Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Reflectieproduct minne groenstege

Dovnload 301.28 Kb.

Reflectieproduct minne groenstege



Pagina3/6
Datum04.04.2017
Grootte301.28 Kb.

Dovnload 301.28 Kb.
1   2   3   4   5   6

Hoe kijken jullie naar Diario AS, de andere grote sportkrant van Madrid?

We kijken bij Marca vooral naar onszelf. Er is onderling ook vrijwel geen overleg. Ja, dan kan het wel eens gebeuren dat we allebei dezelfde foto op de cover hebben. Dat is dan maar zo. Spanjaarden weten toch wel welke krant ze willen lezen. De AS heeft het de laatste jaren erg zwaar, net als alle andere kranten. Historisch gezien is AS de Atlético-krant en Marca de Real-krant, maar dat is de laatste jaren wel veranderd. Tegenwoordig richt AS zich vooral op Real Madrid, terwijl Marca alle clubs evenveel aandacht probeert te geven. Dat valt niet altijd mee, maar we willen zo neutraal mogelijk zijn. Uiteraard krijgen Atlético Madrid, Real Madrid en FC Barcelona meer pagina’s, maar we proberen ook toonaangevend te zijn in de provincie. Daar valt voor ons nog wel wat winst te halen. De inhoud van Marca kan per regio ook enorm verschillen. We stemmen de krant echt af op het lokale/regionale publiek. Als je de Marca koopt in Madrid staat er waarschijnlijk maar één pagina vol met nieuws over Athletic Bilbao, maar in Baskenland zijn dat er soms wel vier of vijf.



Afgelopen zomer stond Gareth Bale twee maanden lang vrijwel iedere dag met een big smile op de cover van Marca. Real Madrid telde afgelopen zomer zo’n honderd miljoen euro voor hem neer. Hoe normaal is dat en wat vinden jullie daarvan? Als het goed is zijn ook jullie ervan op de hoogte dat meer dan de helft van de Spaanse jongeren werkloos is, om maar eens wat te noemen.

Wij kunnen daar heel veel van vinden, maar dat is niet echt relevant. We hebben te maken met een lezerspubliek. We schrijven naar hun wensen. ‘Customer is king.’ Bij ieder verhaal, of eigenlijk bij iedere zin, die we op papier zetten hebben we ons publiek in het achterhoofd.



Hoe is jullie relatie met Real Madrid?

Dat is een soort haat/liefde-verhouding. We hebben elkaar nodig, maar dat begrijpen ze bij Real Madrid minder goed dan wij hier. Voor Real Madrid alleen hebben we al vijftig verschillende verslaggevers in dienst. Die club is voor onze krant ontzettend belangrijk, dat blijkt wel. Bij Real Madrid lijken ze dat echter niet te begrijpen. Gisteren was er toevallig een supportersbijeenkomst bij Real Madrid, waar voorzitter Florentino Perez het volgende zei: “La prensa es la enemigo”, de pers is de vijand. Nou, daar begrijp ik dus niks van. Ze maken het ons vooral erg lastig om ons werk te doen.



Ik zag gisteren een interview in jullie krant met de zus van Liliana Cátia, de zus van Cristiano Ronaldo. Waarom niet gewoon een interview met Cristiano Ronaldo zelf?

Dat hebben wij zelf natuurlijk ook liever, maar de club en de speler hebben daar geen trek in. De laatste keer dat wij een exclusief interview hadden met Cristiano is alweer twee jaar geleden. Dat is natuurlijk jammer, maar we kunnen hem niet dwingen. De spelers zijn bang geworden om iets te zeggen en voelen dat als ze een interview hebben gegeven aan één krant, dat ze alle andere kranten dan ook moeten doen. Dat is natuurlijk onbegonnen werk, dus kiezen ze ervoor om alles af te houden. Daar helpen ze ons niet mee, maar ook zichzelf niet.



Waar halen jullie naast de krantenverkoop nog meer inkomsten uit?

We hebben bij Marca ook een radiostation, die zitten hier ook gewoon op de redactie. Radio Marca is in heel Spanje te ontvangen. We hebben per regio zelfs eigen presentatoren. Met dat radiostation hebben we natuurlijk reclame-inkomsten. Nog meer inkomsten dan met advertenties en reclames in onze krant, want dat is echt geen vetpot. Vroeger stonden bedrijven in de rij om in onze kranten te mogen staan, maar tegenwoordig moeten wij zelf op zoek naar adverteerders. Die hebben dan vaak ook nog de gekste eisen. Dan willen ze bijvoorbeeld alleen betalen voor een advertentie van een hele pagina of alleen op de voorpagina. Daar zijn we niet altijd blij mee, maar we hebben vaak geen keuze. Daarnaast hebben we de afgelopen drie jaar ook een televisiestation gehad; Marca TV. Dat heeft bestaan van 28 augustus 2010 tot 31 juli 2013. Dat was een groot succes, totdat we de uitzendrechten van de Primera División kwijtraakten. We zagen snel in dat het weinig zin had om door te gaan zonder onze eigen competitie uit te kunnen zenden.”



Tot slot; waar staat Marca over tien jaar? Bestaan jullie dan nog?

Oeh, dat is een lastige vraag. Ik weet in ieder geval zeker dat we dan nog bestaan. De sportkranten maken deel uit van de Spaanse cultuur en Marca is wel de laatste krant die hier zal verdwijnen. De afname in oplage zal op een gegeven moment toch ook wel stilvallen, denk ik. Er blijft altijd een groep mensen die wel dagelijks zo’n papieren krant wil lezen, zeker in Spanje. Het is natuurlijk wel zaak om ook jongeren in contact te brengen met Marca. Misschien dat als zij ouder zijn ook wel liever een papieren krant lezen dan op internet of digitaal formaat. Het mooiste zou natuurlijk zijn als er binnen enkele jaren een manier komt om Marca ook online uit te geven, maar dat daar ook gewoon een betaling tegenover staat. Daar zijn mensen al druk mee bezig, dus ik verwacht dat daar binnen vijf jaar wel iets uitkomt. Nee, Marca zal niet verdwijnen. Tenminste, ik verwacht niet dat ik dat nog mee zal maken. Het is een dagelijks gevecht om een mooie krant te maken, maar ik ben iedere ochtend weer trots als ik zie wat we met al deze mensen voor elkaar krijgen.”



Oplagecijfers van Marca, juni 2012 t/m juni 2013 (Cijfers van OJD):

MARCA - ED. ANDALUCIA













24.939




MARCA - ED. ARAGON













5.934




MARCA - ED. ASTURIAS-LEON













11.371




MARCA - ED. BALEARES













3.661




MARCA - ED. CANARIAS













6.849




MARCA - ED. CASTILLAS













16.616




MARCA - ED. CATALUÑA













15.103




MARCA - ED. GALICIA













17.783




MARCA - ED. LEVANTE













26.414




MARCA - ED. MADRID













36.632




MARCA - ED. PAIS VASCO













9.892




MARCA - ED. SEVILLA













3.571




MARCA - ED. VALENCIA













7.764




MARCA - ED. VIZCAYA













5.166




MARCA DOMINGOS













252.890




MARCA LUNES A SABADOS













186.523




Sabados = zaterdag

Domingos = zondag

Lunes = maandag

Conclusie: Sportkranten zijn duidelijk iets Zuid-Europees, maar geen land kent zoveel grote sportkranten als Spanje. De twee Catalaanse- (Diario Sport, Mundo Deportivo) en de twee Madrileense (Diario AS, Marca) sportkranten houden zich al jarenlang knap staande in een lastige markt. De gemiddelde Spanjaard is geen fervent krantenlezer. De best verkochte krant van Spanje, El Pais, zou in Nederland slechts en vierde plaats op de dagbladenmarkt innemen. Dagelijks kopen zo’n 750.000 van de in totaal 47 miljoen Spanjaarden een sportkrant, dus in dat opzicht is er weinig bijzonders aan de hand. Wel zijn de Spaanse sportkranten succesvol wanneer je de oplagecijfers vergelijkt met die van algemene kranten in Spanje. Marca en AS staan qua verkoopcijfers op respectievelijk plek 3 en 4, El Mundo Deportivo en Sport op respectievelijk plek 8 en 9. Tevens worden de sites van de verschillende Spaanse sportkranten goed bezocht, zeker wanneer je dit vergelijkt met de positie van sportsites in Nederland. De Spanjaard leest graag over sport, kunnen we concluderen. Dit lijkt vooral iets dat cultureel- en historisch bepaald is. Grote sportsuccessen van Spaanse sporters en –sportploegen blijken enorm bevorderlijk voor de verkoop.

3.1 Interview met Christiaan Ruesink

Deelvraag 3: Waarom is er geen sportkrant in Nederland?

Waarom werkt een sportkrant niet in Nederland? Vooral putten uit interview met Christiaan Ruesink, die hoofdredacteur was van AD Sportwereld Pro (enige losse sportkrant ooit in NL) in de zomer van 2008. (Aanvullend: Hoe houden deze Spaanse sportkranten zich overeind in deze economisch zware tijden? Wat kunnen wij daar in Nederland van leren?)

Nederland kent geen dagelijkse losse sportkrant. Sommigen mensen beschouwen AD Sportwereld als een sportkrant, maar het is gewoon een uitneembaar katern binnen het Algemeen Dagblad.

Tijdens de zomer van 2008 lanceerde het Algemeen Dagblad de dagelijkse sportkrant AD Sportwereld Pro. Deze krant bestond van 6 april tot 30 augustus 2008. Christiaan Ruesink (Dinxperlo, 1969) was hoofdredacteur van deze enige losse sportkrant die Nederland ooit gekend heeft. Sinds augustus 2010 is Ruesink algemeen hoofdredacteur van het Algemeen Dagblad.



Interview met Christiaan Ruesink:

Persoonlijk gesproken op dinsdag 29 januari 2013.

http://epaper.bdu.nl/barneveldsekrant/epaperarchive/2010/08-24/epaper/9509597.jpg

NEE

Nog altijd zonde dat Sportwereld Pro geen échte kans heeft gekregen”



Christiaan Ruesink (Dinxperlo, 1969) was hoofdredacteur van deze enige losse sportkrant die Nederland ooit gekend heeft. Sinds augustus 2010 is Ruesink algemeen hoofdredacteur van het Algemeen Dagblad.

Hoe kwam AD Sportwereld Pro tot stand?

“Laat ik beginnen met vertellen hoe en waarom AD Sportwereld Pro begon in de zomer van 2008. Destijds was het Algemeen Dagblad nog onderdeel van PCM Uitgevers en in die periode liepen de abonnee-/oplagecijfers hard achteruit. De strategie van PCM om dat op te vangen was om succesvolle onderdelen van de krant als zelfstandige units uit te bouwen. Daardoor krijg je een daling van de hoofdtitel, maar een stijging bij de subtitels. Per saldo blijf je dan gelijk, of boek je zelfs winst. Een van de succesonderdelen van het Algemeen Dagblad was AD Sportwereld, het sportkatern in het midden van de krant. Het plan om met een losse sportkrant te komen was er al een tijdje, maar het was wachten op een geschikt moment om dat te lanceren. Toen kwam daar de ‘sportzomer’ van 2008. Eens in de vier jaar is er zo’n sportzomer. Tijdens zo’n zomer heb je een Tour de France, het befaamde tennistoernooi van Wimbledon, een Europees Kampioenschap voetbal en de Olympische Spelen. Het leek ons een uitgelezen kans om in die periode de eerste echte sportkrant van Nederland op de markt te brengen. In eerste instantie was duidelijk dat het om een tijdelijk project van zes maanden zou gaan, dat in april van start zou gaan. Ik werd als chef van de sportredactie (AD Sportwereld, red.) eigenlijk automatisch naar voren geschoven als hoofdredacteur van deze krant. Stiekem hoopte ik natuurlijk dat het zo’n succes zou worden dat mensen het niet in hoofd zouden halen om in september de stekker uit AD Sportwereld Pro te trekken, zodat we een mooie doorstart konden maken. Maar helaas, dat is nooit gebeurd. Ik heb nog altijd het idee dat dat een grote inschattingsfout is geweest, want volgens mij kan het wel in Nederland.



Wat ging er mis?

“Nou, op zich ging er niet heel veel mis. Sterker nog, het ging juist heel goed. Vanaf half juni hadden we dagelijks zo’n 100.000 lezers. Op piekmomenten kwamen we zelfs in de buurt van de 120.000. Dat is uitzonderlijk hoog voor Nederlandse begrippen. Daarnaast boorden we die zomer ook nog een heel nieuw lezerspubliek aan. Een jonger en hoog opgeleid lezerspubliek, dus voor ons heel interessant. Ook inhoudelijk was de krant prima. We vulden dagelijks 32 pagina’s, puur over sport. De gewone AD Sportwereld, als onderdeel van het Algemeen Dagblad, liep die zomer ook gewoon door, maar bleef gewoon schommelen tussen de 12 en 16 pagina’s. De lezers van AD Sportwereld Pro kregen dus echt een hoop extra nieuws en verhalen. We hadden in die periode een sportredactie van bijna vijftig verslaggevers, waarvan zeker vijftien redacteuren op tijdelijke basis bij ons kwamen werken. Over mankracht en goede onderwerpen hadden we niet te klagen, dat was geen enkel probleem. Met de lezersmarkt, de redactie en de inhoud zat het dus goed.



Wat was dan het grootste struikelblok?

Heel simpel; de advertentie-inkomsten. Dat was het enige dat ontbrak. Een krant of tijdschrift heeft altijd advertenties nodig. Adverteerders zijn heel conservatief. Dat wist ik al wel, maar daar ben ik tijdens die zomer wel echt achter gekomen. Er waren een paar bedrijven die er wel in geloofden, maar dat was meer onder het mom van ‘we zouden het geld deze zomer toch wel uitgeven’. De Postcode Loterij was onze belangrijkste adverteerder, maar andere grote bedrijven bleven een beetje achter. Sport is heel moeilijk te verkopen aan adverteerders. Dat is ook wel te verklaren, want de sport zelf wordt al zwaar gesponsord. Laten we Aegon als voorbeeld nemen. Wat heeft het voor zo’n bedrijf nou voor zin om te adverteren in een krant of tijdschrift, als ze al duidelijk op het shirt van Ajax staan en hun bedrijfsnaam ook metersgroot op de reclameboorden langs het veld staat? Precies, niks. Voetbal International heeft inmiddels ook een verdienmodel dat helemaal niet meer is gebaseerd op inkomsten uit advertenties. Zij verdienen hun centen met de verkoop van boeken en het televisieprogramma Voetbal International. Daardoor kunnen ze nog wekelijks zo’n mooi blad maken. Dat hebben ze gewoon heel slim gedaan. Voor NUsport heeft het afnemen en wegblijven van adverteerders ‘de dood’ betekent, omdat zij het niet op een andere manier konden opvangen. Van de inkomsten uit abonnementen en losse verkoop red je het gewoon niet, zeker niet wanneer je een redactie van bijna vijftig mensen hebt. Natuurlijk kun je ook daarin gaan snijden, maar dat gaat weer ten kosten van de kwaliteit en inhoud van je krant. Het enige waar ik in die dagen wel eens op gehoopt heb, is dat een externe geldschieter zo’n project wilde steunen. Laten we zeggen, een Derk Sauer of een Marcel Boekhoorn, een miljardair met een voorliefde voor sport. Misschien had ik achteraf gewoon een poging moeten wagen. We hadden er natuurlijk voor kunnen kiezen om het verlies op de koop toe te nemen, maar het ging destijds al heel slecht met PCM. Er was dus geen enkel project waar risico mee genomen kon worden. Daarom was het in september, na zes maanden, inderdaad afgelopen met AD Sportwereld Pro. Nu moet ik toegeven dat de verkoopcijfers na de Olympische Spelen (van 8 t/m 24 augustus 2008, red.) wel flink terugliepen. We zijn er alleen nooit achter gekomen hoe groot het overgebleven lezerspubliek was geweest, omdat we eind augustus al stopten. Misschien waren er maar zo’n twintig- tot dertigduizend lezers overgebleven. Dan moet je je afvragen of het nog wel rendabel is om daar nog een krant voor te maken. Om na de distributie-en personeelskosten dan nog geld over te houden, moet je het abonnement wel heel duur gaan maken. Dat schiet natuurlijk ook niet op. Of je moet gaan werken met heel veel tijdelijke contracten, wat in deze huidige markt nog best zou kunnen.



Waarom is in de zomer van 2010 of 2012 niet besloten om het nog een keer te proberen? Toen waren er toch ook genoeg interessante sportevenementen?

Ja, natuurlijk. Het WK in 2010 was de ultieme droom geweest voor een sportkrant in Nederland. Tegen die tijd had het AD alleen een andere strategie aangenomen. In april 2009 werd het Algemeen Dagblad, als onderdeel van PCM, opgenomen in De Persgroep, het bedrijf van de Belgische media-ondernemer Christian Van Thillo. Waar, zoals ik net vertelde, PCM nog geloofde in het uitbouwen van succesvolle onderdelen van de krant als zelfstandige units, daar hield De Persgroep er een andere gedachtegang en strategie op na. We hebben deze titel, het AD, en die gaan we uitbouwen. We zorgen dus dat alles wat we doen daaronder valt. Afgelopen zomer (zomer 2012, red.) hadden we bijvoorbeeld een veel dikker sportkatern dan normaal. “Koop nu het AD, nu met een nog dikker sportkatern”, zo adverteren we dan. Nee, onder De Persgroep gaat zo’n sportkrant er niet meer van komen, ben ik bang. Ik heb ook wel eens gedacht dat een groot deel van onze abonnees het AD alleen maar heeft voor de Sportwereld, maar daarin heb ik me toch vergist. Het AD heeft drie belangrijke speerpunten: nieuws, regio en sport. Natuurlijk zijn veel abonnees tevreden met ons sportkatern, maar het aantal mensen dat geabonneerd is op het AD puur vanwege AD Sportwereld is echt te verwaarlozen.



Waarom zijn sportkranten in Zuid-Europa wel zo’n groot succes, denkt u?

Cultuur. Eén woord: cultuur. Ja, zo simpel is het denk ik. Ieder land heeft z’n cultuur; op sportgebied, maar ook op het gebied van kranten. Hoe lang bestaat de Gazzetta dello Sport al, weet jij dat?



Sinds 1896.

Kijk, daar heb je het. De mensen in Italië zijn opgegroeid met die roze sportkrant. Wij kennen dat helemaal niet in Nederland. Wij waren in de zomer van 2008 pas de eerste krant die probeerde dat op poten te zetten. Dat is toch ongelooflijk eigenlijk, voor zo’n sportgek land? We wonen hier met maar zestien miljoen mensen, maar hebben al wel drie keer in een WK-finale gestaan en eindigen bij iedere Olympische Spelen rond de tiende plek. Dat is gewoon uitzonderlijk en dat mogen we best iets meer uitstralen. Nederland zijn niet snel chauvinistisch, maar op sportgebied zijn we een uniek land.



Maar, zou het kunnen werken in Nederland, een dagelijkse sportkrant?

Nee, niet als je het echt van inkomsten uit de krant moet hebben. Als je er een multimediaal concept bij kan bedenken zie ik er wel heil in. Dus met een televisieprogramma, een goede website en een app. Dan kun je de krant echt gebruiken voor de achtergronden, interviews en reportages. Voor het vluchtige sportnieuws hoef je geen krant meer te maken, dat lezen de mensen wel op internet. Maar dan nog, ik denk dat wij er in Nederland te nuchter voor zijn. De Marca vult iedere dag minimaal tien pagina’s over Real Madrid, op sommige dagen zelfs twintig. Dat zou bij Ajax of Feyenoord nooit werken. Die grote clubs in Italië en Spanje zijn gewoon veel groter dan de topclubs in Nederland. Er gebeurt veel meer, er zijn meer lijntjes en grotere belangen. Daarnaast wordt de sport veel emotioneler beleefd dan in Nederland. Als Oranje het goed doet op een EK of WK worden we opeens zo gek als een deur, maar eigenlijk alleen dan. Echte passie voor onze clubs, dat kennen we eigenlijk niet. Daarnaast publiceren ze in Zuid-Europese landen werkelijk álles. Als ze bij Real Madrid een keer een dagje vrij zijn, zal de krant toch gewoon vol moeten. Nou, dan verzinnen ze gewoon wat. Een ruzie binnen de spelersgroep, de aanstaande komst van een nieuwe speler. Volgens mij houden de kranten en clubs elkaar ook in stand, zeker in Spanje. Afgelopen zomer heeft Gareth Bale twee maanden bijna dagelijks met z’n kop op de cover van de Marca gestaan. Dan was het 88 miljoen euro en de volgende dag weer 150 miljoen. Geloof je dat nou echt? Dat was gewoon een spelletje van Real Madrid, om de naam Gareth Bale groter te maken dan hij werkelijk is. Ook in Italiaanse sportkranten zie ik dat vaak, als ik daar op vakantie ben. Tijdens de zomermaanden zijn het echt de managers/zaakwaarnemers die de kranten vullen, door hun spelers aan clubs te linken. In Nederland hebben zowel de journalisten als het lezerspubliek toch een iets strengere selectie van wat daadwerkelijk belangrijk is om te lezen en te weten. Wij zien iets al snel als krantenvulling. In Spanje bestaat er bijna geen selectieprocedure. Werkelijk alles wat met FC Barcelona of Real Madrid te maken heeft is relevant en komt in de krant. Ze zijn daar niet te beroerd om gewoon ‘nieuws te maken’. Dat zul je in Nederland nooit zien en daar moeten we misschien ook maar trots op zijn.


1   2   3   4   5   6

  • Afgelopen zomer stond Gareth Bale twee maanden lang vrijwel iedere dag met een big smile
  • Hoe is jullie relatie met Real Madrid
  • Ik zag gisteren een interview in jullie krant met de zus van Liliana Cátia, de zus van Cristiano Ronaldo. Waarom niet gewoon een interview met Cristiano Ronaldo zelf
  • Waar halen jullie naast de krantenverkoop nog meer inkomsten uit
  • Tot slot; waar staat Marca over tien jaar Bestaan jullie dan nog
  • Oplagecijfers van Marca, juni 2012 t/m juni 2013 (Cijfers van OJD)
  • 3.1 Interview met Christiaan Ruesink Deelvraag 3: Waarom is er geen sportkrant in Nederland
  • Interview met Christiaan Ruesink: Persoonlijk gesproken op dinsdag 29 januari 2013.
  • Hoe kwam AD Sportwereld Pro tot stand
  • Wat was dan het grootste struikelblok
  • Waarom is in de zomer van 2010 of 2012 niet besloten om het nog een keer te proberen Toen waren er toch ook genoeg interessante sportevenementen
  • Waarom zijn sportkranten in Zuid-Europa wel zo’n groot succes, denkt u
  • Maar, zou het kunnen werken in Nederland, een dagelijkse sportkrant

  • Dovnload 301.28 Kb.