Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Universiteit van Amsterdam Afstudeerseminar

Dovnload 225.26 Kb.

Universiteit van Amsterdam Afstudeerseminar



Pagina6/6
Datum05.12.2018
Grootte225.26 Kb.

Dovnload 225.26 Kb.
1   2   3   4   5   6

5. Conclusie


Het schijnt dat het geweld in mei 2008 escaleerde na de moord op twee Zuid-Afrikanen door buitenlanders. Uit onderzoek blijkt niet dat er een directe aanleiding van de escalatie vanuit de media kwam. Maar wat wel gebeurde is dat buitenlanders opnieuw werden beschuldigd waar ze al jaren van beschuldigd worden, namelijk het inpikken van banen, huizen enz. Vooroordelen waardoor stereotypen gevormd worden, worden door de Engels geschreven pers in Zuid-Afrika alleen maar bevestigd.

De bloederige geschiedenis van Zuid-Afrika waar in de inleiding naar verwezen wordt, is niet alleen ingeburgerd in de cultuur van Zuid-Afrika maar ook in de media. Uit onderzoek blijkt dat zowel vlak na de apartheid, tot aan de escalatie van het conflict de media, en met name de geschreven pers, niet geheel neutraal zijn in de berichtgeving. Teksten in de geschreven pers zijn vaak racistisch en verspreiden de ideologie van de xenofobie.

Zowel ‘distortion bias’ als ‘content bias’ als ‘decision bias’ zijn aan de orde in berichtgeving in Zuid-Afrika. Ten eerste wordt de berichtgeving in Zuid-Afrika vervormd en incorrect weergegeven. Ten tweede wordt vaak maar één kant van het conflict belicht, zo komen er vrijwel nooit buitenlanders aan het woord of immigratiespecialisten. Hierdoor ontstaat eenzijdige berichtgeving, waarin buitenlanders de schuld van bijna alle problemen krijgen. Tot slot blijkt ook dat journalisten door hun eigen motivatie bevooroordeeld bericht geven. Bij de krant werken Zuid-Afrikanen die de problemen van hun landgenoten beschrijven en die zij ook ervaren, er treedt ‘journalism of attachement’ op. Hierdoor en door gebrek aan scholing zijn journalisten vaak al bevooroordeeld.

Door middel van framing, priming en agenda-setting wordt het Zuid-Afrikaanse publiek beïnvloed. Berichten zijn vaak geframed waardoor maar één kant van de zaak belicht wordt. Zoals de titel van een artikel gepubliceerd in The Daily Sun: ‘war against aliens’. De opkomst van tabloids, kranten die makkelijk en sensationeel nieuws willen verspreiden, is een oorzaak van de grote verspreiding van xenofobisch nieuws en een voorbeeld van agenda-setting.

Daarnaast blijkt dat, en dat is de reden waarom alleen onderzoek is gedaan naar de geschreven pers in Zuid-Afrika, de Engels geschreven pers televisie en radio beïnvloeden. Er wordt veel over buitenlanders geschreven in de pers, en meestal in een negatieve context. Buitenlanders worden vaak in relatie gebracht met problemen in het land waarvan zij de oorzaak zouden zijn. De laatste jaren blijkt de geschreven pers door bezuinigingen en gebrek aan geld meer afhankelijk te worden van de audiovisuele media. Dit werkt de eenzijdige berichtgeving alleen maar in de hand.

Het gaat niet alleen maar om xenofobe berichtgeving in de pers, er bestaat ook kritische berichtgeving die proberen een onafhankelijke boodschap door te geven. Ook in de berichtgeving na de escalatie blijkt er een verschil te zijn tussen verschillende kranten. Er bestond berichtgeving die alleen maar de verschillen tussen de buitenlanders benadrukte en zelfs aanzette tot geweld. Maar aan de andere kant was er ook berichtgeving die trachtte het op te nemen voor de slachtoffers van xenofobie en meer begrip voor deze groep te kweken. Door middel van zogenaamde ‘peace journalism’ wordt getracht een neutrale blik te werpen op de situatie en de gemoederen te sussen.

Nu zal de onderzoeksvraag, namelijk de rol van de nationale media in post-apartheid Zuid-Afrika in de verslaggeving over de verhoudingen tussen Zuid-Afrikanen en buitenlanders uit andere Afrikaanse landen beantwoord worden. Uit deze studie blijkt dat xenofobie ingeslopen is in de cultuur van Zuid-Afrika en dus ook in de media alom vertegenwoordigd is. Hierdoor zet sommige berichtgeving aan tot een versterking van deze xenofobe gevoelens. Uit deze studie blijkt niet dat de escalatie een gevolg is van de mediaberichtgeving maar dat ze door de jaren heen niet getracht hebben deze gevoelens te temperen. Uiteindelijk wordt wel een afspiegeling gegeven van wat er leeft onder de Zuid-Afrikaanse bevolking, maar blijken sommige dagbladen zich te beperken tot zeer eenzijdige berichtgeving. De rol van de media in Zuid-Afrika mag niet onderschat worden.

6. Discussie


Uit meerdere onderzoeken blijkt het hoge gehalte van eenzijdige berichtgeving en het verspreiden van xenofobe gevoelens via de pers. Enerzijds is dit zoals uit de conclusie bleek een afspiegeling van wat er leeft onder de Zuid-Afrikaanse bevolking maar aan de andere kant bericht de media veel te eenzijdig. Het overgrote gedeelte van de mediaberichtgeving wat betreft buitenlanders is negatief. En het effect van ‘war on aliens’ is natuurlijk veel groter dan een dramatisch stuk over het verlies van familieleden van mensen uit Zimbabwe. Overduidelijk blijkt dat dit xenofobie in de hand speelt. De Zuid-Afrikaanse bevolking kan bijna niet meer positief tegenover buitenlanders staan. Helaas is door de berichtgeving over die escalatie geen stap gezet om in de toekomst het geweld te voorkomen of te beperken. Het zou niet alleen de taak van de media zijn om een escalatie van het conflict te kunnen voorkomen. Ook politici en andere specialisten zouden meer aan het woord moeten komen waardoor meer kanten belicht worden.

Uiteindelijk blijkt er maar weinig empirisch onderzoek te zijn gedaan naar de invloed van de media in Zuid-Afrika in relatie met de immigratiekwestie. Ook is het onderzoek beperkt tot de Engels geschreven pers in Zuid-Afrika. Er is nog geen onderzoek gedaan naar de invloed van televisie, film, radio en internet. Ook al blijkt uit deze studie dat de invloed van de Engels geschreven pers groot is in Zuid-Afrika. Televisie, film, radio en internet zullen ook met het oog op de toekomst steeds mee invloed gaan krijgen in Zuid-Afrika. Eventuele vervolgstudies zouden volgens mij dan ook meer onderzoek moeten doen naar de invloed van andere media en niet alleen Engels geschreven kranten in Zuid-Afrika.

Literatuurlijst
Barnett, C. (1999). The limits of media democratization in South Africa: politics, privatization and regulation. Media Culture Society, 21 (649).
Bell, M. (2008). The death of news. Media, War & Conflict, 1(2), 221 – 231.
Boomgaarden, G. (2007). Framing the Others: News and Ethnic Prejudice. Amsterdam
Coplan, D. B. (2009). Innocent violence: social exclusion, identity, and the press in an African democracy. Identities: Global Studies in Culture and Power, 16, 367–389.
Crush, J. (2000). The Dark Side of Democracy: Migration, Xenophobia and Human Rights in South Africa. International Migration, 38 (6), 103-133.
Duncan, N. (1996). Discourses on public violence and the reproduction of racism. South

African journal of psychology, 26 (3), 173-182.
Ehrlich, H. J. (1973). The Social Psychology of Prejudice: A Systematic Theoretical Review

and Propositional Inventory of the American Social Psychological Study of Prejudice.

Wiley: Waring.
Entman, M. (2007). Framing Bias: Media in the Distribution of Power. Journal of Communication , 57, 163-173.
Hagendoorn, L. & Sniderman, P. M. (2001). Experimenting with a national sample: A

Dutch survey of prejudice. Patterns of Prejudice, 35(4), 19-31.


Harber, A. (2008). Two Newspapers, Two Nations? The Media and the Xenophobic Violence. Go Home or Die Here. 161 – 173.
Harris, B. (2001). A Foreign Experience: Violence, Crime and Xenophobia During South

Africa’s Transition. Violence and Transition. Johannesburg: Centre for the

Study of Violence and Reconciliation.
Harris, B. (2002). Xenophobia: A new pathology for a new South Africa? Centre for the Study of Violence and Reconciliation. 169 – 184.
Hassim, S., Kupe, T. & Worby, E. (2008). Go Home or Die Here: Violence, Xenophobia and the Reinvention of Difference in South Africa. Johannesburg: Wits University Press.
HRW (Human Rights Watch), (1998). Prohibited Person: Abuse of Undocumented Migrants, Asylum Seekers and Refugees in South Africa, Human Rights Watch, New York.
Jacobs, S. (2002). How Good is the South African Media for Democracy?

Mapping the South African Public Sphere after Apartheid.


Jacobs, S. & McDonald, D. A (2005). (Re)writing Xenophobia: Understanding press coverage of crossborder migration in Southern Africa. Journal of Contemporary African Studies, 23 (3), 295 – 325.
Kempf, W. (2007). Peace Journalism: a tightrope walk between advocacy journalism and constructive conflict coverage. Conflict & communication, 6(2).
Loyn, D. (2007). Good Journalism or Peace Journalism? Conflict & communication online, 6(2).
McDonald, D. A. & Jacobs, S. (2005). (Re)writing xenophobia: understanding press coverage of crossborder migration in Southern Africa, Journal of Contemporary African Studies,23(3), 295 - 325.
McGoldrick, A. (2006). War Journalism and ' Objectivity'. Conflict & communication, 5(2).

Minnaar, A. & Hough, M. (1996). Causes, extent and impact of clandestine migration in

selected Southern African countries with specific reference to South Africa. Pretoria:

Human Sciences Research Council.


Mons, G. (2009, 20 mei). Vreemdelingenhaat smeult al langer in de townships [Electronische versie]. Trouw.
Pillay, S. (2008). Dangerous ordinary discourse: preliminary reflections on xenophobia, violence and the public sphere in South Africa, Codesria.
Sniderman, P. M., Hagendoorn, L., & Prior, M. (2004). Predisposing factors and situational

triggers: Exclusionary reactions to immigrants minorities. American Political Science

Review, 98(1), 35-49.
Sylvester, E. (1999, november). Preoccupation with xenophobia hampers process of

catching crooks. Saturday Star, p.11.


Vermeulen, B. (2009, April). Verzengende woede. NRC Weekblad, pp. 12-17.

1   2   3   4   5   6

  • 6. Discussie

  • Dovnload 225.26 Kb.