel thee gedronken. Van oorsprong ligt bij Surinamers en Antilianen,

net zoals bij veel andere volkeren in de tropen, het zwaartepunt van

het eten aan het eind van de middag. In tropische omstandigheden is er

blijkbaar weinig behoefte aan een stevig ontbijt. Veel mensen in

Suriname gebruiken maar twee maaltijden op een dag, al wordt er ’s

avonds nog wel eens een broodje genomen.

We love food. A basic staple of life has never been more appreciated than food. Sleeping and breathing just don't lend themselves well to various interpretations. A traveler once said, "They can spit on my

feet, make me sleep in the sty or insult my religion, but if the eats are good, I could care less." Different cultures can vary greatly from behavior to ethics but they will always have favorite foods as a common pastime. Even outlandish habits can be overshadowed by the things people eat. For example, dog eaters. The eating of dog is a common facet of many Asian and Pacific cultures. Another example is the eating of horse in middle-eastern cultures. Honestly, one can argue that the Westerner's insatiable appetite for beef or pork is equally grotesque.
Dog has been a sort of delicacy, and by delicacy I mean dish of choice, among Asian cultures since time immemorial. Just as fouls and fish have been part of their culture for eons, dog occupies a special place. First

let us look at the presentation of the proffered wares; no matter the type of meat for sale they are almost always presented at a stage that is less than butchered, often times skinned or plucked, but never prepared. The Westerner's first complaint is aimed at this presentation. Westerner's generally don't like to be reminded that our food once moved, breathed and thought; we would rather regard it as 'food' than animal. To the Asian, this sentiment is absurd. They proudly hang their choice meat before the crowd, displaying the quality of the muscle and the freshness of the meat on the bone. In their culture, a butchered slab of unidentifiable red matter, possibly frozen for months and perhaps injected with any number of equally obscure chemicals and concoctions for preservation, just doesn't cut it. The Westerner, however, is perfectly content to blot out the origin of the product sitting before him; not to mention turning a blind eye to the process involved in putting it there. The Asian cultures positively exude practicality. It is simply not practical to go through the toil of butchering the animal to sell it in pieces.

It is important to note, however, that there are major exceptions to this highly generalized rendition of Western idiosyncrasies. I spent almost two years living in Brazil. There is heavy Asian and Western influence in the heart of the country where I spent most of my time. But underneath the clashing cultures was a common thread, that of the native culture. Brazil has seen a rapid increase in respect and interest in its pre-Portuguese history. The native culture showed elements of middle-eastern ideas with customs similar to that of Asia. There existed an odd amalgam of worlds in the Brazilian metropolis. One could find, on the very same street: a classic mom-and-pop butcher shop, family bakery, supermarket, bar, church, and finally an office building of some corporation or another. While in the distance skyscrapers would loom, one could find the Latino equivalent to main-street USA.

Just as Asians display their wares, so do the Brazilians, but instead of practically untouched dead animals, Brazilians will cut the partially butchered stock right in front of you. They behave the same towards all of their food. Walk into a restaurant, or grill and they will insist on preparing your food in front of you. One staple of the Brazilian experience is the Rodizio. It is essentially a barbeque buffet of epic meat-lover proportions. The meat is cooked on the largest spit-driven barbeque you have ever seen. The Waiters cycle through the tables with portions of this meat and an insanely sharp knife. The customer chooses what part of the cut he wants then the waiter moves on. The process repeats until the customer has his fill and stumbles from the Rodizio ten pounds heavier than he was before.

The Rodizio caters to considerable Brazilian appetite. Among other Western cultures, the large gut is unseemly and ugly, but in Brazil at least, having a bit of a gut is normal. In fact, the pointed lack of a belly would suggest that one does not get enough to eat, or his wife does not love him, so on and so forth. Whatever the case, a culture can become very defensive, not to mention extremely proud, of its food.
The most intriguing example of the dog-eating tradition lies in the islands of the Philippines. Henry F. Funtecha, a writer for thenewstoday.com, lives in the Philippines. He gave some good examples of sub-culture

interactions among the Filipinos, "there are Filipino sub-cultures, usually identified with ethno-linguistics groups. Thus, we speak Ilocano, Tagalog, Bicolano, Waray, Cebuano, Ilonggo, Maranao, Maguindanao, Yakan, Tausog, Badjao, etc. subcultures. And, within these major ethnic groupings, there are still cultural variations in the different aspects of the behavior of people". Interestingly enough, though they are all Filipinos, "other ethnic groups of people in the country disdain the eating of dog's meat, but it is a favorite dish in so far as the people of the Cordilleras are concerned (incidentally, the slaughtering of dogs for their meat has been banned by the government in more recent times)" (Funtecha).

It struck me as very curious how the eating of dog came to be outlawed there. To some Asian cultures this would be comparative to outlawing the consumption of pork in the United States. Some would argue that eating dog is inhumane. To these people eating a dog, regardless if it were their dog or another's, would be like eating their best friend. To understand such practices, one must employ what is called Holism, or viewing the habits of a culture in the context of the whole. I feel this is best explained from a personal experience. In High School I had a good friend. She could not have a dog, or a cat for a pet (anything that had fur anyway, her mom was allergic to dander). She had tried having fish and some types of birds, but she did not like any of them. One day she got a chicken. She loved that chicken, and went on to get two more chickens. Eventually she found it very hard to eat any chicken due to her having three as pets. Eventually she gave up eating chicken altogether in order to avoid the guilt..

Our culinary aversions ultimately boil down to how our culture views these potential sources of nourishment. In Korean culture specifically, dog is seen as a perfectly legitimate food source, dogs are not seen as pets. Likewise, Americans see pork as a legitimate food source while members of the Jewish faith view pork as an animal unfit for consumption. Moreover, in places such as Saudi Arabia, some of the nomadic cultures there eat their horses. When there is scarce meat to come by, they can't afford to lose the precious protein the horse meat provides.


Employing the correct balance of objective viewpoints leans toward understanding. Was it entirely necessary to actually outlaw dog meat in the Philippines? Was that truly in the hands of the Government to restrict the

cultural habits of a minority? Many would likely argue no. But when they say this do they consider some other less benign habits? In some Indian cultures for example, the smoking of hemp and marijuana is an accepted and even expected practice. Imagine moving to another country where eating hamburgers or watching movies was illegal, for seemingly arbitrary reasons. How would you feel? In my opinion, albeit a heavily western influenced opinion, eating dogs or horse is just not appealing.


Works Cited:

Funtecha, Henry F. "Bridging the Gap". The News Today. TNT Publishing Inc., 3 Aug. 2007. Online. 13 Sep. 2010.


Links:

http://www.ers.usda.gov/Publications/AIB750/

http://www.sunypress.edu/pdf/53915.pdf

http://listverse.com/2007/11/28/top-10-bizarre-eating-habits/

http://silverinternational.mbhs.edu/v202/V20.2.05a.eatingcustoms.html 

http://www.anvari.org/fun/Misc/Eating_Habits_of_People_around_the_World.html

http://nl.wikibooks.org/wiki/Kookboek/Etiquette_in_andere_culturen


Dovnload 39.02 Kb.