Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Op een persoonlijke wijze afscheid nemen van je overleden kind

Dovnload 254.21 Kb.

Op een persoonlijke wijze afscheid nemen van je overleden kind



Pagina1/6
Datum19.04.2017
Grootte254.21 Kb.

Dovnload 254.21 Kb.
  1   2   3   4   5   6

OP EEN PERSOONLIJKE WIJZE AFSCHEID NEMEN VAN JE OVERLEDEN KIND

Door: Claudia C.M. Rodenburg-Folkerts, Klaverlaan 8, 9753 BM Haren.

Ter nagedachtenis aan Edward Rodenburg *15.12.1997- †16.12.1997 en Daan Rodenburg *15.3.1999- †16.3.1999
Voorwoord

Met deze brochure hoop ik andere ouders van een overleden kind tot steun te zijn, vooral in die stormachtige periode rond het overlijden. De laatste jaren is er steeds meer behoefte om een uitvaart en alles wat verder met de overledene samenhangt zo ‘persoonlijk’ mogelijk te regelen. Je moet dan alleen wel weten wat er allemaal mogelijk is en wat er allemaal geregeld moet worden om je daarover een beeld te kunnen vormen. Daarom staat dit document op Internet onder http://www.uitvaart.nl/uitvaart_kind/kind.rtf. Dit document bevat geen verhalen die alleen over het rouwproces gaan, die zijn er voldoende uitgegeven.


Waarom ik deze brochure gemaakt heb en denk dat andere ouders er iets aan kunnen hebben

Op 15 december 1997 is ons zoontje Edward thuis geboren, maar moest direct met de ambulance naar het ziekenhuis. Daar is hij, voor ons totaal onverwacht, na een aantal uren overleden aan een aangeboren aandoening (Congenitale Hernia Diafragmatica). In het Academisch Ziekenhuis te Groningen was de opvang en de begeleiding goed. Zij stimuleerden en betrokken ons zoveel mogelijk bij het afscheid nemen. Edward is daar in onze armen overleden. Zij boden o.a. aan om foto’s en een afdruk van de voetjes te maken, we mochten Edward evt. zelf wassen, maar dat durfden we niet. Voor de foto’s zijn we ze nog steeds dankbaar. Zelf dachten we daar op dat moment niet aan. Daarna moesten we de uitvaart regelen. We belden de uitvaartverzekeraar, ons zoontje bleek automatisch meeverzekerd te zijn. Zij stuurden een uitvaartverzorgster en zij nam met ons een standaard lijst door. Zij gaf ons de keus uit drie soorten advertenties: A, B of C. Voor ons kind wilden we toch een iets andere advertentie dan voor een volwassene. Het werd een advertentie met een dun kader, in een schrijflettertype en met een beertje bovenin. Ook konden wij slechts kiezen uit 3 standaard houten kistjes: wit, lichtbruin of donkerbruin. Over de bekleding is niet echt gesproken. We hebben Edward laten opbaren in een uitvaartcentrum, dat leek ons beter voor ons zoontje Wouter, toen 2 jaar. Pas later kwamen wij erachter dat er meer mogelijk is rond het afscheid en de uitvaart. Bij andere ouders van een overleden kind zagen wij bijvoorbeeld het eigen dekbedovertrek in het kistje of in plaats van een kistje een rieten mandje. Een ander kind betrekken bij de uitvaart hoeft niet ‘eng’ te zijn.


Achteraf waren we uiteindelijk eigenlijk wel tevreden, we waren blij dat we dit toch allemaal nog hebben kunnen doen voor ons kind. Maar om echt goed naar je gevoel te luisteren en daar naar te handelen, is ons op dat moment niet helemaal gelukt. Het is van groot belang om een positief gevoel over het afscheid nemen te houden, dit draagt bij aan de verwerking. We hadden een aantal dingen waarschijnlijk anders gedaan indien we daarvan op de hoogte waren geweest. Naar aanleiding hiervan is het idee ontstaan om een ‘brochure’ te maken over afscheid nemen en de uitvaart regelen van je kind (de meer concrete en praktische zaken). Dat ik de hierdoor opgedane kennis zelf nog eens nodig zou hebben wist ik toen nog niet.
Het was een wonder dat onze nieuwe zwangerschapswens na een half jaar werd vervuld. Wij hadden na een dergelijk groot verdriet en ‘pech’, hoop op geluk. Na 20 weken bleek echter uit een echo dat ook dit kindje dezelfde aandoening had. Onvoorstelbaar, een erfelijke factor was er tenslotte niet gevonden. Tot op dat moment was er 1 familie bekend in Nederland die 3 kindjes met CHD hebben gekregen. We hadden 50% kans dat ons kindje bleef leven (60 ‘gevallen’ p.j. waarvan 30 blijven leven). Met deze wetenschap hebben we ons enigszins voorbereid op beide ‘scenario’s’, gesprekken met artsen, lezen over de behandelingsmogelijkheden direct na de geboorte. Het was al snel duidelijk dat we pas bij de geboorte zouden weten of ons kind een kans had om te blijven leven, vooral de eerste 24 uren zouden cruciaal zijn. Aangezien de kans net zo groot was dat het kindje zou komen te overlijden hebben we ook nagedacht over de uitvaart. Uit een soort zelfbescherming. We wilden nu een rieten mandje, met zelf uitgekozen bekleding. Wouter, nu 3 jaar, wilden we nu wel bij de uitvaart betrekken. Het kindje wilden we thuis opbaren. Ik ontwierp één kaart met twee gedichtjes; voor beide situaties één. We wilden niet alles ‘overhaast en evt. ondoordacht’ in een aantal uren beslissen.
Op 15 maart 1999 is de bevalling ingeleid. In AZ Radboud te Nijmegen, omdat daar de Ecmo (hart-longmachine) staat, die mogelijk het leven van ons kindje had kunnen redden. Daan was echter direct na de geboorte niet ‘stabiel’ te krijgen en kwam daardoor niet eens in aanmerking voor de Ecmo. Na een aantal uren is hij op 16 maart in onze armen overleden. Ook in het Radboud ziekenhuis kregen we een goede begeleiding. We hebben foto’s gemaakt en gefilmd, afdrukken van handjes en voetjes gemaakt, Paul heeft Daan zelf gewassen. Hij heeft hem nu zelf aangegeven bij de Burgerlijke Stand en wij hebben Daan zelf meegenomen naar huis. Alles waar we van tevoren over hadden nagedacht hebben we samen gedaan. De uitvaart met dezelfde uitvaartonderneming, er kwam een andere uitvaartverzorger. Hij heeft een mooi rieten mandje meegebracht en de advertentie is ook weer naar eigen ontwerp geplaatst. Door het verlies van Edward en door het maken van deze brochure, was ik zelf nu helaas ‘ervaringsdeskundige’. Zoals we van Daan afscheid hebben genomen geeft ons echter een beter gevoel.

Naschrift: Op een gegeven moment was de kinderwens toch weer groter dan de angst. Na een behouden vaart is ons geschenk Thijs geboren op 8 maart 2002. Dit stond op het geboortekaartje (een gevouwen bootje): Het zijn woelige tijden voor ons geweest, maar ‘ons schip’ heeft koers gehouden.Toen wij in rustiger vaarwater kwamen hebben wij besloten de zeilen te hijsen en het roer om te gooien. De wens om nog één keer de horizon te verkennen was groter dan de angst om uit koers te raken. Met Edward en Daan voor altijd in onze gedachten varen wij nu intens gelukkig verder.


Inhoud

  1. Wensenlijst afscheid en uitvaart. De onderwerpen waar een  voor staat, zijn redelijk algemeen. De onderwerpen waar een  voor staat kan een meer persoonlijke keuze zijn. Cursief gedrukte tekst in de wensenlijst zijn suggesties voor de andere kinderen; voor het (de) broertje(s) of zusje(s) Blz. 3 t/m 7

2a. Algemene adviezen, afkomstig van ouders van een overleden kind Blz. 8

2b. Suggesties voor kinderen; voor het (de) broertje(s) of zusje(s) Blz. 9

3. Wet- en regelgeving Blz. 10

4 a. Mogelijkheden om het kind te herdenken Blz. 11

4 b. Mogelijkheden rouwverwerking Blz. 11

5. Adressenlijst Blz. 12

6. Literatuurlijst, Internetlijst en slotwoord Blz. 13 t/m 14

7. Bijlage: verschillende persoonlijke verhalen van ouders Blz. 14 t/m 33



  1. Vroeggeboorte 2e helft zwangerschap van zoontje Sylvano en dochtertje Rosalie: door Tineke v/d Kamp

  2. Doodgeboren in 38ste week dochter Anouk: door Monique Kuipers

  3. 1 dag voor geboorte is dochtertje Lonneke in 42ste week zwangerschap overleden: door Diane Westera

  4. Pasgeboren zoontjes Edward en Daan zijn na voldragen zwangerschap overleden aan aangeboren aandoening (Congenitale Hernia Diafragmatica): door Claudia Rodenburg-Folkerts (uitgebreider dan verhaal in voorwoord)

  5. Vanwege complicaties bij de bevalling is dochtertje Marit 3 dagen na geboorte overleden: door Caroline van Hardeveld

  6. Zoontje Robbin van 9½ maand is overleden aan een ziekte (Mengingococcen sepsis): door Ronald en Anita Haan

  7. Dochtertje Lisa van 1 jaar en 7 maanden is aan een ziekte (ernstige leverafwijking) overleden: door Katja Engelkamp

  1. Door een ongeluk (trein) is 16-jarige zoon Joost overleden: door Aukje Penninga

  2. Tijdens het duiken is 23½ -jarige dochter Marieke overleden aan een hartstilstand: door Betsy de Jager

  3. Zoon Marcel is door een auto-ongeluk om het leven gekomen op 16-jarige leeftijd: door Arnoud Steenhuis


Het enige wat je nog voor je kind kan doen

Eens uit moeders schoot geboren,

en opeens ben je jouw kind verloren.

De klok lijkt even stil te staan,

het heden wil niet meer verder gaan.

Leeg in je hoofd en lam in je benen.

in een roes de uitvaart regelen, afscheid nemen.

Het enige wat je nog voor je kind kan doen,

is een lief gebaar of een laatste zoen.

Een overleden kind is te tragisch voor woorden:

Nooit (meer) de stem, de lach kunnen horen.

Nooit (meer) aanraken, alleen een traan

toch blijft je kind als een schaduw bestaan.

Vol liefde en gevoelens in verhalen en gedachten.

Aanwezig in afwezigheid alle dagen alle nachten.

Minder intens worden alleen: de pijn en het verdriet

Het gemis blijft altijd, want je kind vergeet je niet.
Voorbehoud en wijzigingen

Indien iemand op- of aanmerkingen heeft, verneem ik dat graag. Ik heb geprobeerd de gegevens zo zorgvuldig mogelijk op papier te zetten. Aangezien ik hoop mensen tot steun te kunnen zijn in de periode rond afscheid en uitvaart van hun kind heb ik dit op Internet gezet. De eerste versie van deze Internet brochure verscheen in februari 1999. Het is daarom verstandig om in plaats van het document te laten kopiëren, anderen te adviseren de recentste versie van Internet: (Uitvaart.nl) uit te printen. Ik kan geen verantwoordelijkheid aanvaarden voor de activiteiten of de gevolgen van de activiteiten die iemand onderneemt na het lezen van deze brochure. Reacties sturen naar: Claudia Rodenburg-Folkerts, Klaverlaan 8, 9753 BM, Haren



  1   2   3   4   5   6

  • Het enige wat je nog voor je kind kan doen
  • De eerste versie van deze Internet brochure verscheen in februari 1999

  • Dovnload 254.21 Kb.