Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Toerisme- en Recreatiemanagement

Dovnload 48.9 Kb.

Toerisme- en Recreatiemanagement



Datum09.06.2017
Grootte48.9 Kb.

Dovnload 48.9 Kb.

Beste
De dagen worden langer en lichter, maar toch is het beter om nog binnen te blijven. Laten we dan met deze nieuwsbrief je weer een avondje bezig houden. Veel leesplezier!


COLOTOER 35logo thomas more kleur.jpg

Toerisme- en Recreatiemanagement

Verantw. uitgever: Marc Declercq

Marc.declercq@lessius.eu

Eindredacteur: Ivo Siebens

Ivo.siebens@lessius.eu


In dit nummer:

Geslaagd examen practicum ‘Incentives’! 1

Debatavond ‘Duurzaam reizen en cultuur’ 2

Testreis ‘Internet op de autocar’ 4

Indrukken van de ACEEPT-week over ‘SMART Art Cities’ (2) 6



ACEEPT-ervaring als deelnemer (3) 6

ACEEPT-ervaring als host (3) 7



Geslaagd examen practicum ‘Incentives’!


Dat de opleiding Toerisme- en Recreatiemanagement aan Thomas More Mechelen uiterst praktijkgericht wordt georganiseerd hoeft geen betoog meer. Het eerste semester van 3 TRM staat bol van de practica. Onder het segment Travel Management is er naast “Transport”, “Touroperating”, “Leisure Travel Consultancy” en “Business Travel” ook het practicum “Incentives”. Elk practicum wordt gecoacht door een interne docent en iemand uit het werkveld. Zo staan Veerle Denaux (FCM Solutions), Rob Van Leeuwen (Cruise Selection), Guy Bogaerts (Proflight) en Koen Van den Bosch (Thomas Cook) al jaren op de payroll van Thomas More. Voor Incentives is Elke Van Zaelen (UG Incentives) mijn partner. Samen met haar begeleid ik het groepje studenten bij het realiseren van een incentivereis in “real time”.


Precies omdat we een incentive realiseren voor een echte klant, loeren stress en deadlines continu om de hoek. Een betere leerschool voor ons jong talent bestaat er echter niet. Maar het kost dit ambitieus geweld bloed, zweet en tranen want er wordt eind september steevast gestart met een compleet blanco blad. Van het woord “incentives” hebben de studenten op dat moment immers zo goed als nooit gehoord. En net voor Kerstmis staat deze ploeg als semi-professional op de bühne hun incentivereis tegenover een externe jury te verdedigen. In een lokaal dat ze zelf voorzien van een complete metamorfose - teneinde de focus op het thema van hun incentive te leggen - stellen ze hun werk voor compleet met marketingcampagne, een tot in het kleinste detail uitgeschreven programma, teasers, gepersonaliseerde menukaarten, bagagelabels, gadgets, … Op dat moment nodig ik ook ouders, grootouders en liefjes uit want ik besef maar al te goed welke spanningen hun deelname aan dit practicum inhoudt en op die manier krijgt het thuisfront van op de eerste lijn te zien tot wat voor meesterwerken hun kinderen en liefjes in staat zijn. De jury bestaat uit de klant en enkele mensen uit de sector. Ook dit jaar stonden zij met open mond toe te kijken tot welke resultaten dit practicum kan leiden. Onze studenten zijn zonder meer onmiddellijk inzetbaar in het werkveld. Het is me dan ook een groot genoegen u te mogen laten meegenieten van enkele reacties nadien …

(D. Verbeeck, docente Incentives)




Het was voor mij persoonlijk een zeer hartverwarmende ervaring. Beide presentaties waren van uitzonderlijke kwaliteit. De “fil rouge”, het oog voor detail, de opbouw en de feilloze grafische vormgeving werd door alle juryleden met grote verbazing waargenomen. De ontroering was des de groter wanneer je de gigantische ontlading bij de studenten zag nadat bekend werd gemaakt dat beide teams gewonnen hadden. Voor mij werd toen één zaak heel duidelijk : gepassioneerde leerkrachten als Mevrouw Dominique Verbeeck en Elke Van Zaelen in combinatie met groot talent op de schoolbanken is de perfecte cocktail om de toekomst van incentivereizen te garanderen.”

David Ponnet | Salesmanager 

Business Incentives | MCE 

Thomas Cook Retail Belgium NV 




Je tiens à te remercier de ton invitation à être jury lors de la présentation des travaux de fin d’études à l’école de tourisme de Mechelen. J’ai été très impressionné par la qualité, le sens du détail, la recherche, le perfectionnement et le souci du détail lors de ces deux présentations de projet. Depuis que j’organise des incentives, je n’ai jamais reçu de projet aussi complet. Je te félicite encore pour ce projet et reste encore motivé pour reconduire cette expérience.”

Christian De Moortel    



Directeur général Laboratoires Fenioux

Debatavond ‘Duurzaam reizen en cultuur’


Dinsdagavond 5 maart l.l. was het weer zover. Alle registers werden opengetrokken voor een nieuwe debatavond over een thema in toerisme: deze keer ‘Duurzaam Reizen en Cultuur’. Het werd zeker geen klassieke gespreksavond zoals de voorgaande want er werd ditmaal gestart met de film ‘Framing the other: When strangers meet in the name of tourism’. Deze documentaire toont de ‘confrontatie’ tussen de Mursi volksstam in het zuiden van Ethiopië en toeristen die deze volksstam bezoeken. 25 minuten lang keken zo’n 150 personen geboeid naar een, toch wel, pijnlijke situatie die het toerisme met zich meebrengt. Voor de geïnteresseerden: de film werd ons aangereikt door Karavaan vzw en de trailer kan op het internet bekeken worden.


De film was alvast een geslaagde opener om nadien het gesprek rond duurzaam reizen en cultuur op gang te brengen. Panel van dienst waren deze avond Gerd Vertommen (coördinator Karavaan vzw), Hans Vanhaelemeesch (Press and Communication Manager bij Jetair), Koen Van den Bosch (Manager Open Distributie bij Thomas cook) en Jef Van Eyck (reisbegeleider bij Karavaan vzw) en dit alles weer onder de kundige leiding van moderator Robrecht Willaert (hoofdredacteur van Travel Magazine) en Dominique Verbeeck (docente Toerisme) als organisator vanuit onze hogeschool.img_6246.jpg


Direct na de film stak dhr. Van Eyck vurig van wal met als duidelijke richtlijn dat ‘als we reizen, wijzelf voor bepaalde dingen verantwoordelijk zijn en blijven’. Als goed voorbeeld sprak hij over ‘community-based’ tourism. Hierbij zal een touroperator of reisorganisator afspraken maken met een hele gemeenschap of dorp, hiervoor ook betalen (zodat het geld aan de gehele gemeenschap toekomt) en zorgen dat reizigers langer blijven ter plaatse dan enkel voor een fotoshoot. Hierdoor ontstaat er ook de mogelijkheid dat reizigers meer vragen gaan stellen aan de lokale mensen over hun levenswijze, hun levensomstandigheden, e.d. waardoor er meer respect ontstaat voor elkaar.


Karavaan zorgt ook voor een maximale voorbereiding van de reisbegeleider en de reiziger om plaatselijke wantoestanden te vermijden. Zo organiseren zij een infovergadering met de reizigers voor de afreis, nemen zij ter plaatse lokale gidsen en is hun eigen reisbegeleider niet voor gidswerk, maar meer aanwezig voor de groepsdynamiek. Na elke reis wordt er een verslag gemaakt dat mee in een totaal vademecum van de bestemming wordt opgenomen. Zo onstaat er een lijvig (maar niet op papier! Kwestie van duurzaamheid!) vademecum met constante up to date informatie voor de reisbegeleider.


Voor het product ‘groepsreizen’ bij TUI wordt er ook met een infomoment voor de afreis gewerkt, bij Thomas Cook niet. Thomas Cook licht zijn reizigers in ter plaatse en biedt de klanten de gelegenheid om langer ter plaatse te blijven om meer van de plaatselijke levensomstandigheden te leren. Ook benadrukken dhr. Vanhaelemeesch en dhr. Van den Bosch dat beide reisorganisaties plaatsen vermijden waar er gevaar is op zo’n moeilijke contacten als in de documentaire getoond. Het was duidelijk dat niemand de gefilmde situatie kon appreciëren en alles in het werk stelt om dit met zijn eigen klanten te voorkomen.


Duurzaam reizen is natuurlijk ruimer dan alleen het contact met de plaatselijke cultuur en het kon ook niet uitblijven dat dit mee naar boven kwam tijdens dit gesprek. De vraag kwam dan ook hoe de reisorganisaties bezig zijn met dit aspect. Dhr. Van den Bosch antwoordde dat elk beursgenoteerd bedrijf ertoe verplicht is elke twee jaar behalve een financieel rapport ook een CSR rapport (= Corporate Social Responsibility) moet afleveren waarbinnen een zwaar accent op duurzaamheid wordt gelegd. Zo draaien bij Thomas Cook alle kantoren voor 100% op eigen energievoorziening, vernieuwt men continu de vloot vliegtuigen met nog zuinigere modellen, kijkt men nauwlettend toe op de gecontracteerde hotels inzake duurzaamheid ter plaatse en doet met investeringen in plaatselijke initiatieven om de situatie te verbeteren. Dhr. Vanhaelemeesch voegde hier nog aan toe dat er ook duidelijke richtlijnen zijn bij TUI inzake omgang met en respect voor de buitenlandse handelaars en de plaatselijke cultuur en ook TUI zijn vliegtuigen continu vernieuwt (getuige de net gelanceerde Embraer E190 toestellen) evenals investeert in plaatselijke initiatieven. Bij zowel TUI als Thomas Cook wordt er voortdurend gezocht naar meer duurzame elementen zoals de vermindering van de papierberg bij o.a. de brochures. Bij Thomas Cook is de papierhoeveelheid over de jaren met 40% gedaald en zoekt men naar steeds nieuwe mogelijkheden zoals beschikbaarheid op tablet e.d. TUI heeft dan weer het formaat en de lay-out aangepast om zo papier te besparen. Jammerlijke vaststelling blijft dat het nog steeds wettelijk verplicht is om ook een prijsbrochure uit te brengen waar dit in de praktijk compleet achterhaald is en de verkoop bij de klant pas echt start als de brochures in de ‘rekken’ liggen. Ook wordt langzaam de druk door de touroperators op de hotels opgevoerd om duurzamer te werken.


Volgens dhr. Van Eyck zou men enerzijds toch nog beter de klanten/reizigers moeten informeren en anderzijds een striktere wetgeving toepassen met vooral een betere afstemming/samenwerking tussen de wetgevers en de touroperators. Als voorbeeld noemde hij de WTO-regels over ‘indigenous people’. Men zou ook meer ‘good practices’ tussen reisorganisaties onderling kunnen uitwisselen. Nochtans stelde dhr. Van den Bosch dat er reeds vele toeristische organisaties wereldwijd aangesloten zijn bij Travelife en dat zeker in de toeristische sector duurzaamheid al ver doorgedreven is met meer effect dan in andere economische sectoren.


Duurzaamheid is nog vaak een populistisch woord (aldus dhr. Vanhaelemeesch), maar men zou dieper en meer moeten nadenken hierover. Alles zou meer duurzamer moeten worden (of toch zo duurzaam mogelijk) zodat uiteindelijk de toerist geen andere keuze meer heeft. Maar dit proces is traag. En ondertussen kiest de klant nog gemakkelijk voor het goedkoopste en daarmee niet onmiddellijk het duurzaamste product. Of duurzaam werken automatisch duurder zal zijn, werd ontkennend geantwoord. Ecologisch werken betekent ook bijvoorbeeld minder watergebruik wat uiteindelijk ook in de factuur en in de prijs zichtbaar tot een verlaging kan leiden. Duurzaam werken is trouwens ook zeker niet alleen weggelegd voor de kleinere touroperators. Er zijn kleine touroperators die hier volledig geen oog voor hebben en anderzijds dan weer grote touroperators die hier wel volop aandacht aan schenken.


Zoals je merkt aan dit verslag: een zeer boeiende avond met vele invalshoeken en inzichten. Geïnteresseerd? Volgende debatavond zal doorgaan op dinsdag 23 april, opnieuw in onze Thomas More hogeschool in Mechelen met als thema ‘Destination marketing’. Meer info werd ondertussen al verspreid via mail en Facebook.

(I. Siebens)



Testreis ‘Internet op de autocar’


De laatste jaren is men naarstig op zoek naar wat de toekomst kan inhouden voor het autocartoerisme. Daarvoor is er een grote brainstormsessie geweest met mensen uit de autocarsector, mensen uit de toeristische sector algemeen, klanten, potentiële klanten en eveneens mensen die het product autocar totaal niet zien zitten. Hierbij werden een aantal trends besproken en hoe de autocarsector hierop kan inspelen. Uit deze brainstormsessie kwamen een aantal adviezen waarbij zeker als eerste de mogelijkheid tot internet op de autocar stond. Ook keuzemogelijkheden voor de individuele klant inbouwen in het programma was zo één van de adviezen. De sector zoekt nu uit hoe men deze adviezen in de praktijk kan omzetten. Daarvoor werd er een testreis georganiseerd naar Normandië met twee grote doelen: uittesten van internet op de autocar en testen/ervaren van keuzemogelijkheden in het programma.


Het geheel werd een driedaagse die doorging van 28 februari tot 2 maart l.l. Reizigers werden zorgvuldig geselecteerd zodat er een zeer divers publiek aan boord van de car was. In totaal zo’n 35 mensen gaande van autocaruitbaters en persmensen over reisleiders en onderwijspersoneel tot IT-specialisten en ook in ouderdom was de variatie groot. Ikzelf mocht me bij de gelukkigen rekenen om deze unieke ervaring mee te maken.


Een goed gevuld programma stond ons te wachten, opgezet in nauwe samenwerking met de regio Normandië en vele toeristische diensten. De regio was eveneens vol verwachting over dit experiment en werkte hier ten volle aan mee. We werden zelfs door de ‘minister voor toerisme’ van Normandië benoemd als pioniers in toerisme. Misschien wat overdreven, maar de eer was leuk meegenomen. In ieder geval konden we op de belangstelling rekenen van vele persmensen in de regio tot zelfs de lokale televisie toe. Allen volgden maar al te graag ons experiment en het kwam uitgebreid in de lokale media.


De reis was voorbereid op tablet en kreeg dan ook gepast de naam ‘Tablettour’ mee. De geboden informatie moest de reisleider vervangen en zo kon ieder naar wens de info lezen wanneer men wou en ook zijn eigen keuzes maken tijdens bepaalde delen van de reis. Tablets werden voor iedereen voorzien en de autocar kwam van Mandel Car, één van de weinige autocarbedrijven in België met internet aan boord. De eerste dag deden we Honfleur aan waar we konden kiezen tussen een begeleide wandeling met gids of de wandeling individueel op tablet volgen. Het werd de eerste kennismaking op straat met het ‘scherm’ en de voor- en nadelen van het tablet. Natuurlijk werd de dag afgesloten met een bezoek aan een kaasmakerij (Fromagerie Graindorge) en aan de Calvados-distillerie Busnel. Hoe kan het ook anders als je Normandië aandoet? Overnachten gebeurde in het Mercure-hotel in Rouen waar dan ook weer internet volledig ter beschikking stond.


Gezien ons verblijf in Rouen voor twee nachten geboekt was, konden we de tweede dag een keuze maken in het programma: ofwel een individuele wandeling met de tablet in Caen nemen, ofwel met een minibusje met lokale gids de landingsstranden van WOII bezoeken ofwel een bezoek brengen aan de Mont St-Michel. De toeristische dienst van Rouen bood echter ook gratis een audioguide aan om een wandeling in de stad te maken en zo kwam er plots een vierde keuze bij. Ik koos ervoor om te blijven in Rouen en gewapend met de tablet (met uitgestippelde wandeling en info) én de audioguide vertrok ik op weg doorheen de stad. Misschien een ietwat vreemde verschijning op straat, afwisselend met de audioguide en de tablet: lezend, zoekend, wandelend en constant alles noterend van de voor- en nadelen. Een leuk experiment in ieder geval. Het gaf me trouwens de vrijheid om ’s middags te dineren in de oudste herberg van Frankrijk ‘La Couronne’ (daterend van 1345) (zie de foto die trouwens genomen is met de tablet!). Een ongelooflijke aanrader! Prachtig interieur en heerlijke gerechten. De prijs moet je er wel bijnemen! Voor het avondvertier hadden we geen tablet nodig, alhoewel de voorgestelde etablissementen wel handig waren. Je wist direct wat je wou doen.la couronne 1.jpg


De derde dag werd er op de terugweg nog een bezoek gebracht aan het Palais Bénédictine in Fecamp en later in de namiddag nog gestopt in Etretat. Telkens met de nodige rijkelijke gastronomie voorzien!


Van de gehele reis werd een uitvoerige evaluatie gemaakt die me te ver zou leiden om hier mee te geven. Het was tenslotte ook nog maar een eerste ‘testreis’ waarbij het internet en het werken met een tablet werd uitgeprobeerd. In vele opzichten zal er nog gewerkt moeten worden om dit in de praktijk ook echt realiseerbaar te krijgen. Ook vragen als de rol van de reisleider hierbij moeten nog beantwoord worden. Alles zal nu bij elkaar gebracht worden, besproken en verwerkt worden voor een nieuwe uitstap in september, deze keer een daguitstap naar Ieper.


Het was een aangename ervaring en unieke belevenis om dit mee te mogen maken! Met een leuk gezelschap alles uitproberen en grenzen verleggen: het voelde wel wat als ‘pionierswerk’. Ik kijk al uit naar de daguitstap in Ieper.

(I. Siebens)



Indrukken van de ACEEPT-week over ‘SMART Art Cities’ (2)


Zoals in vorige Colotoer nr. 34 reeds vermeld, kregen we teveel reacties binnen van deelnemers en ‘host’-studenten over deze ACEEPT-week. Daarom hebben we de ervaringen gesplitst over beide nieuwsbrieven. U heeft nu nog twee reacties tegoed.

(I. Siebens)



ACEEPT-ervaring als deelnemer (3)


Deze fantastische week begon reeds op een donkere, koude zondagavond eind november toen iedereen samenkwam in de refter van jeugdherberg ‘De Zandpoort’ om de opening te vieren van deze exclusieve week. Toen alle delegaties aanwezig waren gingen we van start met een interessante quiz bestaande uit vragen opgesteld rond het thema “SMART ART CITIES”. Het ijs was al snel gebroken door de hilarische “doe-vragen”. Zo won Turkije de dansvraag met het liedje “Gangnam Style” en rolde Frankrijk het snelste een WC-rol af. De eerste vriendschappen werden zo al snel gesmeed. Ook de Gouden Carolus vloeide al rijkelijk en de jeugdherberg zat al snel door zijn voorraad heen. Kortom: een spetterende start!


De volgende ochtend was net iets minder leuk, iedereen wachtte vol spanning af om de nodige “pre tasks” te gaan voorstellen aan een volle en geïnteresseerde aula. In de namiddag was het tijd voor een interactieve zoektocht doorheen Mechelen, om zo al wat meer van deze stad aan de buitenlandse studenten te tonen. Na de tocht kreeg iedereen frieten à volenté, een ideale start om met een gevulde maag aan de voorbereidingen van de International Fair te beginnen. Deze avond was voor mij trouwens een van de hoogtepunten van de week. Het was hier dat iedereen elkaar en zijn cultuur grondig leerde kennen. De sfeer zat er weer al snel in, zeker toen men van elkaars lokale specialiteiten kon proeven: koffie met schnaps, raki, sangria, trappist en Spaanse ham waren slechts enkele van de vele smaakmakers die bij velen zeker in de smaak vielen. Zelfs voor mijn maag was het eveneens een bijzondere ervaring … Ook het officiële gebeuren op vrijdagavond om de gehele week af te sluiten was één van de vele mooie momenten.


Tot zover een korte indruk van de vele fantastische ervaringen waarvan ik heb kunnen genieten tijdens de projectweek.


Enkele maanden voor aanvang had ik echter totaal geen idee wat ik van de ACEEPT-week moest verwachten. Het was ook zeer moeilijk om een concreet beeld of idee te verkrijgen over zulk een abstract project. Tijdens de weken voor aanvang van de feitelijke projectweek moest er echter veel voorbereidend werk worden gedaan en daarom kreeg ACEEPT bij mij een onterecht negatief imago. Zoals mevrouw Gielen ook vele malen heeft vermeld, is het moeilijk om het publiek warm te maken voor een project als dit. Je kunt je totaal niet voorstellen wat ACEEPT is zonder er zelf aan deel te nemen. Enkel beelden kunnen wat impressies opwekken, maar vaak volstaat dit niet om mensen te overtuigen. Één ding weet ik zeker, dat ACEEPT allesbehalve een negatieve ervaring was! Het was een exclusieve interessante week, waaruit veel vriendschappen zijn ontstaan.


Het is verrassend interessant om een week samen te zijn en samen onderzoek te verrichten met mensen vanuit zoveel verschillende landen. Het is opmerkelijk hoeveel we van elkaar konden leren, wat ervoor zorgt dat de gehele ervaring nog intenser wordt. Interculturaliteit en het belang aan culturele diversiteit staan in onze opleiding centraal en zijn dan ook zeer belangrijk voor ons. Tijdens de projectweek waren deze 2 aspecten ook van zeer groot belang en ze zijn daarom ook een enorm groot pluspunt van ACEEPT.


Doorheen de week was er ook een warme atmosfeer voelbaar, iedereen hielp elkaar. Wat ook zeker een belangrijke waarde toevoegt aan de projectweek. Aan dynamiek ontbrak het zeker ook niet gedurende de hele week, we bezochten vele verschillende leerrijke steden en namen deel aan tal van toffe activiteiten. ACEEPT versterkt ook enorm het groepsgevoel, onafhankelijk van waar of wie de groepsleden zijn. Het is de ultieme gelegenheid om het werken in groepsverband te verbeteren.


Enkele kernwoorden die ACEEPT voor mij dan ook samenvatten zijn: vriendschappen, verrijkend, exclusief, leerrijk, samenwerking en productiviteit. Voor mij was deze week een ervaring als geen ander, daarom zou ik er ook geen seconde aan twijfelen om nogmaals deel te nemen en kan ik deze buitengewone belevenis ten zeerste aan alle studenten aanbevelen!

(T. Christiaens)

ACEEPT-ervaring als host (3)


The first time I became acquainted with ACEEPT, was last year in Practicum 1. We were divided into four groups and were asked to make a program for the entire week in November 2012. Each group had to prepare the week and as a result there was some kind of competition between the groups. Cities such as Ghent, Antwerp, Brussels, Bruges, and of course Mechelen were part of our program. The idea was to let the international students work in the morning and then go on excursion in the afternoon. We were also asked to arrange two parties, one on Wednesday and one on Friday. When we compare the first preparations with the actual week, we can derive that some elements were kept but definitely not everything. During the ACEEPT week we did not visit the cities Bruges and Brussels. This was also one of the complaints at the evaluation, some students would have preferred to see Brussels instead of Mechelen twice. There was only one party organized for Friday and not by the hosts but by the student club Toeristika. So a few components were kept from the original ideas. Mrs. Verbeeck made a selection from all the ideas from all the groups.


In the practicum 2 we continued our work for ACEEPT and made the actual preparations during the six weeks we had before the event would take place. Mrs. Verbeeck then also informed us about the ideas she had used. My group had ideas such as the French fries stand at the international fair, the Fashion Hunt in Antwerp and the ACEEPT pie.


The preparations consisted of making a script of the program with every single task and the person(s) responsible for that task. During the evaluation we all said to have been surprised how important such a script was, it turned out to be very useful during the week. When a person was absent for instance, we could immediately check the script and see what tasks had to be done. So everybody knew all the necessary tasks and not just their own.


In addition, we also wrote the daily programs that the students received every night on their pillow. Other little presents they got on their pillow were chocolates, cookies, candy and a card with text to say them goodnight. Other special gadgets were the poncho’s, the Use-It maps of the cities and the drinking bottles.


In the actual week of the event we worked in two groups. One group would be host from noon till noon the next day and during lunch the next group would take over. Consequently, when we were on duty we spent the night at the youth hostel. In that way, the international students could contact us if there were problems. For example: on Wednesday night a girl became ill and we tried to help her in the best way we could. The next morning we went to the hospital with her. The total amount of time that we were all host was two and a half days. So we received some time off. This was necessary for us to recover and get some sleep. If possible, we could also keep our other work for school up to date.


In general, the event was very successful. The international students have enjoyed their stay in Mechelen. They told me that they really liked the city because of the small streets, the water and the low buildings. The international fair was maybe a little chaotic, although I am convinced that everyone had a great time. All the food, drinks, dancing and singing made it a very pleasant evening. On Tuesday, they very much appreciated the visit to the St Rombuld’s Tower and how the hosts were dressed up. On Wednesday, the weather was a bit unfortunate during the fashion hunt in Antwerp. However, all of that was forgotten when the students could go ice skating on the special location of the ‘badboot’. The trip to Ghent was also a success, maybe partly because the students could have some time off and choose where they wanted to have dinner.


On the final evening on Friday, we had arranged a reception and a Breughel buffet for all the participants of ACEEPT, including guest speakers. In total there were somewhat hundred people present. Many people received a certificate, including the hosts, which was very unexpected but nice. After the buffet, of which we had lots of leftovers, we continued the final evening in the Panique D’o. Though the party hall and the quality of the music were not that great, all the people there had lots of fun.


From my experience as a host of ACEEPT, I have learned many things. Firstly, the better you prepare it, the more you can enjoy it. That means that the script came in very handy and was indispensable during the event, also because every detail was included. Secondly, communication plays a crucial role with the organization of such an event. We had sent at least 500 emails to one another before the event even took place. Thirdly, as a host you have to take your responsibility which is not always easy.


In conclusion, as a host it was a very exhausting week, nevertheless it was a unique experience we will never forget. Also the ACEEPT participants were tired in the end, they sometimes complained that there was no spare time for them and that the program was really full. Despite this, they also told us how much fun they had. So I think it was all worth it.

(N. Janssens)

  • Geslaagd examen practicum ‘Incentives’!
  • Debatavond ‘Duurzaam reizen en cultuur’
  • Testreis ‘Internet op de autocar’
  • Indrukken van de ACEEPT-week over ‘SMART Art Cities’ (2)
  • ACEEPT-ervaring als deelnemer (3)
  • ACEEPT-ervaring als host (3)

  • Dovnload 48.9 Kb.