Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Van 2cv tot Jeend

Dovnload 9.91 Kb.

Van 2cv tot Jeend



Datum07.05.2017
Grootte9.91 Kb.

Dovnload 9.91 Kb.

Van 2CV tot Jeend
Van de weg rijden, kronkelpaadjes op in de bossen of in de bergen en dan hopen dat je veel spectaculaire modderpoelen tegenkomt waar jouw auto en je rijkunsten zich stevig moeten weren om ongeschonden door de strijd te komen…. Dat is al jaren een van de leukste dingen om tijdens een meeting op te zoeken, liefst met een clubje andere off-roaders. Met de Gammel Trophy 2 (een 2CV) gaat dit al hartstikke lekker, maar toch werd het idee een keer een echte 4x4 eend te bouwen steeds aanlokkelijker. Ik wilde graag binnen de wettelijke bepalingen voor het ombouwen van een auto blijven. Gesurf op internet leverde de wetenschap op dat ik dan moest kiezen voor een auto die voor 2/3 origineel kon blijven en voor 1/3 (de eendenkoets!) vervangen mocht worden.
Maar ja, da’s makkelijker gezegd dan gedaan! Een basis zoeken die zowel 4WD als een beetje meer pk’s tot z’n beschikking heeft, met een zelfdragend chassis en dan moet ook de wielbasis nog hetzelfde zijn als bij een eend om de koets z’n plekkie te kunnen geven.… Na nog meer gesurf kwam ik tot de conclusie dat het onderstel (chassis en aandrijflijn) van een Jeep Wrangler voor de originele 2/3 van de nieuw te bouwen auto in aanmerking kwamen.
Aangezien ik me van het begin af aan realiseerde dat het daadwerkelijk mogen rijden met een 4x4 eend nogal wat gedoe met wettelijke instanties zou kunnen opleveren, heb ik al vrij snel m’n zus, Eva, ingeschakeld. Zij kan veel beter tegen de (vriendelijk uitgedrukt) niet zo klantvriendelijke houding die (semi-)overheidsinstanties ten toon spreiden als het gaat om zaken die niet binnen de standaard regels en procedures passen.
Een compilatie van de antwoorden die Eva in de loop van het project kreeg: ‘Ja tuurlijk wat je maar wilt, als het maar deugdelijk is.’ ‘Tjsa, in dat geval moet je naar Lelystad voor een torsietest.’ ‘Nee, geen probleem, als het maar niet meer is dan……tja, dat meten we vanuit het midden, nee dan meten we de wangen niet mee.’ ‘Dhr X is vandaag niet bereikbaar, ik kan u doorverbinden met zijn collega……….’ ‘Oh, dan bent u verkeerd doorverbonden’ ‘Och als u aan de apk-eisen voldoet komt alles in orde.’
Maar goed, ik heb dan ook nogal wat op m’n hals gehaald met dit project! Daar stond ik dan met het aangeschafte onderstel van de Jeep met een eendenkoets erboven hangend. ‘Dat past nooit’, zei m’n achterbuurman die toch al 35 jaar in de autoreparatie en –restauratie zit. De werktitel van de auto werd als snel ‘Jeend’ en Niek, m’n zoontje van 2, had het al snel over ‘de monstereend’.
Met goede moed, veel meet- reken- en denkwerk heb ik de kritische punten bepaald. Dat leverde een lange lijst van benodigde aanpassingen op. Zo heb ik het hele schutbord en het bodemgedeelte van de eendenkoets opnieuw moeten opbouwen. Het blok moest wat naar voren, wat op zich al vele aanpassingen nodig maakte: nieuwe motorsteunen ontwerpen, laten lasersnijden en zetten en deze vastlassen aan het chassis. Verder moesten wat delen aan de aandrijving naar achteren verlengd worden. Al met al een meetwerkje tot op de millimeter nauwkeurig.
Dan hebben we het nog niet over de reconstructie en het pas maken van de onderdelen die van Jeep overgaan op de (J)eend, pedalenset, handrem, rem- en koppelingscilinder, stuurinrichting, gordels, verwarming en bedenk er nog maar wat dingetjes bij. Ook het ontwarren en hanteerbaar maken van de kabelboom (waarin veel meer draden zaten dan voor de Jeend nodig zijn) was een klus op zich.
De voorspatborden heb ik aangepast door per kant van twee eendenspatborden een nieuw, verbreed spatbord te maken. De verbrede kunststof achterspatborden die ik had aangeschaft bleken nog steeds niet breed genoeg. Door er een stuk uit te zagen, langs een mooie ‘eendwaardige’ lijn, is ook daarvoor een oplossing gevonden. De banden mogen immers 30 mm uitsteken!
Na alles in elkaar gezet te hebben, moest’ie weer helemaal uit elkaar om geverfd te worden. Iedereen die zelf wel eens een auto geverfd heeft, weet dat hier weer de nodige uurtjes mee kwijt zijn geraakt. Daarna weer in elkaar. Met de groene kentekenplaten van Kees Tijsterman (je weet wel: die heeft een paar keer aan Parijs Dakar meegedaan) een testrit gemaakt. Na zo’n eerste testrit weet je weer waarom je al die moeite gedaan hebt!
Toen kwam het ‘moment suprème’: de keuring bij de RDW. Vanwege Eva’s goede contacten met de RDW ging ze natuurlijk mee. Wat het extra spannend maakte, was dat ik ondertussen m’n eigen keurstation heb en dat de ‘Leen APK’ stickers al waren opgeplakt….
We kwamen ‘s ochtends aanrijden voor de afspraak om half negen. Nog voordat we binnen waren, zagen we aan alle kanten al nieuwsgierige blikken achter de ramen. Goed, wij melden dat we er waren en we moesten ons maar voor de poort opstellen. Vervolgens denk ik dat ze binnen nog zeker een half uur bezig zijn geweest met het aanwijzen van een vrijwilliger (ahum) die deze klus zou klaren! Tijdens het overleg waren ze onophoudelijk naar de parkeerplaats aan het kijken. Nog even voor de situatieschets: er waren op dat moment 9 blauwe jassen (controleurs) 4 typmiepen (administratiemedewerkers) en 2 douanebeambten in het kantoor zichtbaar. Het was rete koud en het leek wel een cursus kettingroken, zo samen met m'n zus.
Goed, een oud gediende zou hem gaan keuren, de deur ging open en we mochten naar binnen. Vervolgens hebben ze hem gekeurd. Anderhalf uur met dus 9 blauwe jassen eromheen en uiteindelijk het enige wat ze hebben kunnen vinden, (ze hebben echt hun best gedaan) was dat het begin van het lichtdoorlatende glas van het achterlicht niet binnen de 40 cm van de buitenzijde van het voertuig zat. Let wel, het gaat niet om de hele armatuur maar slechts om het begin van het lichtdoorlatende gedeelte.
Thuis ff de lichten op een stukkie plaat ijzer 6 cm naar buiten verplaatst (is natuurlijk na de keuring weer teruggezet) en gelijk weer terug naar de blauwe jassen. Na een uurtje wachten was binnen twee minuten de laatste hindernis genomen en werd de Jeend goedgekeurd! Het afrekenen bij de douane was minder leuk, omdat de auto niet alleen omgebouwd is maar ook van grijs naar geel kenteken ging (tja, als je ook je twee kindertjes wilt vervoeren heb je een achterbank nodig), moest ik ruim 400 euro BPM betalen…..
Het resultaat zie je op de foto’s bij dit stukje (en tijdens de Waggelmeeting van CCNL): een monstereend, vierwiel aangedreven, stug afgeveerd en een 2.5 I liter motor met een amerikaans geluid uit de uitlaat. Al met al een opvallende verschijning. Sterker nog, ik heb zoveel bekijks dat het net is of er een pin up op het dak zit.
Leen APK


Dovnload 9.91 Kb.