Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Van de wolf en het lam

Dovnload 277.26 Kb.

Van de wolf en het lam



Pagina3/7
Datum14.03.2017
Grootte277.26 Kb.

Dovnload 277.26 Kb.
1   2   3   4   5   6   7

4. DE KRACHT VAN HET NU5

INLEIDING

Tot zijn dertigste leefde Tolle bijna voortdurend in angst, afgewisseld met perioden van suïcidale depressiviteit. Hij had een diepe afkeer van de wereld en vooral van zijn eigen bestaan daarin. Toen hij een keer tijdens zo’n depressie de eigenaardige gedachte kreeg: “Ik kan niet meer met mezelf leven”, werd hij zich bewust van het vreemde van die gedachte: Ik en mezelf? Ben ik één of twee? Toen veranderde alles op slag. In dit vreemde bewustzijn, in dit waarnemen van zichzelf in zeer depressieve toestand, leek hij in een enorme leegte gezogen te worden. Zijn angst verdween opeens. Hij deed na verloop van tijd zijn ogen open en alles zag er fris en nieuw uit. In opperste verbazing over het wonder van het leven op aarde, ging hij als een pas geborene door de stad lopen. Vijf maanden bleef hij in een ononderbroken toestand van diepe vrede en gelukzaligheid. Hij las spirituele teksten, bezocht geestelijke leraren en begreep tenslotte wat er was gebeurd: onder de intense druk van het geestelijk lijden was zijn bewustzijn gedwongen geweest, om de identificatie met het angstige en depressieve zelf op te geven. Dat onware lijdende zelf was puur een verzinsel van het aan verleden en toekomst verslingerde verstand. Toen dat verdwenen was, bleef er alleen het altijd aanwezige ‘Ik ben’-bewustzijn over. Dat ‘Ik ben’ identificeert zich niet met een vergankelijke vorm, maar hoort thuis in het tijdloze gebied waar de dood niet bestaat. De sterke onderstroom van vrede die over Tolle was gekomen, heeft hem sindsdien nooit meer verlaten. Tolle vertrouwt erop dat iedereen een dergelijke ingrijpende verandering in zijn leven kan meemaken, indien hij of zij zich kan bevrijden van de slavernij van het denken. Diep in ons zit een wetende aanwezigheid, een dieper Zelf, dat enkel vrijkomt in een sterk bewuste aanwezigheid in het NU.
JE BENT NIET JE DENKEN

Het einde van alle lijden noemde Boeddha ‘Verlichting’. Je kunt daar alleen komen als je je berekenende verstand het zwijgen oplegt. Je beseft dan dat ‘Ik ben’ voorafgaat aan ‘Ik ben dit’ of ‘Ik ben dat’, wat maar tijdelijke vormen zijn. Het onophoudelijke mentale lawaai dat voortkomt uit verleden of toekomst houdt ons weg van dat besef. Wie de dwangmatige denker in zich overwint, komt in een vredige toestand van heel zijn en bijeenzijn. Het denkende verstand schept immers de illusie van het afgesneden-zijn, van het ego contra de rest van de wereld. Maar hoe verlossen we ons van ons verstand? Door het waar te nemen vanaf een hoger bewustzijnsniveau. Je kunt je gedachten waarnemen als wolken rond een bergtop en dat waarnemen zelf werkt bevrijdend.


We hebben allemaal een innerlijke verslaggever in ons, die de wereld om ons heen becommentarieert, beoordeelt, betreurt, enz. Die commentator, ons verstand dus, maakt zich voortdurend zorgen over de toekomst of hij beklaagt zich over het verleden. Eindeloos herhalen zich die gedachtepatronen, als oude grammofoonplaten. Daarom is ons verstand onze ergste vijand. Maar als we het bewust gaan waarnemen, houdt het vanzelf op, want tegen het onderscheid ‘hier ben ik en daar is de stem van mijn verstand’ is het niet opgewassen. Het verstand wil je diepe Zelf overheersen en in onbewuste toestand houden. Door het bewust waar te nemen, overwin je het. En als het denken tot stilstand komt, overvalt je een stilte en een diepe vrede. Je voelt dan de vreugde van het pure Zijn, van er alleen maar te hoeven zijn en niets te hoeven willen of te moeten overdenken, of te moeten plannen of doen. Je bent in deze toestand alerter, bewuster en aanweziger, dan wanneer je je volledig met je verstand hebt geïdentificeerd en opgeslorpt wordt door verleden of toekomst. Je bent dan in het NU.
In het huidige moment zijn, dát is de essentie van meditatie. En je bereikt dat door aandacht. Aandacht voor elke stap, elke beweging, ja zelfs iedere teug adem. Wees aanwezig. Als je je handen wast, blijf dan in het moment: voel de streling van het water, hoor het geluid van het stromen, ruik de geur van de zeep. Hoe aandachtiger je bent, hoe vrediger je je voelt. De weg naar de verlichting is die van de aandacht voor het NU. We moeten onder de dwang van die innerlijke commentaarstem uit, want als we die horen, hebben we ons weer geïdentificeerd met ons verstand. Verlichting is: aan het denken ontstijgen, het verstands-ik loslaten. Ons verstandsego is altijd zo met mogelijke toekomstgevaren bezig, omdat het wil overleven. Als het vooral de toekomstmógelijkheden inschat, is dat, omdat het zich wil wreken op het verleden of omdat het zich nog beter wil manifesteren dan in het verleden mogelijk was. Anderzijds koestert het verstand het verleden soms, omdat daar zijn glorie ligt of misschien wel de vreselijke pijn die het recht geeft om slachtoffer te zijn. Wie zijn verstand observeert, merkt dat het zo werkt. En met die observerende aandacht begint de bevrijding, de innerlijke stilte, het bewustzijn zonder denken. Het verstand is de nooit rustende overlevingsmachine van het vergankelijke organisme, dat door de genen is ontworpen om zelf miljoenen jaren ongeschonden te kunnen voortbestaan. Tolle prijst de intelligentie van die genen en vermoedt daarachter iets onnoemelijk groots. Het verstand is slechts met dat tijdelijke organisme bezig, maar ons werkelijke belang ligt niet alleen fysiek maar ook geestelijk in dat tijdeloze Zijn daarachter.
Een emotie is de afspiegeling van het verstand in het lichaam. Sterke emoties zijn vaak verbonden met biochemische veranderingen. Denk aan de gelaatskleur of de hartenklop bij hevige schaamte of woede. Het waarnemen van een emotie komt op hetzelfde neer als het observeren van een gedachte. Ook de emotie wil je in haar macht krijgen. Neem haar waar en neem aldus de macht over. Liefde, vreugde en vrede zijn volgens Tolle geen emoties. Ze zijn van een veel grotere diepte, want ze zijn verbonden met Zijn en gaan als zodanig het verstand te boven. Emoties kunnen gemakkelijk omslaan in hun tegendeel. Begeerte kan afkeer worden, verliefdheid kan omslaan in haat, blijheid in boosheid. Met liefde, vreugde en vrede is dat niet het geval, omdat ze geen tegendeel hebben. Ze worden ook niet ontleend aan iets buiten je, maar komen van binnen uit.
Streef niet naar bevrijding van wrok, haat, zelfmedelijden, schuldgevoel, jaloezie, enz. Streef ook niet naar het bereiken van verlichting, maar wees gewoon aanwezig. Word waarnemer van je gedachten en je emoties en ontwaak aldus. Word als de Boeddha, wiens naam ‘de ontwaakte’ betekent.
BEWUSTZIJN: BEVRIJDING VAN PIJN

Pijn ontstaat door niet-aanvaarden, door weerstand tegen wat is. Die weerstand ontstaat door veroordeling. Wie het Nu erkent en aanvaardt, ontsnapt aan de macht van het veroordelende verstand en dus ook aan de macht van verleden en toekomst, de tijdsgebieden waar het verstand altijd naar toe wil. Tijd is een uitvinding van het verstand. Een eik of een arend vragen nooit: “Welke dag is het?” of “Hoe laat is het?”. Zowel in de collectieve als in de individuele menselijke geest wordt veel pijn uit het verleden vastgehouden en veel angst voor de toekomst geboren. Zeg daarom ja tegen het huidige moment.


Opgehoopte pijn is in het onbewuste van de mens een energieveld dat lichaam en geest bezet. Tolle noemt dat een pijnlichaam. Veel mensen identificeren zich met zo’n pijnlichaam, kruipen helemaal in de slachtofferrol en voeden het pijnlichaam als het ware met telkens nieuwe pijn. Alleen als je er volledige aandacht aan schenkt, schrompelt het ineen. De identificatie van het lijdende subject met zijn pijnlichaam houdt het niet tegenover de daarnaast optredende identiteit van de aanvaardende waarnemer, die echt aanwezig is in het Nu. Tolle noemt die bewuste houding ‘aanwezigheid’, aanwezigheid in de diepste krachtbron van de mens: het Nu. Blijf aanwezig, zegt hij telkens, blijf bewust. Zo bestrijd je woede, somberheid, negativiteit, enz. en breng je een veranderingsproces op gang in de richting van innerlijke heelheid. Door als toeschouwer aanwezig te zijn verstoor je de eigen identificatie met de door het verstand gecreëerde pijn. Maar wie zich onbewust altijd zo heeft geïdentificeerd met zijn pijn, wil dat verlies van identiteit soms helemaal niet en durft niet de sprong in het onbekende van het gedachteloze Nu te wagen. Als iemand dat bespeurt in zichzelf, zou hij zijn aandacht moeten richten op zijn eigen gehechtheid aan de pijn. Hij of zij moet dan de aandacht richten op de dwangmatige behoefte om over de pijn te praten of eraan te denken. Die behoefte verdwijnt immers zo gauw ze bewust gemaakt is. Dus wees bewust.
De psychische toestand van angst staat meestal geheel los van een aanwezigheid van gevaar. Denk aan het spreekwoord: “De mens lijdt het meest aan de dingen die hij vreest.” Het verstand creëert een ego en verbeeldt daar tevens een heleboel gevaren omheen. Het zich kwetsbaar voelende ego geeft zijn angsten telkens aan het lichaam door: angst voor verlies, voor mislukking, voor vernietiging. Het lichaam reageert en het gevolg is: een spiralende neergang naar steeds groter angst. Zelfs geen gelijk krijgen kan dan al gelijkgesteld worden met ondergang en dood. Door dit soort illusies zijn vele oorlogen ontstaan en talloze relaties stukgelopen. De meeste angsten, de meeste pijnen van de mens zijn volledig illusoir. Daarom moeten we ons concentreren op het echte, op wat werkelijk aanwezig is in het Nu. Daartoe moeten we vol aandacht in het Nu zijn.
Erg kenmerkend voor het ikzuchtige verstand, voor ego dus, is het gevoel van ontoereikendheid en onvolkomenheid, van niet ‘heel’ te zijn. Daarom hunkert ego naar vulling van die leemte met bezit, geld, succes, aanzien, macht. Ego snakt voortdurend naar bevestiging door anderen en is dan ook doodsbenauwd voor de dood, want dan wordt hem alles afgenomen. Alleen wie zich van dit alles kan bevrijden door onthechting, dus door te ‘sterven vóór zijn dood’ (versterving), die komt tot de ontdekking dat de dood niet bestaat. Want de dood neemt je alles af wat je NIET bent, maar je diepste Zijn blijft ongeschonden bestaan.
OPGAAN IN HET NU

Wie zich identificeert met zijn verstand, creëert een onecht zelf, een ego, dat zeer behoeftig is en zeer angstig en dat altijd houvast zoekt. Tijd en verstand zijn niet te scheiden. Dus wie de illusie van tijd beëindigt, kan een einde maken aan zijn identificatie met zijn verstand. Het enige moment dat buiten de tijdslijn van verleden naar toekomst staat, is het Nu. Het eeuwige heden is de ruimte waarin je leven zich ontvouwt. Alles wat gebeurd is, gebeurde in het Nu. Toekomst is een ingebeeld Nu en het verleden een door het verstand vertekend Nu.


Ook in het evangelie is de raad aanwijsbaar om in het Nu te leven. Het is de essentie van Zen, maar ook van het Soefisme, de mystieke tak van de islam. Een van onze eigen mystici, meester Eckhart, zei: “Er is geen groter obstakel tussen ons en God dan de tijd”. Je verstand wil telkens aan het Nu ontsnappen. Verhinder dat door toeschouwer te worden van je verstand. Word de stille bewuste aanwezigheid achter je verstand en zet de deur naar het tijdloze open. Gebruik de kloktijd voor de praktische kanten van je leven maar keer zo snel mogelijk terug naar het bewustzijn van het huidige moment. Laat de kloktijd geen psychologische tijd worden, want dat is een mentale ziekte. Ideologieën als het communisme en het nationaal-socialisme plaatsten het hoogste goed in de toekomst en lieten dat doel alle middelen heiligen. Zo werden miljoenen en miljoenen mensen vermoord.
Onbehagen, vrees, spanning, stress worden allemaal veroorzaakt door de toekomst. Wrok, spijt, gegriefdheid, bitterheid door het verleden. Aanwezigheid in het Nu is de sleutel tot de verlossing van dit alles. Je zogenaamde ‘levenssituatie’ is een conglomeraat van verleden en toekomst. Wees gewoon waar je bent. Kijk om je heen, hoor, voel, ruik. Wees je bewust van de aanwezigheid van elk ding. Observeer het ritme van je ademhaling en ontsnap aan de krankzinnige problemen van je verstand. Ontwaak uit de droom van de tijd in het heden. Vestig je aandacht op het Nu. In een acute noodsituatie doet je organisme dat ook en iets oneindig machtigers neemt het over van je verstand. Mensen staan er dikwijls versteld van hoe ze in acute noodsituaties blijken te hebben gehandeld, dwars tegen hun ‘psychologie’ en ‘levenssituatie’ in. Zodra je recht doet aan het Nu, stroom je vol met energie en verdwijnt alle ongelukkigheid en worsteling. Je voelt een aanwezigheid, stilte, vrede.
STRATEGIEËN VAN HET VERSTAND

Wie het Nu verliest, verliest het eeuwige Zijn. Het ik-zuchtige verstand klemt zich vast aan het verleden vanwege z’n vermeende identiteit en aan de toekomst vanwege z’n geluksdromen, maar overal heerst onbehagen en ontevredenheid, zodat veel mensen verdoving zoeken in alcohol, seks, drugs, eten, werk, tv en vermaak. Maar een mens moet juist geen verdoving zoeken maar meer bewustzijn, meer aandachtige aanwezigheid in het Nu.


Wees niet bezorgd, zegt Jezus. Hou op met dat verlangen en begeren, zegt Boeddha. Tolle zegt: observeer je ergernis, je spijt of je wrok, aanvaard ze en maak je er zo van los. Oordeel niet en verzet je nergens tegen. Hou je innerlijke ruimte schoon. Doe alles met overgave. Leef je diepste innerlijke Zijn en wees dankbaar. Wie in het Nu aanwezig is, hoeft nooit ergens op te wachten, hoeft nooit doelen te bereiken. Elk uiterlijk doel is trouwens op termijn gedoemd te mislukken.

AANWEZIGHEID

Wie zijn ogen sluit en tegen zichzelf zegt: “Ik vraag me af wat mijn volgende gedachte wordt”, zal, als hij alert blijft, lang zonder gedachte blijven. Alleen als je aandacht verslapt, komt het mentale geweld weer aanstormen. Wees als een dienaar die op de thuiskomst van zijn meester wacht, zegt Jezus, dus heel alert, waakzaam, stil. Als je verstand zwijgt, komt de schoonheid van het bestaan naar je toe. Je ervaart de schoonheid van de dingen, de natuur, je eigen heilige innerlijk en de diepste transcendentale werkelijkheid: de tijdloze volmaaktheid in al die miljarden levensvormen, de God-essentie. Jezus zei: “Voordat Abraham was, ben ik”. Jahweh zei: “Ik ben die ben”. We hoeven alleen maar te zijn die we in diepste wezen zijn.
Een mens is meer dan een voorbijgaande en kwetsbare levensvorm. Op het niveau van het lichaam staan mensen erg dicht bij de dieren. Veel christelijke leraren adviseerden in het verleden boetedoening, ascese, om de lichamelijke driften en behoeften te leren overwinnen en zo meer te vergeestelijken. Maar versterving van het lichaam haalt niets uit. Geen enkele grote meester leert het ons. Transformatie werkt dóór het lichaam, niet ertegenin. In diepe aandacht voor het lichamelijke Nu vinden we als het ware ons innerlijke lichaam in een permanente verbondenheid met Zijn. Wie door zijn verstand geterroriseerd wordt, bewoont zijn lichaam niet, maar teert het uit. Er zit oneindig veel meer intelligentie in Zijn dan in het verstand. Net als je gedachten zijn ook je emoties maar rimpelingen aan de oppervlakte van het Zijn.
Veel mensen worden onder het bewind van het ikzuchtige verstand gekweld door pijnlichamen. Alleen vergeving en aanvaarding kunnen leiden tot bevrijding daarvan. Wie zijn grieven niet laat varen, wordt nooit verlost. Het ego bestaat bij tweespalt en conflict. Alleen wie vergeeft en zich verzoent kan de tempel van het Zijn binnengaan. Diep in je zit dat vormeloze en onvergankelijke Zijn. Dat is wat we het Ongemanifesteerde noemen. Hoe meer men zich daarvan bewust is, hoe onbelangrijker men z’n tijdelijke en vergankelijke vorm vindt. Hoe werkelijker en bewuster men in het Nu z’n lichaam bewoont, hoe sterker het lichamelijke immuunsysteem wordt. Zo genezend is de bewuste aanwezigheid in het onvergankelijke Zijn. Een krachtige meditatie voor zelfgenezing is de volgende: Ga op je rug liggen en doe je ogen dicht. Laat dan je aandacht door je lichaam golven, vijftien seconden bij elk lichaamsdeel: handen, voeten, armen, benen, buik, borst, hoofd, en terug. Verwijl vervolgens met je aandacht bij je innerlijke lichaam als geheel, als één enkel energieveld, een paar minuten lang. Als je dat moeilijk vindt, begin je met je ademhaling.
Je moet bewust kunnen zijn zonder te denken, gewoon in diepe stilte en van daaruit moet je met je hele wezen naar een ander kunnen luisteren. Het enige dat dan van belang is, is het Zijn van de ander achter de woorden en het verstand. Dat is Liefde.
HET ONGEMANIFESTEERDE

Mediteer elke dag, tien of vijftien minuten, met een ontspannen lichaam en de ogen dicht. Haal diep adem. Laat alle mentale beelden los en ervaar dat allesomvattende gevoel van aanwezigheid in het rijk van zuiver Zijn, bron van alle dingen. Diep in je innerlijke lichaam lost de wereld op in het Ongemanifesteerde, de diepe werkelijkheid die niet van deze wereld is. In een diepe stilte en een diep besef van vrede kun je de poort daartoe open houden. De poorten naar het Ongemanifesteerde zijn het Nu, de gedachteloosheid, de intense alertheid en de volstrekt belangeloze overgave. Identificatie met je berekenende verstand gooit alle poorten dicht.


Zoals er geen geluid kan bestaan zonder stilte, zo kan er geen object bestaan zonder ruimte. Binnen elk stoffelijk lichaam is veel meer niets dan iets. In een atoom is er voor 99,9% niets, evenals in het heelal. Microkosmos en macrokosmos zijn hierin gelijk. Het wezenlijke van alles is leegte, het Niets. In stilte en ruimte is het Ongemanifesteerde aanwezig. Zoals er in een lege ruimte objecten voor kunnen komen, zo komen er in jou gedachten en emoties voor. Daaromheen is het Niets van het Ongemanifesteerde. Daar moet je zien te komen met je bewustzijn, want het Ongemanifesteerde blijft onberoerd, wat er ook gebeurt. Niets manifests in deze wereld is belangrijk. Het is allemaal vergankelijk. Wie met zijn bewustzijn bij het Ongemanifesteerde verblijft, die heeft ‘de wereld overwonnen’, zoals Jezus zei. Je bent pas volkomen en totaal aanwezig, als je in de stille innerlijke ruimte van niet-denken verblijft. Je bent dan in het oneindige en eeuwige, aan de wereld ontstegen. Je identificatie met een tijdelijke vorm is een illusie, zoals ook de dood een illusie is. Dood is geen einde, het is slechts ontbinding van een vorm. Het wezenlijke blijft.
Je verlossing ligt in het hier en nu. Je kunt hier en nu vrij worden van alle gemis en alle pijn. Die verlossing schuilt in het besef dat je er al bent. Je vindt God in het besef dat je hem niet meer hoeft te zoeken. En dat is nu of nooit. Ware liefde, zoals hierboven beschreven (blz. 8), kent geen tegendeel, geen negativiteit, zoals de romantische liefdesrelatie. Diep gelukkig makende geslachtsgemeenschap van kortstondig verliefden is maar een vluchtige glimp van het heel-zijn dat je in de ware liefde ervaart. Het onware zelf, het ego, voelt zich altijd kwetsbaar en onzeker. Veel gehechtheden aan anderen zijn vastklampingen van ego.
Door dieper in het Nu door te dringen word je sterker aanwezig. Je kunt dan je pijnlichamen loslaten en je identificatie met de denker in je opgeven. Je aanvaardt dan wat is, je aanvaardt de ander zoals hij/zij is, en je hebt ruimte gemaakt voor liefde, vreugde, vrede. Er zijn geen slachtoffers en geen daders meer, geen aanklagers en geen beschuldigden. Er is eenheid. Er is Liefde.
Ego heeft in zijn gevoel van ‘afgesneden zijn’ voortdurend last van problemen, conflicten, vijanden. De pijnlichamen eisen respons. Er is één grote schreeuw om erkenning en bevestiging, en geen uitstraling van liefde, vreugde en volledige luisterende aanwezigheid. Ego verzet zich steeds, manifesteert zich steeds, vecht om macht en aanzien. Daarom zijn traditionele godsbeelden vaak zo autoritair en heersend. De energie van het verstand is hard en onbuigzaam, die van Zijn zacht en meegaand.
Er zijn individuele en collectieve pijnlichamen. Ze zijn het gevolg van ziekte, marteling, oorlog, onderdrukking, verkrachting, uitbuiting, discriminatie, enz. Wie zijn identiteit ontleent aan een of meer pijnlichamen, voedt die pijn onbewust vaak zelf, door er telkens aan te denken of over te praten. Als gediscrimineerden bijvoorbeeld zichzelf isoleren om pijn te voorkomen, maken ze het discriminatiegevoel alsmaar sterker. Zo’n slachtofferidentiteit gaat ervan uit, dat het verleden sterker is dan het Nu, terwijl in het Nu de verlossing schuilt. Zet je gevoel of je gedachte in het brandpunt van je aanvaardende aandacht en ze verdwijnt, zoals een blok hout in het vuur verdwijnt.
Eén relatie moet je zo spoedig mogelijk opgeven. Dat is de relatie met jezelf, met je ego, want ego staat alle ware verlossing en alle ware liefde in de weg.
VREDE

Wie leeft vanuit een volkomen aanvaarden van wat is, vindt diepe vrede. Hij is voorbij het oordeel ‘goed-slecht’, voorbij sympathie-antipathie, voorbij liefde-haat. Hij/zij is voorbij al die dualiteiten die het gevolg zijn van de dualiteit tussen ego en de rest van de wereld. En daar ligt de diepe vrede van het Zijn. Laat de dingen zijn zoals ze zijn. Vergeef, aanvaard, geef je over en verblijf in je stille ruimte van intense liefdevolle aanwezigheid. Een betere manier om ‘de wereld te verbeteren’ is er niet. Ego leeft in een onzeker, onbetrouwbaar, vijandig heelal. Wanneer meerdere ego’s bij elkaar komen, gebeuren er vroeg of laat erge dingen, want er is veel angst, wantrouwen, verzet, controledwang, streven naar macht, hebzucht, agressie, en noem maar op. Wie van drama houdt, hoeft alleen maar een paar ego’s bij elkaar te zetten. Veel mensen zijn verliefd op hun eigen drama. Hun drama is hun identiteit. Wie daarentegen leeft uit een volkomen aanvaarding van wat is, maakt aan alle drama een eind. Alle lijden komt uit ego voort, alle geluk uit belangeloos aanvaarden en mededogen. Bij dat laatste hoort de vreugde van Zijn, de vrede van God.


Alles wat manifest is, vergaat. Niets is blijvend. Zelfs de hardste rots is aan erosie onderhevig. Levensvormen zijn niet alleen vergankelijk, maar in het licht van de eeuwigheid zelfs heel kortstondig. Er is geboorte en dood, groei en ontbinding. Dat is de stroom van het leven. Ontbinding is nodig voor nieuwe groei. Het verstand wil dat vaak niet aanvaarden en klampt zich vast aan het verdwijnende, als een oude actrice die haar verdwijnende schoonheid betreurt. Alles is ijdelheid, zegt Prediker. Wie dat beseft is één stap verwijderd van de wanhoop, maar ook maar één stap verwijderd van de verlichting. Een boeddhistische monnik zei eens: “In de afgelopen twintig jaar heb ik maar één ding geleerd: alles wat opkomt, gaat ook weer voorbij.” Wie dat volledig aanvaardt, is in een toestand van genade. Die is niet meer bang voor verlies en niet meer afhankelijk van opkomst en ondergang. Zo iemand heeft ook alle negativiteit, variërend van irritatie tot woede, van somberheid tot suïcidale wanhoop, achter zich gelaten. Alle mogelijke oorzaken van negativiteit laten zo iemand onberoerd. Hij/zij is onkwetsbaar geworden.
Door aanvaarding en overgave ontstaat een diepe vrede, die als een diep meer is, dat wel aan de oppervlakte kan worden aangeraakt, maar in z’n diepte onberoerd blijft. Meditatie over de vergankelijkheid van stoffelijke vormen is een goede oefening in onthechting, in het loslaten van je eigen stoffelijke vorm. Je beseft daarbij dat je diepste natuur onsterfelijk en onvergankelijk is en vanuit de diepe vrede en vreugde waarmee dat gepaard gaat, ontstaat een groot mededogen met het lijden van anderen die nog in de door angst beheerste wereld vastzitten.
Het is je bewustzijn, dat de wereld creëert die je bewoont. Als je je geïdentificeerd hebt met je ik-zuchtige verstand, dan zal de wereld vol dreiging zitten, vol dood en strijd. Als je daarentegen verlicht bent, dan zie je een nieuwe wereld. In het Boek der Openbaring heet die: ‘een nieuwe hemel en een nieuwe aarde’. Als je werkelijk aanwezig bent, is je vrede zo diep, dat alles wat geen vrede is erin verdwijnt. Je onderwijst dan, simpel door er te zijn, door de vrede van God te laten zien. Je vredige aanwezigheid is een krachtiger leraar dan je woord. Mensen en dieren en misschien zelfs wel planten voelen je vrede, voelen dat je geen verzet, haat of negativiteit koestert. Jouw vrede is je belangrijkste geschenk aan de wereld.
OVERGAVE

Overgave betekent aanvaarding, meegaan in de stroom van het leven. Je bewuste aanwezigheid is als een sterke zaklantaarn waarmee je een zeer mistig pad verlicht; de lichte ruimte voor je is het Nu. Als je verzet in je voelt opkomen, observeer dan hoe je verstand het creëert. Geen enkele negativiteit, geen enkel pijnlichaam blijft in stand bij die bewuste aandacht. Je houdt je ongelukkigheid in stand door er tijd aan te geven. In het Nu bloedt ze dood. Overgave en aanvaarding zijn de krachten van de zachtmoedige. Daarom zei Jezus in zijn Bergrede: “Zalig de zachtmoedigen, want zij zullen de aarde beërven”. Overgave betekent allerminst dat je je door ikzuchtigen moet laten gebruiken. Het betekent alleen dat je je stralende innerlijk niet met negativiteit bevuilt. Je neemt de mensen zoals ze zijn, zonder wrok of rancune. Je hebt geen behoefte om steeds maar gelijk te hebben of om je steeds maar op de voorgrond te dringen. Maar wees alert, want ego ligt steeds op de loer om zich weer te laten gelden. Alleen als je je heel licht, heel helder en heel vredig voelt, weet je dat je vol overgave zit.


Ook als je ziek bent of getroffen door een ongeluk, is aanvaarding de beste weg. Je moet aan je lijden tijd onttrekken, er geen toekomst of verleden aan geven. Zo kun je in het Nu lijden omzetten in bewuste aandacht en er verlichting door krijgen. Door overgave worden angst en pijn omgezet in innerlijke vrede. Je komt tot het besef dat je diepste Zijn onvernietigbaar is en dat het je kwetsbare tijdelijke vorm verre overstijgt. Op deze manier maak je van je kruisiging een wonder van opstanding. Volledige aandacht is volledige aanvaarding, is overgave. Je pijn ontkennen of je ervan afwenden, helpt niet. Je moet haar onder ogen zien en helemaal voelen, maar zonder zelfmedelijden en zonder nadenken. Blijf met al je aandacht bij je pijn en geef je eraan over, laat je ego eraan sterven. Dat is de weg van het kruis gaan. Je zult er een diep gevoel van vrede door verkrijgen. En in die vrede is vreugde en in die vreugde is liefde. De weg van het kruis, de overgave, maakt je tot Niets, tot God, tot puur Zijn. Je stort je als het ware in het Niets, in de ruimte van het Grote Onbekende, in de ruimte van God.
1   2   3   4   5   6   7


Dovnload 277.26 Kb.