Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Uitgeverij de ster, ginnekenweg 124, 4818 jk breda

Dovnload 2.11 Mb.

Uitgeverij de ster, ginnekenweg 124, 4818 jk breda



Pagina24/53
Datum28.10.2017
Grootte2.11 Mb.

Dovnload 2.11 Mb.
1   ...   20   21   22   23   24   25   26   27   ...   53
112 De materiële werelden zullen ooit in geestelijke veranderd worden

Kinderen en schepselen van God
[1] (DE HEER:) 'En wat er met de oude wateremmer gebeurt door het verstand van de mensen, of wat er in ieder geval toch naar alle waarschijn­lijkheid mee kan gebeuren, dat zal later ook ooit met de aarde gebeuren en met alle andere hemellichamen, zelfs met de oercentraalzonnen; en daaruit ontstaan dan volkomen geestelijke werelden om de zalige geesten te dragen en hen tot woonplaats te dienen.

[2] En deze hemellichamen zullen dan niet alleen uitwendig, maar veel meer inwendig bewoond zijn in al hun van binnen aanwezige levenstem­pels, die overeenkomen met de vroegere organisch materiële vormen.

[3] Dan zullen de mensen als voltooide geesten pas de inwendige hoeda­nigheid van de werelden die hen eens hebben gedragen, volkomen leren kennen, en in alle vreugde zal hun verbazing geen einde nemen over de buitengewoon wonderlijk gecompliceerde, inwendige organische inrichting ervan, van de kleinste tot de grootste organen.

[4] De op zichzelf kleine, lichtloze planeten, zoals deze aarde, haar maan, de zogenoemde Venus, Mercurius, Mars, Jupiter en Saturnus en nog meer soortgelijke planeten die bij deze zon horen, zullen na voor jullie ondenk­baar vele aardse jaren geheel in de zon opgaan, evenals de vele kometen ­die later ook mensendragende planeten worden, deels doordat er zich op bepaalde ogenblikken telkens een verenigt met een planeet die reeds mensen draagt, en deels omdat ze rijp geworden, een zelfstandige planetaire eenheid zijn.

[5] De zon en haar vele, vele medezonnen zullen in hun speciaalmidden­zon* (*oorspronkelijk: Spezialmittelsonne) opgaan, deze middenzonnen, die een buitengewoon hoge leeftijd kunnen hebben en waarvoor een aeon (deciljoen maal deciljoenen) aardse jaren een jaar is, zullen opgelost worden in de centraalzonnen van de zonnegebieden**,(**oorspronkelijk: Sonnengebietszentralsonnen) die natuurlijk in al hun bestaansverhoudingen -om het in Arabische getallen uit te drukken -miljoenen maal miljoenen malen groter zijn dan hun voorzonnen***.(***oorspronkelijk: Vordersonnen) Deze centraalzonnen van de zonne­gebieden zullen wederom oplossen in de volgens dezelfde verhouding grotere zonnenal-centraalzonnen, en deze tenslotte in de enige oercen­traalzon, waarvan de massale omvang voor jullie begrippen werkelijk onmeetbaar is.

[6] Maar waarin zal die dan uiteindelijk oplossen? In het vuur van Mijn wil, en vanuit deze uiteindelijke oplossing zullen dan alle hemellichamen terugkeren naar hun vroegere orde en dienstbaarheid, maar geestelijk, en dan zullen ze geestelijk eeuwig voortbestaan in al hun pracht, grootsheid en wonderbaarlijkheid.

[7] Natuurlijk moeten jullie je die tijd niet zo voorstellen, alsof dat allemaal al bijvoorbeeld morgen of overmorgen zal gebeuren, maar als jullie voor ieder zandkorreltje, zoveel als de hele aarde er zou kunnen bevatten, één jaar aardse tijd nemen, dan zou dat nauwelijks genoeg zijn voor de bestaansperiode van de materiële aarde. Daarom kan men zich het veel langere bestaan van de zon helemaal niet voorstellen, en natuurlijk nog veel minder het bestaan van een van de eerder genoemde centraalzonnen, van de centraalzonnen van de dieper gelegen zonnegebieden, en nog enorm veel minder kunnen jullie je de voor jullie nooit te berekenen duur van de zonnenal-centraalzonnen voorstellen en al helemaal niet van een oercentraalzon, -en dat wordt nog minder voorstelbaar zolang de zonnen nog steeds nieuwe hemellichamen zullen voortbrengen, en de centraal­zonnen nog steeds nieuwe planetaire zonnen, en de oercentraalzonnen ook nog steeds hele legers zonnen van elke soort voortbrengen.

[8] Maar ondanks deze voor jullie onmetelijke duur van de grote hemel­lichamen zal eens hun tijd toch afgelopen zijn en daarmee zal opnieuw een scheppingsperiode zijn voltooid en afgesloten, waarna.dan in een eindeloos ver weg gelegen scheppingsruimtegebied naar een nieuwe schepping zal worden voortgeschreden, waaraan jullie, zoals ook aan nog talloos vele nieuw plaatsvindende scheppingen, deel zullen nemen, begaafd met een steeds grotere machtsvolkomenheid, -maar alleen als Mijn ware kinderen.

[9] Want wie langs de voorheen geschetste weg het kindschap. van God niet bereikt zal hebben, zal weliswaar als een voltooid, verstandig en toch wel gelukzalig schepsel op zijn geestelijke aarde blijven, leven, handelen en wandelen, en zal zelfs andere aangrenzende geestelijke werelden bezoe­ken - ja, hij zal door zijn gehele hulsglobe kunnen trekken!-, maar verder dan dat zal het eeuwig niet komen, en de behoefte tot een daadwerkelijk verlangen naar iets hogers zal ook niet in. Hem opkomen.

[10] Maar Mijn kinderen zullen steeds bij Mij zijn en met Mij als vanuit één hart denken, voelen, willen en handelen! Daarin zal het eindeloos grote verschil liggen tussen Mijn ware kinderen en de met rede en. verstand begaafde gelukzalige schépselen. Zorg er daarom goed voor dat jullie ooit deugdelijk en waardig bevonden zullen worden om Mijn kinderen te zijn!


113 De mensen van de sterrenwerelden en het kindschap van God
[1] (DE HEER:) 'Ik zeg jullie, dat er in de voor jullie onmetelijke ruimte talloos vele hulsglobes zijn! In iedere hulsglobe, die op zich al een voor jullie nooit meetbare ruimte inneemt, omdat deze aeonen maal aeonen zonnen en zonnegebieden bevat, leven zeker talloos vele geschapen mensen, ofwel nog in hun lichaam of al puur geestelijk; zij hebben op hun manier gewoonlijk een zeer helder verstand, en een heel precies oordeel dat vaak zo exact is, dat jullie je daar nog lang niet mee kunnen vergelijken.

[2] Deze mensen hebben ook af en toe op dromen gelijkende vermoedens dat er ergens kinderen van de allerhoogste, eeuwige geest bestaan,.en ze koesteren heel in het geheim ook niet zelden het verlangen om tegen iedere prijs Mijn kinderen te worden; maar meestal is zoiets absoluut onmogelijk. Want alles moet in de eigen orde blijven bestaan, zoals bij een mens, bij wie ook de delen en organen van het kniegewricht niet in de edele ogen van het hoofd veranderd kunnen worden en de tenen van de voeten in ieder geval niet gemakkelijk in de oren. Alle ledematen van het lichaam moeten blijven wat ze nu eenmaal zijn; en ook al verlangen de handen nog zo zeer om ook te kunnen zien, dat helpt niets, -ze blijven geheel gezond en gelukkig blinde handen, krijgen echter toch ruim voldoende licht door de edele ogen in het hoofd. .

[3] Zo hoeft de aarde ook geen zon te zijn om haar anders duistere grond te verlichten; ze krijgt immers voldoende licht van de ene zon. Van de voeding die een mens tot zich neemt, moeten alle delen van het lichaam, ieder op zijn eigen manier gevoed worden, dus ook de ogen en het hart­. Maar alleen de zuiverste en meest met het licht verwante deeltjes worden tot voeding van de ogen verheven, en de meest met het liefdeleven verwante psychische zielsdeeltjes worden met de levenssubstantie van het hart geassimileerd; en hoe grover de deeltjes zijn des te grover zijn de meest verschillende lichaamsbestanddelen die daarmee gevoed worden. Het zou het oog zeer slecht bekomen als deeltjes, die als voeding van een bot geschikt zijn, in het oog terecht zouden komen.

[4] En zo zou het ook in de algemene, grote scheppingsorde slechte gevolgen hebben, als Ik toeliet dat mensen van andere werelden Mijn allereigenste hartskinderen zouden worden. Een enkele keer is er wel zo'n toelating mogelijk; maar daar zijn grote louteringen voor nodig en ver­gaande voorzieningen en voorbereidingen! Het eerst krijgen ofwel de zielen van deze zon deze genade, of de aartsengelen die de plicht hebben om hele hulsglobes te beheersen en te leiden en in stand te houden volgens de beste orde die in een gericht heerst. En hoe geweldig groot ze ook in alles zijn, ze moeten er genoegen mee nemen om hier evenals Ik klein te zijn en ze moeten zich iedere deemoediging laten welgevallen.

[5] Ook vanuit de centrale zon van dit systeem, waartoe ook de zon behoort, kunnen zielen op deze aarde overgeplaatst worden om Mijn kindschap te verwerven; dit is ook mogelijk vanuit de zonnegebieds- en de zonnenalcentraalzon. Echter alleen uit het gebied van hetzelfde zon­nenal waarin zich deze aarde bevindt, kunnen ook nog zielen hierheen komen, -maar vanuit de algemene oercentraalzon niet gemakkelijk meer, omdat de zielen van die noodzakelijkerwijs enorme, reusachtige mensen te immens veel substantie in zich hebben, dan dat ze opgenomen zouden kunnen worden door het kleine lichaam van een mens van deze aarde.

[6] Maar ofschoon er in veel grote gebieden op die immens grote wereldzon dermate lichamelijk grote mensen leven, dat hun hoofd op zichzelf al minstens duizend maal zo groot is als deze hele aarde, is toch zelfs het zwakste van Mijn ware kinderen op deze aarde, door Mijn geest in het hart van zijn ziel, al eindeloos veel machtiger dan myriaden van die groter dan werelden zijnde mensen van de oercentraalzon.

[7] Bedenk daarom goed wat het betekent om een kind van de allerhoogste God te zijn, en wat voor grote, ongerichte en onaangetaste vrije wilsbe­proeving ervoor vereist zal zijn om de ziel één te doen worden met Mijn geest in jullie, wat voor jullie de enige weg is om pas helemaal Mijn kinderen te kunnen worden!"
114 De grote scheppingsmens en de aarde
[1] (DE HEER:) 'Jullie kunnen je nu inderdaad terecht afvragen waarom nu juist deze kleine aarde en haar kleine mensen deze eer en genade hebben gekregen, want in de eindeloze scheppingsruimte is immers een ontelbaar aantal zeer grote en heerlijke lichtwerelden, die veel geschikter zouden zijn om Gods kinderen te dragen, te voeden en te voorzien van alles wat daarvoor nodig is. Zo zouden de wereldgrote mensen van de oercentraal­zon immers meer aanzien hebben als kinderen van God dan de onder het stof zittende wormen van deze kleine aarde! -Naar de uiterlijke schijn te oordelen zou er inderdaad niets of in ieder geval niet veel tegen deze vraag in te brengen zijn; maar gezien de innerlijke verhoudingen van de dingen des levens zou dat zelfs een soort onmogelijkheid zijn.

[2] Het organisme van ieder mens heeft dichtbij het midden van het hart zijn levenszenuw, een minuscuul klompje, van waaruit het gehele overige lichaamsorganisme van leven wordt vervuld. De delen van dit ene hartze­nuw klompje hebben de eigenschap dat ze de levensether uit het bloed en uit de ingeademde lucht zodanig naar zich toetrekken, dat ze daardoor ten eerste zelf buitengewoon levensactief blijven en vervolgens ten tweede deze levensactiviteit aan het hele organisme meedelen en daardoor het hele lichaam op passende wijze van leven voorzien.

[3] Wanneer Ik jou een voet zou afhakken of een hand, dan zou je voortleven zoals je dit bij veeloude soldaten kunt zien, bij wie tijdens gevechten handen, voeten, oren en neuzen werden afgehakt, en die toch nog, zij het verminkt, verder leven; maar de geringste verwonding van het hart, waarin zich de kleine centrale levenszenuw bevindt, heeft ogenblik­kelijk de lichamelijke dood tot gevolg.

[4] En zoals deze voorziening in het menselijk lichaam is getroffen, zoals ook in de warmbloedige dieren, zo bestaat deze voorziening ook in de grote scheppingsruimte: Alle talloos vele hulsglobes vormen in hun tota­liteit een immens, voor jullie begrippen eindeloos groot mens. In deze mens is de hulsglobe waarin wij ons bevinden het hart, en juist deze aarde is de buitengewoon kleine levenszenuw voor deze hele grote mens; deze levenszenuw bevindt zich niet in het centrum van het hart, maar meer links daarvan.

[5] In het centrum van het hart bevindt zich weliswaar ook een zeer groot zenuwcomplex, maar dat is niet de plaats waar het centrale leven is gevestigd. Het is enkel een werkplaats waar de voedingsstof voor het leven, die uit het bloed en uit de lucht komt, opgenomen en bewaard wordt. Van daaruit neemt de centrale levenszenuw deze voedingsstof pas op en bevrucht of zegent deze eerst als een voor het leven geschikte substantie, dat wil zeggen voor het tijdelijke, natuurlijke meeleven van de ziel, want zonder deze zenuw zou de ziel helemaal niet in verbinding kunnen treden met het organisme van het lichaam.

[6] Deze levenszenuw waarover wij nu spreken, bevindt zich ergens aan de linkerkant van het hart en is een uiterst onaanzienlijke, buitengewoon kleine cel, te vergelijken met een héél kleine ganglioncel onder de bal van de kleine teen aan de linker voet en een overeenkomstige onder de kleine teen van de rechtervoet. Deze gevoelscellen, waar alleen maar de opper­huid overheen ligt, zijn de centrale gevoelszenuwgeleiders van de voeten, -en wie heeft daar oog voor, en wie weet, dat ze dat zijn?!

[7] Wanneer iemand lichamelijk het ongeluk zou hebben om de kleine tenen van zijn voeten te moeten missen, dan zou hij heel moeilijk kunnen lopen, -veel moeilijker dan wanneer hij zijn grote tenen had moeten missen. Nu kan er iemand opstaan en vragen: 'Maar waarom zijn, Heer, nu juist de kleinste dingen in Uw onmetelijke schepping meestal het belangrijkst?'

[8] Dan stel Ik echter een tegenvraag en zeg: 'Waarom is dan al bij jullie, mensen, de grondsteen voor een huis vaak meer dan duizendmaal kleiner dan het hele huis, dat aan de goed gelegde grondsteen zijn belangrijkste steunpunt heeft? Waarom zijn er dan zoveel leugens, terwijl het rijk der waarheden eigenlijk maar één basiswaarheid heeft? Waarom is de eik zo'n grote boom, terwijl de kiem in haar vrucht, waarin al talloos vele eikenbomen van de grootste soort besloten liggen, zo klein is als een allerkleinst zandkorreltje?'

[9] Er zijn, Mijn lieve kinderen en nu vrienden, in de grote schepping nog heel veel dingen waarvan het doel en de hoedanigheid jullie enigszins vreemd zou voorkomen als jullie alles in de schepping zouden kennen. Als Ik jullie nu op enkele van deze eigenaardigheden zou wijzen, dan zouden jullie zeer verbaasd zijn en zeggen: 'Neen, Heer, dat kan toch onmogelijk zo in elkaar zitten; want het gaat te veel tegen elk normaal begrip in! , Kortom, geen van jullie zou het nu kunnen begrijpen; en om er slechts een zeer klein gedeelte van te bespreken zouden er wat tijd betreft meer millennia nodig zijn dan er zand in de zee is!

[10] Maar als Mijn geest over jullie zal komen, wanneer Ik weer naar het huis van Mijn vader zal zijn teruggekeerd, dan zal deze jullie vanzelf in alle waarheid binnenleiden, en dan zullen jullie niet meer hoeven te vragen :'Heer, waarom is dit zo, en dat zo?' De blinddoek zal van jullie ogen afgenomen worden en dan zul je in het helderste licht zien, waarvan je nu amper een vaag vermoeden hebt. Wees daarom voorlopig tevreden met hetgeen julle nu vernomen hebben! Dit is slechts een zaadje dat in jullie hart gelegd is, waarvan jullie de rijpe vruchten pas zullen oogsten, als de zon van Mijn geest in jullie zelf zal opkomen.

[11] Hebben jullie wel iets begrepen van wat Ik nu aan jullie verteld heb? Wees openhartig en beken het; want vanaf nu blijf Ik nog zeven volle uren bij jullie! Spreek, en zeg gerust als het iemand nog duister is, dan zal Ik hem een licht geven, al is het nu nog niet het volste licht van het geestelijk leven!"
115 Wezen en inhoud van een hulsglobe
[1] Eindelijk spreekt onze MATHAËL weer eens: 'Heer, dit is voor ons allemaal nog als de dorpen van de Scythen, die zo goed als nergens te vinden zijn en waarvan men zich daarom ook geen voorstelling kan maken! U kunt natuurlijk gemakkelijk over Uw eindeloos grote schepping praten; maar wij weten niet eens precies hoe groot onze aarde is en wat voor vorm ze heeft, en daarom is dat, wat U ons heeft verteld, moeilijk te begrijpen.

[2] In mijn levendige fantasie begreep ik wel het een en ander, maar slechts als in een vluchtige droom vermoedde ik iets groots. Maar voor veel van mijn metgezellen is het een soort abracadabra, waaruit zelfs het gezondste, natuurlijke, menselijke verstand nooit wijs kan worden. Want om derge­lijke dingen ook maar enigszins duidelijker te kunnen begrijpen, zouden we erg goed thuis moeten zijn in de rekenkunde en de Oud-Egyptische astronomie, ook zouden we hun uitgebreide getallenstelsel volkomen moeten beheersen! Maar omdat wij hoegenaamd niet beschikken over de wetenschappelijke elementen, kan ons de buitengewone uitleg die U ons nu heeft gegeven in geen geval duidelijk zijn.

[3] Het is wel waar, dat U ons bij een eerdere gelegenheid vergund hebt een blik in Uw grote scheppingsruimte te werpen; maar er bleven, bij mij althans, nog heel wat vragen open. Nu heeft U zich voornamelijk over het materiële gedeelte van Uw schepping nader uitgesproken; maar daar hebben wij niet zo veel aan. Het is immers voor de hand liggend, dat wij zoiets onmogelijk geheel kunnen begrijpen, omdat ons daarvoor alle voorkennis ontbreekt.

[4] Om dit allemaal een klein beetje beter te kunnen begrijpen, zouden we ook minstens iets moeten weten over een van de genoemde hulsglobes en de verschillende soorten zonnen en centraalzonnen die daarin domine­ren. Als dat het geval zou zijn, dan zouden wij ons wel een iets duidelijkere voorstelling kunnen maken van de talloos vele andere hulsglobes en centraalzonnenstelsels, centraalzonnegebieden en centraalzonnen-allen; maar die ene hulsglobe is al zo enorm gecompliceerd, laat staan de vele andere, waarvan elk afzonderlijk zeker een totaal verschillende inrichting en een heel ander doel heeft.

[5] Hoe zit het dan dus eigenlijk met de planetaire zonnen, en verder met de verhalen over het centrale zonnenstelsel, het centraal zonnegebied, centraal zonnenal en tenslotte met de oercentraalzon, die zelfs in de dromen van de oude beroemde Ptolemaeus en Julius Caesar, die toch ook een astronoom was, niet voorkwamen?"

[6] IK zeg: 'Mijn beste Mathaël, Ik merk datje een beetje geïrriteerd bent, deels omdat Ik jullie nu dingen heb verteld, die je ofwel helemaal niet of slechts een heel klein beetje begrijpt, en deels over jezelf, omdat je wat Ik nu verteld heb helemaal niet zo goed kunt begrijpen, ofschoon je anders toch met betrekking tot veel zaken zeer belezen bent en ook verder zeer achtenswaardige ervaringen en meningen hebt. Maar zie, dat is niet helemaal juist van je; want de mens wordt niet alleen wijs van wat hij hoort en meteen ook helemaal begrijpt, maar meestal ook van wat hij hoort en niet begrijpt!

[7] Over wat men eenmaal begrijpt zal wel niemand verder nadenken en er verder over piekeren; want wat men eenmaal heeft, probeert men niet meer te verkrijgen of moeizaam te verwerven en men voelt zich heel behaaglijk over wat men reeds ten volle bezit. Maar wat men nog niet heeft, vooral op het gebied van het hoogst waardevolle, zoekt men zeker met volle inzet net zo lang tot men er ten minste iets van in zijn bezit krijgt.

[8] Kijk, als het er Mij om ging om van jullie uiteindelijk mensen te maken die heel traag denken, dan zou het niet moeilijk voor Mij zijn om voor jullie ogen een hulsglobe in de lucht te tekenen. Dan zouden jullie het hele systeem van een hulsglobe, waar we het over hadden, even gemak­kelijk begrijpen als dat 1 staters en nog eens twee staters zonder twijfel 4 staters zijn! Maar Ik wil dat jullie actief blijven denken, en heb daarom in hetgeen Ik jullie heb verteld iets te kennen gegeven, dat jullie wakker maakt en je de slaap beneemt.

[9] Ik heb jullie er al eerder eens iets over gezegd, datje om dezelfde reden natuurlijk niet zo duidelijk hebt begrepen, en dat zou Ik jullie ook nu kunnen vertellen, zonder erop te rekenen dat jullie het volledig begrijpen, maar opdat je er vaak over zult nadenken bij geschikte gelegenheden, vooral tijdens nachten met een heldere sterrenhemel.

[10] Maar om je het denken een klein beetje gemakkelijker te maken, zal Ik jullie op soortgelijke verschijnselen op deze aarde wijzen. Kijk eens naar de inrichting van het leger, dan heb je al zo ongeveer de inrichting van een hulsglobe met haar centraal­ en oercentraalzonnen! Daar staat zo'n aanvoerder van slechts tien a dertig soldaten, -en daar weer een andere aanvoerder, al iets groter, die het bevel voert over tien aanvoerders van de eerste orde. De eerstgenoemde aanvoerder is te vergelijken met een planetaire zon, en de tien a dertig gewone soldaten staan ongeveer gelijk met de planeten die om een zon cirkelen. De tweede, iets hoger geplaatste aanvoerder van de zojuist genoemde tien troepen is al te vergelijken met een systeemcentraalzon*,(*oorspronkelijk: Systemzentralsonne) waar omheen zich op verschillende afstanden een heleboel planetaire zonnen met hun vaak vele planeten bewegen. Deze planetaire zonnen, die om een grote centraalzon bewegen, vormen samen met hun ene centraalzon een zonnegebied; dit moeten jullie nu goed onthouden om het volgende beter te kunnen begrijpen.

[11] Nu gaan we naar een legeraanvoerder van de derde orde! Deze heeft op zijn .beurt weer ongeveer tien aanvoerders van de tweede categorie onder zich; over hen voert hij het bevel en hij moet ze allemaal leiding geven. De bevelen van deze derde aanvoerder, die we 'hoofdman' zullen noemen, worden alleen gegeven aan de onder hem staande troepen aan voerders, en die geven ze dan door aan de aanvoerders van de kleine troepen, en deze dan pas aan de afzonderlijke gewone soldaten. Zojuist spraken we van een zonnegebied en het spreekt vanzelf, dat er in de scheppingsruimte ook meerdere zonnegebieden zijn; deze moeten op hun beurt ook weer een gemeenschappelijke, nog grotere leider hebben.

[12] Laten we de soldaten die onder een hoofdman staan een compagnie noemen; en nu stellen we ons voor dat tien a twintig compagnies weer onder een hogere bevelhebber staan, die bijvoorbeeld een overste is en gewoonlijk het bevel voert over een legioen, dat meestal uit tien of twintig compagnies bestaat! Zo’n legioen is dan al een heel aanzienlijke strijdmacht en vormt al een heel belangrijk deel van een heel leger. Een legioen kunnen we nu het beste met een zonnenal vergelijken. En zoals ook verschillende legioenen weer onder bevel van een veldheer staan, zo staan dan ook de zonnenallen weer onder een nog grotere en machtigere centraalzon; deze zullen we 'zonnenalcentraalzon' noemen, om haar van de eerder genoem­de te onderscheiden.

[13] Nu staan echter al die vele legers onder één enkele monarch, en zo ook de buitengewoon vele zonnenallen onder de algemene hoofdcentraa­loerzon*;(* oorspronkelijk: Hauptzentralursonne) deze moet natuurlijk kolossaal groot zijn om de vele zonnenallen naar zich toe te trekken en ze in voor jullie onmetelijk verre banen om zich heen te laten cirkelen, zoals de planetaire zon dat met haar afzonder­lijke planeten en de bijbehorende manen doet. Een dergelijke ware zonnenmonarchie noem Ik om goede redenen een hulsglobe.

[14] Een globe is ze vanwege haar volledig ronde vorm, - hulzen (schillen, doppen) zijn alle hemellichamen hierin, omdat ze allemaal een gericht geestelijk leven omhullen (omhulzen), en omdat uiteindelijk deze draagster (globe) zelf een universele huls is, omdat hierin aeonen maal aeonen zonnen, om een bepaalde ordening in stand te houden, algeheel omhuld lijken te zijn. - Zeg Me nu, Mathaël, of je Me nu duidelijker begrepen hebt dan voorheen!"


116 Ontoereikendheid van het menselijk inzicht

Troost in de goddelijke liefde
[1] MATHAËL zegt: 'Ik dank U Heer, voor deze verdere uitleg; want alleen hierdoor kreeg ik nu pas een tamelijk heldere voorstelling van een hulsglobe, en voorlopig ben ik hier heel tevreden mee. Wat de talloos vele andere soortgelijke buren in de wijde scheppingsruimte betreft, daar houd ik me nu eigenlijk helemaal niet mee bezig; want ik ben van mening, dat een mensengeest met deze ene voor alle eeuwigheden der eeuwigheden volop genoeg zal hebben.

[2] Ik ga nu alleen uit van deze kleine aarde van ons. Hoe lang zou een mens er voor nodig hebben om over haar hele oppervlakte van punt naar punt over land en te water te reizen?! Ik geloof amper dat je in vijf­ a zes duizend jaar zover komt datje zou kunnen zeggen: 'Nu is er op de hele wijde aarde geen enkel punt meer dat ik niet met mijn voeten heb betreden!' Als je hier ook nog de tijd bij op zou tellen dat je bepaalde dingen serieus onderzoekt en bekijkt, en tegelijkertijd de daarmee nood­zakelijkerwijs verbonden rust­ en verpozingsuren meerekent, ja, dan zou je alleen voor deze aarde toch al meer dan honderdduizenden jaren nodig hebben. Want rusturen kunnen toch waarlijk niet achterwege blijven bij het steeds zeer verheffende aanschouwen van Uw grote wonderwerken en van de hier en daar hemels mooie omgevingen en landschappen, en je wilt vaak ook graag jarenlang in een prachtige omgeving blijven.

[3] En hoe lang zou je wel niet alleen voor deze aarde nodig hebben, als je ook nog de mogelijkheid had om al haar talloze inwendige ruimten te bekijken?! 0, daar zou een miljoen jaar te weinig voor zijn, vooral als je de inwendige, grote werkplaatsen van de natuur en haar geesten zou kunnen gadeslaan en je inzicht zou kunnen krijgen in de talloze werken, hoe zij ontstaan en zich ontwikkelen, om dan weer in totaal andere dingen en vormen over te gaan!

[4] ja, als je dat ook mee zou rekenen, dan zou je, natuurlijk als een door tijd en ruimte beperkt mens, alleen al voor deze aarde -in Arabische getallen uitgedrukt -meer dan ruim duizend miljoen aardse jaren nodig hebben eer je met goed geweten zou kunnen zeggen: 'De aarde is me nu van punt tot punt werkelijk, geheel en al volledig bekend, van orgaan tot orgaan!'

[5] Na de aarde zou dan vervolgens de maan bekeken moeten worden. Deze helemaal te leren kennen zou ook al weer enkele honderdduizenden aardse jaren vergen. Daarna zouden dan pas de andere, vaak veel en veel grotere planeten aan de beurt komen om geobserveerd en onderzocht te worden; en omdat deze planeten heel vreemdsoortig en zeker nog veel wonderbaarlijkere hemellichamen zijn dan deze aarde, zou je ze vanwege hun grote wonderen gedurende vele honderdduizenden jaren zélfs niet meer kunnen verlaten.

[6] Daarna zou dan pas de grote zon komen met haar talloze grootse wonderlijk heerlijke lichte contreien! Ik denk dat je daar dan al meteen een hele eeuwigheid zou blijven, je zou er zeker voortdurend iets nieuws te zien en te onderzoeken krijgen. En als je er dan ook nog vanuit gaat dat de mensen daar buitengewoon mooi, wijs en vriendelijk zijn, ja, dan zou er helemaal geen sprake meer van zijn datje verder kwam! Het hele, grote Arabische getallenstelsel zou werkelijk niet voldoende cijfers bevatten om daarmee de verblijfsduur uit te kunnen drukken die men nodig had om de grote zon te onderzoeken en te genieten!

[7] Wel, dan zou je pas met een kleine planetaire zon klaar zijn! Maar dan bleven er nog aeonen maal aeonen zonnen over, waaronder nog de buitengewoon grote centraalzonnen. Laten we ophouden! Alleen alom deze ene hulsglobe volledig te leren kennen, zouden er al hele eeuwighe­den nodig zijn! Wie zou er nu nog kunnen en willen denken aan het doorgronden van een tweede hulsglobe?! Ik heb daarom aan deze ene voor meer dan eeuwig genoeg, en laat het zeker heel graag aan de andere hogere geesten over om de talloos vele andere te onderzoeken! Mij begint het in ieder geval steeds meer te duizelen als ik alleen al goed aan deze ene denk!

[8] O Heer, Uw liefde is mijn grootste troost en daarin voel ik me thuis; maar de grootsheid van Uw macht en wijsheid verslindt me zoals de immense bek van een walvis een nietig klein wormpje, dat er was en er meteen daarna niet meer is! In Uw grootheid bent U, o Heer, een verschrikkelijke vuurzee; maar in Uw liefde bent U honingzeem! Daarom houd ik het bij Uw liefde; en de grootheid van Uw macht en wijsheid bestaat, voor mij althans, zo goed als helemaal niet, want ik kan die niet vatten en zal dat ook nooit en te nimmer kunnen; maar de liefde kan ik vatten en ze verkwikt heel gelukkig mijn hart en maakt me mijn leven aangenaam.

[9] Ik begrijp nu weliswaar vele en grote dingen; maar wie zal ze na mij weer begrijpen?! En omdat ik zie dat al deze vele door U, o Heer, aan ons nu duidelijk gemaakte grote dingen voor duizend maal duizend en nog eens duizendmaal duizend mensen totaal onbegrijpelijk moeten zijn, beleef ik er geen echte vreugde aan dat ik nu menig buitengewoon groots verschijnsel heel goed begrijp en doorzie, maar het waarschijnlijk voor niemand anders begrijpelijk kan maken, omdat de mensheid over het algemeen een te laag geestelijk ontwikkelingsniveau heeft!

[10] Ik heb er wel een vaag vermoeden van dat het niet bepaald tot de onmogelijkheden behoort, om de mensen voor het grootste deel zover te krijgen dat ze U desnoods alleen maar van verre en uiterlijk kennen, en zien dat U als een God bent die alles heeft geschapen en nu alles in stand houdt, en dat ze U dan ook beginnen lief te hebben, te vrezen en te aanbidden; maar om U duidelijker te maken voor hun gebrekkig begrips­vermogen lijkt me nu zo goed als geheelonmogelijk.

[11] Want als men iets wil bouwen moet men toch ergens een stevige bodem hebben; want op los zand of op moerassige grond kan men toch geen stevige burcht bouwen. Daarom wil ik mij voortaan zowel voor mijzelf als voor mijn volk alleen aan de liefde houden; wat deze mij zal geven en onthullen, dat zal voor altijd opgenomen worden in het gebied van mijn wijsheid! -Zie ik dat goed?"

1   ...   20   21   22   23   24   25   26   27   ...   53


Dovnload 2.11 Mb.