Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Op 1 Januari schreef ik aan de Minister met bepaald verzoek my te benoemen,inaien de Heer van Leeuwen er geen bezwaar tegen had

Dovnload 2.62 Mb.

Op 1 Januari schreef ik aan de Minister met bepaald verzoek my te benoemen,inaien de Heer van Leeuwen er geen bezwaar tegen had



Pagina9/27
Datum28.10.2017
Grootte2.62 Mb.

Dovnload 2.62 Mb.
1   ...   5   6   7   8   9   10   11   12   ...   27
JLjZy


Er was in 't laatst va^ Juni een Rijksbelastingzaak behandeld en daar ik er in moest concluderen en wist dat ik in Juli geen tyd zou hebben om myn conclusie te stellen,had ik tot na de vacantie uitstel genomen. Op Stenia werkte ik die nu uit en daar ik als oud fg. Rijksadvocaat geen zot figuur wilde maken,gaf ik my de moeite om de zaak fijn uit te pluizen. Het icetrof een patentkwestie. Stumpff was namelijk bekeurd omdat hy in het Park concerten gaf zonder patent te betalen; hy beweerde daartoe niet gehouden te zyn omdat het Park een besloten gezelschap was. Ik concludeerde echter ten voordele van de Administratie.

Woensdag 14 Aug vertrok ik naar Ubbergen. Mevrouw v,d,Brugghen had my namelijk al lang te voren op het Chalet te logeren gevraagd en hoewel Lore het niet pleizierig vond kon ik,eenmaal aangenomen hebbende,niet opeens weer weigeren te komen. Ik vond het bovendien nogal speculatief om Nymegen en de inwoners terug te zien en nu met de zekerheid van er niet te behoeven te blijven. De oude stad was nog even rottig en morsig als in Maart. Ik reed in de diligence met een vroeger mede-diaken Wierts van Coehoorn en werd door Bernard met een vigilante te Nymegen afgehaald. Myn kamertje op het Chalet was klein maar alleraardigst geschikt,het bed te kort maar de matras hard.

Het enige wat er ontbrak was een emmer,evenals op Elswout,maar le petit cabinet was vlak naast my. Mr v.d.B. was als altyd interessant en niet gelukkiger dan wanneer ik het een of ander niet met hem eens was, daar hy dan kon disputeren.

Donderdag moest hy een lange,vervelende vergadering te Nymegen bijwonen en breedsprakige diskoersen slikken. Ik nam die gelegenheid waar om bezoeken te Nymegen af te leggen en vond Dr van Egmond thuis, wiens vrouw met de koorts te bed lag. By onze voormalige huisheer de Man betaalde ik ƒ 112,50 huishuur over de maanden Mei,Juni en Juli. Suzette Mackay vond ik thuis en haar oudste broeder Aeneas (thans Voorzitter der Tweede Kamer); van Tricht was in den Haag,maar de Meyrer was op het Parket en van Roggen op de Griffie,die my vertelde dat de Meijier zeer voldeed maar nog verlegen was en dat van Tricht nog on- beschofter was geworden dan vroeger,zodat hy hem weinig meer sprak. Voorts deelde hy my mede dat de Nymeegsche Rechtbank niet afgeschaft maar met Tiel en Bommel vermeerderd,doch met het kanton Eist verminderd zou worden. (Juist het tegendeel is 16 jaar later geschied).

Jan Dona,Lore's pet aversion,zag ik vissen.

Vrijdag 16 Aug was het weer echt Nymeegsch gloeiend heet en de knazertjes plaagden my geweldig. Die dag bleef ik thuis en eerst te 5 uur na het eten liep ik met Mr v.d.B. en na de thee met Mevrouw en de meisjes. Deze haalden al de gezegden van Lore op,die zy adoreerden en het speet Mevrpuw dat zy niet mee gekomen was,weshalve ik moest beloven üat ik haar ook eens naar het Chalet zou zenden.

Maandag 19 Aug keerde ik naar Zeist terug,waar wy tot de 24ste bleven. Wy brachten met Anna Pauw een dag op Zuylestein door by Charles en Henriette Labouchere,maar wy troffen het slecht met het weer.

Het begon namelijk te waaien,en tegen de middag stak er een storm op, zodat zelfs Charles de ramen moest sluiten uit vrees dat zy anders zouden losgerukt worden. Zuylestein vond ik als oud kasteel heel eigenaardig, maar geweldig afgelegen en het gaf my de indruk van een uilen-en vleermuizennest. Constance was niet mee,alleen Jan,en deze was per trein via Maarn gekomen en moest langs dezelfde weg terug, maar Lore en ik waren door Anna Pauw in haar open Victoria meegenomen en keerden dus ook met haar naar Zeist terug. Pauw was niet van de partij. Hoe wy heelshuids zyn thuisgekomen weet ik niet,want het was noodweer,of,gelijk Henriette Labouchere zich uitdrukte,bomenweer.

Anna en Lore zaten in de open Victoria en ik op de bok. Het was pikdonker en de weg was bezaaid met takken. Gelukkig is het een rechte en eenzame weg,en waagde zich die avond niemand buitenshuis,en een tweede geluk was dat Anna's paarden de weg kenden en het hek van Spar- renheuvel inreden zonder dat wy dit in de duisternis konden onderscheiden. Daarna brachten zy ook Lore en my thuis.





Op 24 Aug verhuisden wy van Stenia naar S.en B. en op Zondag 1 Sept.reed ik 's avonds naar Amsterdam terug om my een vol jaar lang met de strafzaken te belasten. Ik nam van Backer niet minder dan 90 zaken over. Zyn laatste zitting had tot 's avonds 9l geduurd

.XXXVII
XXXVII


543






Mama kreeg melankolieke brieven van Willem uit Semarang,wat niet te verwonderen was,daar Betsy Santhagens het engagement verbroken had onder voorgeven van de moed niet te hebben hem later naar Java te volgen.
544


Zondag 1 Sept.liep Mathilde Verschuer 's nachts te 12-g- van de Hartekamp weg. Zy had zich het hof laten maken door een Oostenrijkse Graaf Spauer,die voor een zpon van de Paus doorging en beloofd had naar Engeland te zullen vluchten,waar hy haar zou opwachten. Twee zyner Haagsche vrienden belastten zich met de ontvoering en spraken met haar af dat zy 's nachts met een rytuig voor hethek van de Hartekamp zouden staan. Zy verliet dan ook op dat uur op pantoffels haar slaapkamer,maar vond de hekken gesloten zodat zy er over heen moest klimmen en daarby een harer pantoffels verloor. Met de twee heren reed zy naar Rotterdam,vanwaar zy naar Brighton overstak,alwaar zy Spauers moeder vond. Eerst de volgende ochtend ontdekte men dat zy verdwenen was en terstond werd Kees van Lennep,die Burgem.van Heemstede was, gewaarschuwd. Deze gaf er de Off.van Justitie te Haarlem kennis van, en ontdekte al spoedig dat het rytuig aan de stalhouder Rijnders uit de Amstelstraat te Amsterdam toebehoorde. De Heer Verschuer beging de domheid van zyn vriend Aernout Crommelin (IJzeren Frits) naar Engeland te zenden om Mathilde terug te halen,in plaats van zelf te gaan,mant Crommelin,die om zyn domheid bekend stond en geen Engels sprak,kwam o/ferrichter zake terug, daar de meid geweigerd had hem te volgen en hy geen volmacht van de vader had. Zy was echter nog maagd,want Spauet was niet te Brighton. De Officier te Haarlem deed niets om de Haagse heren op te sporen en te vervolgen. De ouders berustten in het feit. Mathilde werd Gravin Spauer,kreeg kinderen,werd door haar man mishandeld en stierf jong,terwijl het grote fortuin der Verschuers aan de Roomse Spauers in handen viel. Mathilde had een lieve Engelse gouvernante gehad,maar het lezen van slechte Franse romans had haar verdorven.

Ik at nu eens by Mama,dan weer by Kee (David joeg in Zeeland), eenmaal by Frits Schimmelpenninck en eens by John Sillem,die op de Prinsengracht by het Amstelveld woonde.

Max werd 2 Sept.twee jaar en was een allerliefst ventje,hy praat^r te zó verstaanbaar dat Papa getuigde nimmer een kind van die leeftijd « yv gezien te hebben dat niet gebroken aprak. Hy liep nog waggelend maar c/L7 goed en was even beleefd als Henkie,die wel iets jongensachtiger werd en nog altyd zoet en lief bleef en ieders hart won.

Woensd.11 Sept schreef ik aan Lore dat ik by Cees Hartsen had v-^gegeten met zyn naamgenoot en wy ons ergerden over diens infame hu- v/,D- meur,daar hy op allés schimpte en een ondragelijke ontevredenheid aan de dag legde. Ik vervolgde:" Cees ging naar het paardespul,waarop hy "zich geabonneerd had,en vroeg m^ of je niet eens overkwam om kermis "te houden. Ik antwoordde dat ik de tijd niet had om de spullen met "je af te lopen,maar dat,als hy je vrijhield,je stellig komen zoudt,
ck*-


"en dit vond hy best." (Wat zou ik daar in '52 wel van gedacht hebben?)1

Op 10 Sept/ haalde ik myn kwartaaltraktement,het eerste dat ik in Amsterdam ontving,ten bedrage van ƒ 589,95,terwijl het Nym.kwartaal jf/ ƒ 258,89 bedroeg. Aan de drie boden der Rechtbank Waldeck,Weys en
3J,


Schreuder en aan die van het Parket Mol moest ik kermisfooien geven.

Aan de Heer v.d.Brugghen zond ik Papa's Levensbeschrijving van myn overgrootvader Cees v.L. cadeau.

In die dagen lag Max met de koorts te bed en het duurde lang eer hy beter werd. Lore zond my elke dag tyding en schreef dat hy altyd even zoet en lief was. Op haar vraag waar ik was,antwoordde hy: " Diligence ; zoenen Papa,twee voor Papa !"-. Terwijl hy in bed lag zeide een van de meiden:" Wat is hy lief !" waarop hy antwoordde:"-^ Ja! Mamatie "zo lief! Mamatie nooit huilen,nee nooit !". Hy had zo'n trek in een eijfliaar vond het opperbest fiat Henkie het kreeg. Hy gilde van pleizier toen hy Henk zag kleden voor de wandeling: " Makkie ook uit,hoedje op, "mantel om !" - " Ree Max blijft thuis met Keetje spelen."-)- " 0 Henkie "uit,Makkie niet uit,met Keete spelen,hoedje nmet op," - Dat was dus ook goed en zo was hy altyd,zo geduldig,zacht en lief. By a^wat hy at Icj 31 zei hy altyd:" Délicieux en delicaat ook!" en toen hy eens/mét lekker vond,zeide hy aan Lore:"Ik moet Mama wat aan 't oor zeggen." - "Wat "dan?" vroeg Lore - "Ajakkes !" hernam hy en van dat ogenblik zei Willem van Loon als iets hem niet naar zyn zin was of als hy een schotel afkeurde:" Ik moet je wat aan 't oor zeggen."By de Bakker was een Duitse knecht,die zoveel had gespaard dat hy er effecten voor gekocht had,die hy in zyn kist Bewaarde. Op zekere dag vond hy zyn kist opengebroken en zyn effecten,enige duizenden, gestolen. De verdenking viel terstond op zyn kameraden Piet Egbers en Bernardus Terwoerd,die dan ook in hechtenis genomen werden. Twee dagen later kreeg ik een naamloze brie^,met de mededeling dat de effecten in de tuin van Egbers Begraven waren. Ik ging er met de Rechtercommissaris Ploos heen,maar wy vonden niets.

Een dier dagen zag ik in de Warmoesstraat dat twee dienders een kerel Beet hadden,en het gepeupel deze trachtten te ontzetten. Ik Begaf my in het gedrang en het gelukte my met zachte woorden en bedaardheid de lieden te beduiden dat zy wijzer deden zich niet tegen de politie te verzetten,en zodoende kregen de agenten gelegenheid de J&33 man door de Nes naar de le Sectie te brengen. Toen ik het later aan

de Comm.van Politie Heilbronn vertelde,waarschuwde my deze dat ik het nooit meer moest doen,daar ik geen distinctief had en het volk my zou ddodslaan.

De kinderen van Hendrik hadden te Kreuznach de kinkhoest gekregen hetgeen Louky een goede aanleiding gaf om er te blijven hangen.

De arme Lore had het moeilijk.Zy schreef my 19 Sept.:" Tu ne sais "pas comme cette petite fille a toi est difficile a porter! Je ne pou- "vais presque pas avancer en me promenant avec Henkie et avais de "terribles steken,qui me faisaient souvant crier tout haut. J'étais "contente d'être seule. A présent je suis occupée a monter de petits "bonnets et cela m'amuse assez; the^. look so pretty when they are ready. "Thuis wacht my nog een heel partijtje werk."

Eens op een Woensdag avond,terwijl ik in myn klein maar smakelijk kamertje zat te werken,werd er gescheld. Het was al IO-5- en ik begreep niet wie my nog zo laat kwam storen. Daar kwam Pierre Six binnen.!

Hy vertelde my dat er de laatste drie dagen Japansche veiling in de Ouden Doelen (thans Stadsbibliotheek) gehouden was en hy er een kraamschut had willen kopen,dat hy broodnodig had. Hy was dan ook Maandagochtend naar Vreeland gereden maar te laat voor de trein gekomen en daarom naar Hilverbeek terug gekeerd. Dinsdag was hy andermaal te laat opgestaan en andermaal te laat aan het Station geweest. Nu had hy zich heden net zo lang laten roepen totdat hy was opgestaan,tevens had hy zyn koetsier laten mennen en ditmaal had hy dan ook de trein niet gemist. Maar in Amsterdam gekomen had hy boodschappen gedaan en was hy 's middags naar de Sociëteit "Onder Ons" afgezakt en déér in slaap gevallen. Daarna had hy er met de andere leden,die er een vaste tafel hadden,gegeten en was hy 's avonds blijven praten,toen plotseling een hunner hem gevraagd had of hy op de veiling geweest was ?
Icj


Grote goedheid ! de veiling had hy glad vergeten. Hy stoof op,snelde naar de Oude Doelen en kwam de zaal binnen juist op het ogenblik dat het laatste stuk was afgemijnd ! En nu kwam hy my een kop thee vragen ! Het was half elf ! Ik lachte my slap maar haalde nog wat kokend water en schonk weer thee,waarna hy by my tot middernacht bleef praten en my amuseren. Want ofschoon ik myn werk niet af had beurden zulke visites my toch op.

Keetje's verjaardag werd weer enorm gevierd,gelijk Lore my schreef.

ZcjJS' Henkie zeide: " 0 Mama wy hebben zoveel presentjes aan Keete gegeven, "onze toeters en de kegels en de houthakkers," en Keetje riep Lore, die zich kleedde:" Och Mevrouw,kom toch voor de aardigheid eens kij- "ken; zy hebben een heel tafeltje voor my geschikt."

De ganse Eloutentroep logeerde op S.en B. met Vader Elout incluis en dan werd het nodige kattekwaad uitgevoerd. Anna en Maurits kwamen de éne dag niet voor -5- voor zessen thuis,de andere dag speelde Anna zé de beest dat Mama van Loon zich er mee moest bemoeien en dat Tane,gelijk Lore my schreef:" en était si fatiguée,découragée et indignée dat zy er geen woorden voor had en medelijden had met de arme "Melle Tehudi,qui ne saura pas en faire façon." Miss Browne was namelijk na 10 jaar lang dat hondebaantje uitgeoefend te hebben,naar Engeland teruggekeerd. Dikwijls genoeg had zy gezegd dat zy het niet uithield maar ter wille van Louise was zy gebleven.


XXXVII

546


Maandag 23 Sept kreeg ik weer 20 nieuwe zaken,in 5 waarvan de verdachten waren aangehouden. Dinsd.24 Sept.had ik een korte zitting van 10 tot 4 omdat twee zaken moesten worden uitgesteld. Een der getuigen verklaarde dat man en vrouw gesuooureerd leefden,waarschijnlijk om by elkander in een goede reuk te blijven. Cees Onnoozel,die 64 jaar oud was en daarvan 32 jaar gezeten had,stond weer voor diefstal terecht en vroeg een genadige straf ten einde niet in de gevangenis te sterven en toch vporal fatsoenlijk begraven te worden. Zyn belle,Geertrui Zedelaar,niet zedelijk,was evenzeer dans l'hiver de son âge.

Als Rechters zaten Dronsberg,van Wensen en Herman (pl.rechter).

In de vacantiemaanden zaten de 5 plaatsvervangers geregeld,maar ook buiten de vacantie lieten de rechters zich herhaaldelijk door hen vervangen en dikwijls om de nietigste redenen. Zo deed b.v.de ezel de Geer als hy of zyn vrouw of een zyner kinderen jarig was,en de plaatsvervangers durfden niet weigeren uit vrees dat zy dan by een eventuele vacature niet zouden in aanmerking komen.

Lore schreef my 25 Sept dat,terwijl de kinderen aan de boerderij waren,het ontzettend begon te regenen,zodat het ryfcuig hen ging afhalen. " Imagine-toi que Henkie a éclaté en pleurs en entrant dans la "voiture parce qu'il croyait être reconduit tout droit à Amsterdam "et il cria qu'il avait tant envie de retourner à S.en B. et de ne pas "me laisser behind. Pauvre Henk,il est encore si petit et ses nerfs "sont si délicats."

Op 26 Sept.schreef Lore my:" Elout heeft het van zyn plicht geregend naar Soestdijk te gaan om de Koningin te zien en is er onder "stortbuien heen en terug gereden. Hy heeft aan Henk en Max een doos "chocolaat gegeven,compleet modder en dus heel ongezond,gelukkig heb- "ben zy er geen enkel gevraagd en zyn zy behoorlijk in het doosje gebleven om er nooit weer uit te jumpen. Waarom kopen die mensen zulke "ongezonde snoeperijen ? Wy zullen zo dankbaar zyn als die troep mor- "gen vertrokken is,want de moeder onthaalt ons op klaagliederen die "ons misselijk maken en de kinderen zyn stout en druk. Henkie kan nu "geheel alleen zonder hulp de legprenten leggen zodat ik er waarlijk "verbaasd over ben. Max is heel zoet en lief maar ziet er nog bleek "uit.

Ik antwoordde dat ik my met Lore verheugde de Eloutentroep de Rode Zee te zien overtrekken en voegde er by:" Wees nu niet te touchant by het afscheid en gooi het niet op de zevelen (zenuwen) of "maak geen Kijvelderij,zoals Saartje Vrachtdoender tegen Rebecca Last- "drager zeide toen deze met Mozes Gaarkeuken en Simon Lampetje vocht "en de dievendienders er op afkwamen."

Donderdag 3 Oct. kwam Lore met de kinderen in Amst.by my terug om haar bevalling af te wachten en Maandag 21 Oct kwam Saartje my te 12t van het Parket halen omdat Lore zich niet wel gevoelde. Ik snelde naar huis,waar ik Schumer reeds vond. Te 2 uur zetten de weeën door en voor 2± was het kindje er al,een meisje ! Welk een weldaad, welk een zegen ! En later ging alles zo buitengewoon voorspoedig. De eerste 14 dagen was Marietje overdag heel zoet doch 's nachts zeer onrustig,maar daarna veranderde het en was het zo zoet als geen ander kind kon wezen. Lore wachtte 27,28 en 29 Hov.kraamvisites op en Mevr. Hartogh zeide aan haar man dat zy nooit zo'n heerlijk kraamkind gezien had. Zondag 1 Dec werd het 's avonds in de Grote Wale Kerk door Ds Guye gedoopt. Papa was er by tegenwoordig. Ik hield myn meisje ten doop op een kussen,wat ik heel jammer vond,Ie omdat het kind er op moest vastgebonden worden,uit vrees dat het er af zou glijden,en 2e omdat ik nu wel het kussen voelde maar niet het schatje en ik dus niet de indruk had van dit den Heer toe te wijden.
ly bS


Aan 't Parket beleefden wy destijds een interessante roman,die meer in 't byzonder aan Hartogh geschrijf veroorzaakte. Op zekere dag in Oct.'61 werd uit Keulen aan de Hoofdcomm.van Politie de Bie te Amsterdam $er telegram de aanhouding verzocht van zekere Graf d'Hom- bert,bedeutender Unterschlagung in Wiesbaden verdächtig. De politie vond in 't Hêtel des Pays-Bas in de Doelenstraat wel zyn bagage,te weten 10 koffers met des Graven kroon er op,maar de man zelf niet.

Al spoedig vond de Comm.v.P. de Klopper hem echter in een matrozenkroeg in de Raamskooij,een steegje dat van de Nieuwendijk naar de Buitenkant loopt; hy hield hem aan en bracht hem naar het Huis van Bewaring in de Heiligeweg

.

In zyn bezit vond men + Frs.200.000-.Men telegrafeerde naar Keulen doch kreeg geen antwoord. Ik ried Hartégh aan naar Parijs te telegraferen om te weten of er zulk een Graaf bekend was,maar Hartogh wilde niet. Eindelijk kwam zekere Heer Xikienki aan Hartogh vertellen wat de man misdreven had. Hy was in de afgelopen zomer in Wiesbadeh gekomen,had daar op vrij grote voet geleefd onder de naam van Alfred Henri Comte d'Hombres,de knechts goed gefooid en o.a.kennis gemaakt met de Russische prinses de Stolypine,die er de baden gebruikte en zich in een rolstoel liet rondrijden. De kennismaking werd steeds intiemer totdat op zekere dag een wit langharig hondje,een idole van de Prinses,zoek raakte. Zy was radeloos en loofde grote beloningen aan de vinder uit. Drie dagen later bracht de Graaf haar het geliefde hondje terug en nu wist zy niet htbe zy hem haar erkentelijkheid betuigen zou. ÏHy had het zelf gestolen).Aldus werd de intimiteit steeds groter en kwam de Graaf haar visites maken. Er werd over finanti'ën gesproken en zo deelde zy hem mede dat zy b^kactiën by haar bankæer te Frankfort gedeponeerd had. Hy wendde daarop voor dat de Wiesbadener Bank eerstdaags een dividend zou uitkeren en zy dan de stukken zou moeten tonen en hy wist de onnozele vrouw te overreden de stukken te laten komen. De Graaf hielp haar nu by het knippen der dividendbewijzen en bezocht haar dagelijks,totdat hy op zekere dag haar te kennen gaf dat het onvoorzichtig was die stukken onder haar bewaring in het hotel te houden,daar er zoveel filous in Wiesbaden waren,en dat het veiliger was de actiën by de bankier Kalb te deponeren. Voordat zy nog een besluit genomen had,had hy het pakket reeds onder de arm genomen en was hy er mee naar de bankier gewandeld. Zy zag hem uit haar venster by de bankier binnengaan en even daarna kwam hy er weer uit en overhandigde hy haar een reçu dat zy,hem ten volle vertrouwende, niet inzag maar wegsloot.
Y o


Daar hy geen der volgende dagen by haar terugkwam,liet zy in zyn hotel naar hem informeren en vernam zy dat hy vertrokken was.

Eerst toen kreeg zy argwaan,keek het re^u na en zag zy dat het niet door de bankier Kalb,maar door hem,(Comte d'Hombres) ondertekend was. Hy had namelijk de bankactiën tegen Frs 200.000-ingewisseld en was er mee naar Frankfort gereisd,alwaar hy een credietbrief op Wertheim en Gompertz genomen had,waarna hy over Keulen naar Amsterdam vertrokken was. Dit nu was het verhaal dat de Heer Xikienki aan Hartogh deed, maar wat viel er aan te doen?/f3et Nassau bestond geen traktaat van uitlevering,wel was de aanhouding uit Keulen verzocht,maar Pruissen vroeg de uitlevering niet. Stukken kwamen niet en inmiddels bleef de Graaf in bewaring. Binnen 10 dagen moest volgens de Vreemdelingenwet van 1849 de Off.v.J.in Raadkamer requireren dat de Rechtbank tot de uitlevering besluite en over de goederen beschikke,maar daar de aanvrage tot uitlevering uitbleef,kon Hartogh niets doen.
Jb) Y)


Een paar dagen later ging ik met hem in het Huis van bewaring de gevangene bezoeken. Wy vonden hem met de Directeur Hoekstra in een groot vertrek een sigaar rokende,maar kennelijk niet op zyn gemak. Hy stond op toen de Directeur hem zeide dat Hartogh tot de Commissie van Administratie behoorde en vroeg hem of hy niets voor hem kon doen, zich beklagende "que la Police l’avait traité iniquement en lui met- "tant les menottes comme à un malfaiteur,qu'il n'avait rien à se reprocher, que l'affaire de la Princesse Stolypine était une affaire "d'argent,qu'il était prêt à l'arranger avec elle,mais qu'on ne lui "permettait pas mêmg de voir et de consulter un avocat etc.etc," met een echte Fransche flux de bouche en levendige gestes. Op een gegevan ogenblik sprong hy naar de deur,wat my de indruk gaf dat hy wilde ontsnappen, maar ik was hem voor en zo hy die bedoeling gehad had,mislukte zy.

Een paar dagen/ vóór de arrestatie was de advocaat Schillemans (die zeer ongunstig bekend stond) my op het Parket komen zeggen dat de politie de goederen van zekere Comte d'Hombres had in beslag genomen en dat hy volmacht had om die te reclameren,weshalve hy my verzocht daartoe verlof te verlenen. Niets van de zaak wetende,verwees ik hem naar Hartogh,die hem naar de Bie zond. Deze scheepte hem af, maar liet hem volgen en daar men hem de herberg in de Raamskooij zag binnengaan,leidde dit tot de arrestatie.

Plotseling herinnerde Hartogh zich de naam d'Hombres ergens gelezen te hebben. Hy ging in 't Leesmuseum aan het zoeken en zie! in de Gazette des Tribunaux van 26 Ovt '61 vond hy een requisitoir van
JL VJ


de Avocat Impérial Genreau te Parijs in de beruchte zaak van Bérard en Bertix. Deze hadden met anderen op grote schaal oplichting gepleegd onder voorgeven van in Wales mijnen te exploiteren,en zich van kolossale sommen tot een bedrag van een half millioen francs weten meester te maken. Bérard had zich vwor een baron uitgegeven,en daar hy in '48 als garde nationale met het Legioen van Eer gedecoreerd was,en een magnifiek voorkomen had,was het hem gelukt de mensen,vooral rijke dameskoor zich in te nemen. In genoemd requisitoir nu sprak de avocat impérial over de verschillende beklaagden en eindigde aldus: "Et puis "ce Charles Guy,prétendu Comte d'Hombres,un des malfaiteurs les plus "atroces,un homme qui compte des rois parmi ses victimes,un fcepris de "justice déjà condamné à 5 ans d'emprisonnement,et qui s'est enfui "de sa patrie enz.enz." Deze Charles Guy was een der complices van Bérard en Bertix en mede gedagvaard doch voortvluchtig. Het Tribunal de la Seine had hem by verstek evenals de anderen tot 5 jaar gevangenis en 10 jaar surveillance veroordeeld.
1   ...   5   6   7   8   9   10   11   12   ...   27

  • yv
  • ck*
  • 3J
  • Icj 31
  • J33
  • Icj
  • ZcjJS
  • ±
  • ly bS

  • Dovnload 2.62 Mb.