Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Met Anwar terug naar Indonesië

Dovnload 125.9 Kb.

Met Anwar terug naar Indonesië



Pagina1/9
Datum28.03.2019
Grootte125.9 Kb.

Dovnload 125.9 Kb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9


Met Anwar terug naar Indonesië

Java


Bali

Lombok


28 juli t/m 25 augustus 2008

Inhoudsopgave ‘Indonesië 2008’





1. Via Stockholm en Bangkok naar Jakarta - Indonesië 1

2. Java 1

2.1 Dagje acclimatiseren in Jakarta 2

2.2 Met de trein naar Yogyakarta, het culturele centrum van Java 3

2.3 In alle vroegte naar de Borobodur 4

2.4 Pitjes rapen bij de Hindoetempel Prambanan 5

2.5 In becak naar Wayang Gulit voorstelling 6

2.6 Bezoek aan Nederlands fort, waterkasteel en vogeltjesmarkt 7

2.7 Het Kraton, paleis van Hamengkubuwono I tot en met X 8

3. Bali 9

3.1 Relaxen in Legian 9

3.2 Waterbompark in Kuta 10

3.3 Dolfijnen in Lovina Beach 11

3.4 Slang en aapjes in Ubud   12

3.5 Barong en Kecak dans    13

4. Lombok 14

4.1 Batu Bolong cottages met Tutah    15

4.2 Anwar leert de schoolslag    16

4.3 Markt, Sasak-dorp, verlaten strand en rijstvelden    16

4.4 Nog een paar dagen relaxen 17

4.5 Snorkelen en schildpadden in Gili Meno    17

4.6 Ceremonie bij tempel Pura Batu Bolong    19

5. Terug naar Jakarta 20

6. Weerzien met Bangkok 21




1. Via Stockholm en Bangkok naar Jakarta - Indonesië


Ma. 28-7-2008
Na een nacht met veel onweer en regen, is het dan zover. Vandaag vertrekken we naar Indonesië. Ons streven is om 6 uur te vertrekken, maar dat wordt iets later. Het is warm, maar heel erg bewolkt. Het duurt lang voordat het een beetje licht wordt, maar vanwege de vakantietijd is het niet echt druk op de weg.

We checken in bij SAS voor onze eerste vlucht naar Stockholm. We kopen nog wat tijdschriften en dan is het zo tijd om te boarden. Rond half 1 landen we in Stockholm. Onze vlucht naar Bangkok – Thailand staat als een rode balk op het scherm.

Er is vertraging ... De verwachting is dat we pas om 15:20 kunnen vertrekken, dat is een klein uur later dan gepland. We eten een paar belegde boterhammen en drinken wat voor tezamen 22 €. In Zweedse kronen krijgen we 8 € retour, daar kunnen we net een busje chips en een blikje nootjes van kopen. Gate 17 loopt langzaam maar zekere overvol. Het is een wat ouder toestel, dus helaas zijn er geen persoonlijke schermpjes waar Anwar en Roland zo op hadden gehoopt. Anwar speelt spelletjes en is actief met zijn ‘doeboekje’. Wij lezen wat. Eigenlijk zouden we wat moeten slapen, maar zelfs Anwar kan de slaap niet vatten. Anwar en Roland werpen nog een blik op de prachtig verlichte stad Samarkande in Oezbekistan.
Di.29-7-2008
Om 5 uur worden we gewekt met een bekertje water, sap of melk. Voor ons is het dan eigenlijk 5 uur eerder, dus middernacht. Toch smaakt de omelet en het croissantje ons prima. Anwar heeft er wel wat moeite mee om zo midden in de nacht te doen alsof het ochtend is. Zijn ogen vallen telkens weer dicht.

Rond half 7 landen we op de nieuwe luchthaven van Bangkok. Erg modern, even wennen en niet erg authentiek. Tijdens onze (laatste … eindelijk …) vlucht naar Indonesië krijgen we weer een ontbijtje en nu is Anwar zover dat hij toch ook wel een broodje kaas lust. En Anwar en Roland hebben nu toch nog even een eigen computerschermpje!



2. Java

Na aankomst op Jakarta (11:00) kopen we voor 25 € een visum, daar kan geen visumdienst tegenop. Anwar moet naar het toilet en maakt daar kennis met een hurktoilet. Een gat in de grond, dus.

De taxibalies bij de uitgang negeren we. We willen eerst onze vlucht voor de terugweg nog even wijzigen. Een jongen wijst ons de weg naar een Thai office, maar daar is niemand. Er staan twee telefoonnummers op een papiertje dat op de deur is geplakt, maar als we die bellen horen we de telefoons in het kantoortje overgaan waar dus niemand is.

‘Welkom in Indonesië’.

De terugvlucht houden we voorlopig nog maar zoals het is.


2.1 Dagje acclimatiseren in Jakarta

We worden door de vader van de jongen die met ons mee liep naar de Thai office naar Jl. Jaksa gebracht, de backpackersstraat van Jakarta. Tien meter buiten de hekken van de luchthaven worden we al aangehouden door de politie.

'O, en ik heb geen eens een gordel om ...',  zucht Anwar.

Maar daar kijken ze hier niet naar. Althans achterin niet, voorin wel. Dat is wel wat anders dan negen jaar geleden. Ja, zolang is het alweer geleden dat we voor het laatst in Indonesië waren.

Onze chauffeur komt terug met een dun roze doordruk papiertje, dat verdacht veel op een bon lijkt. Waarvoor? We zullen het nooit weten. Wellicht omdat het geen officiële taxi is...

  

De aankomst in Jl. Jaksa is heet. De zon schijnt volop en dat is voor Jakarta best bijzonder. De eerste kamer die we zien, in het Margot hotel, is zonder ramen en dus wel heel erg somber. Het Karya hotel is net een slag beter. De badkamer is wel wat groezelig en uit de douche komt een miezerig straaltje.



‘Het is wel een grappig huisje’.

Vies of schoon, Anwar vind het allemaal wel best.

Op het raam hebben vorige gasten hun initialen of naam in het stof geschreven; wie weet hoe lang het er nog op blijft staan.

In een restaurant drinken we wat en spelen we het smurfenspel. Langzaan komen we weer een beetje bij. Iets verderop rijdt een aapje op een klein brommertje, later loopt ‘ie achter een mini kruiwagentje aan. We negeren het, hopelijk wordt hier geen geld aan verdiend.


We lopen naar ‘Stasion Gambir’ en hopen daar een treinkaartje naar Yogya voor morgen te kunnen kopen. Onderweg krijgt Anwar veel aandacht. Hij vindt dat maar niets, zeker niet als ze hem aan willen raken. Blonde jongetjes zie je wel op de toeristeneilanden zoals Bali, maar hier in Java is het blijkbaar bijzonder. Anwar is meer geïnteresseerd in hoe hij op zoveel mogelijk paaltjes kan klimmen om er daarna vanaf te springen. Eenmaal bij het station staan we eerst in een verkeerde hal. De rijen in de andere hal zijn al net zo lang.

We moeten eerst een briefje invullen en dan met dat briefje aansluiten in één van de rijen. Het schiet totaal niet op en uiteraard is er geen airco of ventilator. Het valt ook op dat er maar weinig mensen echt met een kaartje weglopen, het merendeel moet weer een ander briefje invullen.

Een bord met poppetjes erop wijst naar boven. Anwar en ik hopen op een speeltuintje of zo, maar helaas...het is niet meer dan een eettentje, een soort primitieve Mc Donalds. Wij gaan dus ook maar in de rij staan. Muggen komen op ons zweet af. Geduld is een ‘schone’ zaak …

Nu alleen even niet. Anwar zit al snel in hurkzit, maar dat is niet zo’n goed idee. Hij zou zo in slaap vallen en omrollen ...

Vanaf dat moment slaapt hij in mijn armen. Al zou hij het nog zo graag willen, wakker blijven lukt echt niet meer. De kaartjesverkoopster vind het wel een grappig gezicht, zo'n slaperig kereltje recht voor haar neus. Collega's worden erbij gehaald en wat nog belangrijker is ...

We kunnen een kaartje bemachtigen voor morgen naar Yogya!


In een gemotoriseerde ‘bajaj’ rijden we terug naar ons hotel. Tijdens de rit (echt rustig gaat het er niet aan toe) slaapt Anwar door, maar eenmaal in onze kamer is hij direct klaarwakker.

‘Spelletje doen … Ik ben niet moe meer'.

Hij niet, maar ik wel. Nu ben ik het die voor een uurtje in slaap valt.

We gaan een beetje vroeg eten. Roland gaat voor gebakken noodles, ik neem een noodle soep en Anwar kiest spaghetti. Voordat we gaan slapen mijmeren we nog wat over de dag na.

'Het was heel leuk om te computeren en spelletjeste te doen van cave man, stenen verplaatsen’

‘En oh ja, olifantenmemmorie was ook zo leuk’

‘En het disneyspel waarin je blikken verf omver moest schieten en nog een ander spel van goofy’

Het is duidelijk wat Anwar het leukst vond deze ‘eerste dag’. Zijn eigen computerschermpje in het vliegtuig.



Wo. 30-7-2008

 

De wekker gaat half 7. De jetleg zijn we nog niet te boven, en zeker a. blijft liever nog even in z'n bedje. we hijsen hem in wat kleding en vullen de rugzakken weer (het is ongelovelijk hoe het er uit ziet na 1 dag. Een rat schiet voor ons weg weg als we naar de lift lopen. als ontbijt staan als warme gerechten nasi en bami klaar. Maar er zijn ook witte boterhammen met hageslag!



Door een taxi laten we ons naar stasion Gambir brengen. Op de perrons is het chaos alom, steeds meer mensen komen de trap op, maar telkens lukt het ze wonder boven wonder nog om een plekje op het perron te bemachtigen. Het is even een kwestie van opletten op je spullen, en hopen dat de trein er snel aankomt. Dat zou over een klein half uurtjemoeten zijn. naast ons staat een gezin met kaartjes voor dezelfde trein als ons (Taksaka-1), die moeten we even in de gaten houden. want anders zou ik niet weten in welke  trein we moeten stappen ...

  1   2   3   4   5   6   7   8   9

  • 1. Via Stockholm en Bangkok naar Jakarta - Indonesië
  • 2. Java
  • 2.1 Dagje acclimatiseren in Jakarta

  • Dovnload 125.9 Kb.