Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Verslag van de roeiweek in Mazurie, Polen

Dovnload 23.67 Kb.

Verslag van de roeiweek in Mazurie, Polen



Datum05.12.2018
Grootte23.67 Kb.

Dovnload 23.67 Kb.

Verslag van de roeiweek in Mazurie, Polen

Vrijdag 5 juni t/m zondag14 juni 2009
Hoe we spannende tochten roeiden over de verre Poolse meren en hoe er veel werd vergaderd en tanden gepoetst in het bijzonder door de heren van het gezelschap dat bestond uit: Alja, Annelies, Frances, George, Ite, Jacqueline, Joke, Jos, Michel, Peter, Saskia en Tjerk.
Vooraf:

Opvallend kenmerk van deze tocht was dat er zeer gedegen voorbereidingen aan vooraf gingen. Zo kregen we een uiteenzettingen van Michel over de geschiedenis van Polen en werden we ook een avond geconfronteerd met de niet erg makkelijke Poolse taal. Ook rij- en roeischema’s werden nauwkeurig uitgewerkt. De hele tocht verliep dan ook zeer soepeltjes.


Donderdag 4-6

Aan het eind van de middag werd de botenwagen opgeladen. Dat ging tamelijk voorspoedig. Er waren voldoende hulpkrachten en wijze raadgevers aanwezig. Alleen bleek de reserveband van de botenwagen lek te zijn. Frances en Saskia op pad om hem voor zessen nog te laten plakken, wat niet mogelijk bleek. Toen maar een nieuwe gekocht die helaas niet helemaal geschikt was voor het gewicht van onze botenwagen met 3 boten, totaal 750 kg. Ook Piet Gerritsen werd ingeseind en die wist in Veenendaal wel een geschikte band op de kop te tikken. De file trotserend kwam hij hem brengen. En dat ook nog aan de vooravond van zijn 80e verjaardag. Onze dank was groot en welgemeend.


Vrijdag 5-6

George, Michel en Jos vertrokken om 6.00 uur in de auto van George met de botenwagen. Peter en de dames gingen om 11.30 met het busje van start en komen om 20.00 uur behouden aan in Łagow, net over de Pools-Duitse grens. We logeerden in het pensionat Daga van mw Danuta. Gegeten in Onder de linden maar dan op z’n Pools. (Pod Lipatni??)

Stukje SMS conversatie tussen Jos en Peter:

11.39 JH: wij zijn bij Helmstedt, halverwege Dld dus. En jullie? Ook op weg?

11.48 PF: je bent al flink verder dan vorig jaar. We rijden ook en gaan nu net de A50 op. Dzien dobry.

12.48 PF: grens Dld al?!

14.32 JH: Berlijn. 600 km. Even lunchen

14.36 PF: Bad Oeynhausen. File. Ciao uit de bus

15.41 JH: Poolse grens, hoera! Und euer Freitagsstau?

15.45 PF: Bravo. Hier Hannover. Stau valt nog mee. Afkloppen.

19.35 PF: Poolse grens gepasseerd.

19.43 JH: Hebben een slaapplek in Gniezno, voorbij Poznan. Dobranoc.



Zaterdag 6-6

Na wat foto’s van het dorp te hebben gemaakt vertrokken uit Łagow. Onderweg veel snuisterijen en Pools handwerk langs de kant van de weg gezien: ooievaars, molens, kabouters en varkens. Jos & cie, al garriveerd in Jora Wielka, wendden al hun overredingskracht en vrolijke sms’jes aan om de busmensen de boodschappen in de maag te splitsen. Volgende smsjes blijken voorspellende waarde te hebben voor de grote interesse van de groep in spijs en drank:


14.00 GK: Vergeet de pains au chocolat niet

14.30 PF: Geen chleb au czekolada. Maar ook geen wodka. Voor jullie dus ook nog een klusje. Opgemaakte bedden zullen ook met gejuich worden begroet. Nu weer op weg in strzelno

14.40 GK: De wodka heeft reeds geruime tijd onze aandacht. Over de bedden horen jullie straks meer.

Na uitgebreide onderhandelingen afgesproken dat de eerst gearriveerden de bedden opmaken en de mensen in het busje de boodschappen doen. Jos ontpopt zich als de grote communicator, hij wordt de marconist van de groep. De bus kwam om 19.45 op de plaats van bestemming aan in Jora Wielka. Ontvangst volgens oud Pools gebruik met wodka, brood en zout, heel charmant. We logeren in drie huisjes op een camping: een herenhuis, een dameshuis en een klein huisje voor Frances en Saskia. Type niet chique, niet gammel maar ergens er tussen in met beperkte uitrusting. Maar knus, iedere dag leken ze wel gezelliger te worden.


Zondag 7-6

Regen in de nacht, regen in de ochtend, heel veel regen, grote plassen op het terrein. Toch geprobeerd de tijd nuttig te besteden, dus werden de clinics uitgevonden, zoals daar zijn: botenwagen aankoppelen, disselslot aanbrengen, stuurslot plaatsen, auto van George (met automaat) rijden, rijden en manoeuvreren met botenwagen en walki talkies bedienen. Naar Mikołajki gereden en daar geluncht. Aan het eind van de dag werd het droog waarna we met 7 mensen nog een paar uur noordwaarts hebben geroeid. Ite, Jaqueline en Alja wandelden vanuit M. terug naar Jora Wielka. Onderweg sloot een hondje zich bij hen aan dat al snel de naam Pieski kreeg. Het beestje kon niet mee de boot in en verliet ons de daarop volgende dag weer. ’s Ochtends zat er een doodziek vleermuisje in de badkamer van het herenhuis. Hij heeft de hele dag op de veranda onder een petje gelegen met een slap kopje. Enige dagen later is hij discreet verwijderd.


Maandag 8-6; Ruciane-Nida - Jora Wielka

Bij mooi weer met boten op de wagen naar Ruciane-Nida gereden via allerlei duistere omwegen door het bos. Nadat er eindelijk een geschikte plek gevonden was werden de boten voor het eerst in Pools water gelaten. Al vrij snel bereikten we vervolgens de Śluza Guzianka, zo’n trogvormig geval. De passage was een fluitje van een cent. Die vorm schijnt te maken te hebben met het feit dat het eventuele ijs in de winter zo’n trog minder snel beschadigt dan dat in een sluis met loodrechte wanden het geval is. In Wierzba aangelegd bij een parkje en geluncht in een belendend restaurantje. Later op de middag in Mikołajki aangelegd en via allerlei opgebroken straten zeer smakelijke wafels met veel slagroom gegeten aan de waterkant. Een stukje vóór Jora Wielka begon het behoorlijk te dreigen, we schuilden in een hoog boven het water gelegen barretje met een gammel houten terras. Prachtplek, met veel couleur locale maar het schuilen was niet nodig, de bui dreef over. Prachtig breed roeiwater op al die jezioro’s of hoe dat meervoud dan ook maar luidt. Vandaag kon Michel niet mee, begrafenis van zijn zeer bejaarde tante, we redden ons redelijk moet gezegd. Vanavond arriveerden ook Tjerk en Annelies. Hun reis verliep niet zonder haperingen, bijna was Annelies al in Weeze gestrand: ticket niet volledig uitgeprint maar met enige overredingskracht wist ze Ryanair te overtuigen haar zonder bijbetaling mee te nemen. Zodat de groep nu op volle sterkte is.



Dinsdag 9-6; Jora Wielka - Gizycko

Relaxed opgestaan want vanuit onze eigen camping vertrokken over ons eigen meer het Jezioro Tałty. Voor vertrek vanaf de steiger van Nawigator 21 blijkt er een bemanningslid te ontbreken. Jawel hoor: Tjerk. Wachten, zoeken. Hij blijkt, zonder het zelf al te weten, opgesloten te zitten in het herenhuis. Voor de rest was het vandaag een mooie tocht waarbij meren en kanalen met allerlei onuitsprekelijke namen elkaar afwisselden. Na het Kanal Szymoński aangelegd in een klein haventje waar we stuitten op een echtpaar die tot hun middel in het water stonden vissen schoon te maken. Gelopen naar een even primitief als leuk barretje bij een camping voor koffie en eigen gebakken appeltaart. Dit soort plekken wakkeren je nieuwsgierigheid naar het leven op het platteland flink aan. Voer voor antropologen en dat soort volk. Waar leven de mensen van en waarop hopen ze voor hun kinderen zijn de vragen die dan opkomen. De picknickplek was meer toeristisch maar ook erg leuk, op een (schier)eilandje onder de bomen. Als je dat vergelijkt met Nederland is het heel erg rustig op het water, weinig boten en vrijwel geen motorboten. Wel groepen gehuurde zeiljachtjes. In Giżycko aangelegd bij het Kapitanat waar we de boten op de wal konden trekken en onze losse spullen in een ruimte van het kapitanatsgebouw konden opbergen. Geweldige maaltijd. Koude gebakken vis blijkt uitstekend borrelhapje. Maaltijd (briljante soep van Ite, uitmuntende bietensalade van Alja, voortreffelijke aardappels van George, heerlijke ham van Kaufland en flitsend flambeerdessert van Peter) valt zeer in de smaak bij allen.

’s Avonds de oudejaarsavond van Saskia gevierd. Ze werd om 12.00 uur toegezongen en kreeg cadeautjes waarvan een ooievaar met jamnagellak het hoogtepunt vormde, dit alles verlicht met heel veel waxinelichtjes
Woensdag 10-6 Giżycko - Węgorzewo

Een feestdag. Na een tractatieontbijt voor Saskia naar Giżycko vertrokken voor een tocht over breed water. De jarige in een met ballonnen versierde boot. Die waren bevestigd aan een mastje dat af en toe gestreken moest worden vanwege de bruggen. We passeerden de meren: Kisajno, Sztynorckie, Mamry Male en Mamry. Eerst dreigden er wat buien maar allengs klaarde het steeds meer op. Na een paar dagen worden de reddingsvesten waar we de eerste dagen nogal secuur op waren, niet meer aangetrokken. ’s Avonds een geweldig diner met vis en aardappelen van de bbq. Gerookte vis vooraf, geweldig! Deze mannen kunnen wel koken.


Donderdag; 11-6 Węgorzewo - Kruklanki

Een heilige dag: sacramentsdag. De walploeg deed eerst wat boodschappen in Mikołajki met het oog op het afscheid van morgen. Het zit er al bijna weer op. Daarna met de auto naar Kruklanki waar George die de manschappen en de botenwagen had weggebracht al wachtte. Weer eens een echt ouderwetse processie gezien. Jongens in witte koorknapenpakjes en meisjes in witte jurkjes die bloemblaadjes strooiden. De pastoor was erg oud en moest ondersteund worden. Het baldakijn leek verdacht veel op de opbouw van het buffet van oma. Het hele dorp deed mee. Na de folklore te hebben bestudeerd vonden we met grote moeite een plekje aan het meer waar we de boten eruit konden halen. De Wielewal in elkaar gezet omdat er een slagboom met slot voor het terrein zat en we de botenwagen niet bij het water konden rijden. Met de man waarvan we dachten dat hij iets met het terrein te maken had was de communicatie buitengewoon moeizaam. Hij zat de hele tijd met een stokje allerlei aanwijzingen in het zand te tekenen waarvan wij niet begrepen of wij daar een sleutel zouden kunnen halen of dat daar de boten aan aangelegd moesten worden. We lieten het maar op z’n beloop. En wonder boven wonder werd de slagboom juist geopend op het moment dat de boten er goed en wel waren. De boten opgeladen en naar Jora Wielka gereden. ’s Avonds kreeg Jos een niet al te smakelijke maar wel religieuze taart aangeboden vanwege sacramentsdag.


Vrijdag 12-6; Jora Wielka – Ryn vv

Vanmorgen bij een straf windje uitgevaren in noordelijke richting naar Ryn, tijd ongeveer twee uur. Daar konden we de boten met moeite, want aan lager wal, goed aangelegd krijgen. In Ryn geluncht. ’s Middags was er minder wind en roeiden we in krap aan twee uur terug. Op de valreep hadden we jammer genoeg dan toch nog averij. We schampten met de Wellenwiek over een metalen paaltje dat uit het gras op de helling stak, resultaat een flinke schram. Michel en Alja gingen onmiddellijk naar de stad om reparatiemateriaal aan te schaffen, hetgeen lukte. De reparatie werd zonder omhaal verricht. ’s Avonds afscheidsdiner in Mikołajki. Heel gezellig, maar eigenlijk waren we al zo gewend aan onze dicht op elkaar gepakte diners in het herenhuis met bord op schoot, Jos sla etend uit een teiltje, dat we het, weer bij de huisjes aangekomen, nog eens dunnetjes overdeden. Michel kreeg daarbij ten afscheid enige attributen uitgereikt die zijn gezag bij de groep na ons, zouden kunnen ondersteunen. Laatste tandenpoetsscene, deze keer verzorgd door de dames.


Zaterdag 13-6 en zondag 14-6; Thuisreis

George, Jos en Saskia vetrekken per auto uit Jora Wielka, de rest van de manschappen maken de huisjes schoon en gezellig voor onze opvolgers. We worden vervolgens door Michel naar de trein in Olstyn gebracht. Daar nemen wij afscheid van Michel die nog een week zal blijven met de volgende groep. Dankzij hem zijn wij in Polen op roeitoertocht geweest; hij heeft VADA roeiers enthousiast gemaakt voor het idee om in Mazurië te komen roeien en nu zijn we verkocht! In Poznań is er wat tijd en wordt de stad verkend.Temidden van de bruiden lunchen we op het terras van restaurant Ratuszova op het oude plein. Volgt een nacht van veel couchetteleed: misselijkheid, gebrek aan frisse lucht, overstappen in een andere wagen, enz. enz. In Den Bosch nemen Annelies en Ite afscheid van de anderen. Zij blijven zitten tot Utrecht het eindpunt van deze trein, die inmiddels ruim een uur vertraging heeft opgelopen. Frances, Joke, Alja, Peter, Tjerk en Jacq reizen door naar Arnhem. Daar worden ze zondagochtend door de eerste drie en Henk van Frances opgewacht en naar Oosterbeek gebracht waar we in huize Falk onthaald werden op een door zijn dochter verzorgde brunch. Een geweldige afsluiting van een prachtige, in eendracht en harmonie geroeide tocht.


Saskia

Ite voegt nog het volgende gedicht toe van Wisława Szymborska (1923) de Poolse Nobelprijswinnaar voor de literatuur vertaling Gerard Rasch.

IN DE VROEGTE

Ik slaap nog,

maar intussen vinden er feiten plaats.

Het raam wordt wit,

de donkerte grijs,

de kamer duikt op uit de wazige ruimte,

bleke, onzekere streepjes zoeken er steun.
Achtereenvolgens, ongehaast


  • het is een ceremonie –

dagen de vlakken van wand en plafond op,

maken de vormen zich van elkaar los

de een van de anders,

de linker kant van de rechter.


De afstanden tussen de voorwerpen schemeren,

de eerste schitteringen tsjilpen,

op een glas, op de deurknop.

Het lijkt niet meer alleen zo, maar is helemaal

wat gisteren werd verplaatst,

wat op de grond viel,

wat in de lijsten past.

Alleen de details zijn nog niet

Binnen gezichtsbereik.

Maar opgelet, opgelet, opgelet,

veel wijst erop dat de kleuren terugkomen

en elk ding, zelfs het kleinste, weer zijn eigen kleur krijgt,

met nuance van zijn schaduw erbij.

Dit verbaast me te zelden, hoewel het zou moeten.

Gewoonlijk word ik wakker als verlate getuige

wanneer het wonder al gedaan is,



de dag is gevestigd

en ochtendstond magistraal in ochtend veranderd.


Dovnload 23.67 Kb.