Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Inhoud De creatieve onderneming

Dovnload 0.59 Mb.

Inhoud De creatieve onderneming



Pagina3/9
Datum01.08.2017
Grootte0.59 Mb.

Dovnload 0.59 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9

Zuid Korea

Na de Korea oorlog, was het land zeer arm en leek er weinig toekomst.

De generaals kwamen aan de macht en ze bouwden een economie naar het hart van generaals

met gigantische staalfabrieken, autoproducenten en scheepswerven.


Ondanks de indrukwekkende resultaten ontstonden enkele structurele zwakheden.

De economische organisatie van Korea was gebaseerd op de integratie van de overheid,

banken en de grote bedrijven (chaebol).

Buiten deze geïntegreerde machtsstructuur was het niet mogelijk om zaken te doen in Korea,

omdat bedrijven alleen krediet konden krijgen bij de bank als de overheid dit goedkeurde.

Binnen deze machtsstructuur hadden een beperkt aantal bedrijven onbegrensd toegang tot goedkoop kapitaal en de chaebol gebruikten dit geld om eindeloos uit te breiden van 'chips to ships'.

Het eindresultaat waren enorme conglomeraten met veel schulden, weinig winst

en geen duidelijke kernactiviteiten.


De belangrijkste chaebol zijn Hyundai, Daewoo, Samsung, LG and SK en die worden nu hervormd. Deze bedrijven beperken zich tot duidelijke kernactiviteiten, die winstgevend zijn.

Deze hervormingen verlopen redelijk voorspoedig verlopen en zijn belangrijk

voor de toekomst van Korea.
Over Korea wordt gezegd:

'De droom van Korea is om te worden zoals Japan.

De tragiek van Korea is dat het hierin is geslaagd.'
Net als Japan dient een verouderd economisch systeem hervormd te worden

om de oude dynamiek te hervinden.

Korea lijkt hier echter veel beter dan Japan in te slagen.

De oude hiërarchie is aan het verdwijnen en de navelstreng tussen de banken

en de chaebol is doorgesneden.

Steeds meer geld gaat nu naar consumenten en dynamische kleine bedrijven.

Korea heeft een dynamische ICT sector en het land is een voorbeeld geworden hoe

een door de staat gedomineerde industriële economie kan worden hervormd

tot een op kennis gebaseerd hightech model.

- De grootmachten in wording
India

In veel opzichten is India nog een derdewereldland met een gesloten economie,

inefficiënte staatsbedrijven en een enorme bureaucratie.

De infrastructuur is verschrikkelijk en goede wegen ontbreken,

evenals elektriciteit en een telecom infrastructuur.

Armoede is overal en veel mensen hebben helemaal niks.


Toch heeft India de wereld verbaasd met een bloeiende ICT sector.

India heeft een eigen software industrie, die razendsnel groeit en India is een software supermacht. India schrijft hoogwaardige software voor buitenlandse bedrijven tegen een fractie

van de normale kosten.
Met uitzondering van de VS is er geen land in de wereld met zoveel Engels sprekende mensen,

die wetenschappelijk zijn getraind.

India heeft dus een concurrentievoordeel omdat er goedkope denkkracht is,

die gebruikt kan worden in de ICT sectoren en bij wetenschappelijk onderzoek.

Steeds meer westerse bedrijven openen onderzoekscentra in India en India begint de kritische massa te krijgen die nodig is om uit te groeien tot een volwassen en hoogwaardige kenniseconomie.
Amerikaanse en Engelse bedrijven starten steeds vaker Call centres in India.

Via het internet kunnen telefoontjes van klanten uit het eigen land naar India worden doorgeschakeld en kunnen die worden aangenomen door goed opgeleide en

Engels sprekende Indiase werknemers die zeer goedkoop zijn.

Een andere ontwikkeling is dat bedrijven een deel van de administratie via het internet naar India sturen, die daar wordt afgehandeld en weer wordt teruggestuurd.


India is de digitale tijger, het eerste land in de geschiedenis dat zich rechtstreeks ontwikkelt

van de derdewereld naar de nieuwe economie.

Wat olie is voor Saudi Arabië, is brainpower voor India.
India heeft de wereld ook een nieuw model gegeven.
Het traditionele model is:

landbouw -> mijnbouw -> textiel- en staalindustrie -> auto's ->

consumentenelektronica -> computers.
Het Indiase model:

landbouw -> scholing -> brainpower -> hoogwaardige dienstverlening.


Het Indiase model lijkt het model van de toekomst.

Het zal ook heel interessant zijn om India en China de komende tientallen jaren met elkaar

te vergelijken, omdat China zich meer volgens het traditionele model ontwikkelt.


China
De Franse keizer Napoleon zei 200 jaar geleden:

'China is de slapende reus en als die wakker wordt,

zal de wereld schudden op haar grondvesten.'
De mogelijkheden van China hebben altijd tot de verbeelding gesproken.

Gedeeltelijk vanwege het grote aantal Chinezen.

Een producent van tandenborstels kan hopen elke Chinees een tandenborstel te verkopen.

De mogelijkheid om elke Chinees een bepaald product te verkopen is echter een illusie,

omdat de meeste Chinezen nog te arm zijn om dure westerse producten te kopen.

Daarbij zijn er zulke grote verschillen tussen de verschillende regio's dat China

geen homogene markt is.
Maar China is 'de moeder van alle tijgers'

en de meeste landen met culturele en etnische banden met China,

zoals Hong Kong en Taiwan, hebben zich in razendsnel tempo ontwikkeld.

Als China zich op dezelfde manier ontwikkelt, ligt het centrum van de wereldeconomie in Azië.


China is nu vastbesloten een leidende economische rol te spelen en

China wil veranderen van een voornamelijk rurale economie in een moderne economie.

Wat China de internationale economie te bieden heeft, is de beschikbaarheid van een enorme voorraad geschoolde hard werkende arbeiders en China wordt in toenemende mate

de werkplaats van de wereld.

Zelfs in landen als Indonesië, Thailand en Mexico liggen de lonen hoger dan in China en om concurrerend te blijven verplaatsen steeds meer multinationals hun productie naar China en de winkels in het westen worden in toenemende mate gevuld met producten 'Made in China'.

China wordt voor de industriële productie wat Saudie Arabië is voor de olie.

Amerikaanse economen maken zich al zorgen dat de toenemende afhankelijkheid van Amerikaanse bedrijven van werkplaatsen in China de stabiliteit van de Amerikaanse economie kan bedreigen,

net zoals een olieboycot door de OPEC een bedreiging kan zijn.


Een tweede hoofdprijs die nu door China wordt nagestreefd is de sterstatus van een hightech superpower. Chinese topbedrijven ontwikkelen zich razendsnel en worden agressief ondersteund door de overheid, die de huidige afhankelijkheid van Amerikaanse bedrijven nauwelijks kan verdragen. Deze tendens wordt verder ondersteund door een enorme instroom van jong, goedkoop en goed opgeleid Chinees talent en een snel groeiende thuismarkt.
De opkomst van China en India is een lage-kosten aardbeving die de hele wereldeconomie opschudt. Elk bedrijf dat een standaardproduct aflevert, krijgt in toenemende mate concurrentie

van goedkopere producten van Chinese bedrijven.

Industriële productie is om die reden ook uit het moderne westen aan het verdwijnen naar China

en de prijzen van standaardproducten zijn overal in de wereld aan het dalen.


De opkomst van China wordt vaak als een bedreiging gezien voor de westerse welvaart,

maar dat is een volkomen misvatting.

De afgelopen jaren was de VS de motor van de wereldeconomie.

De komende decennia krijgen we 3 motoren: Amerika, China en India

en de wereldeconomie gaat een ongekende periode van economische groei tegemoet.

Economische groei en werkgelegenheid zijn bijna verzekerd.

Ook zal China niet de onbegrensde supermacht worden die sommige analisten verwachten.

Ten eerste wordt China oud voordat het rijk wordt.

Het land is als een automobilist die een heel eind opschiet,

maar voor het bereiken van de plaats van bestemming merkt dat de tank leeg is.

Ten tweede vertrekt het echte Chinese supertalent naar de VS om daar baanbrekend werk te doen. China zal de kwaliteit van de eigen economie wel steeds verbeteren, maar zal steeds merken dat het wel het oude record heeft geëvenaard maar dat het nooit het nieuwe record heeft verbeterd.
Het huidige exportwonder wordt ook slecht begrepen.

De meerderheid van ´Chinese´ exporten zijn afkomstig van westerse bedrijven,

die exporteren vanuit China of van Chinese bedrijven die direct in opdracht

van westerse bedrijven onderdelen produceren.

Het succes van China is dus voor een heel groot deel een succes van westerse bedrijven die maximaal profiteren van de mogelijkheden die in China worden geboden en

niet van het Chinese bedrijfsleven zelf.


Het Chinese bedrijfsleven bestaat voor een groot deel uit voormalige staatsbedrijven,

die door een Chinese ondernemer zijn beschreven als:

´de mismaakte kinderen die zijn geboren na de verkrachting van het kapitalisme

door het communisme´.


Er zijn vele voorbeelden van Chinese bedrijven die zeer succesvol zijn op de Chinese thuismarkt, maar er is nog nauwelijks een Chinees bedrijf dat werkelijk met succes op de internationale markt westerse bedrijven heeft weggeconcurreerd.

Een Chinese Toyota of Samsung bestaat niet.

Het idee dat onze bedrijven door China worden weggespeeld is dus een zuiver hypothetisch idee

dat in de werkelijke wereld nog helemaal niet bestaat.


Ook de hoge Chinese groei is zeer vertekenend, omdat die is gebaseerd op een zeer laag startniveau en China is ook nu nog een heel arm en onderontwikkeld land.

Het is relatief makkelijk om vrij snel de subtop te bereiken,

het is bijna onmogelijk om de absolute top te bereiken.

En zelfs nu al begint er een bijna onhoudbaar spanningsveld te ontstaan tussen dynamische groei en een moderne samenleving enerzijds en de totale verwoesting van het milieu en een corrupte partij dictatuur anderzijds.


De problemen die wij met China hebben zijn, in ieder geval op economisch gebied,

misschien 10% van alle mogelijkheden die er zijn,

en misschien 1% van alle problemen die China zelf nog moet oplossen.

- Het einde van de geschiedenis

Begin jaren ’90 schreef Francis Fukuyama het boek ‘Het einde van de Geschiedenis’.

De stelling van het boek is dat ‘het vrije Westen’ als model niet meer zal worden overtroffen.
Inmiddels heeft een briljante nieuwe generatie denkers de titel van het boek weerlegd met de opmerking: ‘Het is niet waar, want de geschiedenis gaat gewoon door.’

Hoewel het heel authentiek en creatief is om op basis van een titel van een boek zelf de inhoud te verzinnen en daar weer kritiek op te leveren, voel ik een soort plaatsvervangend medelijden met Fukuyama dat een stel leeghoofden, die zijn boek nooit gelezen hebben, suggereren dat hij dit ooit beweerd heeft.


Denkers van iets betere kwaliteit hebben het idee dat de stelling van Fukuyama weerlegd is doordat het vrije westen de afgelopen jaren is uitgedaagd door de Islam en ook door de toegenomen status van autoritaire regimes in Rusland en China (autoritair klinkt al meteen veel vriendelijker dan dictatoriaal).

Fukuyama heeft echter nooit beweerd dat vanaf nu de wereld het vrije Westen met applaus en gejuich zou omarmen en de vraag is of de Islam en Rusland en China een model hebben aangedragen dat qua aantrekkelijkheid kan wedijveren met het vrije Westen.

Het enige dat Al-Qaida met elke massamoord bewijst is dat de Islamitische heilstaat een hel

op aarde wordt, maar hierover meer in het volgende hoofdstuk.


Putin en zijn maten zijn een democratisch gekozen criminele organisatie die de zakken vult

met de grondstoffen die Rusland in overvloed heeft.

Ik zou het vrije Westen verlagen door het serieus te vergelijken met dit waardeloze regime.
De enige min of meer serieuze gegadigde die overblijft is China, dat kan aanvoeren dat het

de snelst groeiende economie ter wereld is en dat dit te danken is aan het autoritaire bestuur

van de communistische partij.
Er is een aardige parallel te trekken tussen deze claim en de claim dat het Christendom de basis vormt van onze beschaving. Dit wordt verdedigd met een vergelijkbare logica dat de meeste welvarende en democratische naties ook Christelijk zijn.

De Duitse filosoof Schopenhauer schrijft in 1850 en staat dus veel dichter dan huidige denkers bij het ontstaan van die beschaving en welvaart en de rol die het Christendom daarin heeft gespeeld

en hij is een tegenovergestelde mening toegedaan.

Hij stelt dat de Europese beschaving alleen heeft kunnen ontstaan dankzij het feit dat de invloed van het Christendom is teruggedrongen. Europese landen zijn volgens zijn observatie beschaafder, naarmate de rol van het Christendom kleiner is.

Hij voegt hier nog aan toe dat Europa in de periode dat het Christendom almachtig was,

namelijk in de Middeleeuwen, beslist achterlijk was en op een veel lager niveau stond

dan de Chinese en Indiase beschavingen.

Voor China geldt een vergelijkbare logica.

Het succes van China is niet te danken aan het feit dat het wordt bestuurd door de communistische partij en dat die een alternatief heeft gevonden voor het vrije Westen, maar dankzij het feit dat die communistische partij steeds meer elementen van het vrije Westen heeft overgenomen.

Toen de communistische partij nog almachtig was,

was China totaal verpauperd en een hel op aarde.
Kishore Mahbubani noemt in zijn boek ‘De eeuw van Azië’ in het hoofdstuk

‘Waarom Azië nu is opgekomen’ de volgende oorzaken:

Vrijemarkteconomie, natuurwetenschappen en technologie, meritocratie, pragmatisme,

cultuur van vrede, rule of law en onderwijs.

Dit zou ook een omschrijving van het vrije Westen kunnen zijn.

Alleen de vrije verkiezingen, mensenrechten en vrijheid van meningsuiting ontbreken nog.

Een zeer eerlijke manier om het succes van China te meten is door China te vergelijken met Taiwan en Hong Kong, die beide tot het Chinese Keizerrijk behoord hebben, maar die zich daarvan hebben afgescheiden en een meer democratische en kapitalistische weg hebben gevolgd.

Het voorlopige tussenresultaat valt zo duidelijk negatief uit voor China dat elk verder

commentaar overbodig is.
Er zijn prognoses dat China er in 2030 in zal slagen om Amerika als grootste economie voorbij te streven (dan moet nog wel heel lang heel veel goed gaan).

Dit zal ongetwijfeld in China gevierd worden als een geweldig resultaat en als bewijs van

het succes van de communistische staat.

China heeft echter vier keer meer inwoners dan Amerika.

Om een even grote economie te realiseren hoeft de gemiddelde Chinees maar een kwart te verdienen van het inkomen van de gemiddelde Amerikaan.

Dat is nauwelijks een resultaat te noemen.


Het valt te vergelijken met de koning van de muizen die aankondigt dat de muis een geweldig resultaat heeft geboekt omdat het totale gewicht aan muizen nu groter is dan het totale gewicht aan olifanten. Dit mag waar zijn, maar het neemt niet weg dat de gemiddelde olifant nog steeds heel wat zwaarder is dan de gemiddelde muis.

Ook als China de grootste economie ter wereld heeft, is het leven van de Amerikaanse burger nog heel wat prettiger en welvarender dan het leven van de gemiddelde Chinese fabrieksarbeider en zullen nog steeds de meeste toonaangevende bedrijven Amerikaans zijn.



- Het vrije Westen

Het begrip vrije Westen wordt in dit boek zeer losjes gebruikt.

De gebruikelijke betekenis van het vrije Westen zijn die samenlevingen die zijn gebaseerd op een aantal kernwaarden en rechten.

Deze kernwaarden zijn voor mij echter zo vanzelfsprekend, en de afwezigheid ervan zo onacceptabel, dat ik het begrip veel breder opvat.


Ik vat het vrije Westen op zoals gelovigen het paradijs opvatten.

Het paradijs blijft een ongedefinieerd begrip en elke gelovige is vrij om al het goede en mooie dat het leven te bieden heeft te projecteren op een toekomstig paradijs.


Zo is het vrije Westen voor mij een verzamelnaam die niet alleen een aantal rechten en kernwaarden inhoudt, maar ook dient te worden geassocieerd met jeugdigheid, optimisme, vrolijkheid, kleur, economische dynamiek, avontuur, creativiteit, individualisme, levensmoed, het nemen van risico’s, vernieuwing, vertrouwen, vooruitgang e.d.
Een meisje in de Arabische wereld dat risico’s neemt om een opleiding te krijgen reken ik wel tot het vrije Westen, maar Europese uitgaansjeugd die zich bekwaamt in ‘the art of comazuipen’

reken ik niet tot het vrije Westen.


Het is ook mijn verwachting dat Europa zo statisch, vergrijsd, lusteloos en bureaucratisch zal worden dat het geen onderdeel meer zal uitmaken van het vrije Westen, zoals ik het opvat, terwijl een aantal Aziatische landen, waaronder India, die lege plek met enthousiasme zullen opvullen.
India voelt als een spannend jong bedrijf,

terwijl het Westen voelt als een logge onderneming.

Uit ‘de eeuw van Azië’ van Mahbubani

Ook het consumentisme dat voor sommigen wellicht het Walhalla van het vrij Westen zal zijn,

reken ik niet daartoe.

Er wordt wel gesproken over ‘de burger als consument’,

ik spreek liever over ‘de consument als gevallen burger’.
Dat de vrije burger zijn trots, waardigheid en onafhankelijkheid opgeeft om als een hondje te kwispelen en te kwijlen voor elk stukje worst dat je hem voorhoudt, is een grote schande.
De vrije burger is het hart en ziel van het vrije Westen en één van de grote en mooie iconen die de geschiedenis ons voorspiegelt en waaraan een ieder een voorbeeld kan nemen.

Hoewel de vrije burger net als het vrije Westen een ruim begrip is,

kan wel een algemene beschrijving worden gegeven:

De vrije burger staat trots, sterk, vrij en onafhankelijk in het leven.

Hij is goed geschoold en goed ontwikkeld en heeft kennis van allerlei zaken.

Op basis van deze kennis is hij een zeer productief en verdient hij dus ook een goed inkomen.

Dit inkomen wordt besteed aan een eigen huis en een sterk en stabiel gezin.

Met name de ontwikkeling en het onderwijs van de kinderen vormen een hoge prioriteit.

De vrij burger is gepassioneerd en vol interesse in allerlei zaken, maar is tegelijkertijd relativerend, gematigd en ruimdenkend.

Hij is tolerant tegenover andersdenkenden, mits deze zich aan de wet houden en

geen overlast veroorzaken.

Hij is individualistisch, maar neemt tegelijkertijd actief deel aan zijn gemeenschap,

waarmee hij zich betrokken voelt en waarvoor hij ook verantwoordelijkheid neemt.
Het is de vrije burger die de wereld sinds de middeleeuwen geregeerd heeft.

Hij is de drager van de Italiaanse renaissance, van Venetië en Florence, van Gent en Brugge,

de Hanzesteden, de Hollandse republiek, het Britse Rijk en ook van het huidige Amerika.
Het vrije burgerschap dient overigens niet verward te worden met kleinburgerlijkheid,

dat honderd jaar geleden al onovertroffen is gekarakteriseerd door de Nederlandse schrijver Nescio

met de volgende zinsnede:

‘De Nederlandse burgerij, die niks anders tolereert dan haar eigen smakeloosheid.’



3. Het vrije Westen en de Islam
De tijger zit al dagen gevangen in een strik.

Hij is moe, gewond en hongerig.

Langzaam naderen de stropers, luidruchtig en lachend.

De tijger probeert zich te verdedigen maar de stropers blijven buiten zijn bereik. Langzaam wordt hij doodgeknuppeld.

Het leven in de jungle is hard,

maar er is een leven dat nog erger is en

dat is het leven in de hel.

- 11 September

De jaren '90 waren 'de naïeve jaren' die werden gekenmerkt door een onbezorgd techno-optimisme.

Het economische leven werd gedomineerd door de internethype en voor goed opgeleide jonge dynamische ondernemers lagen de miljoenen en zelfs de miljarden voor het oprapen.

Daarbij leek een leeftijd van 110 of 120 zeker haalbaar en

aan het einde van de horizon gloorde zelfs het eeuwige leven.

Uiteindelijk zou de wereld één Silicon Valley worden,

bevolkt met succesvolle ondernemers die na hun dertigste nog een eeuwigheid

konden nagenieten van de razendsnel verdiende miljoenen.


Op 11 september werd deze optimistische zeepbel met een grote knal opgeblazen en

de impact op onze beleving van de werkelijkheid en onze visie op de toekomst

was zo kolossaal dat het leek alsof de wereld in een dag totaal veranderd was.

De mensheid was in een dag ruw wakker geschud uit zijn onbezorgde droomwereld en

ontwaakte niet in de jungle, dat wil zeggen een wereld die wordt gekenmerkt door een harde strijd om het bestaan, maar de mensheid ontwaakte met visioenen van de hel,

dat wil zeggen met visioenen van een onleefbare wereld.


'De wereld is de hel en de mensen zijn de duivels.

We hoeven maar te zien hoe de ene mens

de andere mens langzaam doodmartelt,

en ons af te vragen:

Zouden duivels het beter kunnen.'

Schopenhauer
- Een worst case scenario
Visoenen van de hel

De terroristische atoombom

Verschillende grote steden worden gelijktijdig getroffen door een terroristische atoombom met miljoenen doden en een verwoeste wereldeconomie.


Terroristische commando's

Terroristische commando-eenheden zwermen door winkelcentra en maken bewapend met handgranaten en Kalashnikovs duizenden slachtoffers.


Neerstortende vliegtuigen

Vliegtuigen worden met grote regelmaat getroffen door terroristische raketaanslagen en

dit leidt tot een volledige stagnatie van de burgerluchtvaart.

Ziektes en epidemieën

Mensen en dieren worden getroffen door allerlei nieuwe en verwoestende epidemieën die miljoenen slachtoffers maken.


Een wereldwijde burgeroorlog

De hele wereld wordt een Israel en Palestina en in landen met een moslim meerderheid worden Christenen door woedende menigtes uit hun huizen gehaald en vermoord en in landen met een moslim minderheid worden jonge moslims op straat vermoord door ultrarechtse knokploegen.


De democratische politiestaat

De bevolking schreeuwt om harde maatregelen en langs democratische weg ontstaat

een repressieve politiestaat.
'De mens is het slechtst mogelijke wezen.

Als de soort nog slechter was, zou die uitsterven.'

Schopenhauer

- Een best case scenario
Een nieuwe wereldorde

Als de wereld rustig afwacht tot je op de markt in Timboektoe Scud-raketten

met nucleaire lading kan kopen, is het te laat en is de hel onafwendbaar.

Een internationale rechtsorde moet dus agressief en daadkrachtig aan de schurkenstaten

en B-landen worden opgelegd om verdere verspreiding van massavernietigingswapens

tegen te gaan en om steun vanuit die landen aan terroristen te ontmantelen.


Met de huidige machtsverhoudingen kan deze nieuwe wereldorde maar één vorm aannemen en

dat is 'de Pax Americana', d.w.z. vrede op aarde omdat iedereen bang is voor Amerika.


De onaantastbare status van Amerika als superpower is geen reden tot zorg,

maar is juist het enige baken waar de wereld zich aan kan vastklampen.

Tijdens de 'Pax Romana' was de positie van Rome onaantastbaar en juist daarom was er

vrede, welvaart en stabiliteit in het Romeinse Rijk.

Ook tijdens de hoogtijdagen van de 'British Empire' was Britannia onaantastbaar en

ook dit was een periode van stabiliteit, vrede en welvaart.

Het enige dat nu staat tussen deze wereld en de hel op aarde is een sterk en vastberaden Amerika.
Het nachtmerrie scenario is een zwak Amerika en een wereld waarin B-landen, schurkenstaten, terroristen en criminelen beschikken over massavernietigingswapens.

Het droomscenario is een Amerika dat zo sterk is dat dit kan worden voorkomen.


Europa zou er goed aan doen te ontwaken uit zijn anti-Amerika psychose en zich te realiseren dat het heerlijke onbezorgde leventje dat we hier leiden (met ons schattige humanitaire prutslegertje) alleen mogelijk is omdat we dag in dag uit profiteren van de bescherming van de Amerikaanse militaire paraplu, die als een warme deken over de wereld ligt.
Als het gaat om een dynamisch economisch beleid zit Europa gevangen in een Matrix

van statisch economisch denken.

Als het gaat om buitenlandse politiek zit Europa gevangen in een Matrix van anti-Amerikaans denken, die een realistische visie op internationale zaken onmogelijk maakt.

1   2   3   4   5   6   7   8   9

  • - De grootmachten in wording India
  • - Het einde van de geschiedenis
  • - Het vrije Westen
  • India voelt als een spannend jong bedrijf, terwijl het Westen voelt als een logge onderneming. Uit ‘de eeuw van Azië’ van Mahbubani
  • 3. Het vrije Westen en de Islam
  • - 11 September
  • De wereld is de hel en de mensen zijn de duivels. We hoeven maar te zien hoe de ene mens de andere mens langzaam doodmartelt
  • De mens is het slechtst mogelijke wezen. Als de soort nog slechter was, zou die uitsterven. Schopenhauer

  • Dovnload 0.59 Mb.