Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Naam: klas: nr

Dovnload 19.55 Kb.

Naam: klas: nr



Datum11.06.2017
Grootte19.55 Kb.

Dovnload 19.55 Kb.





Naam: ……………………………………………………………

Klas: ………………… Nr.: …………

Datum: …………………………………



/20



Taak 3 Lezen en schematiseren: sprookjes deel 1
1 Markeer in dit artikel de relevante informatie over sprookjes. Beperk je tot de kenmerken en de geschiedenis van het sprookje. Laat de details over de verfilming van de sprookjes weg. /5
2 Structureer de informatie in kernwoorden in een schema op een kladblad. Schrijf daarna deze informatie uit in een samenvatting (bondige samenhangende tekst). Dien de samenvatting in en bewaar een kopie in je werkboek als aanvulling bij de leerstof over sprookjes. /15


En ze filmden nog lang en gelukkig

Hollywood gooit zich weer op Sneeuwwitje en co

BRUSSEL – Drie Sneeuwwitje-films zitten er in de pijplijn en dat is maar een voorbode van een waar sprookjesoffensief uit Hollywood. Maar de oude verhalen zoeken nieuwe ingangen.


Verbazend hoe dat verhaal van Sneeuwwitje, het volgzame meisje van de witte huid, de rode lippen en het zwarte haar, Hollywood blijft inspireren. Liefst drie verfilmingen staan op de planning. De eerste daarvan, Snow White, komt vandaag in de zalen. De tweede, Snow White and the Huntsman, volgt tegen de zomer. En Disney zelf is bezig met een nieuwe versie, die zich in China zal afspelen en The Order of the Seven moet heten.

En daar blijft het niet bij. Er zijn minstens vijftien verfilmingen van sprookjes in productie, waaronder Pan, een nieuwe Assepoester voor Disney, een nieuwe versie van Beauty and the beast (met Emma Watson), een nieuwe kijk op De kleine zeemeermin en Hans en Grietje: de heksenjagers – dat verwacht wordt begin 2013. En nog véél meer. Je moet het Hollywood nageven: als daar iemand met succes een bepaalde richting inslaat, volgt de rest van de industrie gezwind.

Toch is het vreemd, want er worden almaar minder sprookjes verteld aan kinderen. Omdat de Britse zender Watch UKTV de nieuwe serie Grimm begon uit te zenden, die rauwe verfilmingen van verhalen van de gebroeders Grimm brengt, ging hij na hoe ouders vandaag tegen sprookjes aankijken. Wat bleek? Meer dan de helft van de ondervraagden wil Assepoester niet voorlezen omdat het rolpatroon van de thuiswerkende vrouw er daar te veel ingedrild wordt. Het toont hoeveel belang ouders hechten aan wat hun jongsten, met hun levendige verbeelding, te horen krijgen.

Maar veel meer dan oude rolpatronen bepaalt de schrik voor nachtmerries de keuzes. Die boze heks in Sneeuwwitje. Dat kasteel vol doornen. Dat meisje met de zwavelstokjes dat doodvriest. En dan dat enge mannetje Repelsteeltje dat een kind wil roven van een weerloze moeder. Bleek dat een op de vijf ouders vandaag het voorlezen van sprookjes schrapt ten voordele van moderne verhalen. In de top vijf van de meest geweerde verhalen staan drie klassiekers: Hans en Grietje (verdwalen in een donker bos), Roodkapje (opgegeten worden door de boze wolf) en Sneeuwwitje (die boze koningin, en raar genoeg is het woord ‘dwergen' een taboe).

Ook Julia Roberts, die de rol van de koningin speelt in Snow White, weet precies wat haar eigen dochtertje Hazel te horen zal krijgen 's avonds in bed. In haar rol had ze, toch volgens het originele verhaal van 1812, aan haar jager moeten ordonneren om haar dochter in het bos ‘neer te steken, en de longen en de lever mee te brengen, zodat ik ze kan koken en opeten' (niet met een slaatje en een fles Chianti, maar toch met wat zout). La Roberts speelt de scène met veel gevoel voor humor, maar laat de aanzet tot kannibalisme graag achterwege.



Alice

De nieuwe sprookjesmanie komt niet uit de lucht vallen. De smaak voor het fantastische avontuur en voor de romantische onderdompeling wordt al ruim een decennium opgewarmd door een complete Harry Potter-cyclus, een revival van de weerwolf in films, series en boeken (met Twilight op kop), en de pseudorealistische pendant daarvan in de verfilming van J.R.R. Tolkiens Lord of the Rings-trilogie. Recenter is er de enorme bijval voor Game of Thrones, een boekencyclus van George R.R. Martin die door HBO verfilmd wordt.

Maar de grote katalysator is toch Tim Burtons bewerking van Alice in Wonderland geweest. Met een omzet van meer dan 700 miljoen euro werd de film een geweldig succes en dan gaan de kopjes in Hollywood nadenken. Genoteerd werd dat Burton het originele boek van Lewis Carroll als springplank gebruikte om sterke vrouwen, gothic hocus pocus en een kleurrijke beeldregie in een cocktail te serveren. Die film kwam in roulatie in februari 2010 en de huidige oogst is het gevolg van intense vergaderingen in Los Angeles in het halfjaar daarna.

Nu is onze kijk op sprookjes in grote mate het werk van Walt Disney. Diens romantische bewerking van Sneeuwwitje, die in 1937 verscheen, was een briljante animatiefilm, maar tevens familie-entertainment met grappige dwergjes en een uitzonderlijk wollige heldin. Wie weet nog dat oorspronkelijk de vader haar wekte, en daarna een team dokters, en zelfs een achteloze dienaar die tegen haar kist stootte? De kussende prins is een Disney-vondst, die getuigt van de tendens die al sinds de dagen van Grimm zelf bestaat om kinderen af te schermen van al wat angst aanjaagt of gewelddadig is.

Is de huidige hausse een correctie van dat verwaterde beeld? In alle geval richten de nieuwe bewerkingen zich niet tot vijfjarige kinderen, maar tot een volwassen publiek, en dat opent vele deuren. Denken we terug aan Pascale Platel en An De Donder, die in 2005 allebei een versie van Sneeuwwitje maakten. Platel merkte daarbij op dat er ‘over Sneeuwwitje weinig te zeggen valt', maar dat de stiefmoeder daarentegen ‘glamour heeft'.

Waarmee we terug bij Snow White komen, want in die film gaat het om de angst van oudere vrouwen dat ze zullen overvleugeld zullen worden door hun jongere (stief)dochters. In een samenleving waarin jeugd, beroemdheid en schoonheid gevestigde waarden zijn, heeft zo'n boodschap wel enige zin. Maar of dat genoeg zal zijn om de actrice Lily Collins, dochter van Phil, aan een sterrol te helpen, valt af te wachten.



Donker

Het sprookje is immers een grillig ding, dat de vorm aanneemt die de tijdsgeest eraan geeft, en om die vorm ook vaak bekritiseerd wordt door de mensen die een nieuwe tijd voelen aankomen. In de jaren zeventig gingen de feministen tekeer tegen de rolbevestigende patronen van brave, gehoorzame, poetsende meisjes, maar voor iedere alternatieve versie waarin de dames zich veel weerbaarder toonden (onder meer van Roald Dahl), was onder de toonbanken vaak een piraatversie te koop waarin de dames zich veel gewilliger toonden – zij het op erotisch vlak.

Waar Snow White zijn eigentijdse kijk inkleedt met veel humor en zelfrelativering – en braaf; Lily Collins knipte zelf het woord damned uit haar tekst – verschijnt Kristen Stewart straks in Snow White and the Huntsman in wapenrusting en sluit ze een verbond met de jager om het tirannieke regime van haar stiefmoeder omver te werpen. Waarmee ze zelfs weer aansluit bij de originele spirit. ‘In de oude verhalen holt ze het woud in om te ontsnappen aan een mogelijke moordenaar', zegt Kate Bernheimer van Fairy Tale Review. ‘Ze is een overlever en dat lijkt me vandaag een relevante les.'

Dat wordt de uitdaging voor de stroom sprookjes die eraan komt. Veel van die sprookjes zullen moderniseren volgens hetzelfde patroon, met nadruk op individuele kracht (en dan vooral girlpower), veel gothic sfeer, en een pseudorealistische setting (de feodaliteit is hot) die aansluit op de fantasiewereld van gamende jongeren. Maar een recept heeft het nadeel dat het een recept is, en het publiek dat genoten heeft van een goeie plat préféré, zoekt bij het volgende bezoek aan het restaurant allicht naar een heel ander gerecht.

Dat mocht Catherine Hardwicke vorig jaar al ervaren met Red Riding Hood: ze concentreerde zich op realistische sfeerschepping, maakte van de wolf een weerwolf, en slaagde erin haar acteurs én haar publiek compleet het noorden te laten verliezen.

Ook wie het heel realistisch wil, vindt de sleutel evenmin zomaar. In Beastly verhuisde Daniel Barnz de actie naar een school in Manhattan, waar een rijkeluiszoon getransformeerd wordt in een lelijke jongen – maar geen beest. Beide films flopten.



In Hollywood mogen heel wat nieuwe sprookjesvertellers hun adem inhouden, want niet elk verhaal heeft een happy end.

Peter Vantyghem, De Standaard, 4 april 2012

  • En ze filmden nog lang en gelukkig Hollywood gooit zich weer op Sneeuwwitje en co

  • Dovnload 19.55 Kb.