Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Naar een Belgisch beleid rond inheemse volken

Dovnload 24.82 Kb.

Naar een Belgisch beleid rond inheemse volken



Datum25.10.2017
Grootte24.82 Kb.

Dovnload 24.82 Kb.

Naar een Belgisch beleid rond inheemse volken.
De periode 1994-2004 werd door de Verenigde Naties het VN Decennium van de Inheemse Volken verklaard. Reeds in het eerste jaar van het Decennium werd door de VN Werkgroep voor Inheemse Bevolkingen en de Subcommissie voor de Bescherming van Minderheden en de Bestrijding van Racisme een ontwerptekst van Universele Verklaring van de Rechten van Inheemse Volken goedgekeurd. Deze ontwerpverklaring is tot stand gekomen met ruime inbreng van vertegenwoordigers van inheemse volken hoewel deze zelf geen stemrecht hadden. De tekst werd hetzelfde jaar nog doorgestuurd naar de VN Commissie voor de Mensenrechten. Daar werd echter besloten dat het beter was een nieuwe werkgroep op te richten die het mandaat kreeg om voor het einde van het Decennium, d.w.z. voor eind 2004, een nieuwe ontwerpverklaring van de rechten van inheemse volken klaar te stomen. In deze nieuwe, zogenaamd “intersessionele” werkgroep, werd het heel wat moeilijker gemaakt voor de inheemse volken om te kunnen participeren in het proces. De inheemse vertegenwoordigers moeten een accreditering aanvragen en daarbij moet ook de regering van de staat waaronder de inheemse vertegenwoordigers vallen haar fiat geven. In de praktijk hebben de regeringen dus een veto op welke inheemsen wel en niet aan het raadplegend proces kunnen deelnemen.
Tot op heden hield onze regering zich op de achtergrond omdat België geen inheemse volken op zijn grondgebied heeft en dus niet echt betrokken partij zou zijn. KWIA bestrijdt deze stelling. De onderstaande 10 voorbeelden tonen duidelijk aan dat beslissingen die hier genomen worden, activiteiten waaraan België deelneemt, producten die wij hier consumeren hun (negatief) effect hebben op het overleven van de inheemse volken.
KWIA vraagt de Belgische regering om te erkennen dat haar handelingen en beslissingen een impact hebben op de inheemse volken en dat ze een poging zou doen om via haar beleid het overleven van de inheemse volken te ondersteunen eerder dan het te verstoren. Omdat bij de inheemse problematiek zoveel verschillende ministers betrokken zijn (niet minder als 8 in onze voorbeelden) vragen wij de Eerste Minister een nota op te stellen waarin de basisbeginselen van het Belgisch beleid dienen opgenomen te worden.
Volgende elementen zouden daarbij aan bod kunnen komen: a) de erkenning van het zelfbeschikkingsrecht van de inheemse volken; b) het respect voor het beheer door de inheemse volken van hun territoria en natuurlijke rijkdommen; c) de noodzaak tot behoud van de culturele diversiteit en de plicht van de internationale gemeenschap om bedreigde culturen te ondersteunen; d) de wenselijkheid om het effect van elk buitenlands handelen op het overleven van de en dienaangaande de juiste besluiten te trekken.
Daarnaast kan de regering op korte termijn een aantal concrete initiatieven nemen, daarmee gevolg gevend aan concrete vragen van inheemse volken. Dit zijn:
Ratificatie van IAO Conventie 169
Het enige internationale juridische instrument tot nu toe dat poogt de rechten van de inheemse volken te verdedigen is Conventie 169 van de Internationale Arbeidsorganisatie. Deze conventie kwam tot stand in 1989, precies tien jaar geleden. Ze is een herziening van een conventie uit 1957 die toen mede door België werd tot stand gebracht.

Hoewel de conventie faalt in het erkennen van het recht op zelfbeschikking van de inheemse volken, biedt ze toch heel wat mogelijkheden in het versterken van de rechtspositie van de inheemse volken. De meeste IAO-lidstaten keurden de conventie weliswaar goed, maar in slechts weinig staten werd ze ook door het parlement geratificeerd. In de EU gebeurde dit tot nu toe slechts door Denemarken en Nederland. Ook België heeft na tien jaar de conventie nog steeds niet geratificeerd.



KWIA roept de Belgische regering (Minister van Arbeid) op om IAO Conventie 169 te ratificeren als een eerste stap naar de erkenning van alle rechten van de inheemse volken.

Erkenning zelfbeschikkingsrecht
De cruciale eis van alle inheemse volken is de erkenning van hun recht op zelfbeschikking. Voor inheemsen houdt dit recht niet noodzakelijk in dat zij ook formele onafhankelijkheid willen van de staten waarin zij nu leven. In de VN Werkgroep voor Inheemse Bevolkingen werd, in het kader van haar ontwerpverklaring over de rechten van de inheemse volken, lang gediscussieerd over het recht op zelfbeschikking. Toch werd de eis in de ontwerpverklaring opgenomen. Gevreesd wordt dat in de nieuwe werkgroep die sedert 1995 geïnstalleerd is, dit principe, evenals vele andere positieve bepalingen in de ontwerpverklaring, zal geëlimineerd worden.
KWIA vraagt de Belgische regering (Minister van Buitenlandse Zaken), dat ze op de zittingen van de intersessionele werkgroep, de Mensenrechtencommissie de ECOSOC en de Algemene Vergadering haar steun uitspreekt voor het recht op zelfbeschikking van de inheemse volken evenals voor de ontwerpverklaring in haar huidige vorm zoals goedgekeurd door de VN Werkgroep voor Inheemse Bevolkingen en de Subcommissie voor de Bescherming van Minderheden, hoe onvolledig deze ook mag zijn.

Permanent VN Forum voor Inheemse Volken
De problemen van inheemse volken zijn zeer complex en zeer specifiek. Het gaat over de erkenning en het respecteren van collectieve rechten zoals het recht op zelfbeschikking, het recht op een zelfstandige ontwikkeling, het recht op collectieve intellectuele eigendom, het recht op het duurzaam beheer van ecosystemen en natuurlijke eigendommen, etc. tot het respecteren van verdragen die afgesloten zijn tussen inheemse volken en (moderne) natiestaten. Daarom is het noodzakelijk dat er binnen de bestaande structuren van de Verenigde Naties een specifiek en permanent forum komt om de rechten van inheemse volken te doen eerbiedigen en waar de situatie van de inheemse volken permanent onder de aandacht kan gebracht worden.
KWIA vraagt de Belgische regering (Minister van Buitenlandse Zaken) om zich nadrukkelijk uit te spreken voor een Permanent VN Forum voor Inheemse Volken direct ressorterend onder de Economische en Sociale Raad (ECOSOC) zoals voorgesteld door de inheemse volken en gesteund door onder meer Denemarken.

Fonds voor Inheemse Volken
Het aantal inheemse themata en de deelname van inheemse vertegenwoordigers aan internationale bijeenkomsten in het kader van verschillende VN instellingen is de laatste jaren zeer sterk toegenomen. In het begin waren slechts weinig inheemse volken op de hoogte van het proces dat in de VN opgestart was. Dit is nu veranderd. In de laatste 10 jaar is er een constante toename geweest van het aantal inheemse volken dat het belang inziet van dit forum en van zijn deelname aan dit proces. De diversificatie van het debat over inheemse aangelegenheden in het VN systeem heeft ook gezorgd voor een sterke toename van het aantal bijeenkomsten waarin inheemse aangelegenheden op de agenda staan en waar het dus van essentieel belang is dat vertegenwoordigers van inheemse volken kunnen deelnemen aan de discussie over hun rechten. Wij geloven dat dit een belangrijk element is in een globale strategie voor conflictpreventie.

Het emancipatieproces van inheemse volken op internationaal vlak en in internationale instellingen heeft meegebracht dat het aantal aanvragen voor financiële ondersteuning van inheemse deelname aan deze bijeenkomsten bijna exponentieel gestegen is.


Daarom vraagt KWIA aan de Belgische regering (het Staatssecretariaat voor Internationale Samenwerking) dat er een specifiek “Fonds voor Inheemse Volken” zou worden opgericht om het emancipatieproces van inheemse volken in de internationale instellingen financieel te ondersteunen met een betekenisvol budget.

Stemgedrag Wereldbank
Internationale instellingen zoals de Wereldbank financieren projecten met enorm destructieve effecten op de inheemse volken. Voor de bouw van stuwdammen zoals deze op de Indische Narmada rivier worden honderdduizenden mensen gedwongen te verhuizen. De projecten van deze multilaterale banken worden vaak van bovenaf gedropt, zijn grootschalig en hebben weinig oog voor de effecten die zij meebrengen voor het overleven van de inheemse volken. België is lid van deze instellingen en zetelt ook in de directieraden. Via haar directielid beslist België dus mee of de financiering van betwiste projecten al dan niet doorgaat.
KWIA vraagt van de Belgische regering (Minister van Financiën) dat zij richtlijnen opstelt aangaande het stemgedrag van Belgische directieleden in deze instellingen bij de bespreking van projecten met nadelige effecten op inheemse volken, inzonderheid een grootschalige hervestiging van lokale gemeenschappen.
Rapportage Inheemse Mensenrechten
Op 18 mei 1993 keurde het parlement een wetsvoorstel, ingediend door Louis Van Velthoven, goed, dat de regering verplicht jaarlijks te rapporteren over de eerbiediging van de mensenrechten in alle landen waar België ontwikkelingsprojecten financiert. Verscheidene parlementsleden steunden het voorstel van KWIA om in die rapportage een verplichte specifieke referentie op te nemen rond de situatie van inheemse volken. Vaak komen zij in dit soort rapporten helemaal niet aan bod. Bovendien is het ontkennen of terugschroeven van vormen van autonomie vaak een aanleiding voor gewapende conflicten. Toch werd het dit voorstel verworpen. Anno 1999 stellen wij vast dat de regering de Wet Van Velthoven om jaarlijks te rapporteren over de mensenrechten in de wereld, niet gerespecteerd heeft.
KWIA vraagt de Belgische regering (Minister van Buitenlandse Zaken en Staatssecretaris voor Internationale Samenwerking) om de Wet Van Velthoven, zoals goedgekeurd door het Parlement, correct uit te voeren en eveneens te voorzien in een specifiek hoofdstuk over de eerbiediging van de rechten van de inheemse volken.
Regulering houthandel
De ontbossing in de tropische regenwouden, maar ook van alle andere bossen gaat nog steeds aan een dramatisch tempo verder. Inheemse volken van de tropische wouden, maar ook die uit de noordelijke bossen in Canada en Siberië vragen dat er dringend een halt wordt toegeroepen aan de laakbare praktijken van kaalkap en ecologisch onverantwoorde exploitatie van hun territoria door de houthandel. Zij stellen dan ook voor dat er een regulering wordt opgesteld waarbij de herkomst van het hout duidelijk wordt gemaakt en waarbij op basis van door alle betrokkenen erkende criteria, een duurzaamheidlabel aan hout wordt toegekend. Op basis van zulk een label moet dan de import van ecologisch en sociaal onverantwoord geproduceerd hout verboden worden. Reeds op 25 november 1992 beloofde de toenmalige regering dat zij een dergelijk voorstel tijdens haar voorzitterschap zou verdedigen op de eerstkomende Europese Raden van Ministers van Handel en Leefmilieu.
KWIA vraagt dan ook aan de Belgische regering (Ministers van Leefmilieu en Buitenlandse Handel) zulk een regulering voor te stellen en te verdedigen op de eerstkomende raad van Ministers van respectievelijk Handel en Leefmilieu.
Stopzetting Laagvliegoefeningen
Sedert 1993 participeert de Belgische luchtmacht om de twee jaar aan de Red Flag-laagvliegoefeningen boven Newe Segobia, het territorium van de Western Shoshone Indianen in de staat Nevada in de VS. Volgens het verdrag van Ruby Valley van 1 oktober 1863 behoort dit land toe aan de Western Shoshone die het nog steeds bewonen en gebruiken voor vee- en paardenteelt. Deze laagvliegoefeningen zijn een schending van dit verdrag vermits geen enkele instantie van de Western Shoshone ooit haar toestemming gegeven heeft voor deze militaire operatie op haar grondgebied. De laagvliegoefeningen verstoren het economisch, cultureel en sociaal overleven van de Western Shoshone. Gezien de protesten tegen het laagvliegen in Europa is het een algemeen beleid geworden om deze militaire overlast te exporteren naar grondgebieden van inheemse volken.
KWIA vraagt dan ook dat de Belgische regering (Minister van Defensie) elke verdere deelname aan laagvliegoefeningen boven territoria van inheemse volken zou stopzetten.

Verbod Uraniumontginning
Inheemse volken zijn direct slachtoffer van zowel het begin als het einde van de kernenergieketen. Het is meestal op hun grondgebieden dat de uraniumontginning plaats vind en hun territoria zijn ook de plaatsen bij uitstek waar radioactief afval gedumpt wordt. De ontginning van uranium is echter de activiteit die inheemse volken tot nu toe het meest treft. In Canada (o.a. in Saskatchewan), de VS (Arizona), Brazilië, Argentinië, Niger, Namibië, Gabon, China, Australië, etc. wordt uranium ontgonnen op inheemse territoria. Meestal gebeurt dit in onveilige omstandigheden door middel van openluchtmijnbouw waarbij veel radioactief stof vrijkomt. Met de gezondheid van de lokale bevolking wordt vooral in ontwikkelingslanden weinig of geen rekening gehouden. In geïndustrialiseerde staten worden de lokale gemeenschappen vaak gewoonweg gedeporteerd. Na de ontginning blijven verwoeste maanlandschappen over die sterk radioactief besmet zijn. In een aantal gevallen zoals de Jabiluka mijn in Australië worden ook landschappen die een religieuze waarde hebben voor de inheemse bevolking verwoest.
KWIA vraagt dat de Belgische regering (Minister van Buitenlandse Zaken) het initiatief zou nemen om te komen tot een door de VN gecontroleerd wereldwijd verbod voor de ontginning van uranium.

Teruggave van cultureel erfgoed
Het Koninklijk Instituut voor Natuurwetenschappen heeft in haar collectie 2 skeletten van Tasmaanse Aborigines die voor 1900 verkregen werden. Reeds sedert 1985, en dit in het kader van een ruimere campagne in heel Europa, vragen vertegenwoordigers van de Aborigines dat deze skeletten naar Australië zouden worden teruggebracht zodat ze op een traditionele wijze zouden kunnen worden begraven. Al evenveel jaren weigert de Belgische regering op dit verzoek in te gaan, niettegenstaande het feit dat de skeletten niet gebruikt worden en de positieve respons van andere Europese instellingen die reeds meer dan 300 dergelijke skeletten teruggaven.
KWIA vraagt dan ook aan de Belgische regering (Minister van Wetenschapsbeleid) dat deze skeletten onvoorwaardelijk aan de Aborigines worden teruggegeven en dat een beleid wordt aangenomen ten aanzien van de teruggave van alle teruggeeiste culturele eigendommen.

  • Ratificatie van IAO Conventie 169
  • Erkenning zelfbeschikkingsrecht
  • Permanent VN Forum voor Inheemse Volken
  • Fonds voor Inheemse Volken
  • Stemgedrag Wereldbank
  • Rapportage Inheemse Mensenrechten
  • Regulering houthandel
  • Stopzetting Laagvliegoefeningen
  • Verbod Uraniumontginning
  • Teruggave van cultureel erfgoed

  • Dovnload 24.82 Kb.