Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Inhoudsopgave

Dovnload 172.04 Kb.

Inhoudsopgave



Pagina1/9
Datum12.03.2017
Grootte172.04 Kb.

Dovnload 172.04 Kb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9

Letterkunde
De periode van 1800 tot 1914
Reader met theorie en teksten
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/4/45/neuschwanstein_%e2%80%93_schloss_nach_vorl%c3%a4ufiger_einrichtung_f%c3%bcr_den_publikumsbesuch.jpg

Inhoudsopgave




Wijze van studeren (belangrijk!) 3

De romantiek: theorie 4

De romantiek: teksten 16

Kings of Leon: use somebody. Tekst bij de clip met Ben Saunders 16

Rhijnvis Feith (1753 – 1824), Fragment uit zijn roman Julia 17

Multatuli (pseudoniem voor Eduard Douwes Dekker, 1820 - 1887), het verhaal van Saïdjah en Adinda (samenvatting) 18

Multatuli (pseudoniem voor Eduard Douwes Dekker, 1820 - 1887), Het lied van Saïdjah en Adinda (fragment uit de roman Max Havelaar) 19

William Wordsworth (1770 - 1850), zijn gedicht My heart leaps up 20

A.C.W. Staring (1767 – 1840), zijn gedicht Aan de maan (fragment) 20

Johann Wolfgang von Goethe (1749 – 1832), zijn gedicht Wandrers Nachtlied 20

Tekst van het openingslied van de tv-serie Ivanhoe. 22

Nicolaas Beets (1814-1903), zijn gedicht De moerbeitoppen ruischten 22

Piet Paaltjens (ps eudoniem van François Haverschmidt, 1835 - 1894): Snikken en grimlachjes 23

Hendrik Conscience (1812 – 1883), De leeuw van Vlaanderen (fragment) 24

A.C.W. Staring (1767 – 1840), Het verschijnsel 25

Het realisme: theorie 28

Het realisme: teksten 34

L.N. Tolstoj  (1828 – 1910), Oorlog en Vrede (fragment) 34

Multatuli (ps. voor Eduard Douwes Dekker, 1820 - 1887), Max Havelaar (beginfragment) 35

Maxim Gorki  (1868 – 1936), De moeder (beginfragment) 35

Herman Heijermans  (1864 – 1924), Op hoop van zegen (toneelstuk, fragment) 36

Het fin de siècle: theorie 38

Het fin de siècle: teksten 41

Jacques Perk (1859 - 1881), zijn gedicht Sonnetten 41

Herman Gorter (1864 - 1927), begin van zijn gedicht Mei 41

Lijst van afgebeelde kunstwerken uit de periode 1800 tot 1914 43








Wijze van studeren (belangrijk!)


Deze reader bevat theorie en teksten die horen bij de PowerPoint-presentatie over de letterkunde van 1800 tot 1914.

Van de theorie moet je in ieder geval de vetgedrukte namen en termen beheersen, dat wil zeggen: je moet kunnen uitleggen wat ze betekenen en je moet ze kunnen toepassen. Met toepassen wordt bedoeld, dat je bij een toets bijvoorbeeld een tekst krijgt voorgeschoteld, waarvan wordt gevraagd om er de juiste term bij te noemen, met uitleg.


Als je de vetgedrukte termen goed beheerst, kun je een voldoende voor de toets halen. Als je de daarnaast ook nog de theorie helemaal doorleest (dus ook de stukken waarin geen vetgedrukte termen staan) en begrijpt en kunt toepassen, kun je een hoog cijfer halen.


http://entoen.nu/media/32_a_leerplichtwet.gif

De romantiek: theorie



Dia nr 2
Theorie

Van iedere letterkundige stroming worden vier aspecten besproken:




  1. het mensbeeld in die tijd. Hoe verschilden de mensen van toen van die van nu? Zijn er ook overeenkomsten? Wat merken we nu nog van die periode in onze eigen tijd?

  2. de kenmerken van de stroming

  3. de letterkundige genres die bij de stroming horen

  4. aanverwante stromingen binnen en buiten de letterkunde.


Aantekeningen
Dia nr 4 en 5, teksten uit de reader:

  • Kings of Leon: use somebody. Tekst bij de clip met Ben Saunders (geb. 1983)


Theorie

Wat hebben een Gothic, de Maria van Jessekerk, de wolf en de zeven geitjes in de Efteling, Professor Lupos uit Harry Potter en de gevangene van Azkaban, Russel Crowe met pijl en boog en een boekje uit de Bouquetreeks met elkaar gemeen? Antwoord: ze hebben allemaal iets te maken met de periode die we de Romantiek noemen. De Romantiek is zowel de aanduiding voor een tijdperk als voor een periode uit de kunstgeschiedenis (dit in tegenstelling tot het realisme, waarmee we geen tijdperk aanduiden maar wèl een kunststroming). De kunstperiode ‘romantiek’ begint ietsje vóór de 19e eeuw en is aan het eind van diezelfde 19e eeuw weer over haar hoogtepunt heen. De ideeën die in de Romantiek werden bedacht en in gebouwen, schilderijen, romans en gedichten werden uitgedrukt bestaan echter nog steeds, tot in onze tijd toe. De Romantiek is niet meer weg te denken, dat blijkt duidelijk uit het feit dat iedereen wel weet wat er met ‘romantisch’ wordt bedoeld! We gaan hier wat dieper op de Romantiek als periode uit de kunstgeschiedenis in.


Neem Ben Saunders. ‘Je bent een man of je bent een muis’, zegt hij in de Linda. Ben wil voor iedereen duidelijk maken dat hij anders is dan anderen. Zijn kleding, zijn houding, zijn hele ‘style’ drukt uit: ik jaag mijn eigen dromen na.
Voor ons is dat gewoon, maar dat is heel lange tijd niet het geval geweest, en in veel culturen nog steeds niet (denk bijvoorbeeld maar aan Noord-Korea). Vóór het begin van de romantiek was het individu ook wel belangrijk, maar een kunstenaar stopte zijn individualiteit en eigen ideeën vooral in zijn schepping –zijn kunstwerken. Pas in de romantiek wordt ook het persoonlijk leven van de kunstenaar echt zichtbaar en belangrijk voor het grote publiek. Kunstenaars ontwikkelen, soms heel bewust, een eigen levensstijl, die aansluit bij de kunst die zij maken. Zo kon het ‘romantische type’ ontstaan: eigenwijs, op z’n vrijheid gesteld, moet weinig van regeltjes hebben, en wil beslist geen ‘burger’ zijn. Ben Saunders kunnen we dus met recht een romantisch type noemen.

Aantekeningen
Dia nr 6, teksten uit de reader:

  • Rhijnvis Feith (1753 – 1824), Fragment uit zijn roman Julia


Theorie

Het eerste en belangrijkste van de vier kenmerken van de Romantiek is de nadruk op het gevoel. Afgaan op je gevoel, je eigen natuur, is belangrijker dan het gebruik van je verstand. Dat is natuurlijk een reactie op de ideeën uit de voorafgaande periode, de Verlichting, waarin de ratio centraal stond. De Romantiek is bij uitstek lyrisch: lyrische gedichten, lyrisch proza, lyrische kunst. Met ‘lyrisch’ wordt bedoeld dat er vooral emotie in moet zitten en dat een kunstwerk ook emoties bij de lezer of beschouwer moet opwekken.

Hoewel de Romantiek ook in Engeland en Frankrijk, en in wat mindere mate Nederland heel populair werd, was Duitsland toch wel het land waar deze stroming werd geboren. Daarom zijn een paar termen uit de Romantiek in hun oorspronkelijk Duitse vorm de Nederlandse taal binnengeslopen. Je moet drie belangrijke termen kennen, die je ook in het gewone hedendaagse Nederlands nog goed kunt gebruiken:


  • Weltschmerz (letterlijk: pijn aan de wereld) is een gevoel van ontevredenheid en droefheid over de onvolkomenheid van alles en iedereen hier op aarde: niets of niemand is perfect en dat zal het ook nooit worden. Met de geest kun je allemaal prachtige gedachten uitdenken, maar je zult ze nooit helemaal kunnen realiseren. Het Nederlandse woord dat het dichtst in de buurt van weltschmerz komt is melancholie.

  • Sehnsucht: een soort van ziekmakend verlangen naar een onbereikbaar ideaal of, vaker nog, een onbereikbare persoon –bijvoorbeeld een geliefde van wie je weet dat je nooit met hem of haar samen zult kunnen zijn. Het woord is onvertaalbaar; ons Nederlandse woord verlangen is in vergelijking met sehnsucht veel te zwak.

  • Sturm und Drang: je hebt sturm und drang als je hele sterke en heldere idealen hebt, nog jong bent (adolescent) en vol vuur om je idealen te bereiken. Da’s natuurlijk heel mooi, maar het woord heeft niet alleen een positieve kant. Er zit ook iets in van onvolwassenheid en onervarenheid; iemand met sturm und drang denkt vaak niet na voordat hij iets doet.


Aantekeningen
Dia nr 7, teksten uit de reader:

  • Multatuli (pseudoniem voor Eduard Douwes Dekker, 1820 - 1887), het verhaal van Saïdjah en Adinda (samenvatting)

  • Multatuli (pseudoniem voor Eduard Douwes Dekker, 1820 - 1887), het lied van Saïdjah en Adinda (fragment uit de roman Max Havelaar)


Theorie

Het tweede van de vier kenmerken van de Romantiek is het individualisme. In de voorafgaande periode van de verlichting zocht men vooral naar algemene (universele) waarheden en wetten . Denk bijvoorbeeld aan de wetten van vraag en aanbod, die de prijs van een product bepalen. Dergelijke economische wetten waren altijd en overal geldig volgens Adam Smith, de man die hierover in de Verlichting een belangrijk standaardwerk schreef (The wealth of nations, 1776).

Vanaf ongeveer 1800, het begin van Romantiek, zoekt men als reactie hierop juist weer naar individuele waarden: waarin kan de ene mens zich onderscheiden van de andere? Kunst biedt daarvoor ideale mogelijkheden! In een schilderij, roman, dichtwerk of muziekstuk kon een kunstenaar laten zien dat hij anders was dan de massa. Een belangrijke voorwaarde hiervoor was orginaliteit: je eigen persoonlijke opvattingen als kunstenaar waren belangrijker dan de wensen of de smaak van het grote publiek. Het hielp daarbij als je in het dagelijks leven zelf ook een beetje apart was. Voor dat soort mensen werd zelfs een speciale naam bedacht: bohémiens. Individualisten die niet op wetten en regels letten, maar zich door hun eigen intuïtie en gevoelens laten leiden; rusteloos, onaangepast, niets gevend om geld, macht of status. Ze stonden door hun moed om zich buiten de gevestigde orde op te stellen in hoog aanzien. De Engelse lord Byron (1788 – 1824) was hèt voorbeeld van zo’n bohémien. Hij zocht zelf het avontuur en het gevaar op en stierf jong, in het door hem zo bewonderde Griekenland, waar hij naartoe was gegaan om het volk te helpen bij haar strijd tegen de Turken, die het land destijds overheersten. Lord Byron liet een aantal gedichten na die in Engeland ook nu nog door veel mensen worden gelezen. Hij was (en is) nog zo beroemd, dat we zelfs in het Nederlands de term Byroniaanse held kennen. Deze term wordt nog steeds gebruikt voor personages in boeken of uit het echte leven.
Kenmerk nummer drie van de Romantiek is opstandigheid. Opstandigheid tegen de oude, burgerlijke maatschappij, tegen de oude keizers en koningen die als absolute heersers (denk maar aan Lodewijk de veertiende in Frankrijk) over hun land en volk regeerden. Overal in Europa ontstonden vrijheidsbewegingen die vochten tegen het heersende gezag. In Italië had je bijvoorbeeld Giuseppe Garibaldi, een typisch Byroniaanse held (zie elders in deze reader), die heel Italië in 1870 verenigde tot het ene land dat het nu nog steeds is. Daarvoor moest hij met zijn samengeraapte legertje van ‘de duizend roodhemden’ strijd leveren tegen de Oostenrijkse overheersers en tegen een hele rits plaatselijke baronnen, graven en koningen die tot dan toe allemaal kleine stukjes van de Italiaanse laars in hun greep hielden.

Hèt voorbeeld van de opstand tegen het gezag is natuurlijk de Franse revolutie (1789), die een eind maakte aan het koningschap in Frankrijk; ook Napoleon, die een aantal jaren na de Franse revolutie heel het oude Europa overhoop zou gooien met zijn veroveringen (tot in Egypte en Rusland toe), mocht zich in de belangstelling van veel romantische kunstenaars verheugen. Zo maakte de Duitse componist Ludwig von Beethoven een speciale symphonie die aan de Franse held was gewijd.


Dia nr 8 en 9, teksten uit de reader:

  • William Wordsworth (1770 - 1850), zijn gedicht My heart leaps up

  • A.C.W. Staring (1767 – 1840), zijn gedicht Aan de maan (fragment)

  • Johann Wolfgang von Goethe (1749 – 1832), zijn gedicht Wandrers Nachtlied


Theorie

Het vierde en laatste kenmerk van de Romantiek is, dat men wil ontsnappen aan het hier en nu. Een typische romanticus is altijd rusteloos, op zoek naar nieuwe avonturen en ontmoetingen. Dit wordt ook wel escapisme genoemd. In de romantische kunst zie je een aantal favoriete ‘ontsnappingsroutes’ telkens weer terugkeren, in de letterkunde, de schilderkunst, de muziek en andere kunstvormen:


a) aandacht voor de natuur. In de Renaissance stond de mens centraal. Na de helemaal op God gerichte middeleeuwen ontdekte de mens zichzelf en zijn mogelijkheden. Dat zie je bijvoorbeeld terug in de Renaissancistische schilderkunst, waarin men de gelaatstrekken van een afgebeeld persoon zo realistisch mogelijk probeerde uit te beelden. Dat lukt natuurlijk alleen als de mens letterlijk centraal staat in het schilderij. De natuur is een heuvellandschapje helemaal op de achtergrond en dient eigenlijk voornamelijk om de kijker te laten merken dat de schilder de techniek van het perspectiefschilderen beheerst.

In de romantiek verandert dat totaal. In een romantisch schilderij (om bij de schilderkunst te blijven) is de mens een nietig, klein wezen dat helemaal verdwijnt in een machtig landschap, vaak met woeste bergen en eeuwig zingende bossen. De boodschap is duidelijk: de natuur wekt ontzag, je moet eerbied hebben voor haar ongereptheid en grootsheid.



Aantekeningen


Dia nr 10, teksten uit de reader:

  • Tekst van het openingslied van de tv-serie Ivanhoe. De serie werd in de jaren ’60 van de vorige eeuw op de Nederlandse tv uitgezonden.


Theorie

b) Aandacht voor de (middeleeuwse) historie. Veel romantische kunstenaars keken om te ontsnappen aan het saaie dagelijkse hier en nu naar een in hun ogen veel spannender tijd: de middeleeuwen. De tijd van koene ridders, draken, schone jonkvrouwen in nood, tournooien met kleurige wapenschilden en wapperende vlaggen, kruistochten en heldhafige veldslagen! Dat de middeleeuwen ook een tijd waren van heksenverbrandingen, pest en hongersnood vergat men voor het gemak maar even. De middeleeuwen werden in de meest letterlijke zin van het woord geromantiseerd. Dat kwam vooral door de boeken van één schrijver, de Schot (sir) Walter Scott. Wij kunnen ons in de 21e eeuw helemaal geen voorstelling meer maken van de ongelofelijke populariteit van zijn romans, waarvan Ivanhoe (1819) de bekendste is. Sir Walter Scott zien we later nog terug in deze reader.

Het is beslist niet overdreven om te stellen dat onze huidige kijk op de middeleeuwen, zoals die via tv en films tot ons komt, is bepaald door de Romantiek. Heel veel oude gebouwen bijvoorbeeld, waarvan wij denken dat ze middeleeuws zijn, zijn in feite 19e-eeuwse geromantiseerde restauraties. Denk aan de beroemde dom van Keulen, de kerk van Notre Dame in Parijs en de door massa’s toeristen bezochte vesting Carcassonne in Zuid-Frankrijk: allemaal grotendeels herbouwd in de 19e eeuw.



Aantekeningen

Dia nr 11, teksten uit de reader:

  • Nicolaas Beets (1814-1903), zijn gedicht De moerbeitoppen ruischten


Theorie

c) Belangstelling voor religie. Het ligt voor de hand om godsdienst te noemen als middel om te ontstijgen aan het hier en nu van de harde werkelijkheid. Romantische kunstenaars waren inderdaad vaak religieus, maar niet in de gangbare zin. Men had veel aandacht voor de mystieke, mysterieuze kant van de religie. Dat was natuurlijk een reactie op de nadruk die de Verlichting tot dan toe had gelegd op het koele, zakelijke nadenken. In de Verlichting wilde men als het ware logisch beredeneren dat God bestaat, in de Romantiek hoorde men Hem geheimzinnig ruisen in de door de wind bewogen boomtoppen, donderen in een onweer tussen de bergtoppen, etc.
Dia nr 12, teksten uit de reader:

  • Piet Paaltjens (pseudoniem van François Haverschmidt, 1835 - 1894), twee gedichten uit Snikken en grimlachjes.


Theorie

d) Gebruik van humor. Ontsnappen aan het hier en nu: hoe kun je dat beter doen dan er eens smakelijk om te lachen? In de Romantiek zie je hoe, in tegenstelling tot de kunst uit de Verlichting (die didactisch was en je altijd iets nuttigs wilde bijbrengen), in boeken en muziek (komische opera’s) het menselijk tekort op milde wijze op de hak wordt genomen. De Italiaanse componist Giuseppe Verdi liet bijvoorbeeld de komische figuur Falstaff, oorspronkelijk een personage uit de toneelstukken van William Shakespeare, in een beroemd geworden opera weer tot leven komen. In Nederland kennen we een aantal schrijvers die tot het humoristische genre kunnen worden gerekend, zoals Nicolaas Beets (die schreef onder het pseudoniem Hildebrand), François Haverschmidt (pseudoniem: Piet Paaltjens) en Johannes Kneppelhout (pseudoniem: Klikspaan).
Aantekeningen

Dia nr 13, teksten uit de reader:

  • Hendrik Conscience (1812 – 1883), De leeuw van Vlaanderen (fragment).


Theorie

In de romantische letterkunde werden een aantal genres beoefend, die nauw samenhangen met de eerder genoemde kenmerken van de romantiek. Het soort boeken dat wordt geschreven vloeit als het ware vanzelf voort uit de karaktereigenschappen van de romantische auteur. Gezien de grote belangstelling in de Romantiek voor de middeleeuwen is het bijvoorbeeld niet verwonderlijk dat de historische roman een belangrijk romantisch genre was.


Bekende buitenlandse schrijvers van historische romans
Sir Walter Scott (1771 – 1832), schrijver van de roman Ivanhoe, een boek dat een enorm succes kende. In dit boek speelt onder andere het personage Robin Hood een belangrijke rol. De sympathieke vrijbuiter die steelt van de rijken en geeft aan de armen is tot in onze tijd wereldwijd bekend. In 2010 nog werd Robin Hood verfilmd, met Russel Crowe in de rol van de boogschietende held.

Het boek wordt algemeen gezien als een van de eerste echte historische romans en diende als voorbeeld voor veel andere boeken, zoals het bekende De drie musketiers van de Franse schrijver Alexandre Dumas en De leeuw van Vlaanderen van de Vlaming Hendrik Conscience (zie verderop in deze reader).


Victor Hugo (1802 – 1885), schrijver van De Klokkenluider van de Notre Dame. Het boek speelt zich in een middeleeuwse setting af, in en om de kerk van de Notre Dame van Parijs. Het gaat over de onbeantwoorde liefde van de klokkenluider Quasimodo voor de beeldschone zigeunerin Esmeralda. Het boek werd al snel zó populair dat de gemeente Parijs de kerk (die er destijds zeer verwaarloosd bijlag) liet restaureren. En met succes, want de Notre Dame werd (en is nog steeds!) een van de belangrijkste toeristische attracties van Parijs. In 1996 werd het verhaal door Walt Disney als animatiefilm uitgebracht.
Nederlandstalige schrijvers van historische romans
Jan Frederik Oltmans (1806 – 1854), De Schaapherder

Jacob van Lennep (1802 – 1868), De roos van Dekama



Hendrik Conscience (1812 – 1883), De leeuw van Vlaanderen. Dit boek is vooral in Vlaanderen nog steeds algemeen bekend en gelezen. Het gaat over de strijd van de Vlaamse burgers en boeren tegen de Franse overheersers. In de Guldensporenslag van 1302 (een waar gebeurd historisch feit, dat Conscience als basis voor zijn boek gebruikte) overwon een samengeraapt leger van Vlaamse ‘amateurs’ een trots leger van Franse ‘professionals’ – ridders en edellieden.

Anna Louisa Geertruida Bosboom-Toussaint  (1812 – 1886), Het huis Lauernesse
Aantekeningen
Dia nr 14, teksten uit de reader:

  • A.C.W. Staring (1767 – 1840), Het verschijnsel


Theorie

Een ander typisch romantisch genre is de griezelroman. Griezelromans uit die tijd worden ook vaak Gothic novels genoemd. De meester van het genre was de Amerikaanse schrijver Edgar Allan Poe (1809 – 1849), die korte griezelverhalen schreef die ook nu nog in tientallen talen worden gedrukt en gelezen. We zien in het onderstaande overzichtje van schrijvers nog een aantal andere bekende namen voorkomen.


Bekende buitenlandse schrijvers van griezelromans
Mary Wollstonecraft Shelley (1797 – 1851), Frankenstein. Deze roman over een door de mens (dr. Victor Frankenstein, de hoofdpersoon in het boek) tot leven gewekt monster geldt als hèt voorbeeld van de griezelroman. De verfilming uit 1931, met acteur Boris Karloff als het monster van Frankenstein, is een klassieker.

Bram Stoker (1847 - 1912), Dracula. Onze hedendaagse Twilight-saga zou niet hebben bestaan als de uit Ierland afkomstige Stoker zijn oerbeeld van de vampier niet op papier zou hebben gezet. Net als Frankenstein is Dracula vele malen verfilmd, voor het laatst in 2004 (de film heet Van Helsing, naar het personage uit Stokers boek dat de vampier graaf Dracula verdrijft, o.a. door het gebruik van knoflook –het is maar dat je ’t weet!).


Robert Louis Stevenson (1850 - 1894), The strange case of Dr Jekyll and Mr Hyde. Professor Lupos die in Harry Potter Wolfwortelsdrank moet drinken om zijn neiging onder controle te houden om bij volle maan in een weerwolf te veranderen: spannend, maar niet erg origineel! Robert Louis Stevenson bedacht het al in 1886. Zijn personage doctor Jekyll had een drankje uitgevonden om kwade neigingen in de mens te stimuleren (dan verandert hij in de boosaardige mister Hyde) en te onderdrukken. Ook in het Nederlands spreken we nog steeds van een Dr Jekyll en Mr Hyde als we het over iemand hebben die twee gezichten heeft, een vriendelijke en een gemene kant.
Nederlandstalige schrijvers van griezelromans
Die zijn er eigenlijk niet. Als voorbeeld van een ‘griezelig’ gedicht is Het verschijnsel in de reader opgenomen, van A.C.W. Staring (1767 – 1840). Het gedicht gaat over een boze droom en is leuk om te lezen, vooral vanwege de prachtige ouderwetse schrijfstijl.
Aantekeningen
Dia nr 15
Theorie

Het derde romantisch genre dat je moet kennen is het sprookje. Toen de romantiek in de mode was, ging men naar oude volksliedjes en volksverhalen zoeken, dat was immers interessanter dan de dagelijkse werkelijkheid. Die verhalen en liedjes werden gebundeld tot sprookjesboeken. De namen van de sprookjesschrijvers zijn nog steeds bij iedereen bekend.


Bekende buitenlandse schrijvers van sprookjes
De gebroeders Grimm, Kinder- und Hausmärchen. Hans en Grietje, De wolf en de zeven geitjes, Roodkapje, Sneeuwwitje: de Efteling staat vol met de door deze Duitse broers gebundelde sprookjes. De Grimms schreven volksverhalen op die tot dan toe alleen mondeling waren overgeleverd, van generatie naar generatie. Sommige verhalen bestonden wel al in geschreven vorm: Roodkapje bijvoorbeeld, werd al ver voor de tijd van de gebroeders Grimm opgetekend door de Fransman Charles Perrault (1628 –1703)

Hans Christian Andersen (1805 – 1875), Sprookjes. Schrijver van De kleine zeemeermin, De rode schoentjes, Het meisje met de zwavelstokjes en andere klassiekers.



Nederlandstalige schrijvers van sprookjes

Net als bij griezelromans kennen we geen beroemde Nederlandse sprookjesschrijvers uit de Romantiek. Men las gewoon de vertalingen van de bovengenoemde buitenlandse schrijvers.


Aantekeningen
Dia nr 16
Theorie

Als laatste romantisch genre noemen we de toekomstroman. De term science fiction mag je eigenlijk nog niet gebruiken, die hoort thuis in de 20e eeuw. Soms keken romantisch aangelegde schrijvers niet naar het verleden om te kunnen ontsnappen aan het hier en nu, maar juist naar de toekomst. Dat had natuurlijk te maken met de mogelijkheden van de techniek die tijdens de industriële revolutie werden ontdekt. Eigenlijk wilden echte romantici hier niets mee te maken hebben, maar sommigen konden wel goed fantaseren over mogelijke toepassingen van de techniek.


Bekende buitenlandse schrijvers van toekomstromans
  1   2   3   4   5   6   7   8   9

  • Inhoudsopgave
  • Wijze van studeren ( belangrijk! )
  • De romantiek: theorie

  • Dovnload 172.04 Kb.