Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Kees en de kaas op zijn brood

Dovnload 5.55 Kb.

Kees en de kaas op zijn brood



Datum01.08.2017
Grootte5.55 Kb.

Dovnload 5.55 Kb.

Kees en de kaas op zijn brood
Margriet schiet in de lach als hij aankomt met een rolletje zegels. "Warhoofd", zegt ze, "je kunt jou ook niet om een boodschap sturen." Geïrriteerd schiet Kees uit de slof. "Het was druk in de winkel en ik had er mijn hoofd even niet bij", zegt hij. En verder denkt hij: "wat zeur je nou, ik heb toch boodschappen gedaan. Een hele week hard werken en dan ook nog boodschappen doen op zaterdag. In plaats van dat je blij bent dat ik je help, ga je zaniken. "De lichtheid in zijn hoofd wordt alleen maar erger en vertwijfeld zoekt hij steun bij aanrecht. "Pas op je kleren" roept Margriet, "de aanrecht zit nog onder de Jif." Meteen heeft ze spijt van haar wat kribbige gedrag. Ze begrijpt niet waarom Kees zich zo druk maakt. De dokter zegt dat er niets aan de hand is. "Spanningen" zegt die. "Wat spanningen", denkt ze, "Alles gaat toch goed tussen ons! Waar heeft die man het over. Kees moet niet zo zeuren en de moed maar eens bij elkaar rapen als hij het op zijn heupen krijgt. Boos roept ze tegen haar oudste dochter Joke dat ze nou eindelijk eens haar kamer op moet ruimen, want het is een heidense bende daar. "Je doet nooit wat ik je vraag en het is zo gemakkelijk om even je kleren op te ruimen en je bed op te maken!" "Ga je ook nog even naar de visboer", zegt ze tegen Kees terwijl de boosheid over het gedrag van haar dochter en de irritatie over zijn kinderachtigheid nog in haar stem doorklinkt. Kees slikt, pruttelt wat en ziet er bergen tegen op om weer onder de mensen te gaan. "Misschien wil Joke het wel doen", oppert hij. "Jij probeert overal onderuit te komen" reageert Margriet bijtend. "Joke doet haar kamer en jij houdt op met zeuren over je hart en de dokter en de zegeltjes." "En zo gaat het nou altijd" verzucht Kees in zichzelf, maar zet een vriendelijk gezicht en pakt de spullen om naar de visboer te gaan. "Dat vriendelijke gezicht van mij daar krijg ik trouwens ook een punthoofd van", moppert hij in zichzelf. Ik krijg er pijn van in mijn kaken en ik kan die vriendelijkheid niet uit mijn gezicht krijgen al stormt het in mij." De collega's van Kees zijn erg op hem gesteld. Hij is altijd goedlachs, is nergens te beroerd voor en wil nog wel eens dingen voor hen doen die anderen niet zo gauw doen. Bij voorbeeld een dienst van hun overnemen. De baas heeft Kees al eens een compliment gegeven over zijn inzet en op dat moment zat de glimlach van Kees hem als beton op het gezicht gegoten. Geen barst in te krijgen in dat gezicht. "Goeiemiddag van der Zeelen" roept hij met stijve kaken tegen de visboer waar hij inmiddels is aangekomen, "graag wat lekkere vis om te bakken." "Je hebt twee bakvissen thuis", grapt de visboer, "heb je daar niet genoeg aan. Je mag ze trouwens wel eens onder handen nemen, die brutaaltjes, want ze deinzen nergens voor terug." Kees reageert niet. Tenminste, hij blijft onverbiddelijk vriendelijk kijken en laat het over zich komen. "Ach", zegt hij, "dat zal wel meevallen. Tegenwoordig is de jeugd wat vrijer." De visboer voelt dat hij alles tegen Kees kan zeggen en voegt aan zijn opgewekte bemoeienis met de opvoeding van Kees' dochters nog de opmerking toe: "Je mag ze wel eens beter aanpakken want anders worden het viswijven." De visboer schiet om zijn eigen grap in de lach. Het is een doorgaans vrolijke man en hij heeft zijn woordje wel klaar. Kees voelt een diepe woede in zich opstijgen, maar de vriendelijke glimlach op zijn gezicht verstart nog meer, het gevoel verdwijnt uit zijn lichaam en hij voelt een lichte duizeligheid in zijn hoofd. "Ik moet maken dat ik hier wegkom" denkt hij. Pakt zijn bestelling en verdwijnt met de groet "Nou, ik zal ze aanpakken hoor" en kan meteen zijn tong wel afbijten. "Waarom zegt hij dat nou?" Het verraad aan zijn dochters floept er ook zo maar uit en "ik ben nog wel zo gek op die meiden", denkt hij.



Dovnload 5.55 Kb.