Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Metamorphosen vs2

Dovnload 94.24 Kb.

Metamorphosen vs2



Datum01.07.2017
Grootte94.24 Kb.

Dovnload 94.24 Kb.

Metamorphosen vs2

  1. Opkomst acteurs

  2. Bacchus monoloog

  3. Klei act

  4. Finislied

  5. Schikgodinnen

  6. Petra lied

  7. Jupiter woedemonoloog

  8. Deucalion en Pyrrha

  9. Geluidsband stenen

  10. Acteon & Diner van de honden

  11. Pyramus en Thysbe

  12. Hermaphroditus

  13. Daphne & Apollo

  14. Orpheus

  15. Teiresias

  16. Pythagoras

  17. Narcissus

  18. Deucaleon & Pyrrha Alles veranderd

  19. Priaaplied ( Wir durfen noch hofen) allen

  20. Phaeton

  21. De verliefde Cycloop

  22. Icarus

  23. Wir durfen nog hoffen+Tekst van de eik



  1. Opkomst

Stilte.
Donker.
We horen het geluid van een vallende piano.
Geert komt op door de grote deur links waar een grote plas licht ook vandaan komt
Ze loopt op met een zak stenen en een stoel. Ze gaat zitten in de ruimte. Kleed zich langzaam om. Ze schrijft met een stuk krijt op de grond.
Terwijl ze dat doet komen één voor één de andere acteurs op.
Met uitzondering van Petra. Die zit in het publiek.
Als de acteurs allemaal op zijn verkleden ze zich op het toneel.
Een aantal keer kijken ze allemaal tegelijkertijd in een denkbeeldige spiegel.
Als iedereen is omgekleed begint Hugo met zijn tekst.


2) Bacchusmonoloog Hugo

Sommigen zeggen dat het duister er het eerst was


En dat uit het duister chaos ontstond
Geen zee geen land
Geen zon of maan geen lucht
Chaos
Een misgeboorte van storingen
Samengebald in een kwartelei of nog kleiner
Maar toen
Op een dag die nog niet bestond
Bracht een god
Of wie het ook was
Orde in de ordeloosheid
Omdat hij zich verveelde misschien
Hij rolde de aarde tot een bal
Land hier en daar
Zeeën eromheen
De lucht erboven
Wolken wind
Bergen valleien bossen
Alles had zijn eigen plaats
In een goddelijke harmonie
Dieren liet hij de aarde bevolken
Vogels de lucht
Al het water liet hij aan de vissen
En ons goden schonk hij de hemel
De Olympo sss
Maar iets ontbrak
Een hoger wezen
Dat de goden aanbidt en vreest
Een dier met godsbesef
En dus schiep Prometheus de mens

3)Klei act

Het ensemble pakt hun eigen stoel en zetten die op een gezamelijke plaats.
op het teken van Hugo kleien snel en kort een poppetje.


Hugo
De mens

Het ensemble zetten hun poppetje voor op het toneel en zingen het Finis-lied

4) Finis lied

Het ensemble verzameld zich rondom de kleipoppetjes en zingt.

Op Finis naar beneden kijken
Finis coronat opus het einde kroont het werk

Licet esse beatus het is geoorloofd gelukkig te zijn.

Nosce te ipsum ken u zelf

Op de piana voor ahahaha naar boven kijken. Op fluisteren wijzen

O fallacem hominum spem Ach, hoe bedriegelijk is de toch de hoop
fragilemque fortunam der mensen en hoe broos is hun lot!

Nosce te ipsum handen weg ken u zelf

O fallacem hominum spem Ach, hoe bedriegelijk is de toch de hoop
fragilemque fortunam der mensen en hoe broos is hun lot!

Nosce te ipsum allemaal op kijken

Omnia cadunt Alles vergaat

Tempora mutantur, De tijd verandert en wij veranderen

nos et mutamur in illis mee.

Te hominem esse memento Vergeet niet dat je een mens bent.

Omnia mutantur, nihil interit, Alles verandert, niets gaat te gronde

5) Schikgodinnenact Tekst vs 2

Zodra het lied ten einde is start Mees met de tekst. De acteurs lopen af en nemen hun spullen mee.

Mees :

Are you alive


You are alive
You’re not dead

So there is the beginning


And there is there is the end
And there is something in between
Life
The thread of life
The thread of life can be long
The thread of life can be short

Where is your thread of life


Do you feel your thread of life
Do you feel it here,
Do you feel it here
Do you feel it between your shoulderblades
Or here (kruis)

Who is responsible for the thread of life


We
One is responsible for the spinning
One for the measuring
And one is responsible for the cutting (mes)

(21, 22, 23 kijk naar links, dan los van elkaar. Eerst nog andere zien)
So.
I need a volunteer.
You? No?
You? No? Not today?
Tomorrow

(ziet Petra)

You?
You are a beautiful young girl


Come with me
Big applaus for-
-What is your name?-

Petra
Petra

Mees
Big applaus for Petra
Please sit here
Relax
Don’t be affraid
Nothing can happen

Now we are going to measure your life


Oh its a beautiful life
Full of colors and happiness
Lets see what happend
Ahh you were a baby and you fell from the kitchentable
Oh your parents divorced
What a pity
O There you had your first kiss with a maroccan boy
You were 17 years old
A bit late

Ahh
Petra


Here is the end of your life
I have to cut your thread
Here
Now

Mees hakt

Now you’re dead
She’s dead

Petra lacht, klapt, Petra staat op, loopt weg, Mees incasseert applaus

O O O!
PETRA!

What are you doing
You’re dead
Sit down
Drop your thread
Close your eyes
Petra stop Laughing
I can not work like this

( Mees tilt Petra op, legt haar neer op de grond)

Someone Else?


No?

Let’s call it a day



( in het aflopen tegen publiek )

Be carefull driving home sir..



Petra blijft alleen achter.
Kijkt om zich heen.
Staat op en zingt

6) Petra Lied

7) Woedemonoloog Jupiter

Twee acteurs komen op. Eén van de twee maakt zich boos
In het eerste deel van de monoloog vindt de installatie van de dwerg plaats.

Jupiter/Bob
Ik maak jullie allemaal af
Goddelozen!
De hele wereld een stinkend verrot
Corrupt huis
Het hele mensdom ( op kleipoppetjes)
Zal de straf voelen
Die het heeft verdiend
Niets blijft er van ze
Niets
Niet één
Ze willen oorlog (wijzen op poppetjes, kijken naar publiek)
Ze krijgen oorlog
Haat tegen haat
Schoftentuig (ook weer kijken naar de poppetjes)
Een furie woedt ( voelt op borst)
vraagt om een wraak
Van vlammen
Bliksems vernietigen
De wereld vernietigt
Door een allesverzengend
Vuur dat zee en aarde
Vernietigt
Bergen ruk ik van hun plaats (rukt berg van plaats)
In mijn woede stoot ik ze omver ( schoppen)
Ik schud de aarde van haar plaats
Laat haar zuilen wankelen (trillen)
De grote beer heb ik gemaakt
En Orion ( wijst naar sterren rechts)
De Pleiaden en de sterren (links)
Van het zuiden ( beneden)
Alle ondoorgrondelijke dingen
Zijn van mijn goddelijke
Onnavolgbare hand
Ontelbaar zijn de wonderen
Die ik heb verricht
En dit is mijn dank?
Breng jullie laatste uren door( eerst lopen n links)
In doodsangst
Laat de stem van de verschrikking (lopen naar rechts, tekst, haren, stem met handen, oren)
Bulderen in jullie oren
Voor jullie geen hoop meer
Op terugkeer uit de duisternis
Het hele mensdom zal vallen
Door het zwaard (Zoeken in jasje)
van mijn bliksem ( naar links steken)
Door het vuur verdelgd (steekt zichzelf neer)
Het hele mensdom zal verzengen (haar)
In de adem van mijn woede (met handen adem, voeten stampen)
Aangevreten door de dood, de dood, de dood (ziet aardbolletje)
Een totale verwoesting zal jullie treffen (aardbolletje tonen)
De wereld verzwolgen onder zwavel (aardbolletje kneden)
Wortels verdrogen in de grond
Takken verdorren in de lucht
Jullie nagedachtenis op aarde vergaat
Niemand zal nog weten
Wie jullie waren (kleibolletje doormidden)
Het vuur zal hemel en aarde verzengen
-Hemel en aarde-
Hemel en aarde!
- Hemel -
Hemel! Hemel?
Ik kies voor een andere wraak
Een vloedgolf ( borstscroll) zal hen overspoelen
Huizen dorpen steden
Alles
Door het woedende water
Weggevaagd
Alles en iedereen
Op twee na
Laten die maar een nieuw mensdom scheppen
Mijn zegen hebben ze
Werp de boten van uw grote moeder
In uw voetsporen

Pyrrha_def.__Pyrrha_Zijn_wij_de_enigen__Deucalion_Wij_zijn_de_enigen__Pyrrha'>8) Deucalion en Pyrrha def.

Pyrrha
Zijn wij de enigen

Deucalion
Wij zijn de enigen

Pyrrha
Iedereen dood

Deucalion
Alles vernietigd

Pyrrha
Uitgeroeid
Omgebracht
In één klap
Allemaal verdronken

Deucalion
Alles weg
Behalve wij

Pyrrha
Behalve wij

Deucalion
En nu?

Pyrrha
Konden wij maar
Zoals Prometheus
nieuw leven scheppen uit de klei

Deucalion
Nee
Werp de botten van uw moeder
In uw voetspoor
Die moeder
is de aarde

Pyrrha
En die botten dan?

Deucalion
Dat zijn die stenen

Pyrrha gooit de eerste steen ( ze kijken achterom)
Dan Deucalion (ze kijken weer achterom)
Pyrrha gooit er twee
Deucalion een hele hand.
Geluid neemt het over in een soort klankspel van stenen dat uitmond in een kakofonie van geluid


9) Geluidsdecor mensheid

10) Acteaon en het diner van de honden

Een hert komt op.
Hij staat in de ruimte achter het gaas
Eén voor één verschijnen er honden. Op en gegeven moment lopen ze naar het hert toe en gooien bloed. Ze gaan af.


Actaeon blijft alleen achter, onder het bloed
Tranformeert langzaam naar hert.

Actaeon

Ik ben Actaeon! Jullie meester!

Kijk dan wie ik ben!

Ik heb geen stem meer


Diana de godin heeft me veranderd
In een sprakeloos hert
Uit wraak
Omdat ik haar naakt zag baden plantte zij
Op mijn voorhoofd
Een levensgroot gewei
En maakte poten van wat ooit
Mijn armen en benen waren (loop naar stoel)
Arme honden (leunen op stoel)
hoe moet je weten
Dat het lichaam dat je nu aan stukken scheurt
Toebehoort aan je meester(op knieën gewei op grond)
Melampus uit Sparta
Ichnobatus
Uit Knossos
Op jullie teken stoof de meute mij aan
Suizender dan een windvlaag
Ik vergeef het jullie
Pamphagos , Oribasos, Dorceus
Nebrophonos! De allersterkste
De woeste jager Theron
Met Lelaps naast hem
Pterelas! De vlieger
Beroemd en berucht om zijn snelheid
Agrè! Om zijn neus
Ik vergeef jullie (langzaam op stoel)
Hylaeus! door een everzwijn verwond
Napè
Poemenis de herder
Het is jullie vergeven (hangen en naar boven kijken)
Harpuia de teef met haar twee jongen
En Ladoön de windhond

Een Sicyonisch ras

Dromas en Canaché

Vlak na hen Tigris en Alcè de bokser

En Leucon met Asbolos de roethond (buicht voorover)

Met de zwarte vacht

Het is jullie vergeven

Lacoon de Spartaan en de allersterkste

Aëllo een uitstekend renner

Thoös en Lyciscè de snelle Wolfshond

En Harpalos de rover (lach)

Zwarte kop met in het midden heel opvallend

Een witte vlek (lach, pijnscheut, op zij liggen)

En Melaneus de neger

De ruigharige Lachnè

Jullie valt niets te verwijten (kruipen naar andere stoel)

Labros en Argiodus

Twee telgen van een Spartaanse moeder

En een vader uit Kreta

En Hylactor de blaffer ( recht op bij andere stoel, op grond)

Met zijn schel geluid

Het zijn er te veel

Om op te noemen

Melanchaetes

Jij beet me het eerst

Daarna sloeg Therodamas toe

De killer (proberen overeind te komen)

En Oresitrophos de bergloper

Jij zette je tanden in mijn schouder

Actaeon! Actaeon blafte jij

Je van geen kwaad bewust

Af en toe verstrooid opkijkend

Of je meester er aan zou komen

Actaeon! Actaeon! Waar ben je?

Hier
Ik ben hier

Mijn lieve Griekse moordenaars

Ik vergeef het jullie

Mijn lieve, trouwe makkers

For Killing is a joy
Zingt( doet gewei af)
For Killing is a joy

A joy


A joy
For Killing is a joy
Sterft, doet in stilte gewei af en loopt af.

11) Pyramus en Thysbe

Choreografie en geluid op band
David
Petra
Christina
Bob


12) Hermaproditus en lied van de Maan

Grote overgang.
De maan komt op en wordt ingehangen. Mees zingt haar lied op de piano.

A I am the midnight moon, I look for love- affairs,

glooming above the hill

in nights big mystery

This boy had not been loved he was a virgin still

His heart was always pure

and had no enemy.
B I shone upon his lips, upon his marble breast

Schimmering in the dark

Under the willow tree

If only I could find a girl right next to him

He did’nt really know

how long that night would be

oo,oo
A his body shivered in my ever cooling light

he walked towards the pool

the water held his weight

my moonlight made him sing a longing melody

he was a lonely fool

he didn’t know his tragic fate


B And then I found a girl who made his body warm

Who felt his satin skin

Who touched his shiny lips

And wanted her to hold him in her soft and soothing arms

Whenn I began to glow

With my eclipse

Oo,oo
A I am the moon and love to see a lovers pair

The girl was here and there and

Chased him everywhere

Allas, he flew and threw him self in to the pool

She grabbed his golden hair

She didn’t care


B She flung her arms like climbing ivy round his neck

A winding giant snake

Who stops the mighty bird

The eagle from its high and mighty flyght above

The once so peacefull lake

Was dark and wildly stirred


C she sucked - his body like an eightarmed octupus

and he gave in

she cries out loud

her pray, the power of her lust bewildered him

and made her winn

and made her proud


D A melting clash

It happend then

wo-man flesh

woman –man

I am the midnight moon, I look for love- affairs,

glooming above the hill

in nights big mystery….


De Hermaproditus komt op
Na lied zegt hij tekst.


HERMAPHRODITUS

Alles aan mij is koud

Het koudst aan mij

Is mijn moeder

Godin van de Liefde

Ik kan haar naam niet uitspreken

Bijna alle goden heeft zij verleid

Ook mijn vader

Overbodig te zeggen

Wat ik daar van vind

Nimfen hebben mij grootgebracht

Mijn moeder heb ik niet meer gezien

Alleen gevoeld

Elke dag


Voel ik haar opnieuw

Elke ochtend

Of als ik in bed lig

Of probeer te slapen

Haar kou, de kilte

De ijzige stroom

Die het bloed net niet doet stollen

Zo koud


Zo erg dat een vrouw

De lusten die ze bij mij najaagt

Nooit zal kunnen vinden

Klemmend met haar hele lichaam

Waar ze mij omklemmen kon

Heeft ze mij uitgescholden

Beschimpt en vervloekt

Vernederd

Ik vocht ik smeekte ik huilde

Ik had het alleen maar koud

Haar wens vond weerklank bij de goden

Ze lieten haar met mij samenvloeien

De vrouw die mij belaagde en ik

Tot één persoon met één gezicht

Verschrikkelijke goden!

Ik Hermaphroditus, uw zoon

Die u beider namen draagt

Ik vraag u schenk mij deze gunst

Dat elke man verkilt zodra hij de kou voelt

Van het water waarin ik werd overmeesterd

En ophield man te zijn

Laat hem geen man meer zijn


En ook geen vrouw
Maar allebei en geen van beide

Daphne'>13) Tafeldek act & Apollo en Daphne

Een aantal obers komen op en dekken snel een tafeltje.
Vier obers blijven achter en zingen.

Der Wald ist grau und stille das Herz bewegt nicht mehr


Ein Lorbeer, grün und dunkel, gibt nun Ihr Schatten her
So gern woll’t er sie fesseln , er liebte Sie so sehr
Weg ist das schöne Mädchen, es gibt kein Wiederkehr

Daphne komt op met de boom en roept boos tekst.

Daphne
Ik smeek jou laat me gaan
Laat me gaan
Ik haat liefde
Liefde is een misdaad
Laat me gaan
Ik ben maagd en wil dat graag zo houden
Mijn vader heeft beloofd
Dat ik nooit zal hoeven trouwen
En hem ook geen kleinzoons
Hoef te schenken
Je zou moeten weten dat je me nooit zal krijgen
Nooit
Ik sterf nog liever
Vader! Help me!
Bevrijdt me van mijn lichaam!

Daphne zet de boom aan tafel en gaat tegen de achterwand staan.
Ze kijkt hoe Apollo opkomt en dineert met boom.

Apollo
Ik smeekte je
Niet zo snel
Mijn nimf mijn liefste blijf!
Daphne ik ben verliefd
Als je mij niet wilt als man
Laat me dan je minnaar zijn
Je vluchtte zoals een lam wegvlucht voor een wolf
Een hert vlucht voor een leeuw
Zoals een duif wegduikt voor een adelaar
Gejaagden op de vlucht voor jagers
Maar al ben ik een leeuw een wolf of een adelaar
Weet dat ik jaag uit liefde
Pas op dat je niet valt!
Die doornstruiken kunnen je benen beschadigen
En dan krijg ik de schuld..
Je prachtige benen
Ik smeekte je Daphne
Niet zo snel
Je wéét niet eens voor wie je wegloopt
Kijk naar me
Ben ik een monster
Ik ben Apollo
Jupiter is mijn vader
Ik kan voorspellen wat is, wat was
En wat zal zijn
Ik bereik altijd mijn doel
Mijn verliefdheid gaf mij vleugels
Je krachten namen af
Je raakte uitgeput
En nu ben je van mij

Tot het publiek

Ik had haar bijna in mijn greep


Een starre stijfheid beving haar
Haar borsten werden door een dunne laag van schors omsloten
Haar armen groeide uit tot takken
Haar haar tot bladeren
Haar voeten veranderden in wortels
Hoofd werd kruin
En omdat ze niet mijn vrouw wilde zijn
Is ze nu mijn boom

Tot Daphne

Ik houd nog steeds van je


Jouw bladeren zullen voortaan mijn hoofd omkransen
En overwinners begeleiden als hun bleide zege klinkt
Je zult voorgoed gelauwerd zijn
En nooit meer zonder lover

Daphne
Aldus Apollo
En de laurierboom knikte

14) Orpheus

Judith komt op met een gitaar.
Ze begint met die kapot te stampen.
David komt op en in de loop van de act Petra als Euridice
Gebarentaal act.
Judith gebaren, David tekst

Orpheus
Geen lied
Geen geluid
Mijn stem stierf met haar
Er loopt een pad naar boven.
Naar het licht
Waar je de sterren kunt zien
We waren er bijna
Ik weet niet waarom
Maar ik kom om
Nee ik ben hier niet gekomen om de doden te bezoeken
En ook niet om monsters te verslaan
Ik kom voor Eurydice
Breng haar terug bij mij
Zij stierf
Een gifslang beet haar in haar hiel
Op de dag dat ik met haar zou trouwen
Ik wil haar dood wel accepteren
Maar niet nu
Ze is te jong nog
Oh, ik vraag u geen geschenk,
Het is een lening
Vroeg of laat sterven wij allemaal
Geef haar voor even het leven terug
Ik zal voor u zingen
De doden zullen even huilen
Tantalus zal voor even
zijn kwelling vergeten en luisteren
Zelfs de schikgodinnen zullen ‘voelen’
hoe de zoute tranen over hun wangen stromen
Ik beloof u
Ik zal niet omkijken
Ik zal niet omkijken
Ik zal niet omkijken
En ik zong
En zij mocht met mij mee
En ze liep achter me aan
En ik keek om

15) Tiresias

Nachtclub
Acteurs komen één voor één op en gaan verstild zitten
Wat vrouwen die zich vervelen, drinken en wachten
Opkomst Tiresias met nachtclubdans schaduw
Zodra Tiresias blind afloopt gaan de acteurs af. Behalve Pythagoras.






16) Pythagoras

17) Narcissus

Echo en drie narcissen komen op, inclusief Mees achter de Piano.
In de gesproken tekst komt Narcissus op met een ijsplaat/spiegel.

Echo

Listen to my voice


Hear my song
I am a silent
mountain stone
waiting for you ..

Call me
See me


Touch me
Hear my song!

Change into a daffodil


Your blue eyes into brown
Let me be your waterfall
And you will be my moon

Look at that fantastic picture in the mirror!


Look at that fantastic picture in the mirror!
Look at that fantastic picture in the mirror!

Melting in your vision


And your body white
Kiss me
in the water
I will die tonight

See me
Call me


Touch me
Hear my song!
In the sand
stands a daffodill
and a broken glass!

Narcissus slaat de ijsplaat kapot tegen zijn hoofd en transformeert in een Narcissus.



Lied van de Narcissenmeisjes

Look, there, you see


You broke the mirror
Do you see

There in the sand


Here in my hand
Yellow and white
Colours so bright

Hark, hark, you hear


Me, do you hear me
Here, it’s me

Now in the night


You give your light
body so still
A daffodil

Hear, hear, you hear me crying


Hear me singing
in your ear ear ear

the sound of such a sweet


and tragic melody
has now become

an echo in the wind


from me to you
and back to me, me me

18) Deucaleon & Pyrrha - alles verandert

Pyrrha
Alles verandert niets vergaat
wat we nu zijn  zullen we morgen niet meer zijn 

Deucalion
Niets blijft

 Pyrrha

Niets behoudt dezelfde vorm
Maar alles wisselt en vernieuwt
Een geboorte is als er iets anders begint dan er was
En sterven is ophouden hetzelfde te zijn
Alleen onze ziel blijft altijd dezelfde
Verhuist van hier naar daar
van een dierenlijf in dat van een mens
en dan weer terug
de ziel zal nooit te gronde gaan

19) Priaaplied

Een aantal acteurs komen brallend op.
Ze lopen te drinken en te lachen tot ze op de grond een tekst lezen.
Ze zingen en gaan zingend af.

Wir dürfen noch hoffen solange wir leben

So lange wir leben, nicht denken an’s Grab

Erscheine gewaltiger Vater Priaap

Und woll’ uns deinen Segen uns geben

20) Phaeton

Start met Opera ( tekst volgt later)

Muziek opkomst paarden en Phaeton

Installatie paarden als koor

Verteller
De dag breekt aan het luchtruim lokt
De vleugelpaarden van De Zon
beuken aan het hek.
En als dat wordt geopend
Kiezen zij in galop hun pad
dwars door het hangend wolkendek
Jagen ze langs de oostenwind
Maar de wagen mist gewicht lijkt onbemand
De paarden voelen dat
en verlaten de vertrouwde Zonnebaan
Dit is nog nooit gebeurd
de wagen schokt en zwenkt stuift voort
omhoog omlaag
De grote beer wordt door de stralen zo verhit
Dat hij verkoeling zoekt in zee
Of hij de teugels strakker aantrekt of laat vieren
De paarden reageren niet
maar scheren langs de schorpioen
Die zich gereed maakt
Om hem met zijn kromme angel aan te vallen
Verstijfd door angst laat hij de teugels los
De paarden kiezen nu hun eigen weg
En stuiven voort
Botsen tegen sterren aan
En schuren zo dicht langs de aarde
dat het wolkend verschroeid.
de grond splijt open,
en bergen met bossen branden kaal.
steden gaan met muur en al verloren
hele landen met hun volken
vergaan tot as
De Athos brandt, de Taurus,
en de Kaukasus,
De Nijl is in paniek naar ’t eind der wereld weggevlucht,
De Eufraat is opgedroogd en de Ganges ook
dolfijnen durven niet meer boven het water uit te springen.
Zeehonden drijven levenloos tussen de golven
zo ziet Phaethon de aarde die aan alle kanten
In brand staat
Tegen zoveel hitte is hij niet bestand
hij ademt hete dampen
As en vonken zijn niet meer te weren
een hete rookwolk omhult hem
In die totale duisternis.
Besluit Jupiter in te grijpen
Met één goedgerichte bliksem
Schiet hij de wagenmenner
Het leven uit

Phaeton
De zonnewagenmenner


Hij was te klein
Zijn waagstuk was te groot

22) De verliefde Cycloop

De cycloop komt op en zingt zijn lied

Gala, Gala,

Galatea: O jij bent:

Blanker dan besneeuwde bergen

Glanzender dan glas, en speelser

Dan een geitje in de lente,

fraaier dan platanen, zachter

dan het dons van witte zwanen,

dan de smaak van heidehoning,

zoeter dan de paarse pruimen

slanker dan de hoge els…
ontloop mij niet, kom maar bij mij

laat mij begaan, wijs me niet af,

laat me niet staan, zeg nou toch ja,

Galatea, Galatea, zeg nou ja.


Gala, Gala, Gala-

Galatea, Weet je wat jij bent:

wreder dan een stier, en harder

dan een eik, scherper dan distels

trotser dan kleurrijke pauwen,

pijnlijker dan vuur, gemener

dan de adder, en nog woester

dan een bergstroom, grimmiger

dan een berin met jonge welpen

kouder dan een steen…


ontloop mij niet, kom maar bij mij

laat mij begaan, wijs me niet af,

laat me niet staan, zeg nou toch ja,

Galatea, Galatea, zeg nou ja.
Hou toch op met weg te vluchten

Pas als jij me echt leert kennen

Krijg je spijt dat jij me steeds

Hebt ontlopen, want dan wil je

Nooit meer iemand anders minnen

Want bij mij krijg je echt alles

Herfstkornoelje, pruimen, druiven

Heesterbessen en kastanjes


Ik heb jou zoveel te geven

Troeteldieren, Niet alleen maar

witte bokjes, tortelduiven

reetjes, haasjes, van die dieren,

nee, je krijgt ook kleine beren

waar je heerlijk mee kunt spelen

en mijn paradijs is helemaal voor jou

want Galatea, ik hou van jou


(ahhh, nu begrijp ik het, jij hebt een ander)
Reken maar, mijn wraak zal zoet zijn

Druk je ogen in je schedel

langzaam splijt ik hem open,

en trek z’n hart er uit. En z’n lever

sla ik plat en ook z’n botten

zal ik breken, al z’n vlees

zal ik verschroeien, Galathea

wat ben je bloedgemeen


ontloop mij maar, ik neem mijn wraak

ik kan niet meer, ik laat je gaan

zei je maar ja, zei je maar ja,

Galatea, Galatea,



22) Icarus

Installatie van Icarus
Christina komt op door grote deur

Daedalus interea Creten longumque perosus


exsilium tactusque loci natalis amore
clausus erat pelago. “Terras licet” inquit “et undas
obstruat: at caelum certe patet; ibimus illac
Omnia possideat, non possidet aera Minos.

Ze gooit veren.
Dat is het teken voor de opkomst van en installatie van Icarus

Instruit et natum “medio” que “ut limite curras,


Icare,”
ait “moneo, ne, si demissior ibis,
Inter utrumque vola. Nec te spectare Booten
aut Helicen iubeo strictumque Orionis ensem:
me duce carpe viam.” Pariter praecepta volandi
tradit et ignotas umeris accommodat alas.
At pater infelix, nec iam pater, “Icare,” dixit,
“Icare, Icare, ubi es? qua te regione requiram?”
“Icare” dicebat: pennas adspexit in undis
devovitque suas artes corpusque sepulcro
condidit, et tellus a nomine dicta sepulti.

Vliegact.
Lied van Judith


23) Tekst de Eik + wir durfen noch hoffen


Er wordt een grote berg met stoelen opgereden.
Pyrrha klimt er in.
Eventueel Deucalion ook.


Pyrrha

Toen de tijd begon


misschien iets later
vloog een zwarte duif
vanuit Egypte
naar het Noorden
(mensen hebben hem gezien).
Hij vloog en vloog en vloog
Tot hij bij een eik belandde
(oud verweerd en krom)
in de noordse bergen.
Hij streek neer en rustte. Kirde toen en koerde.
En begon toen te orakelen
In naam van Jupiter
Even later zweefden
Door de hele jonge wereld veren:
Duizend vogels streken op de toppen
Van de bomen neer in Dodona.
In Koor bezongen ze de wijze Jupiter
Er wordt verteld
maar zeker is het niet
dat ook de vissen zachtjes zongen
In de diepte van de zee en dansten.
Aan elke tak van de verweerde eik
Hingen plaatjes roestig brons
overblijfsels van een vroeger volk.
Ze zeggen dat wie lang genoeg
Naar hun geklepper en gerinkel
Luistert soms met wat geluk
Iets van de wijsheid leert van Jupiter

Geert zingt

Wir dürfen noch hoffen solange wir leben

So lange wir leben, nicht denken an’s Grab

Erscheine gewaltiger Vater Priaap



Und woll’ uns deinen Segen uns geben


  • 3)Klei act Het ensemble pakt hun eigen stoel en zetten die op een gezamelijke plaats. op het teken van Hugo kleien snel en kort een poppetje. Hugo
  • 5) Schikgodinnenact Tekst vs 2 Zodra het lied ten einde is start Mees met de tekst. De acteurs lopen af en nemen hun spullen mee. Mees
  • Petra Petra Mees
  • 6) Petra Lied 7) Woedemonoloog Jupiter
  • 8) Deucalion en Pyrrha def. Pyrrha Zijn wij de enigen Deucalion Wij zijn de enigen Pyrrha
  • Pyrrha Behalve wij Deucalion En nu Pyrrha
  • 9) Geluidsdecor mensheid 10) Acteaon en het diner van de honden
  • 11) Pyramus en Thysbe Choreografie en geluid op band David Petra Christina Bob 12) Hermaproditus en lied van de Maan
  • 13) Tafeldek act Apollo en Daphne
  • Daphne Aldus Apollo En de laurierboom knikte 14) Orpheus
  • Lied van de Narcissenmeisjes
  • 18) Deucaleon Pyrrha - alles verandert Pyrrha
  • 22) De verliefde Cycloop
  • 23) Tekst de Eik + wir durfen noch hoffen Er wordt een grote berg met stoelen opgereden. Pyrrha klimt er in. Eventueel Deucalion ook. Pyrrha

  • Dovnload 94.24 Kb.