Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Menselijke Hersenen anatomie

Dovnload 191.21 Kb.

Menselijke Hersenen anatomie



Pagina1/2
Datum26.06.2018
Grootte191.21 Kb.

Dovnload 191.21 Kb.
  1   2

( menselijke ) Hersenen anatomie

Hersenen

http://www.dementia.nl/hersenen/cerebro.htm



(1. grote hersenen 2. hersenholten 3. middenhersenen 4. hypofyse 5. brug 6. kleine hersenen 7. verlengde merg)

Het belangrijkste deel van het centrale zenuwstelsel. De mogelijkheden die de menselijke hersenen bieden, worden als het voornaamste verschil tussen mensen en dieren beschouwd. De hersenen maken dat we ons bewust zijn van ons bestaan. Volgens de huidige theorien zijn dieren zich wel bewust van hun omgeving, maar dit bewustzijn is minder ver ontwikkeld dan bij de mens. Als we de structuur en de ontwikkeling van de menselijke hersenen vergelijken met die van het dier, is de overeenkomst opvallend. De hersenen ontwikkelen zich als een uitgroeisel van het ruggenmerg. In de volledig ontwikkelde hersenen kunnen we vier delen onderscheiden: het verlengde merg, de achterhersenen, de middenhersenen en de voorste hersenen. Bij apen en bij de mens heeft het voorste deel zich zover ontwikkeld dat dit over de andere hersendelen is uitgegroeid. Men spreekt van grote hersenen (cerebrum), bestaande uit twee symmetrische hemisferen (hersenhelften). De buitenste laag is de schors (cortex). Het middendeel van de hersenen (thalamus) is een aftakking van de onderzijde van de voorste hersenen. Het bevat twee belangrijke regulerings- en schakelcentra, de thalamus en de hypothalamus. Onderaan de hypothalamus bevindt zich nog een klein hersenaanhangsel, de hypofyse, dat voor een groot deel wordt bestuurd door de hypothalamus. In de thalamus worden sensibele prikkels vanuit het ruggenmerg uitgeselecteerd en overgeschakeld naar de grote hersenen. Het achterste deel heeft zich ontwikkeld tot de kleine hersenen (cerebellum), die eveneens uit twee gelijke helften (hemisferen) bestaan. Deze dienen voor bewegingscontrole en -cordinatie. De hersenstam bevat het verlengde merg (medulla oblongata) en gaat aan de onderzijde over in het ruggenmerg. In het verlengde merg bevinden zich structuren die van belang zijn voor de vitale functies (ademhaling, bloeddruk, slaap).



 

Grijze en witte stof




(in het ruggemerg ligt de grijze stof centraal en wordt omsloten door de witte stof [1].
In de tussenhersenen zijn grijze en witte stof afwisselend verdeeld [2].
In de eindhersenen ligt de grijze stof aan de buitenrand. Deze vormt de hersenschors, cortex, terwijl de witte stof binnen ligt. [3])

Aan de buitenkant van de hersenen is de grijze stof van de hersenschors gelegen, die uit cellichamen van zenuwcellen bestaat. Binnenin de hersenen bevindt zich de witte stof. Dit zijn de uitlopers van de zenuwcellen, waardoor de diverse delen van de hersenen onderling en met het ruggenmerg verbonden zijn. De witte kleur is het gevolg van de isolerende laag waarmee deze uitlopers zijn omgeven. De hersenen bevatten miljarden zenuwcellen. Zij zijn reeds aanwezig vanaf de geboorte, hetgeen verklaart waarom baby's een naar verhouding groot hoofd hebben. Het aantal zenuwcellen neemt nooit toe; wel worden de cellichamen groter en vindt verdere isolering van de zenuwvezels plaats gedurende de eerste levensjaren. Na de puberteit zet het verouderingsproces van het zenuwstelsel reeds in en beginnen de hersencellen af te sterven, met een snelheid van ongeveer 50.000 per dag. Dit betekent dat zo'n 20 miljoen cellen per jaar afsterven. Deze degeneratie van hersencellen zal normaal gesproken pas op hoge leeftijd merkbaar worden, doordat de reservecapaciteit van de hersenen enorm groot is.

Bij de groei van de hersenen ontstaan ventrikels, inwendige ruimten, die onderling met elkaar in verbinding staan. In de ventrikels die zich in de grote hersenen hebben gevormd, bevindt zich een geplooid membraan, dat rijk is aan bloedvaten en dat de plexus chorioideus (zie links) wordt genoemd. Op deze plaats wordt het hersenvocht ofwel de cerebrospinale vloeistof gevormd (bij een volwassene zo'n 500 ml per dag). Deze vloeistof dient om de druk rond de hersenen op peil te houden, fungeert als schokbreker en voorkomt dat de hersenen uitdrogen. De ruimten waarin de hersenvloeistof zich bevindt, staat in verbinding met de ruimten rond het ruggenmerg. Hieruit wordt duidelijk dat het zinvol kan zijn door een ruggeprik vocht af te nemen om hersenaandoeningen op te sporen. Het is dan ook wellicht beter te spreken van hersen- ruggenmergsvocht. De hersenen worden beschermd tegen beschadigingen door de schedel eromheen.



Interessant is de tegenstelling tussen het hoofd en de ledematen. Het hoofd is hard van buiten en zacht van binnen. Bij de ledematen is dat omgekeerd. De buik en borst vormen een wisselend overgangsgebied.

Daarnaast worden de hersenen bedekt door een drietal vliezen, de hersenvliezen (meninges). Het buitenste vlies, de dura [1] genaamd, is een stevig, hard membraan, dat bestaat uit stevig bindweefsel. Het vlies ligt direct tegen de schedel aan, ziet eruit als botvlies en dient om hersenen en ruggenmerg te beschermen. Onder het buitenste vlies ligt een dun membraan, het spinnenwebvlies [2] of arachnoidea, van de dura gescheiden door een smalle subdurale ruimte. Door bindweefseldraadjes naar het binnenste vlies toe vormt dit vlies de subarachnoïdale ruimte. In deze ruimte circuleert de cerebrospinale vloeistof, die weer in de bloedstroom wordt opgenomen door het spinnenwebvlies. Direct op de hersenen, alle windingen van de hersenen volgend, ligt het zachte hersenvlies, de pia [3]. Dit vlies is zeer rijk aan bloedvaten. Vanuit dit vlies worden de inwendige structuren van de hersenen van bloed voorzien. Hierdoor vervult het zachte hersenvlies een belangrijke functie bij de aanvoer van voedingsstoffen en zuurstof naar het hersenweefsel. Voordat chemische stoffen uit het bloed de hersencellen kunnen bereiken, moeten ze het zachte membraan passeren. Het voordeel van zo'n bloed- hersenbarrière is, dat bepaalde giftige stoffen de hersenen niet direct kunnen bereiken. Het nadeel ervan is dat bepaalde geneesmiddelen ook veel moeilijker in de hersenen terecht kunnen komen.
 

Grote hersenen

  1   2


Dovnload 191.21 Kb.