Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


The advantages of a diary are great

Dovnload 3.64 Mb.

The advantages of a diary are great



Pagina21/30
Datum25.10.2017
Grootte3.64 Mb.

Dovnload 3.64 Mb.
1   ...   17   18   19   20   21   22   23   24   ...   30
stille bewondering een tijd lang staan en riep toen uit:

” ’t Is meesterlijk, men kan zien dat Caroline zo verbazend knap is.!"

" Vind je dit niet meesterlijk? Zie je nu wel dat ik de enige niet ï?en,

" die je voor knap houdt? Ploos zeide dat ik nu hoe langer hoe ongeduldige £

" zou worden om het origineel terug te zien, en het stellig niet langer " 4 weken zou uithouden. Gedurig betrap ik er my op dat ik je in diepe " gedachten met grote ogen zit aan te staren, wat ik nu kan doen zonder

" een kleur te krijgen, terwijl ik er te timide voor ben als je er bij zit •

" David zal de 1ste November aantekenen en de 15de trouwen, voorts " tot Mei in Brussel wonen, jan Six heeft zyn belle door een prachtige " bracelet vastgekluisterd, die my veel te wijd en te zwaar toescheen.

" Je weet dat ik van nauwe braceletten houd.

"Zondag hoorde ik een magnifieke preek van Allard Pierson, jong "bpredikant te Luik, met wien ik voor 9 jaar de Latijnse school bezocht. ( Hy is later een scepticus en bestrijder der Schrift geworden en voor enige jaren gestorven.)
" Heb je gehoord dat van Vessem met Cateau Vas Visser geëngageerd is;

" zy mogen niet trouwen voor over drie jaar omdat haar moeder en de Heer H Schumer, haar tweede man, er geweldig tegen zyn wegens zyn denkbeelden " op het stug van godsdienst."

van Vessem stond bekend als een ddortrapte lichtmis aan wie geen vrouw kon weerstand bieden, die Mevrouw Luden van Lynden trachtte te verleiden en jsaevr werkelijk zó gepassioneerd maakte dat zy zich

op het hooi in de stallen des Konings op het Singel herhaaldelijk aan hem overgaf, totdat de wethouder trouwer *_sscher haar man waarschuwde, die met haar naar Parijs verhuisde, waar hy, volgens hetgeen iemand my te Monte Carlo vertelde, een maitresse nam en zyn fortuin aan anderen o.a. aan die meid vermaakte, zodat zyn weduwe nu armoede lijdt. Van lieverlede kende van Vessems wellust geen grenzen en zocht hy die by jonge meisjes van 12 jaren te bevredigen, gelijk hy my in de jaren 1868, 69 en 70 te Zandvoort zelf erkende. Hy deelde my toen ook mede dat hy voor het eerst tot besef van zonde was gekomen aan het ziekbed van zyn vriend, de beroemde portretschilder Nicolas Pieneman, wiens oude moeder Naatje, een eenvoudige dienstbode met een kornet op het hoofd, een kamer in de Kerkstraat schuins achtei ons ouderlijk huis bewoonde. Pieneman, een beschaafd en zeer gevierd man, wiens gezette gestalte, gekleed in een bruine rok met vergulde knopen/ik voor my zie, die op het Casino kwam en by de rijke lui at, een habitué was ten huize van Piet en Eugénie Labouchere, en een vriend des Konings, die hem dikwijls op het Loo te logeren vroeg, Pieneman, zeg ik, bekeerde zich in zyn laatste ziekte en sprak van Vessem ernstig toe. Na Pienemans dood overtuigde de Heilige Geest van Vessem van zonde en werd hy door gewetenswroeging en vrees voor Gods toorn gefolterd. In zyn angst raadpleegde hy de pastoor zyner parochie, die hem geen raad wist te geven, maar hem zeide dat de Roomse Kerk de alleenzaligmakende was en hy dus zyn godsdienstplichten moest waarnemen. Gelukkig had Pieneman hem op de Heiland gewezen en geraden om in de Bijbel te lezen. Dit deed hy enhoezeer hy de dwalingen zyner kerk niet inzag en Rooms bleef, zo zag hy, wat beter is, zyn zonden in en vond hy vrede. Hy biechtte getrouw en toen begonnen de papen te vrezen dat hy hun kerk zou verlaten, weshalve zy hem bevel gaven te trouwen met de lelijke, maar rijke en zeer bigotte Juffr. d»A- ... als penitentie voor zyn zonden. Tevens vergunde de Bisschop hem de Bijbel te blijven lezen, mits hy de uitgave van Prof David te Leuven nam en van Vessem verklaai- "r de my dat hy geen andere lectuur had. Het was curieus om te zien hoe angstig zyn vrouw keeiÉ als hy met Lore, met my of in 1867 met Ds Frommel sprak en hoe de niet minder bigotte kindermeid zoveel mogelijk trachtte te verhinderen dat van Vessems 3 kinderen Jozef, Marie en Henri met Henk en Max speelden. Mevrouw van Vessem was geheel gedraafd en zat in de ijzers, maar van Vessem bleef haar getrouw en bewonderde haar vroomheid. Zy verzuilden nooit een dienst en hoe meer pijn zy had des te heerlijker was hetvoor haar, daar dit lijden volgens hem ook tot de goede werken behoorde. Een zoon is priester geworden en Marie zit, geloof ik, in een klooster. Zyn laatste levensjareh sleet hy te Rijsenburg onder de rook van het seminarie. Hy was vroeger dragonder ogficier geweest en werd later intendant van het Kon.Paleis te Amsterdam. Men hield hem voor een zoon van Koning Willem II. Dat iemand die zulk een infame reputatie had, desniettemin door iedereen werd geëcceuilleBrd en zelfs by Tante van Loon aan huis kwam en Henriette zich evenals vele andere meisjes door hem het hof liet maken, vond ik walgelijk en men kan nagaan hoe verontwaardigd ik was dat zelfö myn onschuldige, reine Lore door zyn adem besmet en door zyn arm omstrengeld geweest was toen hy met haar op de receptie van Lizzy Luden danste.
/zr3

/zM

tz rr


Ik geloof dat zyn engagement met de rijke Oateautje Vas Visser niet van lange duur geweest is. Zy trouwde later met Alexander von Hemert, een dobbelaar en speculant, die haar fortuin vermorste.

Op 26 Sept schreef ik opnieuw een brief aan Lore. Myn vorige had zy niet beantwoord. Ik schreef o.a. dat Seiffert my had aangeraden met pianospelen voort te gaan daar hy vond dat ik toch langzamerhand vorderingen maakte, ofschoon ik slechts 1 a l| uur daags studeerde.

Ik vergat te melden dat Ik Lore op 15 Sept *s avonds en Zondagmiddag op S.enB. had teruggezien en zy toen ter myner ere de mooie Parijsche japon voor het diner had aangetrokken. Men had haar geraden Revalenta Ara- bica te nemen omdat zy zich zo zwak gevoelde. Agnes vond dat ons engagement publiek moest worden, maar Tante wilde er niet van horen.

Vrijdagmiddag 21 sept reed ik te 4 uur naar Elswout, waar Louky logeerde en Hendrik ’s avonds kwam. Omtrent die logeerpartij schreef ik o.a. het volgende aan Lore:
227

/2S~i

/2SJ

rhnae-ttert

/zrs>



/z £1

/Z&Z-

" Indien Hendrik en Louky er niet geweest waren zou ik my dodelijk " hebben verveeld, want het is ondoenlijk om zich met Willem Borski al- " leen te amuseren, daar hy hoegenaamd geen conversatie heeft en deze over " de meest onbelangrijke onderwerpen loopt, bijv. welk een gek gezicht het " was toen dat haas met één poot slepende wegliep of hoe Koos (bynaam van " de Heer Croockewit) misschoot en jaloers was, of hoe zyn Oom Bleker als " majoor der schutterij commandeerde enz. Ik had het ongeluk hem te vertel- " len hoe myn Italiaanse meester my op straat schreeuwende goeden dag zegt#

" en wil je wel geloven dat Willem van Vrijdagmiddag tot Maandag misschien " welf honderd maal luidkeels schreeuwde: Signor Mauritio come sta?, zodat " Hendrik er bijna ziek van werd. Vrijdag na he£ diner, (men eet er eerst " te 6^-) wandeling mat Willem B. die ik op het chapiter Parijs bracht en n die toen nogal spraakzaam was. Vroeg naar bed maar vóór 12^ sliep ik nie/* " in en toch moest ik Zaterdag al te 5 uur op, en toen wy te 6 uur in het " duin kwamen, hing er een koude natte mist, die my doornat maakte en " eerst te 8 uur optrok, waarna het onnatuurlijk warm werd. vóór elf uur " dèed ik geen schot en later schoot ik 3 patrijzen, Willem 5 hazen.

Zolang ik met hem alleen was, liep ik zo langzaam mogelijk, maar toen ” Croockewit en Mijnssen zich te 2 uur by ons voegden, moesten wy zó hol- "
len dat ik myn geweer omhing en achteraan liep.

"Zondag naar de kerk te Heemstede waar Ds Gewin mooi preekte over:

" Wy wandelen door geloof en niet door aanschouwen," Jammer dat zyn voor- " dracht zo vermoeiend is. *s Middags met Willem B.alleen, daar Hen^drik ” by Louise bleef, zodat ik dacht dat er nooit een eind aan de middag " kwam. Ik hoop wel eens met jou op Elswout te logeren, maar alleen is het ” er bezwaarlijk uit te houden, 's Avonds moet men in Mynheers kombof een " sigaar roken en dan diens koude gezicht zien. David van der Vliet zegt " terecht dat zyn schoonvaders redeneringen altijd hierop neerkomen dat " alle mensen stommerikken zyn behalve hy. Willem B. vroeg my voor Zater- " dag opnieuw te logeren, maar ik bedankte daar ik naar Leiduin wil gaan,

" waarop hy my voor over 14 dagen vroeg; ik bedankte opnieuw en toen vroeg " hy qiy voor over 3 weken, 13 Oct. Daar dit echter de dag is waarop ik je " mag terugzien, zeide ik hem dat ik dan naar S.enB. dacht te gaan, maar " nu moet je my schrijven of ik dan wel komen mag, daar de 19de er zo kort " op volgt en ik liever geen zure gezichten wil zien. Als jy het goed vind** " kom ik zowel de 13de als de 19de, want ik wil niet geknord worden omdat " ik te weinig kom ! Vind je het beter dat ik myn bezoek tot je verjaardag " uitstel, dan zal ik dit even weinig kwalijk nemen als verleden jaar,

" toen ik in elke brief van je knorren kreeg omdat ik te veel schreef en " smeekschriften om toch niet te schrijven."

Ik kan hier reeds nu wel byvfcegen dat ik Lore 28 Sept in Amsterdam een ogenblikje ziende, van haar vernam dat haar^ny geen vergunning gaf om zowel 13 als 19 Oct. op S.enB. te komen en ik myn bezoek dus tot myn bitter verdriet tot ^.ore's verjaardag moest uitstellen. Gelukkig had ik een heerlijke vergoeding door 11 Oct.met Lore by Hendrik te eten.

Zaterdag 29 en Zondag 30 Sept logeerde ik op Leiduin en Zaterdag joeg ik op Boekenroode van 10 tot 5 uur, waarna Jan Six en Cateau Berkhout kwamen dineren, ’s Avonds reed Henrick my langs de Leidse Vaart naar de Vogelenzang en schrok het paard voor een man, die aan de slootkant sliep.

Het paard sprong opzij en zou met de voorpoten in de vaart zyn te land gekomen, indien ik niet de teugels gegrepen had, welke Henrick te los in de hand hield.

Ten bewijze dat ik nooit volkomen gerust was als ik aan het eind der week naar buiten ging, wil ik meedelen dat ik Zondag 7 Oct uit de kerk te Heemstede terug komende, in Leiduin onze kantoorjongen Piet Wijman vond, die uit Amsterdam was gekomen met een brief van de Directeur der belastingen, die onmiddellijk om advies vroeg. Gelukkig kon ik dat terstond opstellen en aan de jongen meegeven.

Op 17 Oct kreeg ik een brief van Tante Antje. Ik heb reeds vroeger gezegd dat Lore's Tantes zowel als de mynen en myn Grootmoeder niet zo stolcijnsch waren a}s Tante van Loon en het wreed vonden dat zy ons zo weinig vrijheid liet, en ons niet liet trouwen. Dit gaf aanleiding tot Tante Antje's brief. Zy schreef my dat men een echtpaar zocht om de huishouding te bestieren in het Wapen van Amsterdam, een groot gebouw op de hoek van *t Rusland (of Urselland naar het Ursulineklooster, dat er vroeger gestaan had) en de Kloveniersburgwal, waar niet alleen *s winters de bals van het Casino gehouden werden, maar ook kamers verhuurd werden, o.a. aan Prof. des Amorie v.d.Hoeven, Ernst en Gerard Schimmelpennink en anderenr


Nu zochten de Commissarissen, die het gebouw beheerden, een beschaafd echtpaar om aan het hoofd te staan als Directeur en Directrice, en was Tante Antje op het idee gekomen om ons te engageren naar die betrekking te dingen, Zy schreef dat Caroline bekend stond als een uitmuntende huishoudster, die verstand had van de linnenkast en van koken, en dat ik er de post van adjunct Rijksadvocaat by kon blijven waarnemen. Wy zouden een goed traktement krijgen en ik zouy^blijven solliciteren naar een rechtelijk ambt.

Ik begreep terstond dat ook al ware Lore genegen, haar moeder, ja haa2 ganse familie jetterait de hauts cris dat Lore zich zó vernederen zou^
Utthttn


Ook vreesde ik, ingeval ik de betrekking aannam, minder kans op een rechtelijk ambt te krijgen, maar i$ elk geval wachtte ik twee dagen tot de 19de om Lore te raadplegen.

Ik gaf haar een flacon met een gouden stop, thans in Dora's bezit, en een fles eau de cologne, entevens myn agenda ter lectuur, en ziehier wat zy die 19de en 20ste Oct '55 in myn agenda schreef:

" Met kaarslicht op. Per le trein naar Vreeland, om 2 uur te S.enB. Gewan- /Z&3 “ deld tot 5. C. is ongeschikt voor net Vvapen, weet niets van de linnen-

" kast en bitter weinig van het koken af. Kan ook geen dienstboden knorren, " in één woord zy valt my bitter tegen. Indien ik dit vroeger had geweten,

" zou zy myn flacon nooit gekregen hebben.!”

Piet Six kreeg die dag een antwoord van de Heer Huydecoper, die namens zyn dochter Louise zyn huwelijksaanvraag weigerde.

Ik verzuimde een lieve trek van Hendrik te vertellen. Toen Lore 8 Oct. naaz Amsterdam zou gaan om een paar dagen by hem te logeren, terwijl Tante, Anna en Thumm ook naar stad wilden gaan, werd door haar moeder besloten üat Lore met Hendrik per trein vertrekken zou, en Tante,Louky, Anna en Thumm per rijtuig. Lore vond dit heerlijk, daar zy graag in een trein zat, maar zie! Hendrik weigerde haar mee te nemen en koos Thumm tot reisgenote. Men trachtte Hendrik van zyn plan terug te brengen, maar hy bleef onwrikbaar en zo moest Lore wel in het rijtuig plaats nemen, waarmede zy eerst te 12-| arriveerde. Tante was namelijk nooit op tijd klaar en liet altijd wachten. Lore vond Seiffert die by de piano wachtte en hield hem te dejeuneren. Om 2 uur liep zy naar haar kamer en daarstond zy verbaasd over feetgeen zy zag. Niet alleen was de kamer vol vsn allerlei comforts, die zy van lieverlede ontdekte, msar stonden er twee heerlijke bouquetten om haar te verwelkomen. Het ene was een lief balbouquet met een uitgeknipt papier er om heen, en het andere een prachtig bouquet met lange stelen en enorm groot en mooi. Later vernam Lore van Hendrik dat dit de reden was waarom hy haar niet wi£_ de meenemen. Hy vreesde dat de bloemen dan nog niet bezorgd zouden zyn. Indien ik een ander geweest ware, had ik aan Lore dergelijke surprises moeten bereiden, maar ach! dit lag helaas niet in myn aard, en toch hield Lore van my. Hoe is het mogelijk !
/zév


/i(,y Maandag 22 Oct bleef ik nog in Hilverbeek, waar ik een paar uur joeg en 2 hazen en 2 konijnen schoot, een haas voor de neus van Seiffert, die van schrik,agitatie en pleizier begon te dansen, ’s Avonds brachten Piet Six en Seiffert my naar Vreeland en Dinsdag bestelde ik by Roothaan een piano voor Piet en vernam ik dat Roothaan de Rhapsodie van Liszt per post aan Lore had gezonden. Aan Cees Hartsen vroeg ik muziek te leen, namelijk quatremains en muziek voor viool en piano, alles voor Lore. Hy beloofde my . , die per diligence naar S.enB. te zenden, maar hoewel het voor zyn vroegere /Zbé> belle was of misschien juist omdat het voor de belle was, die hem had versmaad, vergat hy het. Daar ik totaal argent court was had Lore my f.25,- geleend, en o.a. betsalde ik daarvan f.5,- voor de gouden medaille, welke de advokaten aan tor M.C.van Hall, President der Rechtbank, moesten vereren. Die man had een veel bewogen carrière achter zich en was een weerhaan.

Onder de Bataafsche Republiek was hy Procureur Crimineel geweest en liet hy een burgervrouw 100 geselslagen toedienen omdat zy Oranje boven geroepen had, en toen de vrouw, na gegeseld te zyn zeide:" En toch Oranje boven/ antwoordde hy:” Dan zal je er nog 100 hebben!” Dit nam niet weg dat hy de eerste was die stond te knipmessen en strijkages te maken toen de Soeverein Vorst te Scheveningen landde. Toen wy hem de medaille aanboden had hy de onbeschaamdheid van te zeggen dst hy ons aanried zyn voorbeeld te volgen en dus nimmer van politieke overtuiging te veranderen, en hy eindigde zyn toespraak met de woorden: Ik hoop eenmaal op myn graf te lezen:

" Hier ligt een achtenswaardig burger van Nederland!” Hy meende natuurlijk Ik hoop dat men eenmaal op myn graf moge lezen enz. By de installaties had hy de gewoonte de nieuw benoemde een compliment te maken over diens dissertatie, want hy las altyd de hem toegezonden proefschriften.
WoeHsdag ging ik aan Tante Antje zeggen dat wy haar voorstel van de Directie van het Wapen van Amsterdam op ons te nemen niet aannamen. Tante vond dit heel jammer en de scrupules van Lore niet afdoende, daar de kennis der linnenkast geen duit waard is en zich na het huwelijk aanleert.





1   ...   17   18   19   20   21   22   23   24   ...   30

  • "
  • tz
  • /zrs>
  • qiy
  • r
  • /Z3
  • /zév /i(,y

  • Dovnload 3.64 Mb.