Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Inhoudsopgave nieuwsbrief 178 – 15. 06. 2013

Dovnload 0.63 Mb.

Inhoudsopgave nieuwsbrief 178 – 15. 06. 2013



Pagina10/15
Datum12.03.2017
Grootte0.63 Mb.

Dovnload 0.63 Mb.
1   ...   7   8   9   10   11   12   13   14   15




Bloedende Bomen, voorteken v/d aanstaande Apocalyps



Lezen : De Apocalyps van Ezra –  IV. Esdre 5:5 -
(Leuvense bijbel 1548)


“ende vanden houte sal bloet druppen ende den steen sal sijn stemme gheuen, ende die luyden sullen beroert worden”

Nederlandse vertaling :  ”En uit de bomen zal bloed vloeien, en de steen zal zijn stem geven, en de mensen zullen verschrikt worden.”



http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=9Ez7jzTo_RE

http://pineut.wordpress.com/2013/06/12/bloedende-bomen-voorteken-vd-aanstaande-apocalyps/

Toezicht op internet: Echelon — Grootschalig afluisteren en privacy 2



Complete artikel: www.sociosite.org

http://newspaper.li/static/a504834125d5d1dff550ce8231399c28.jpg

In het EU-FBI systeem werken opsporingsdiensten zoals de FBI, politie, douane, immigratie en internationale veiligheid met elkaar samen. In februari 1997 werd bekend dat de Europese Unie al in 1995 een geheime overeenstemming had bereikt over het opzetten van een internationaal telefoontap-netwerk. De regeringsleiders van de EU stemden ermee in om nauw samen te werken met de FBI in Washington. Deze plannen zijn nooit besproken door enige Europese regering, noch door het Comité voor Burgerlijke Vrijheden van het Europese Parlement [Statewatch 25.2.1997]. Net als Echelon valt het EU-FBI systeem buiten elke vorm van democratische of wettelijke controle. Het Europees Parlement verzet zich ertegen dat Amerikaanse spionagediensten toegang verwerven tot particuliere berichten via het internet. Zij wil ook niet instemmen met nieuwe (peperdure) encryptiecontroles zonder dat hierover binnen de EU op brede schaal gediscussieerd wordt. En dan met name over de gevolgen van dergelijke maatregelen voor de burger- en mensenrechten van Europese burgers en de commerciële rechten van ondernemingen om binnen de wet te opereren zonder onaangekondigd toezicht door inlichtingendiensten die samenwerken met multinationale concurrenten.

Daarmee is niet gezegd dat er slechts twee grote systemen zijn die gespecialiseerd zijn op het onderscheppen van communicaties en signalen. Volgens Campbell [2000] zijn er minstens 30 andere landen waarin grote digitale afluisterorganisaties bestaan. De grootste daarvan is de Russische FAPSI, met 54.000 werknemers (FAPSI werd per presidentieel decreet in 1993 opgericht en in maart 2003 opgeheven; haar functies werden verdeeld over de FSB en het Ministerie van Defensie).

Klein eiland — Groot geheim

Dominica is een klein eiland waarin een groot geheim schuilt. Een internationaal gezelschap van economische en politieke elites gebruikt het Caribische eiland voor het aftappen van alle informatie die via elektronische netwerken over de wereld wordt verstuurd. In het geheim werd op Dominica een geothermische krachtcentrale gebouwd (kosten: $25 miljoen), welke gebruikt wordt om een geheime ‘non USA’ Echelonbasis van energie te voorzien. Het is ondergronds gebouwd in de buurt van het Indiaanse reservaat (Carib Territory). Het Echelon project is begonnen als een multinationale joint venture van de regeringen van de USA, UK, Canada, Australië en Nieuw-Zeeland. Het doel ervan is het verzamelen van alle informatie die via computers, satellieten en andere telecommunicatie verloopt.

De journalist Danny Casolaro ontdekte dat het project Echelon geprivatiseerd werd door een combinatie van de ‘Octopus Companies’ (waaronder Lehmann Bro, IBM, AT&T, Loral, Lockheed-Martin, General Motors) en de machtselite van de wereld. Met name zijn bekendmaking van de geheime afluisterlocatie op Dominica kostte hem zijn leven [Notes about Dominica and Murders]. Op 10 augustus 1991 werd hij naakt in de badkuip van van zijn hotelkamer aangetroffen, met diep doorgesneden posten.

Echelon in de polder: Zoutkamp

Ook in Nederland heeft de ‘11e september’ pijnlijk duidelijk gemaakt dat terrorisme een bedreiging vormt voor de nationale veiligheid. De Nederlandse regering gaf haar inlichtingen- en veiligheidsdiensten nieuwe bevoegdheden en middelen om zich te weren tegen het terroristische gevaar. Terreurbestrijding en -preventie staat hoog op de politieke agenda.

In Nederland wordt door de Militaire Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (MIVD) en de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (AIVD) gewerkt aan een groot afluistersysteem. Op het terrein van het ‘satelliet-interceptie-station’ buiten het Groningse dorp Zoutkamp werden door het ministerie van Defensie extra schotelantennes geplaatst voor het opvangen van etherverkeer dat afkomstig is van communicatiesatellieten. Militaire voorlichters verzekerden de bevolking dat die schotels niet gebruikt worden voor het afluisteren van de mobiele telefoongesprekken van de Zoutkampers en dat er ook geen gevaarlijke straling uit die schotels komt. Geen gevaar voor de gezondheid, maar de Zoutkampers blijven bezorgd over het feit dat in hun achtertuin een aantrekkelijk doelwit voor terroristische aanslagen verrees. Dat er nog nooit eerder aanslagen werden gepleegd tegen dit type inlichtingeninstellaties, kon deze vrees niet wegnemen.

Luistervink met ruimteoren

De ruimteoren in Zoutkamp staan gericht op communicatiesatellieten boven het Midden-Oosten, Noord-Afrika, Centraal-Azië en het Caribisch gebied. Het zijn regio’s waar Nederlandse militairen zijn gelegerd (of dat ooit nog worden), waar wapentuig van potentiële tegenstanders wordt getest of illegale wapenhandel tiert. De NSO luister niet alleen communicatiesatellieten af, maar vangt ook internationaal radioverkeer van kortegolfzenders, fax- en internetverkeer op.

De opgevangen informatie wordt geanalyseerd door het Strategisch Verbindings Inlichtingen Centrum (SVIC) op de marinebasis Kattenburg in Amsterdam. Alle opgevangen informatie wordt in bulk in databanken opgeslagen. Met speciale programma’s wordt binnen deze databanken op trefwoord gezocht naar relevante of verdachte communicaties. De lijst met trefwoorden wordt een keer per jaar

door de Minister van Defensie goedgekeurd.

Als er redenen zijn om de communicaties van verdachte personen na te trekken, dan moet de minister of de Haagse rechtbank daar toestemming voor geven. De MIVD moet dus altijd toestemming vragen om verbindingen af te luisteren of speciale agenten in te zetten. Wanneer deze toestemming eenmaal is gegeven, moet deze iedere drie maanden opnieuw worden aangevraagd. Voor het volgen van militair verkeer is echter geen toestemming mogelijk. Militair verkeer mag te allen tijde worden opgeslagen, geanalyseerd en gedecodeerd [Generaal-majoor Bert Dedden, hoofd van de MIVD, in: NRC].

De zes draaibare schotelantennes, met een diameter van elf meter, worden beheerd door de Nationale SIGINT Organisatie (NSO). De taak van deze in september 2003 opgerichte organisatie is om verbindingsinlichtingen (signals intelligence) te verzamelen. In het Actieplan Terrorismebestrijding en Veiligheid besloot de Nederlandse regering tot uitbreiding van de capaciteit satellietinterceptie voor de inlichtingen- en veiligheidsdiensten [bron]. De MIVD luisterde al satellietcommunicatie af. Maar omdat terrorismebestrijding een AIVD taak is, zullen beide diensten samen het afluisteren organiseren. De MIVD geeft technische ondersteuning aan de AIVD bij de (gerichte en ongerichte) interceptie van het satellietverkeer en bij de zoekactiviteiten.

In maart 2003 probeerde Marijke Vos (GroenLinks) door het stellen van kamervragen helderheid te krijgen over de bestuurlijke verantwoordelijkheden van de bewindslieden die betrokken zijn bij de NSO. Een duidelijk antwoord bleef echter uit. Toch staan er vitale belangen op het spel. Voor de Nederlandse militairen is —vooral sinds ‘Srebrenica’, de massamoord op zevenduizend moslimmannen en jongens door Servische soldaten in juli 1995— duidelijk dat zij niet op inlichtingen van hun bondgenoten kunnen vertrouwen. Zij hebben behoefte aan een eigen afluistersysteem dat een groot deel van de wereld bestrijkt, in ieder geval de regio’s waar Nederlandse militaire eenheden zijn gedetacheerd. De uitbreiding van de afluistercapaciteit biedt bovendien de mogelijkheid om een sterkere positie in te nemen in de internationale ruilhandel in inlichtingen. Op deze markt wordt van anderen gewenste informatie gekocht met zelf verworven informatie.

De kerntaak van de AIVD is het identificeren van terroristische netwerken en het voorkomen van aanslagen. Vooral de geweldsdreiging door het islamitisch geïnspireerde terrorisme wordt een steeds groter extern én intern gevaar. Ook sommige in Nederland opgegroeide Moslims zijn gevoelig voor fundamentalistische islamitische ideeën en aspiraties [Benschop 2004/2013]. Om effectief te kunnen interveniëren, probeert de AIVD om relevante signalen op een vroeg tijdstip te onderkennen: tekenen van radicalisering binnen Moslimgemeenschap; organisatie van operationele cellen en opbouw van netwerken; processen van rekrutering; daadwerkelijke voorbereiding van terroristische aanslagen [Akerboom 2003].

Bescherming van onze nationale veiligheid en van de levens van militairen op buitenlandse missies. Het zijn geen geringe belangen die worden opgevoerd om de bouw van nieuwe elektronische luistervinken te rechtvaardigen. Maar dat rechtvaardigt niet dat men onduidelijkheid laat bestaan over de precieze taken van de NSO, over de aard van de uitbreiding van de capaciteit voor satellietinterceptie, of over de regeling van de ministeriële verantwoordelijkheid. In Haagse kringen wordt terecht veel waarde gehecht aan de democratische controle op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten. Zolang echter Kamerleden via de website van de AIVD op de hoogte worden gebracht van het opzetten van een nieuwe afluisterdienst, is het met deze controle door de volksvertegenwoordiging slecht gesteld.

De bewoners van het Noord-Groningse Zoutkamp dienden een protest in tegen de vergunning voor de bouw van drie grote en drie kleine schotelantennes in de periode 2003-2005. Hun bezwaren lopen nogal uiteen, maar zijn daarom niet minder relevant: aanslaggevoeligheid van de schotels, onduidelijkheid over het doel, gebrek aan controle en handhaving, ontsiering van het landschap.

Is wereldwijd afluisteren mogelijk?

Het wereldwijd afluisteren van het internet is in meerdere opzichten een probleem. Ten eerste moet men in staat zijn om de gigantische oceaan van digitale communicaties via telefoon- en satellietverbindingen af te luisteren. Ten tweede moet men in staat zijn om al het dataverkeer dat via lichtflitsen in glasvezelnetten verloopt op te vangen. Ten derde moet men in staat zijn om zwaar versleutelde bestanden (cryptografie en steganografie) te ontsleutelen. Tenslotte moet men ook nog in staat zijn om al deze informaties op relevantie te selecteren en intelligibel te verwerken — en dat alles liefst binnen een redelijke korte termijn.

Zwaar Geschut

De NSA probeert in de pas te lopen met het internet door het bouwen van enorme online opslagsystemen waarin e-mail wordt bewaard en geschift. Het eerste systeem werd in 1996 ontworpen en in 2000 afgeleverd. Het staat bekend als Sombrero VI en bevat een petabyte informatie. Een petabye is een miljoen gigabytes en is ongeveer gelijk aan acht keer de informatie van de Library of Congress. NSA is nu bezig een nieuw systeem te implementeren, Petaplex, dat minstens 20 keer groter is. Het systeem is zo ontworpen dat het zo’n 90 dagen internetdocumenten kan bevatten [Campbell 2001].

Sommige specialisten geloven echter dat het praktisch onmogelijk is om de miljoenen internetcommunicaties die dagelijks over de wereld gaan allemaal te onderscheppen. Bovendien zou het nogal ineffectief zijn om al die berichten willekeurig af te luisteren [Duncan Campbell].

We weten echter ook dat technisch gezien bijna alles afgeluisterd kan worden, mits de bron maar dichtbij genoeg is. “Wie dicht in de buurt van een gebouw staat, of toegang heeft tot de kabels van een gebouw, kan vrijwel alles achterhalen wat er zich tussen de muren afspeelt” [Gerhard Schmidt, Duitse Sociaal Democraat].

Ook het afluisteren van telecommunicatiesatellieten is eenvoudiger geworden. Ten eerste zenden de nieuwste telecomsatellieten met veel grotere vermogens uit, waardoor zij met veel kleinere antennes op aarde ontvangen kunnen worden. Ten tweede zijn de technische ontvanginrichtingen geavanceerder en goedkoper geworden. Het aftappen van satellietcommunicaties is dus aanzienlijk eenvoudiger geworden en is hierdoor tevens binnen het bereik gekomen van kapitaalkrachtige particulieren, het bedrijfsleven, criminele organisaties en terroristische netwerken.

Glasvezelkabels nemen een steeds groter deel van het internationale telecommunicatieverkeer voor hun rekening. Een groot deel van het trans-Atlantische telefoonverkeer wordt afgehandeld door kabels die op de zeebodem liggen. Wie toegang verwerft tot deze kabels kan op grote schaal internationaal telecommunicatieverkeer aftappen. Inlichtingendiensten maken gebruik van onderzeeërs om deze kabels af te tappen.

Het internationale internetverkeer wordt verzonden via telecommunicatiekabels en -satellieten. Deze kabels en satellieten worden al door inlichtingendiensten van diverse landen afgetapt; zij krijgen hiermee automatisch toegang tot het internetverkeer. Inbreken op e-mailverkeer is alleen mogelijk als men toegang verwerft tot de knooppunten in het web. Daar kunnen de datastromen worden bestudeerd op IP-adressen —de gebruikerscode die voor iedere computer uniek is— die aan elke boodschap hangen. Een zeer groot deel van het buitenlandse internetverkeer in Europa loopt via de VS omdat daar de knooppunten door het tijdsverschil minder bezet zijn dan bijvoorbeeld in Europa en Azië. De NSA is daardoor in staat om dit internetverkeer af te luisteren.

Veel van het internetverkeer is voor inlichtingendiensten niet relevant of kan op andere manieren worden behandeld. Dit geldt bijvoorbeeld voor de berichten die vroeger naar Usenet discussiegroepen werden verstuurd en die nu op discussiefora of via Twitter of Instant Messaging worden gepost. Al deze informatie is toegankelijk voor iedereen die dat wil. Net als alle andere internetgebruikers hebben inlichtingen- en veiligheidsdiensten toegang tot deze informatie en wordt deze door hen geanalyseerd.

Dit geldt in nog sterkere mate voor het World Wide Web, waarvan de meeste sites vrij toegankelijk zijn. Net als iedereen kunnen inlichtingendiensten gebruik maken van publieke zoekmachines om het web af te struinen naar verdachte uitlatingen of figuren. Bovendien is er inmiddels een uitgebreid aanbod van programma’s waarmee zeer grote massa’s gegevens verzameld en verwerkt kunnen worden. Zo is er software waarmee men uit die enorme berg van gegevens netwerkpatronen kan destileren. En er zijn steeds betere programma’s voor automatische inhoud- en stijlanalyse. De NSA beschikt al jaren over eigen computer bots die het web afrazen om relevante informatie te verzamelen.

De technische mogelijkheden om op grote schaal internetverkeer af te tappen zeer geavanceerd. Het selecteren en interpreteren van relevante informatie uit zo’n enorme hoeveelheid informatie is veel ingewikkelder. Een gigantische oceaan van afgeluisterde informatie wprdt eerst gezeefd op speciale trefwoorden. De moderne selectiesoftware kan trefwoorden geselecteren in specifieke context waarin zij worden gebruikt. De software analyseert communicatieprofielen en -patronen en identificeert vriendschappen en contactnetwerken. Hoe goed deze software ook is, voor de uiteindelijke interpretatie van de uitgeselecteerde informatie is menselijke intelligentie vereist.

Toezicht op internet: Echelon — Grootschalig afluisteren en privacy 3



Complete artikel: www.sociosite.orghttp://newspaper.li/static/a504834125d5d1dff550ce8231399c28.jpg
COMINT + ELINT = SIGINT

‘Communications Intelligence’ (COMINT) is het intercepteren, selecteren en interpreteren van berichten die via telecommunicatieverbindingen verstuurd worden. Sinds het begin van de jaren negentig van de vorige eeuw zijn er in hoog tempo geavanceerde Comint-systemen ontwikkeld die in staat zijn de snelle digitale communicatie via het internet te verzamelen, te filteren en te analyseren.

Over de ether worden echter ook andere elektronische signalen verstuurd, zoals bijvoorbeeld radarsignalen. Het opvangen en analyseren van deze signalen wordt ‘Electronic Intelligence’ (ELINT) genoemd. De combinatie van COMINT en ELINT wordt ‘Signals Intelligence’ genoemd (SIGINT).

Inlichtingendiensten die gespecialiseerd zijn in het afluisteren en interpreteren van informatie worden SIGINT-agencies genoemd. SIGINT wordt tegenwoordig ook wel gedefinieerd als: COMINT + ELINT + FISINT (‘Foreign Instrumentation Signals Intelligence’).

De grootste Sigint-organisatie ter wereld is het United States Sigint System (USSS) dat bestaat uit de NSA, militaire ondersteuningseenheden die de ‘Central Security Service’ worden genoemd, en delen van CIA en andere organisaties.

Sommige spionagespecialisten betwijfelen het nut van grootschalige afluisterpraktijken: het kost bergen geld, maar levert weinig op — in ieder geval minder dan verkregen kan worden door het kopen van informatie (informanten) of door het penetreren in verdachte organisaties of netwerken (geheime agenten). Personen die met staatsgevaarlijke, terroristische of criminele oogmerken gebruik maken van de communicatiemogelijkheden van het internet, weten dat hun communicaties kunnen worden afgeluisterd. Daarom is het gebruikelijk dat de ‘slechteriken’ hun communicaties proberen te verbergen door gebruik te maken van een van de vele vormen van encryptie of steganografie. De kracht van encryptieprogramma’s is inmiddels zo groot, dat het zelfs voor gespecialiseerde instellingen zeer moeilijk is om de code te kraken (en Nederlandse staatsburgers hebben een onverkort recht om hun communicatie cryptografisch te beschermen). Bovendien ontstaan er steeds meer en betere mogelijkheden om de afzender en ontvanger van internetberichten te anonimiseren. Men is geneigd te concluderen dat grootschalige afluisterpraktijken op dit moment niet erg geschikt zijn daadwerkelijk staatsgevaarlijke, terroristische of criminele individuen of netwerken in kaart te brengen. Wanneer dat het geval is betekent grootschalig afluisteren vooral een bedreiging van de privacyrechten van onschuldige burgers die niet de moeite nemen om hun persoonlijke communicatie sterk te beveiligen, en van de commerciële rechten van ondernemers die zich onvoldoende tegen bedrijfsspionage hebben beveiligd. Encryptie: een misplaatst gevoel van veiligheid

Sinds 1940 kan de NSA de cryptografische systemen die in Europa worden gebruikt kraken. In samenwerking met het Zwitserse bedrijf Crypto AG kon de NSA het gecodeerde diplomatieke en militaire verkeer in meer dan 130 landen lezen. Wie een coderingssysteem van Crypto AG aanschafte, haalde het Paard van Troje in huis. Om de machine te gebruiken moet een lange numerieke sleutel worden ingevoerd die regelmatig wordt gewijzigd. De coderingsmachine is echter zo ontworpen dat de ingevoerde sleutel direct verstuurd wordt naar luistervinken. Om te verhinderen dat andere luistervinken kunnen ontdekken wat er gebeurt, wordt ook deze sleutel in code verstuurd die alleen bij de NSA bekend is [Campbell 2000].

Grootschalig afluisteren en privacy



Grootschalig afluisteren

De meeste internationale en een klein deel van lokale telefoongesprekken worden afgewikkeld via straalverbindingen — en dus via de ether. Alle signalen die via de ether of glasvezelkabels worden verzonden kunnen worden afgeluisterd. Grootschalig afluisteren is in Nederland niet illegaal. Het ongericht aftappen van de ether is volgens de wet geen schending van het telefoongeheim. Wettelijk geldt slechts de beperking dat informatie die op deze manier is verkregen niet wordt ‘gebruikt’. Wanneer door grootschalig afluisteren toevallig een gesprek wordt opgevangen waarin iemand een misdaad opbiecht, dan kan dit niet gebruikt worden in een strafrechtelijke procedure.



Afluisteren langs de achterdeur

Om personen te mogen afluisteren moest de AIVD beschikken over de handtekening van één minister. Toch zijn er sterke vermoedens dat de dienst wegen bewandelt via een technische achterdeur, die het ophalen van deze handtekeningen overbodig maakt [Cees Wiebes, bestuurslid van de spionage-onderzoeksclub NISA: bron: VK]. Hierdoor zou het afluisteren zich aan de democratische controle onttrekken.

De Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (AIVD) —voorheen: Binnenlandse Veiligheidsdienst (BVD)— mag alleen gericht afluisteren. Voorheen moest de BVD vijf handtekeningen van ministers hebben voordat men bepaalde personen mocht afluisteren. Sinds de Wet op de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten is hier slechts de handtekening van één minister voor nodig [WIV en het wetsvoorstel bijzondere opsporings-bevoegdheden van 17 juni 1997]. De Raad van Europa aanvaardde op 17 januari 1995 een resolutie over het bevoegd aftappen van telecommunicatieverkeer. Daarin wordt het bevoegd aftappen van telecommunicatie netten en diensten als een onmisbaar middel gezien voor de Europese politie- en veiligheidsdiensten. In veel Europese landen is de wetgeving inmiddels zodanig aangepast dat telecommunicatiebedrijven verplicht zijn om mee te werken aan aftapopdrachten van het bevoegde gezag.

In 1998 trad in Nederland de nieuwe Telecommunicatiewet in werking. Daarin werdalle aanbieders van “openbare telecommunicatienetwerken en -diensten” de aftapverplichting opgelegd [art. 13]. Al deze aanbieders dienen zich te registreren bij de OPTA (Onafhankelijke Post en Telecommunicatie Autoriteit) welke toezicht houdt op de naleving van de wet- en regelgeving op het gebied van post en elektronische communicatiediensten. De aanbieders moeten al hun netwerken en diensten aftapbaar maken voor de overheid. Omdat de overheid zelf nog niet wist hoe het internet afgetapt moest worden, werd aan providers tot 15 augustus 2000 uitstel verleend. De brancheorganisatie van internetproviders (NLIP) en de overheid probeerden samen in de “Werkgroep Aftappen Internet” (WAI) de specificaties op te stellen voor het aftappen. Dit bleek zo ingewikkeld dat opnieuw uitstel werd verleend tot 15 april 2001. Toen uitlekte dat de aftapregeling niet alleen voor Access Providers zou gelden maar ook voor WebHosters, werd er vanuit de telecombranche heftig gereageerd [NAO]. De overheid wilde iedereen kunnen aftappen, op kosten van de providers. Daarbij kwam dat de overheidsvoorschriften, die pas in februari 2001 werden gepubliceerd op essentiële punten technisch ondeugdelijk waren [Wouters 2001].



Vrijheid van communicatie

Dit zijn maatregelen om afluisterpraktijken op het internet aan democratische banden te leggen zodat zij geen bedreiging vormen voor de essentiële burger- en mensenrechten.

De operaties van inlichtingendiensten op het internet moet binnen de sfeer van de democratische verantwoording en transparantie worden gebracht. Er moet een juridisch bindende «code of practice» worden ontwikkeld waardoor kan worden afgedwongen dat nieuwe afluistertechnologieën zich houden aan de wetgeving over data- en privacybescherming. Voor afluisteren dienen regels en waarborgen te gelden als proportionaliteit, transparantie en controle achteraf. Burgers moeten er van uit kunnen gaan dat communicatie vertrouwelijk is [zie ook de discussie over Echelon].

De Nederlandse overheid moet waarborgen scheppen tegen ongerechtvaardigde inbreuken op het recht van vrijheid van communicatie. Tegelijkertijd dient zij het recht van burgers en bedrijven om zich met cryptografie optimaal te beveiligen tegen inbreuken op hun communicatievrijheid te verdedigen.


1   ...   7   8   9   10   11   12   13   14   15

  • Toezicht op internet: Echelon — Grootschalig afluisteren en privacy 2
  • Toezicht op internet: Echelon — Grootschalig afluisteren en privacy 3
  • Grootschalig afluisteren
  • Afluisteren langs de achterdeur
  • Vrijheid van communicatie

  • Dovnload 0.63 Mb.