Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Inspirerende teksten

Dovnload 13.64 Kb.

Inspirerende teksten



Datum05.12.2018
Grootte13.64 Kb.

Dovnload 13.64 Kb.

Inspirerende teksten


Als we nu eens ons leven zouden


vergelijken met een appel:
een appel met schil, vlees en klokhuis.
Dan zijn we de meeste tijd
bezig aan de schil,
de buitenkant.
Af en toe boren we wat dieper,
en dan zitten we bij het vlees:
de grote waarden
die ons werk en leven kracht en smaak geven.
Maar het klokhuis
wordt meestal weggegooid.
Men weet daar geen weg mee.

Nochtans is het precies


vanuit dit klokhuis
dat een appel zijn levenskracht put.
Voor ons leven
is het net dezelfde vraag:
wat is ons klokhuis?
Wat is de kern,
de ziel van ons leven?
Vanwaar halen wij
onze diepste kracht en inspiratie?
Carlos Desoete, Naam die zin is van ons leven

Morgen zal anders zijn


dan vandaag.
Morgen zal
een lied
gezongen worden
van diepe verbondenheid:
hechte gemeenschap
van mens tot mens,
van mens tot God.
Morgen zal de koude onverschilligheid
van elk-voor-zich
verleden tijd geworden zijn.
Morgen zullen muren gesloopt
en bruggen gebouwd,
en eenzaamheid zal niet meer zijn.

Morgen spannen wij


uit onszelf
draden van solidariteit
naar anderen toe,
en weven een netwerk van liefde.

Morgen is de rank gezuiverd


en de wijnstok staat in volle bloei.
Dienaars worden vrienden genoemd.
Vreemden worden broer en zus.
Morgen zal God
Vader zijn.
Carlos Desoete, Naam die zin is van ons leven

Gewoon
Heer,
ik bid U, laat mij U tegenkomen
in de gewone alledaagse menselijke dingen
in een handdruk en een glimlach
in een liefkozing of een traan
in de kleine dingen om mij heen

En op elk ogenblik van de dag.


Toon Hermans, Gebedenboekje

We moeten geduldig de graankorrels zaaien,


de aarde waarin zij gezaaid zijn,
koppig water blijven geven
en de planten hun tijd gunnen.

We kunnen een plant niet voor de gek houden.


Maar we kunnen haar wel water geven.
Geduldig elke dag.
Met begrip, met nederigheid natuurlijk,
maar ook met liefde.
Vaclav Havel, geciteerd in ‘Om de vriendschap ondereen’

Vrienden zijn als bomen:


ze wachten tot je nog eens langs komt,
en ze zijn onverstoorbaar als je wegblijft;
ook na maanden afwezigheid,
kan je de draad weer opnemen,
omdat ondertussen niets werd afgebroken.
Vrienden zijn als bomen,
op een goede afstand van elkaar geplant
zo moeten ze elkaar niets betwisten,
ze kennen ook geen afgunst
maar nodidgen wel elkaar uit, hoger te groeien.
Vrienden zijn als bomen
en bomen buigen niet maar wuiven…
E. Laridon

Let op je woorden


Aarzel nooit te luisteren.
Wacht met spreken
en vooral met kwaad worden.
Let op je woorden.
De tong is maar klein,
een klein vlammetje
dat een groot bos
kan in brand steken.
Je moet het kunnen stil maken
in je hart
om te luisteren.
Als je hart vol zit
met overdonderde geluiden
hoor je niets.
Als je hart vol zit
met haastige of opgekropte gevoelens,
spreek je zelden
goede woorden.
Uit: Tien wegen naar leiderschap, in ‘Om de vriendschap ondereen’

De vissen van een rivier zeiden tot elkaar:


“Men beweert dat ons leven
uit het water komt, maar nooit hebben wij
water gezien, wij weten niet wat het is.”
De verstandigsten overlegden:
“Wij hebben gehoord dat er in de zee
een verstandige en geleerde vis leeft,
die alle dingen kent.
Laten we naar hem toe gaan en hem vragen
ons het water te tonen.”
Zo maakten enkelen van hen zich op
om de grote wijze vis te zoeken.
En… ze vonden hem
en legden hem hun vraag voor.
Toen hij geluisterd had, sprak hij:
“Jullie domme vissen!
In het water leven jullie
en beweeg je je en heb je je leven;
uit het water ben je gekomen,
naar het water keer je weer terug.
Jullie leven in het water,
maar je weet het niet!”
Zo leeft gij in God,
God is in alle dingen,
en alle dingen zijn in God.
Esseens verhaal, in ‘Even luisteren’


Dovnload 13.64 Kb.