Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Nikāḥ al-mut‘ah (het genotshuwelijk)

Dovnload 35.26 Kb.

Nikāḥ al-mut‘ah (het genotshuwelijk)



Datum10.10.2017
Grootte35.26 Kb.

Dovnload 35.26 Kb.

Nikāḥ al-mut‘ah (het genotshuwelijk)

Ingrid Noordanus

3107396

Utrecht, 8 januari 2008

Algemeen

Het woord mut‘ah etekent genot of plezier. Het komt uit dezelfde stam als het werkwoord mata‘a, dat “wegvoeren” of “als compensatie geven betekent”. Ook komt het woord matā‘ uit dezelfde stam, dat “koopwaar” of “goederen” betekent.1 Het is een schriftelijk contract tussen een man en een ongetrouwde vrouw waarin staat dat ze trouwen voor een bepaalde tijd. Het doel van het mut‘ah huwelijk is plezier, in tegenstelling tot het gewone islamitische huwelijk, waarin voortplanting het voornaamste doel is.2 Dit huwelijk komt voornamelijk in Iran voor, waar het sigheh wordt genoemd (Perzisch).


Geschiedenis

Al voor de komst van de islam kenden de Arabieren een tijdelijk huwelijk. Dit werd uitgevoerd door verschillende stammen. Het werd vooral gedaan wanneer een man tijdens zijn reis bij een vreemde stam verbleef. Hij ging dan een tijdelijk huwelijk aan met een vrouw uit die stam om zo bescherming te krijgen. De vrouw gaf hem een speer en een tent zodat hij kon integreren. Eventuele kinderen kregen hun afstamming via de kant van de moeder en ze bleven later ook bij haar stam wonen en gingen niet met de vader mee. 3

In de tijd van de profeet Mohammed was het mut‘ah heel gewoon en veel mensen die tijdens zijn leven tot de islam bekeerden kwamen uit een zo’n tijdelijk huwelijk.

In de 7e eeuw werd het tijdelijk huwelijk verboden door ‘Umar, die het gelijkstelde aan zinā’ (ontucht). Hij dreigde met steniging als straf . 4 Sindsdien maakt deze kwestie een groot verschil tussen soennieten en sjiieten. De sjiieten legitimeren mut‘ah vooral op basis van de qur’ān, vers 4.24:


وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ النِّسَاء إِلاَّ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ كِتَابَ اللّهِ عَلَيْكُمْ وَأُحِلَّ لَكُم مَّا وَرَاء ذَلِكُمْ أَن تَبْتَغُواْ بِأَمْوَالِكُم مُّحْصِنِينَ غَيْرَ مُسَافِحِينَ فَمَا اسْتَمْتَعْتُم بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةً وَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا تَرَاضَيْتُم بِهِ مِن بَعْدِ الْفَرِيضَةِ إِنَّ اللّهَ كَانَ عَلِيماً حَكِيماً

En (ook verboden zijn) de getrouwde vrouwen, behalve de slavinnen onder jullie gezag. Als een beslissing van Allah voor jullie. Het is voor jullie toegestaan wat daar buiten valt. Opdat jullie naar (hen) streven met jullie bezittingen, op eerbare wijze, niet ontuchtige. En wat voor jullie van hen genieten: geeft hun hun bruidschat, als verplichting. En er is geen zonde in wat jullie overeenkomen na de bepaling (van de bruidschat). Voorwaar, Allah is Alwetend, Alwijs. 5
Volgens soennieten gaat dit vers niet over mut‘ah, maar over nikāḥ, het gewone islamitische huwelijk.

In de bronnen die ik heb bestudeerd wordt duidelijk gemaakt dat er verschillende overleveringen bestaan over wat de profeet heeft gezegd en heeft gedaan met betrekking tot mut‘ah, maar deze overleveringen spreken elkaar erg tegen:

In bepaalde overleveringen staat dat de profeet het toestond, in bepaalde situaties, bijvoorbeeld als een man tijdelijk bij een andere stam verbleef of tijdens een oorlog. 6 In sommigen van deze overleveringen wordt gezegd dat de profeet Mohammed het zelf ook

deed. In andere overleveringen staat juist het tegenovergestelde: de profeet Mohammed heeft het verboden, soms meteen en soms nadat er misbruik van werd gemaakt. 7

Deze overleveringen staan dus lijnrecht tegenover elkaar en worden door zowel soennieten als sjiieten gebruikt als bewijs voor de waarheid.

Metgezellen van de profeet Mohammed hadden er ook verschillende meningen over.

Een nakomeling van Mohammed, Ja‘far as-Sadiq heeft naar overlevering de volgende uitspraak gedaan:
Ik houd niet van een Moslim die deze wereld verlaat terwijl hij één van de tradities van de profeet niet gevolgd heeft. En mut‘ah is één van die tradities.8
Tot in de 1e / 7e eeuw (islamitische jaartelling/christelijke jaartelling) vonden qur’ān commentators, zoals Ibn Abbās, dat het mocht en verwezen naar het bovengenoemde vers. Vanaf de 2e/8e eeuw begint de tegenovergestelde visie meer populariteit te krijgen. Tijdens deze periode ondergaat mut‘ah wel veranderingen, het blijft geldig, maar zonder de tijdelijke duur. Later is mut‘ah alleen geldig als het getrouwde paar de afgesproken tijd niet overleeft. Ook werd er nog een oplossing bedacht: de tijdsduur werd niet in het contract gezet, maar onderling afgesproken. 9

Hierna wordt het definitief verboden door de soennitische rechtscholen en ook bij de Zaydiyya komt er een verbod.

Sindsdien zorgt de mut ‘ah kwestie al eeuwenlang voor discussies tussen soennieten en sjiieten. De twaalversjiieten of imamiyya zijn de enige sjiieten die nog mut ‘ah uitvoeren. Begin 20e eeuw werd er in Oost-Syrie soms ook nog mut‘ah toegepast door bedoeïenen die daar tijdelijk verbleven voor handel. Tijdens het Pahlavi-regime in Iran (1925-1979) werd het tijdelijke huwelijk minder populair. Het werd niet verboden, maar er werd negatief over gedacht. Sinds 1979 (Iraanse Revolutie) moedigde het islamitische regime juist het mut‘ah aan. 10

Huidige situatie

Tegenwoordig wordt mut‘ah vrijwel alleen in Iran toegepast, bij de twaalversjiieten. De situatie is nogal veranderd ten opzichte van vroeger. In Iran komt prostitutie veel voor in de steden. In Teheran leven naar schatting 84.000 vrouwen van prostitutie. De vrouwen die erin terecht komen zijn verslaafd, weggelopen of werkloos.11 Volgens Interpol van Iran is de regering hier ook in betrokken.12 Omdat zij bang is voor een slechte naam moedigen ze vaak het mut‘ah huwelijk aan bij prostituees. Zo legaliseert ze het voor de religie. Ook ziet ze het als een goede manier om de jeugd in bedwang te houden, die steeds later gaat trouwen.

In juni 2007 gaf de Iraanse minister Moustafa Pourmohammadisweet_lady_1001@hotmail.com nog zijn oordeel over het mut ‘ah huwelijk op een conferentie in Qumm:
"Is it possible that Islam is indifferent to a 15-year-old youth into whom God has put lust? We have to find a solution to meet the sexual desire of the youth who have no possibility of marriage. Islam is a comprehensive and complete religion and has a solution for every behaviour and need, and temporary marriage is one of its solutions for the needs of the youth." 13
Volgens sjiieten is het een goed alternatief voor de vrije relaties die mensen in het westen hebben. Maar het nadeel is dat de vrouw na de mut‘ah ontmaagd is en zo een nog kleinere kans heeft op een permanent huwelijk. Ook worden eventuele kinderen door de gemeenschap als bastaardkinderen gezien.
Regels en de verschillen met de nikāḥ

Het contract dat de partijen met elkaar opstellen bestaat uit vier onderdelen.

Het eerste is de juridische vorm van het contract. Zoals elk ander contract in Iran heeft het een aanbod (‘ījāb) en een acceptatie (qabūl) nodig. In het mut‘ahcontract is de vrouw degene die zichzelf aanbiedt en de man zal haar accepteren. De ceremonie bestaat uit de onderhandeling van de man en vrouw, meestal is er geen geestelijke (mullah) bij, maar dit is mogelijk. Voor het vastleggen van de gemaakte afspraken moeten beide partijen een formule uitspreken: De vrouw zegt: “Ik, …(naam), trouw (of mut‘ah) u, voor het bedrag van ….(meestal geld) en voor …. (de tijdsduur).” Dan zegt de man: “Ik accepteer het.” 14 Deze formule mag in de eigen taal worden uitgesproken of in een andere taal, zolang de partijen precies weten wat ze zeggen.

Het tweede onderdeel van het contract is het interreligieuze huwelijk. De man mag net als bij het permanente huwelijk met vrouwen van het boek trouwen, dus met Christenen, Joden en soms worden Zoroastriërs hier ook tot gerekend. Hij mag binnen deze religies met de vrouw van zijn keuze trouwen, mits ze niet in haar wachtperiode zit (iddah). De vrouw mag echter alleen met een Moslim trouwen. 15

Het derde onderdeel van het contract is de tijdsduur (‘ājāl). Dit kan variëren van één uur tot 99 jaar. Men kan zijn levensduur niet aangeven als lengte van het huwelijk, aangezien we nooit weten hoe lang we leven. De tijdsduur moet precies worden aangegeven en beide partijen moeten zich hiervan bewust zijn.16

Het vierde onderdeel is de betaling (‘ajr). Deze moet ook vermeld zijn, anders is het contract ongeldig. Opmerkelijk is dat er geen opmerking in het contract mag staan, die de indruk geeft dat de man de vrouw inhuurt. Als de man zijn vrouw verlaat na het opstellen van het contract, maar voordat ze geslachtsgemeenschap hebben gehad, moet hij haar de helft van de prijs betalen. Als de man besluit het huwelijk te beëindigen voordat de afgesproken tijd is verstreken, moet hij haar de hele prijs betalen.17


Na deze vier onderdelen kunnen de partijen ook nog hun andere voorwaarden en wensen in het contract zetten. Ze kunnen er bijvoorbeeld voor kiezen om wel als getrouwd stel door het leven te gaan, maar geen geslachtsgemeenschap met elkaar te hebben.18

Ook is het de man toegestaan om coïtus interruptus toe te passen in het mut‘ah huwelijk, om de kans op ongewenste kinderen te voorkomen. De vrouw mag ook haar maatregelen nemen om zwangerschap te voorkomen, mits dit het plezier van de man niet tegenhoudt.

Als de vrouw toch zwanger raakt, is het volgens de wetten een wettig kind, en het mag dus niet benadeeld worden ten opzichte van kinderen uit een permanent huwelijk. In de praktijk worden zulke kinderen door de gemeenschap gezien als bastaardkinderen. 19
Wanneer het de tijdsduur verstreken is, wordt het huwelijk automatisch ontbonden. Er is dus geen scheiding nodig. Nadat het huwelijk is ontbonden, moet de vrouw twee menstruatieperiodes of 45 dagen wachten voordat ze opnieuw kan trouwen, dit heet de iddah. Dit is in geval van zwangerschap, zodat er vastgesteld kan worden wie de vader is van het kind. Als de man overlijdt, is de iddah vier maanden en tien dagen. Het contract kan ook worden vernieuwd, maar dan moet het stel eerst wachten tot het eerste contract is verlopen. Er is dan geen wachtperiode nodig. Het stel mag maximaal drie keer met elkaar een tijdelijk huwelijk sluiten.20
De verplichtingen van het stel tegenover elkaar zijn minimaal. De man mag geslachtsgemeenschap met haar houden in ruil voor de bruidsschat. Maar in tegenstelling tot bij het permanente huwelijk is de man niet verplicht zijn vrouw te onderhouden, zelfs niet als ze zwanger is. De vrouw moet haar man gehoorzamen, maar in mindere mate als een vrouw die een permanent huwelijk heeft. Ze hoeft bijvoorbeeld geen toestemming te vragen als ze het huis verlaat of als ze wilt werken. 21

De belangrijkste verschillen tussen mut‘ah en nikāḥ zijn al genoemd. Enkele andere verschillen zijn:



  • Bij nikāḥ heeft een man (onder voorwaarden) recht op maximaal vier vrouwen, bij het mut‘ah huwelijk mag een man zoveel vrouwen trouwen als hij wilt.

  • Bij het permanente huwelijk heeft de vrouw een walī (voogd) nodig die zijn toestemming geeft, bij het tijdelijk huwelijk is dit niet verplicht.

  • Het nikāḥ wordt geregistreerd en er zijn getuigen nodig, bij mut‘ah is dit niet het geval

  • Bij het permanente huwelijk is voor een ontbinding een scheidingsprocedure nodig, bij het tijdelijk huwelijk wordt het automatisch ontbonden.

  • De ‘iddah bij het nikāḥ is drie maanden, bij mut‘ah is dit 45 dagen of twee menstruatieperioden22


Bronnen


  • Law of desire, temporary marriage in Iran. Haeri, S. I.B Tauris & co LTD, London, 1989

  • The Oxford encyclopedia of the modern Islamic word. J.L. Esposito. Oxford University Press: Oxford and New York 1995)

  • The encyclopaedia of Islam, new edition. Brill, E.J. Leiden, 1978

  • De Edele Koran. Sofjan S. Siregar (vertaling). ICCN

  • Islamic fundamentalism and the sex slave trade in Iran. Hughes, D.M. University of Rhode Island, 2004

  • Iranian minister backs temporary marriage to relieve lust of youth. Tait, R. The Guardian, 4 juni 2007

  • A dictionary of modern written Arabic. Wehr, H. Wiesbaden, 1979

  • Prostitution behind the veil (video) Nahid Persson, 2005




1 A dictionary of modern written Arabic. Wehr, H. Wiesbaden, 1979


2 The Oxford encyclopedia of the modern Islamic word. J.L. Esposito. Oxford. p. 212


3 The encyclopaedia of Islam, new edition. Brill, E.J. Leiden, 1978 p. 757


4 ibidem


5 De Edele Koran. Sofjan S. Siregar (vertaling). ICCN vers 4:24


6 Law of desire, temporary marriage in Iran. Haeri, S. I.B Tauris & co LTD, London, 1989 p. 61


7 The Oxford encyclopedia of the modern Islamic word. J.L. Esposito. Oxford University Press: Oxford and New York 1995) p.212


8 Law of desire, temporary marriage in Iran. Haeri, S. I.B Tauris & co LTD, London, 1989 p. 48


9 The Oxford encyclopedia of the modern Islamic word. J.L. Esposito. Oxford University Press: Oxford and New York 1995) p.212


10 Iranian minister backs temporary marriage to relieve lust of youth. Tait, R. The Guardian, 4 juni 2007


11 Prostitution behind the veil (video) Nahid Persson, 2005


12 Islamic fundamentalism and the sex slave trade in Iran. Hughes, D.M. University of Rhode Island, 2004


13 Iranian minister backs temporary marriage to relieve lust of youth. Tait, R. The Guardian, 4 juni 2007


14 Law of desire, temporary marriage in Iran. Haeri, S. I.B Tauris & co LTD, London, 1989 p.51


15 Law of desire, temporary marriage in Iran. Haeri, S. I.B Tauris & co LTD, London, 1989 p.52


16 ibidem p.52

17 ibidem p.53

18 ibidem p.54

19 ibidem 1989 p.55

20 ibidem p.56,57,58

21 ibidem p.59

22 Law of desire, temporary marriage in Iran. Haeri, S. I.B Tauris & co LTD, London, 1989 p.60

  • Geschiedenis
  • Huidige situatie
  • Regels en de verschillen met de n ikāḥ

  • Dovnload 35.26 Kb.