Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Leesdosier

Dovnload 48.17 Kb.

Leesdosier



Datum01.06.2017
Grootte48.17 Kb.

Dovnload 48.17 Kb.

Leesdosier




http://flavorwire.files.wordpress.com/2011/06/georgeorwellxobeygiantprintset-1984coverbyshepardfairey.jpeg

1984 - Orwell




https://dboyle93.files.wordpress.com/2014/05/the_road_oprahs_book_club-large.jpg

The Road - Cormac McCarthy



http://i43.tower.com/images/mm108566867/push-sapphire-paperback-cover-art.jpg

Push - Sapphire



https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/0/01/goaskalicsedfs.jpg

Go Ask Alice




Tom Busink
L5AA
Mevr. DXH
24-05-2016
1984 - George Orwell
Winston Smith is a low-ranking member of the ruling Party in London, in the nation of Oceania. Everywhere Winston goes, even his own home, the Party watches him through telescreens; everywhere he looks he sees the face of the Party’s seemingly omniscient leader, a figure known only as Big Brother. The Party controls everything in Oceania, even the people’s history and language. Currently, the Party is forcing the implementation of an invented language called Newspeak, which attempts to prevent political rebellion by eliminating all words related to it. Even thinking rebellious thoughts is illegal. Such thoughtcrime is, in fact, the worst of all crimes.

As the novel opens, Winston feels frustrated by the oppression and rigid control of the Party, which prohibits free thought, sex, and any expression of individuality. Winston dislikes the party and has illegally purchased a diary in which to write his criminal thoughts. He has also become fixated on a powerful Party member named O’Brien, whom Winston believes is a secret member of the Brotherhood—the mysterious, legendary group that works to overthrow the Party.



One day, Winston receives a note from the dark-haired girl that reads “I love you.” She tells him her name, Julia, and they begin a covert affair, always on the lookout for signs of Party monitoring. Eventually they rent a room above the secondhand store in the prole district where Winston bought the diary. This relationship lasts for some time. Winston is sure that they will be caught and punished sooner or later (the fatalistic Winston knows that he has been doomed since he wrote his first diary entry), while Julia is more pragmatic and optimistic. As Winston’s affair with Julia progresses, his hatred for the Party grows more and more intense. At last, he receives the message that he has been waiting for: O’Brien wants to see him.
Review

Twee maal twee is vijf, als de Staat dat zegt. Het individu gaat ten onder in '1984'.



Niemand ontkomt aan Big Brother in de roman '1984' over een totalitaire staat. Het boek van George Orwell, het derde deel van de serie 'Romans uit een bewogen eeuw', is verrassend actueel. Een waarschuwing tegen te veel camera's en databanken.
Maar de benauwende kracht van '1984' ligt niet in het feit dat het de werkelijkheid van het sovjetregime of de voormalige Argentijnse junta zo angstwekkend realistisch in beeld brengt, maar dat het trekjes openbaart die wezenlijk zijn voor staat. Orwell staat op de bres voor het individu en waarschuwt ons tegen te grote staatsinvloed, te veel databanken waarin onze gegevens zitten, te veel camera's op straat, te veel controle, kortom tegen een tirannieke samenleving waar ook westerse democratieën tegenwoordig voor uit moeten kijken.

In '1984' wordt de capitulatie beschreven van een goedbedoelend individu voor de alles verpletterende macht van een bewind dat zegt de meerderheid van het volk te vertegenwoordigen. En gek, de val van het communisme heeft er in het geheel niet toe bijgedragen dat '1984' nu gedateerd overkomt, integendeel het lijkt intussen actueler dan ooit.



Bron: http://www.sparknotes.com/lit/1984/summary.html

Commentaar
Het boek is zeker een waarschuwing tegen grote machten van overheden en bedrijven. Ondanks dat het boek fictie is kan het zeker een waar gebeurd verhaal zijn of worden. Het komt ook niet gedateerd over, doordat er een goed verhaal in zit waardoor niet alleen de feiten naar boven komen, maar het ook een verhaal is die je wil blijven lezen. Ook is het voor te stellen hoe het leven er in een totalitaire staat tegenwoordig uitziet.
Citaten
"Who controls the past, controlls the future; who controls the present, controls the past"
De Party was de gehele literatuur en geschiedenis aan het aanpassen om alles onder controle te krijgen, en een zo positief mogelijk beeld van Big Brother te maken. Zolang mensen niet wisten wat er voor het regime was, konden ze ook geen ideeën krijgen van hoe het er eventueel anders uit zou kunnen zien.
"The Revolution will be complete when the language is perfect"
Zelfs de taal werd zelf gemaakt en aangepast. Oldspeak werd vervangen door Newspeak, waarin bepaalde woorden werden veranderd of zelf verwijderd. Zo werden woorden vager gemaakt; vaporize werd gebruikt als mensen uit het niets verdwenen. Het woord zelf zegt bijvoorbeeld niet of die persoon vermoord is, ontvoerd of zelfmoord heeft gepleegd.
"Until they become conscious they will never rebel, and until after they rebelled they cannot become conscious"
Vooral de normale burgers moesten het normale werk doen. De Party hield zich niet veel bezig met deze personen. Deze bevolkingsgroep had weinig informatie over hoe het er aan toe ging in het regime, waardoor ze ook niet in opstand konden komen tegen de Party.
"No emotion was pure, because everything was mixed up with fear and hatred"
Alles werd onderdrukt en beïnvloed door het regime. Daardoor werden zelf gedachtes aangepast, waardoor mensen zelfs gestuurd werden in het denken. Alles wat je deed of dacht kon worden vertaald als een aanval op Big Brother, waardoor je overal erg moest oppassen met wat je deed en dacht.

Thema's
Totalitaire staat: het hele boek draait om hoe het leven in een dictatuur eruit ziet. Zo is er te zien hoe elke persoon in de gaten wordt gehouden, en hoe er bepaalde 'rituelen' worden uitgevoerd, die erg belangrijk zijn om Big Brother te volgen.
Taal: de taal spreekt een belangrijke rol in het boek, aangezien er een nieuwe taal wordt gebruikt en gemaakt, om hiermee het tegengaan van de ideeën van Big Brother te vermijden.
Liefde: ook in 1984 is er een liefdes verhouding tussen Winston en Julia, die samen tegen de Party zijn, en uit willen zoeken het regime in elkaar zit.

The Road - Cormac McCarthy


The Road opens after some unknown apocalyptic event has struck. The first few pages of the novel situate us in the landscape: ash, isolation, and a long road to travel. You could say the novel alternates between two settings: the road and excursions away from the road into houses or other possible food mother lodes. Although The Boy and The Man suffer from exposure to cold and from a lack of food, they don't encounter too much danger early on.

That changes about a quarter of the way into the book. A group of "bad guys" (basically, people out on the road who steal and rape and eat other people) wakes up The Man one morning. The Man tries to get The Boy and himself out of view but they run into one of these "bad guys" who has wandered off from the main group. The "bad guy" tries to take The Boy hostage (or kill him) but The Man, in a sequence straight out of an action movie, shoots the "bad guy" in the forehead. They escape unharmed, but a little rattled.



(..)

They travel inland. Finally, in a pine forest, The Man can't go any farther. We're not sure if he dies from the arrow wound or the respiratory illness he's had all along, but he dies with The Boy beside him. Much of the book has been leading up to this event, and The Man's interactions with The Boy can be seen as an attempt to prepare The Boy to live in the world on his own.
Recensie

Gevallen van kannibalisme en ander barbaars geweld zijn legio: ‘Doden op staken gespietst langs de weg’, ‘verschrompelde lijken uitgespreid in alle mogelijke houdingen in de laadruimte van een vrachtauto’, ‘een mensenhoofd met honkbalpet onder een taartstolp’, ‘op de muur van een vervallen boomgaard een fries van mensenhoofden’, ‘een geblakerde zuigeling aan het spit’. Dat zij zich aan dergelijke wreedheden niet overgeven is het enige wat de vader en de zoon nog onderscheidt van de meeste andere overlevenden.
De spanning en rauwe emotie wordt echter niet alleen veroorzaakt door de fatale gebeurtenissen, maar ook door de manier waarop deze verteld worden. In The Road kiest McCarthy voor een uiterst summiere stijl: De roman is opgebouwd uit korte stukken reisverslag afgewisseld met flashbacks van de vader telkens onderbroken door een regel wit. Ook de dialogen tussen de vader en de zoon en die met andere weggebruikers zijn zeer beknopt van vorm: het zijn snel op elkaar volgende reacties. Ze worden niet gemarkeerd door aanhalingstekens – een techniek die McCarthy vaker hanteert – wat de tekst, met name in zijn omschakelingen van‘telling’ naar ‘showing’, een filmische dynamiek geeft.

Het taalgebruik van de vader en de zoon wordt bovendien gekenmerkt door wat Roman Jakobson een ‘fatische functie’ noemde: het is primair gericht op het maken en gaande houden van het contact zelf, niet zozeer op het overbrengen van een bepaalde boodschap.
Bron: http://8weekly.nl/recensie/boeken/cormac-mccarthy-vert-guido-gola-ke-de-weg-op-weg-met-cormac-mccarthy/
Commentaar
Het boek is erg mooi geschreven, waardoor het inlevingsvermogen van de personages en de wereld erg groot is. De dialogen tussen de vader en de zoon stimuleren dit nog meer. Zoals de recensie al zei is het een eenvoudige spraak, hoewel alles duidelijk wordt (ook voor de lezer) wat beide bedoelen te zeggen. Ondanks dat sommige stukjes in het boek wat langdradig zijn, bijvoorbeeld omdat er weinig gebeurd, blijft het verhaal boeiend doordat er onverwachts toch weer handelingen gebeuren die je aandacht trekken.
Citaten
"You forget what you want to remember, and you remember what you want to forget"
Doordat de vader en zoon alleen zijn met elkaar, is er niks om met andere mensen te delen. Ook het aantal gebeurtenissen die ze meemaken is niet groot, waardoor gedachtes lang kunnen blijven zitten. De gedachtes en herinneringen die ze hebben, hebben wel veel lading doordat ze heftig zijn. Zo hebben ze enkele doden gezien en is de moeder overleden.
"The boy was all that stood between him and death"
De vader had als enige motivatie om te blijven leven zijn zoontje. Hij wilde niet opgeven om zijn zoontje alleen over te laten in de gruwelijke wereld. Dit gaf hem de motivatie om te blijven strijden, en hemzelf en zijn zoontje in veiligheid te brengen.

"When your dreams are of some world that never was or of some world that never will be and you are happy again then you will have given up. Do you understand? And you cant give up. I wont let you."

De vader wil niet dat er iets gebeurd met zijn zoon. Ook spelen dromen een rol in het verhaal, aangezien het kind vaak verteld over de dromen die hij heeft gehad.

Thema's
Liefde: de relatie tussen de vader en de zoon is een mooie opgebouwde band. Omdat ze al zo lang samen zijn en elkaar door het leven trekken, is het als lezer te merken dat beide niet op willen geven voor elkaar.
Overleven: de twee moeten zien te overleven in de gevaarlijke wereld. De "Bad Guys" proberen beide nog te vermoorden. Ook is kannibalisme erg populair in de wereld. Naast het beschermen van het individu is het vinden van voedsel en een goede slaapplaats ook een zoektocht.
Isolatie: de vader en zoon zijn de enige overlevende, zoals ze zelf weten, die nog 'normaal' zijn. Samen hopen ze op een plek waar het beter zal zijn. Dit moeten ze wel zelf zien te bereiken. Beide zijn ze erg afhankelijk van elkaar. Dit weet de vader ook, waardoor hij zijn zoon voor alles wil beschermen.

Push - Sapphire


The character Claireece “Precious” Jones narrates her gripping, disturbing life story in the novel Push. Precious states that she was held back the second time in school when she was twelve because she was pregnant with her father’s child. Precious then reveals that she is pregnant again by her father. Her first child, a girl, was born with Down Syndrome and is in the care of her grandmother. Although she is pregnant with her second child and is now two years behind the rest of her class, Precious continues to attend school, hoping that she will have a “break-through” one day and that letters and words on her textbooks’ pages will make sense to her. She is in the ninth grade when she begins writing her story, and the date is September 24, 1987. As Precious is on her way to math class with Mr. Wincher (the only class that she likes), the principal, Mrs. Lichenstein, calls her to her office to discuss her future. Precious is naturally defensive, and the meeting ends with her being suspended for threatening the principal.

Precious leaves the apartment early one morning in October to begin her new life at the alternative school. As she heads to school, all of Precious’s insecurities overwhelm her. She has endured a lifetime of ridicule from fellow students along with abuse from her parents; she wonders if anything will ever be different. As she enters the classroom, she meets her teacher, Ms. Blue Rain, and the other girls who are interested in earning their GEDs but who need a beginner’s class first. 

After Precious writes a sentence, Miz Rain writes the words correctly below hers and then writes a sentence back to Precious. This begins months of dialogue between teacher and student as Precious begins to write words...
Bron: http://www.enotes.com/topics/push-a-novel-sapphire
Recensie
Precious Jones, an illiterate sixteen-year-old, has up until now been invisible: invisible to the father who rapes her and the mother who batters her and to the authorities who dismiss her as just one more of Harlem's casualties. But when Precious, pregnant with a second child by her father, meets a determined and highly radical teacher, we follow her on a journey of education and enlightenment as Precious learns not only how to write about her life, but how to make it her own for the first time. 


Commentaar
Precious is inderdaad 'onzichtbaar' voor mensen, vooral voor haar vader en moeder. Beide misbruiken haar, waarbij ze elkaar de schuld geven. Ze moet zichzelf weten te redden. Door de hulp van haar lerares, kan ze zich educatief bezig houden. Doordat ze voor zich zelf leert zorgen, en te weten krijgt van ze allemaal kan, en niet wat ze niet kan, kan ze beter door het leven gaan dan eerst.

Tijdens het lezen merk je duidelijk de vooruitgang die Precious maakt, en hoe ze omgaat met de rest van haar omgeving. Deze recensie geeft dus goed de hoofdpunten weer van Push.
Citaten:
"I still me, Precious"
Ondanks haar heftige jeugd, blijft Precious haar zelf. In het begin houdt ze zich stilletjes in de klas, en is ze met haar eigen dingen bezig. Later ontdekt ze alsnog wat ze allemaal wel kan, in plaats van wat ze niet kan. Ook hier blijft ze zichzelf, en laat zich weinig beïnvloeden door anderen.
Is life a hammer to beat me down?”


Door het gebrek aan zelfvertrouwen weet Precious niet wat ze met haar leven moet doen. Hier komt verandering in als ze hulp krijgt van Miss Rain, waardoor ze leert lezen en schrijven, wat ze later met plezier doet.
"Love ain't done nothing for me... but beat me... rape me... call me an animal! Make me feel worthless! Make me sick!"
De het ontbreken van een opvoeding is het voor Precious moeilijk voor te stellen hoe het is om geliefd te zijn. Haar ouders hebben geen liefde voor haar, waardoor het onbekend is voor haar.

Thema's
Individualiteit: Precious staat vanaf jongs af aan al op eigen benen. Doordat beide ouders weinig met haar te maken willen hebben (behalve met eigenbelang), moet Precious zich alleen door het leven zien te strijden. Ook haar omgeving helpt in het begin niet goed mee, waardoor ze problemen heeft met haar persoonlijke en educatieve ontwikkeling.
Overleven: anders dan bij The Road, moet Precious overleven in een wereld waarbij ze zelf niet geholpen wordt. Haar vader misbruikt haar alleen, en haar moeder geeft geen ondersteuning ergens mee. Door de hulp op haar nieuwe school krijgt ze steun om zichzelf te ontwikkelen.
Zelfvertrouwen: Precious heeft totaal geen zelfvertrouwen. Ze kijkt slecht naar zichzelf, omdat ze erg dik is, en zich gaat vergelijken met 'white girls'. Ze vindt al die meisjes maar niks, maar toch vergelijkt ze zichzelf. Ook het gebrek aan vaardigheden zoals lezen en schrijven helpen haar niet bij het ontwikkelen van haar zelfvertrouwen.

Go Ask Alice


How It All Goes Down

The diary begins right before Alice's fifteenth birthday. She is a pretty typical teenage girl in the late 1960s—she's mostly concerned with school, boys, her hair, and fitting in.

When her father's new job causes her family to move across the country, Alice is thrust into a new school at a time when she is at best sensitive, and at worst extremely insecure. At first she flounders; she can't seem to make any new friends and just gives up on everything, including her hygiene. You know you're depressed when you just stop washing your hair.
Although she eventually makes a friend in Beth, a Jewish girl, plans are already in motion for her to go back home to stay with her Gran and Gramps for the summer. There, she falls in with the "in" crowd, who invite her to a party and then spike her soda with LSD. Even though her new friends drugged her without her consent, she loves the experience and can't wait to do it again.
From there, Alice is set on a path of hippie-era enlightenment: She takes uppers, downers, hallucinogens, and marijuana, treating drugs the way most of us would treat a bag of Halloween candy.
When she goes home for the new school year, she pretty much abandons her BFF Beth for new friends Chris, Richie, and Ted, who share her love for getting high. She is eventually coerced into selling drugs to younger and younger customers in order to fund their habit, and although she's disturbed by the fact that a nine-year-old boy would want LSD, she's so "in love" with Richie that she continues to do it. That is, until she and Chris walk in on Ted and Richie in flagrante delicto. They vindictively report Ted and Rich to the cops and run off to San Francisco to start up a jewelry boutique and follow the hippie dream.

Bron: http://www.shmoop.com/go-ask-alice/summary.html




Review


I would recommend this book to teens and adults. I think it should be required reading in high schools. Since this is about a teen struggling with addiction and the social pressures of the drug world, it is a real eye-opener to anyone who is already struggling and for those who may be confronted with the option to use. 
This book is extremely intense and opens the reader’s mind to the devastating effects of drugs. The main character describes her “trips” in such vivid and realistic detail that her story comes alive.
Bron: http://www.teenink.com/reviews/book_reviews/article/56564/Go-Ask-Alice-by-Anonymous/
Commentaar


Go Ask Alice is een goed advies boek, waarbij aandacht wordt geschonken aan beide kanten van het verhaal over drugs. Je krijgt een goed beeld van wat een verslaving met je doet en wat je meemaakt als verslaafde. Ook is het zo geschreven dat je je goed kan inbeelden in de gedachtes van de hoofdpersoon.

Citaten
"For the first time that I could remember in my whole life, I was completely uninhibited. I was dancing before the whole group, performing, showing off, and enjoying every second of it."
Deze citaat geeft goed weer hoe iemand zich zou voelen met drugs op. Zeker voor Alice is dit 'fijn' aangezien ze het zich onzeker voelt en denk altijd beoordeeld te worden.
"I haven't written for about a week because nothing of interest has happened. The same old dumb teachers teaching the same old dumb subjects in the same old dumb school. I seem to be losing interest in everything. "
Door Alice haar depressie wordt alles gewoon, en niks meer bijzonder. Het gebruiken van drugs kan dit probleem weer oplossen, omdat het je meer vrijheid geeft (of denkt te geven).
"Tonight will ring in a wonderful new year for me. How humbly grateful I am to be rid of the old one. […] But the new year is going to be different, filled with life and promise."
Door Alice haar optimisme zal ze zich voornemen zich beter te gaan gedragen. Ook zegt ze meerdere malen clean te zijn en te stoppen met het gebruiken van drugs. Helaas kan ze dit niet van het een op het andere moment zeggen.
Thema's
Verslaving: het hele boek gaat over een drugsverslaafde, waarbij alle aspecten ervan genoemd worden.
Identiteit: doordat het boek een dagboek is, krijg je alle informatie van Alice zelf. Aangezien Alice een slecht zelfbeeld heeft, is de mening van andere mensen erg belangrijk voor haar.
Educatie: het boek is geschreven om tieners alle kanten van het drugsgebruik te laten zien. Daarbij schrijven ze niet alleen over de positieve, maar ook over de negatieve gevolgen van het gebruik ervan.

  • Twee maal twee is vijf, als de Staat dat zegt. Het individu gaat ten onder in 1984.
  • The Road - Cormac McCarthy
  • Push - Sapphire
  • Go Ask Alice

  • Dovnload 48.17 Kb.