Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Japanse duizendknoopgroep Beschrijving

Dovnload 30.04 Kb.

Japanse duizendknoopgroep Beschrijving



Datum05.12.2018
Grootte30.04 Kb.

Dovnload 30.04 Kb.

Japanse duizendknoopgroep


    

Beschrijving: Half verhoutende vaste plant met lange en sterk vertakte ondergrondse wortelstokken. De individuele stengels zijn grondstandig en ontwikkelen zich elke lente opnieuw tot dichte bestanden. De stengels zijn stevig, vaak roodachtig gevlekt en buigen aan de top door. De grote gesteelde bladeren zijn spits aan de top en recht (F. japonica) tot hartvormig (F. sachalinensis) aan de basis. In de zomer draagt de plant kleine groenwitte bloemetjes die in dichte pluimvormige bloeiwijzen staan. 
De duizendknoopgroep omvat twee verwante soorten en hun kruising. Japanse duizendknoop en Sachalinse duizendknoop verspreiden zich enkel vegetatief via stengel- en bladfragmenten. Fragmenten met knopen kunnen nieuwe planten vormen. Japanse en Sachalinse duizendknoop kunnen een kruising vormen, de Boheemse duizendknoop, die zeer invasief is en ook zaad zet.

Habitat: Hoofdzakelijk in verstoorde en urbane milieus. Lokaal vaak massaal in bermen, spoorwegbermen en langs waterlopen. Japanse duizendknoop groeit regelmatig ook in houtkanten, bossen en andere meer natuurlijke habitats.

Beheer: Bij de bestrijding van Japanse duizendknoop is een zorgvuldige afweging nodig van de haalbaarheid en de wenselijkheid van bestrijding. Beschikbare middelen kunnen best prioritair ingezet worden op het bestrijden van nieuwe infectiehaarden en het voorkomen dat nieuwe populaties kunnen ontstaan door een correct onderhoudsbeheer van bestaande populaties met een correcte afvalverwerking. 
Nieuwe infectiehaarden kunnen soms nog worden bestreden door deze uit te graven of te behandelen met een gecombineerde techniek (uitgraven, injecteren met glyfosaat + afdekken). Voldoende nazorg en herhaling van de bestrijding zijn steeds noodzakelijk. Bestrijding van grote haarden blijkt in de praktijk vaak niet meer haalbaar en eenmalige ingrepen zijn zinloos. In de praktijk blijkt bestrijding van een gevestigde populatie vaak niet meer haalbaar en dient men te voorkomen dat deze zich verder kunnen verspreiden (opheffen regulier maaibeheer). Indien de locatie het toelaat kan men de ecologische impact verminderen door middel van begrazing en maaien. In deze gevallen zal de infectiehaard niet verdwijnen en dient het beheer consequent te worden volgehouden. In alle gevallen dient men voldoende preventieve maatregelen te nemen om te voorkomen dat de planten zich verder kunnen verspreiden. Grondverzet, dat vaak aan de basis ligt van nieuwe groeiplaatsen, vormt een extra aandachtspunt bij preventie voor deze soort.


Beheer

  • Uitgebreid: Bestrijding van duizendknopen is zeer moeilijk en meestal ook zeer duur. Bij de aanpak van Japanse duizendknoop is bijgevolg een zorgvuldige afweging noodzakelijk van de haalbaarheid van het beheer in het kader van de beschikbare (financiële) middelen, de impact van de soort in de (boven)lokale context en de mogelijkheden voor een gezamenlijke aanpak door de beheerders van aanpalende percelen. In de praktijk blijkt bestrijding van een gevestigde populatie vaak niet meer haalbaar en dient men de beschikbare middelen prioritair in te zetten op het bestrijden van nieuwe infectiehaarden en het voorkomen dat nieuwe populaties kunnen ontstaan door een correct onderhoudsbeheer van de bestaande populaties met een correcte afvalverwerking. Wordt een populatie Japanse duizendknoop aangetroffen ga dan na wat het reguliere beheer is op de locatie. Indien hier normaal gezien gemaaid wordt (bv. in bermen) kan het nodig zijn om op de specifieke locaties in eerste instantie het reguliere beheer op te heffen (de soorten worden immers gemakkelijk via de klepelmaaier verspreid).

    • Bestrijding van nieuwe infectiehaarden Japanse duizendknoop


    Tal van beheerders hebben reeds vele vergeefse pogingen gedaan met veel verschillende technieken om Japanse duizendknoop duurzaam te verwijderen. In de praktijk is de kans op succes eerder gering gebleken, zeker bij eenmalige ingrepen. Bij nieuwe, kleine infectiehaarden is de kans op slagen het grootst. Er werden reeds verschillende technieken uitgetest op duizendknoop, de volgende bieden het meeste kans op slagen:
    - Uitgraven: Uitgraven vormt momenteel de meest effectieve methode. Vermits het wortelgestel zeer diep in de bodem dringt is afgraven tot 3m (soms tot 5m) diepte nodig, wat de methode bijzonder duur maakt en onbruikbaar op vele locaties zoals in bermen en oevers. Daarnaast vormt ook de verwerking van de afgegraven grond een probleem omdat elk fragment zich gemakkelijk kan ontwikkelen tot een nieuwe plant. Nabehandeling van besmette grond is noodzakelijk om verspreiding te voorkomen. Hiertoe kan hittebehandeling via stoom toegepast worden (15-20 €/m³). Tenslotte vormt afgraven een zeer ingrijpende beheermethode die zeer schadelijke gevolgen heeft voor de bodemstructuur. In de praktijk wordt afgraven enkel toegepast in landen, zoals het Verenigd Koninkrijk, waar er wettelijke verplichtingen zijn met betrekking tot het bestrijden van Japanse duizendknoop op bijvoorbeeld bouwpercelen. In Vlaanderen is dit (voorlopig) niet het geval. Voor kleine, geïsoleerde populaties (bijvoorbeeld enkele scheuten) is afgraven meestal wel nog haalbaar. Dit gebeurt dan best handmatig zodat alle wortelstokken kunnen gevolgd worden in de bodem en volledig worden verwijderd. Houd er rekening mee dat de ondergrondse biomassa van Fallopia spp. aanzienlijk kan zijn en het bovengrondse gedeelte van de plant meestal slechts 30% van de biomassa vertegenwoordigt. Kleine, geïsoleerde populaties kunnen verwijderd worden door afgraving en het crushen van de afgegraven bodem (rhizoom-crushing, kosten ongeveer 20-120 €/m³). De bodem kan dan lokaal hergebruikt worden indien deze wordt afgedekt met een PE folie. Nazorg blijft ook hier noodzakelijk. 
    - Combinatie afsnijden, stengelinjectie & afdekken: Zowel intensief maaien, chemische bestrijding en afdekken alleen zijn vaak toegepaste methoden die zorgen voor een afname van het aantal scheuten. Na het stoppen van de behandeling bleken de meeste populaties zich echter weer binnen de twee jaar te herstellen. Door deze technieken te combineren over een periode van meerdere jaren is de kans op slagen groter. De scheuten worden daarvoor tijdens het groeiseizoen (wanneer de stengels een hoogte van ongeveer 50cm - 1m bereiken) afgesneden tot op 10-20 cm en geïnjecteerd met 3 ml onverdunde glyfosaat . Vervolgens wordt de locatie afgedekt met een zware, dichte, donkere folie (vb. Plantex® 240 g/m²) die bedekt wordt met 30cm grond en gedurende minstens 3-5 jaar ter plaatse blijft en ingezaaid kan worden. De folie moet ook een voldoende grote zone buiten de infectiehaard bedekken en stevig verankerd worden. Een goede opvolging is steeds noodzakelijk, indien er scheuten doorheen de folie groeien dient de behandeling afsnijden + injecteren onmiddellijk te worden herhaald. Een volgehouden toepassing van een combinatie van deze methodes gedurende meerdere jaren zorgt voor een geleidelijke uitputting van de populatie zodat deze minder sterk terugkomt en in sommige gevallen zelfs uitblijft. Meestal betekent dit dat de plant in dormantie is gegaan. Verstoring van de bodem kan ervoor zorgen dat dit dormante stadium wordt gereactiveerd en dat de plant weer massaal terugkomt. Positieve resultaten werden ook behaald door de afgedekte folie te herbeplanten met houtige gewassen of door het gebruik van kokosmatten als afdekmateriaal met beplanting van els. 

    Een strikte opvolging en volhouden van de bestrijding zijn noodzakelijk. De kans op slagen en de haalbaarheid om bovenstaande technieken toe te passen zijn sterk afhankelijk van de locatie.

    • Beheersing van grotere infectiehaarden
    Is de kans op slagen van bestrijding zeer gering of niet haalbaar op een bepaalde locatie dan kan men beslissen de bestaande populatie te gedogen maar te voorkomen dat deze zich verder kan verspreiden. Op sommige locaties vormt een nulbeheer de beste oplossing, hoe vaker verstoord wordt hoe meer de planten immers gestimuleerd zullen worden om ondergrondse uitlopers te produceren. Indien de planten met rust worden gelaten, breiden deze maar zeer geleidelijk uit en is de verspreiding via stengelfragmenten zeer gering. Is er omwille van civieltechnische redenen toch een onderhoud nodig, dan kunnen de stengels best handmatig worden verwijderd zonder fragmentatie. Deze aanpak geeft het minste kans op verdere verspreiding via fragmenten. Dit kan één of meerdere malen per jaar gebeuren, bij voorkeur in de late herfst wanneer de groeikracht van de stengels sterk verminderd is aangezien een felle reactie op de snoei dan zal uitblijven. Gebruik bij voorkeur gereedschap dat fragmentatie voorkomt zoals een snoeischaar, bosmaaier of zeis. Wil men dit toepassen in bermen dan dient voor de specifieke locaties een afwijking te worden aangevraagd ten opzichte van het bermdecreet.

    • Beperken van de ecologische impact


    Afhankelijk van de locatie en doelen zal het mogelijk zijn om de groei van Japanse duizendknoop onder controle te houden zodat de schadelijke impact tot een minimum wordt beperkt. 
    - Begrazing: Scheuten van Japanse duizendknoop zijn eetbaar en begrazing geeft volgens diverse studies goede resultaten. Vooral runderen eten zeer graag Japanse duizendknoop, maar ook geiten worden ingezet. Vroeg in de lente is het één van de eerste soorten die schiet en vers groen biedt aan de dieren, maar de scheuten worden het gehele jaar door begraasd. De planten blijven in minivorm (< 10 cm) aanwezig, soms met veel scheuten. Sachalinse duizendknoop zou onder graasdruk na 10 jaar zelfs volledig verdwijnen. Op de plaatsen waar vroeger monovegetaties van Japanse duizendknoop voorkwamen staan na 10 jaar soortenrijke ruderale vegetaties met voornamelijk inheemse soorten.
    - Maaibeheer (mulchen): Door minstens 4-5 x per jaar (tussen april en eind oktober) te maaien vanaf een planthoogte van 40 cm kan men ervoor zorgen dat scheuten kleiner blijven zodat grassen meer kans krijgen. Daarbij dient de eerste jaren een intensiteit van 6-8 maaibeurten per jaar nagestreefd, in de daaropvolgende jaren 2-4 maaibeurten per jaar. Minder dan 4 keer maaien per jaar is zinloos. De belangrijkste periode om te maaien is april-juni en mulchen is effectiever dan maaien. De resulterende vegetatie blijft hierdoor echter wel relatief soortenarm. Bij het maaien dient men eveneens te letten op de mogelijke verspreiding van stukjes stengel met een knoop. Maaien gebeurt zo dicht mogelijk bij het grondoppervlak. Bij elke vorm van maaibeheer blijft een risico op verdere verspreiding bestaan. Het best wordt gebruik gemaakt van een maai-zuigcombinatie. Dit maaibeheer dient echter steeds te gebeuren los van de reguliere maaibeurten. Een zeer grote aandacht dient te worden besteed aan het kuisen van de gebruikte apparatuur en de afvalverwerking. Het maaisel kan bij gecontroleerde compostering worden verwerkt (12 €/m³): door de langdurige hoge temperatuur die wordt bereikt, worden zowel stengels als zaden gedood. Ook vergisting vormt een mogelijkheid.

    Chemische behandeling: Pas enkel stengelinjectie toe. Bladbesproeiing is niet effectief, zorgt ook voor schade aan de omliggende vegetatie en verhoogt milieu- en gezondheidsrisico's. Voor chemische bestrijding laat men de planten best uitgroeien tot de maand mei. Daarna dient men twee voorbereidende maaibeurten te voorzien. De optimale planthoogte voor chemische behandeling is 40-60cm. Chemische behandeling bestaat uit stengelinjectie (in stengels met een diameter van minstens 1,5 cm) met een glyphosaat oplossing (5 mL oplossing van ongeveer 14 tot 18 g/L) (periode 15 augustus- 15 september), bij voorkeur geïnjecteerd onder de tweede knoop met de naald naar beneden gericht. De behandeling dient 2-3 jaar volgehouden te worden, het aantal behandelde stengels is functie van de dichtheid aan scheuten en de chemische behandeling dient gevolgd door een mechanisme (vb. winterse maaibeurt). Bemerk dat het gebruik van glyfosaat aan beperkingen onderhevig is. Zie hiervoor de pagina's rond pesticidengebruik.






Bron: http://www.ecopedia.be/3082/planten/Japanse_%26_Sachalinse_duizendknoop_%2B_kruising

  • Beschrijving

  • Dovnload 30.04 Kb.