Thuis
Contacten

    Hoofdpagina


Voedsel voor de geest

Dovnload 0.83 Mb.

Voedsel voor de geest



Pagina3/13
Datum12.03.2017
Grootte0.83 Mb.

Dovnload 0.83 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   13

7.Wie we waren--------------------------------------------------^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

Laat ons nog niet zozeer schrijven over de wegen naar de dood die de geschiedenis van de verdeling der rijkdom ons al heeft ingejaagd. Laat ons het eerst vooral hebben over het nieuwe leven dat daar telkens is uit voortgekomen…maar dat veelal werd vertrapt, afgeleid, in verwarring gebracht of omgekocht… vooraleer het tot bloei kon komen.

Laat ons eerst even stil staan bij de geschiedenis van alle mogelijke evolutie die achter ons ligt en toch ook nu nog ergens deel van ons uitmaakt…belangrijk om doen, want niet alleen de politiek, maar ook de filosofie en de godsdiensten worden tegen ons werkers gebruikt…alsof wij als 'materidealisten' geen ‘geestelijke’ visie zouden hebben :

21

de reis naar bewustzijn : eerst waren we de aparte atoom- noten van het komend kosmoslied; op de toonbalk van de ruimte

Eerst waren we de energie van alle chemische elementen afzonderlijk, gecombineerd met de wetten van de fysiche krachten. Eerst waren we dus FYSISCHE DRUK in alle te KLEINE CHEMIEVOLLE RUIMTEN die explodeerden.

Een ruimte die ontploft, GROEIT, deint uit.

Toen waren we SAMENVOEGING VAN ATOMEN tot

molekulen er was alleen de niet-lege ruimte en wij ,atomen en molekulen, we wilden groeien en klitten tesamen tot planeten.

We waren zowel minneraal als water en lucht, als het vuur van het mikro -en makro licht als elektriciteit en geluids -en andere Golven...straling.

Ons mineralenbewustzijn werd weer te DRUK, we erodeerden en verwerden voor een deel tot vruchtbare grond.

De grote ronde gouden steen, scheen heet over de aarde heen en verwekte de AFKOELING en het water, via een spel van niet tot steen gebonden atomen in de gassenether …het water als schemerzone tussen de aarde en de lucht, terwijl het licht toekeek. Fysica en chemie, mannelijk en vrouwelijk, het elektrische - en + in alles onevenwichtig of evenwichtig aanwezig…hadden de oerregels voor het ontstaan van Biologisch Leven ontworpen.

Vantoenafaan werden al die elementen en wetten personages in weer een nieuwe stap naar een anderssoortig bewustzijn… .

We werden CEL …en ontdekten dat we DELEN moesten om te OVERLEVEN. Weer was er DRUK in ons…en we lieten ons ook op dit nieuwe nivoo…graag exploderen.

Na veel oefening werden we een aantal eenvoudige, doorzichtige of groene organismen, te land of in het water.

Te land, v e r a n k e r d in de aarde, op reis van plant naar boom…in de zee, vooral

d o b b e r e n d.

Het dobberende, het schipperende, het wisselvallige, het onzekere van het leven in het water, zou de baarmoeder van het ‘LEVEN MET OGEN’ worden.

Een cel en cellenorganismen, hadden al zuurstofomzetting, voedselverwerking en afscheiding, maar o g e n nog niet.

Het bewustzijn van het VRIJE, dobberende, nieuwe leven in het Water (in de Mater), verlangde naar het zekere, in de aarde etende ,tastende bestaan der planten…en zocht naar ogen om te zien. Weer kwam er druk en verlangde het mannelijke naar verankering met het vrouwelijke.

De + en - van water en aarde verlangden naar mekaar.

Een antwoord zou dra komen… “’t hing in de lucht.”

De beweging kreeg een r i c h t i n g in de zee, een richting die staartsvingewijs heen en weer en terug ging, om in het midden te blijven staan en dan weer een nieuwe richting in te slaan. De eerste gerichte beweging in het water noemde VIS

De eerste drang naar boven, noemde KIEM

De eerste hang naar licht, noemde BLOEM

Het eerste resultaat in de lucht, VRUCHT

Het visbewustzijn vertaalde zich in cellen die gevoelig waren voor licht…de evolutie naar het eerste oog en het eerste paar ogen zette in… de beweging en de richting perfektioneerden zich, hun bewustzijn wou aan land, eerst zonder poten. Het spel van veranderen en zich om ’t er best aan de omgeving aanpassen, werd geboren uit de drang naar benen, want wortels waren er al : de mutaties naar het gaan en staan toe, schiepen de dimmensie landDIER, als uit een drang van bepaalde vissoorten die zich te koudbloedig voelden.

22

Werd iets te groot , te onaangepast of overbodig, het viel weg…zelfs nieuwe landschappen en klimaten onderbraken ook hun evolutie nooit. Atomen en cellen vernieuwden zich voortdurend in het AL.



Op het allerlaatste van die reis werd ik dus een mensaap…en meer en meer een mens naarmate ik me over geboorte, zijn en hebben…en dood verwonderde. BESCHOUWING en VERWONDERING brachten ook ANGST, want ook DENKEN over tekort en teveel aan voedsel, goederen en zelfs liefde … .

Jaloezie en trots en hebzucht, nijd en egoisme, ijdelheid, minderwaardigheid, overbezorgdheid ontloken als de tegenpolen van de positieve menselijke deugden …in een wereld opgebouwd door het bewustzijn van cellen, zover verwijderd van de allereerste filosofie van de cel : het delen van overvloed…maar ook het richting kiezen , het funktioneren in een geheel en het niet overdadig consumeren, het opdoen van kennis en wijsheid.

Misschien had de enorme taakverdeling binnen een organisme tot zo’n specialisatie van organencellen geleid, dat niemand eigenlijk nog de band met de kollektieve boodschap aanvoelde : produceren, delen en matig genieten van het ‘genoeg’.
Afzonderlijk bestaan, kon minder en minder, we werden SAMENLEVING, met zoals in een ander lichaam, een geschiedenis van hierarchieën .

Eerst produceerden we net genoeg wat we nodig hadden en deelden. Toen maakten we meer en meer overschotten en vochten erom.

De winnaars werden onze leiders in een STAMMENSTRIJD om meer. Stammen werden koninkrijken, met de clerus, adel en burgerij als leiders en managers van een slaven- en herenmaatschappij. Wie een venster op het spirituele wou, werd d’een of d’ander Kerks geleerd, een taal voor diegenen die het echt kontakt met de natuur en hun eigen hadden verleerd en wiens organisaties heelder helende teksten verborgen en verboden en de betekenis van woorden verdraaide.

Hun Christus had zowel een broer en een zus als een vriendin als wij. Hun woord ‘maagd’ betekende oorspronkelijke iemand die niet alleen met uiterlijke ,maar ook met innerlijke dingen bezig is.

Alles had zijn nut, want bleef verandering en vooruitgang dienen : er moest geslaafd, gebeuld, gebeden en gevochten worden, want het kapitalisme ging de wereld ekonomisch aan mekaar smeden… en in iedereen de droom om steenrijk te worden wakker maken; want dan kon je eerst leven.

De hierarchieën werden ingewikkelder en de STAAT het instrument om als heersende klasse aan de macht te blijven.

We waren jager, boer, slaaf, ambachtsman, bedrijfsleider, proleet, ambtenaar.

We waren ruiler,handelaar,fabriekseigenaar, anonieme aandeelhouder, uitbuiter, spekulant.

We hadden innerlijke problemen,famillieruzies en burentwisten, maar ook stammengevechten, adellijke veldslagen en imperialistische staatsoorlogen…met vele emotionele, religieuse ,nationalistische of socio- ekonomische redenen, maar op politiek vlak altijd met KLASSEbelangen als ekskuus.

We waren opperhoofd, stalknecht, ridder, soldaat en generaal…en veel te weinig militant voor de werkende klassen.

We waren dorpsoudste, tovenaar, priester en uiteindelijk

Onze Eigen Tempel en Genezer Temidden Anderen.

Onze eigen innerlijk observator. Ons eigen naar buiten kijkend

Bewustzijn.

We waren tollenaar, torenwachter, ambtenaar, douanier…en wanneer worden we grenzeloos ?

23

Wanneer de echte wereldvrede…wanneer een groot deel van de ekonomie van iedereen zijn zal…en wij wijze en solidaire mensen.



We waren klerus, adel, burgerij, burgerlijk demokraat of syndikalist in al die bonte kleuren van die schijnbaar ongenaakbare burgerlijke partijen.

We lieten ons opdelen in fascisten en anti-fascisten , in links-burgerlijke en rechts-burgerlijke partijen en zo konden telkens de burgerlijk demokratische oorlogen om het gehaaiste imperialisme aan de macht te brengen, blijven voortduren, tussen alle mist over vrede en verkiezingen door.

Al die oude vormen dienen het oude; het is tijd voor een kollektief alternatief, want iedereen heeft het recht en de plicht om in de beste voorwaarden aan alles deelachtig te zijn.

Om deze verre reis zonder einde af te ronden nog dit :



7 kleuren en de kracht van intens innerlijk licht

de lichtatomen stralen ze ons.



7 dagen en de weelde van tijdloosheid

de beweging der planeten schenkt ze ons



7 klanken en het comfort van de stilte

tonen ons telkens weer een andere expressie



7 kunsten en het orgasme van het scheppen

gebracht door artiesten in zielelijf en materie



7 chakra’s versmelten in het hart

in ’t bijzijn van de liefde en de intuitie



5 zintuigen brengen het zien, het horen , het ruiken, het smaken, het tasten korterbij; het zesde inwendige zintuig laat ons gloeden en piijnen aanvoelen, het zevende zintuig, het zintuig van het innerlijke geestesleven dat belichten, berichten en richten wil.

Hoogachtend : DE BEWUSTZIJNSENERGIE DIE WE VANUIT ONS KOLLEKTIEVE VERLEDEN ONDER ANDERE VIA DE VORIGE GENERATIES HEBBEN MEEGEKREGEN,

Strevend naar meer kwaliteit.

8.NU

Elke situatie die zich in het 'nu' bevindt bevat een betekenis die het dichtst bij de realitieit staat. De realiteit echter, is een enorm complex gegeven dat ik al op veel manieren proberen beschrijven heb...en om soms ondoorgrondelijke redenen met het verleden verbonden is. Vertrekkend vanuit het verleden probeerde ik op een aantal verschillende literaire manieren, praktisch en theoretisch aan te tonen vanwaar de menselijke geest vandaan kwam en hoe hij zich probeert te ontwikkellen, persoonlijk zowel als kollektief. Welke fasen de kollektieve evolutie van de mensheid ook nog doormoet, één vraag blijft open, een vraag die ieder van ons in zijn innerlijke communikatie met zichzelf dient te beantwoorden : "welke is de rol die mij in het geheel van wat het leven te bieden heeft, is toebedeeld " ? Hoe meer mensen de verantwoordelijkheden die deze vraag oproept,begijpen... des te beter onze kollektieve toekomst.

In wat volgt zal ik die vraag voor m'n eigen proberen vertalen. Als ik me soms hard en cynisch zal uitlaten is dat omdat er grenzen zijn aan begrip hebben voor het veelal te passieve leven dat verschillende maatschappelijke groepen en ook wijzelf ons eigen opdringen.
24

Om de wereld een betere plaats te maken, moet je de rol van het geld en de politiek veranderen. Of dit lukt, hangt niet alleen af van ons inzicht in de rode draad in de geschiedenis of van onze bekwaamheid ons te organiseren…maar ook van onze innerlijke wereld …zijn we reeds emotioneel sterk genoeg om ons deel van het werk te doen…zonder de discipline die ons door onze al of niet anonieme werkgevers opgelegd wordt ? Nee . Wat niet wil zeggen dat er geen ander systeem buiten geld en burgerlijk parlement mogelijk zou zijn .

Maar moeten we niet eerst ook snappen wat de zin van het leven in z’n geheel genomen is ? Aan de ene kant een reis van armoede naar welvaart en aan de andere kant een bewustzijn dat meer in het teken van de ontwikkeling van de eigen sterkte van de ziel staat .

Het is niet de bedoeling van ‘t leven om je te pletter te werken aan de kadans van een syseem dat in vraag zou moeten worden gesteld.

Het is niet de bedoeling om onze persoonlijke relaties in haatspelletjes te laten verworden. Met inzicht en begrip en weten wat je zelf wil kan je veel oplossen.

Het is niet de bedoeling van innerlijk een soort machinaal leven te leiden ; we moeten onze innerlijke stem leren begrijpen. Waarom ? Soms zal je overvloedig weten waarom ; andere keren totaal niet meer hoe je van de ene naar de andere situatie geleid wordt of nog in kringetjes moet draaien tot de volgende doorbraak.

Is ons leven niet een gezamenlijk iets en kan je je leven alleen maar plannen in funktie van hoever diegenen rond je met hun ontwikkeling staan ?

Ik heb de vraag gesteld ; zal ik in wat er de volgende dagen met m’n leefwereld gebeurd ; de antwoorden krijgen ?


9.HET POSITIEVE DAT HET NEGATIEVE NIET VOEDEN MAG
IN DEN BEGINNE WAS ER DE RUWE ONBEWUSTE ENERGIE

ALLES WAS ENERGIE/ALLES IS ENERGIE/ALLES WORDT ENERGIE

ENERGIE IS ER OMDAT IETS ZONDER VORM EN INHOUD NIET KAN

MATERIE WERD GESCHAPEN DANKZIJ HET SPEL VAN + EN -

HET BIOLOGISCHE LEVEN WERD VERWEKT DOOR DE MATERIE

HET EMOTIONELE LEVEN ONLOSMAKELIJK één MET DE BIOLOGIE

HET SPIRITUELE, RESULTAAT VAN DE DRIE VORIGE PERSONAGES
HET SPIRITUELE =

=IN OORSPRONG DUS HET BEWUSTZIJN VAN DE MATERIE ZELF

=DE GENETISCH VERTAKTE DOORGEGEVEN EMOTIONELE ENERGIE

= LICHTENERGIE, GEBOUWD OP GELOOF IN DE KERN, POSIT.KRACHT

=EEUWIG ONLOSMAKELIJK; IS BRUG, IS OP z’n STERKST…

NIET MEER GEBONDEN…

=BEWUSTGEWORDEN OORSPRONKELIJKE ENERGIE
NEGATIEVE EMOTIES ZIJN VOORBESTEMD ZICHZELF OM TE POLEN

IN DIT PROCES PROBEREN ZE HET POSITIEVE UIT TE BUITEN

IN PLAATS VAN ZICH OP EIGEN KRACHT VH NEGATIEVE TE ONTDOEN

VANUIT EEN ONVERSCHILLIG EVENWICHT KAN ’t POSITEVE WEERSTAAN ALS HET ZIJN POSITIEVE KRACHT IN DE RICHTING VAN HET NEGATIEVE STUURT. ZONIET VERSTERKT HET NEGATIEVE ZICH

TOTDAAR DE THEORIE.

25

IN DE PRAKTIJK IS HET POSITIEVE OOK MEELEVEND, BEHULPZAAM



MAAR ’T IS EEN KLEINE STAP VAN MEELEVEND NAAR MEELIJDEND

…en DAN BEGINT DE SPIRAAL NAAR BENEDEN,

WAARUIT HET POSITIEVE ZO ZELDEN VERSTERKT KOMT

HET POSITIEVE MOET ZICH POSITIONEREN; zijn doel voor ogen houden…

WANT HET NEGATIEVE WEET NOG NIET OVER WELK DOEL HET GAAT
HET ZOEKEN NAAR VOEDSEL LEIDDE TOT SAMENWERKING

SAMENWERKING LEIDDE OOK TOT UITBUITING EN EKONOMIE.

UITBUITING ALS NEGATIEVE EMOTIE EN EKONOMIE ALS POSITIEVE…

WERKTEN SAMEN IN DE RICHTING VAN ONTWIKKELING.

DIE ONTWIKKELING OP HAAR HOOGTEPUNT MOET ZICH NU…

VAN DIE UITBUITING WEER ONTDOEN..OM DE MISERIE TE STOPPEN.

ALS DE VERONTWAARDIGING OM HET ONRECHT ZICH NIET IN DADEN

…EN ORGANISATIE OMZET…KAN DIT NIET.

WIJ HOUDEN AAN ONZE VOORDELEN VAST EN DURVEN DE GROTE

HEBZUCHTIGEN DIE DE EKONOMIE IN HANDEN HEBBEN NIET IN

VRAAG STELLEN…WIJ BLIJVEN HET NEGATIEVE VOEDEN.

HEBZUCHT LEIDDE TOT POLITIEKE ORGANISATIE…

VERWEER ERTEGEN OOK

IEDERE KEER HET VERWEER TOEGAF AAN DE HEBZUCHT

WERD DE ORGANISATIE ERVAN VERPLETTERD OF ONTAARDE…

WERDEN DE OORLOGEN EN DE KOLLABORATIE MET DE HEBZUCHT voorbereid

ZOALS OOK ONS DAGELIJKSE LEVEN DAT VAN IN DE NACHT AL WORDT

WORDT JEZELF




10.Het oorspronkelijke in ons

Als je er vanuit gaat dat er voor elk gevolg een oorzaak bestaat, een standpunt waaruit de logika geboren werd; dan kan je jezelf ook afvragen welke ontstaansoorzaak de allerkleinste deeltjes in de materie gehad hebben.

Je kan dan bijvoorbeeld veronderstellen dat er een oerenergie moet zijn die die allerkleinste bouwstenen moet hebben voortgebracht...en je kan altijd blijven doorvragen 'wat was er dan voor die oerenergie..'? .enz.... Als het antwoord louter en alleen in de fysika ligt, zal het gevraag nooit ophouden en het antwoord altijd worden uitgesteld.

Net zoals je het kleinste deel van de materie wetenschappelijk kan zoeken, kan je ook binnen je eigen naar het warmste binnenste van je wezen zoeken : dat gevoel van goedheid binnen jezelf, van liefde en niet van haat ; zou niet alles van daaruit ontstaan en bij het 'vergaan' er weer in opgaan...en op welke manier kan dat gevoel weer in anderen opstaan ?

Vanwaar komt dan de haat ? Vooreerst, is het goede; niet in zijn symbolische, maar stoffelijke betekenis misschien hetgeen aan de big-bang voorafging, het benaderen van NUL , een leeg volume dat niet kan bestaan en ontplofte en zich samen met de materie door het zich vormende heelal verspreidde ? Onze niet opgeloste negatieve

emoties, voor een deel genetisch erfgoed, voor een deel opvoeding en maatschappij, gekoppeld aan onze inbreng; zijn materie die nog niet 'gepolijst' is.

Als die bron van de oorsprong van alles; ook de natuur; de liefde is; probeert die bron dan ook niet zijn schepping te plannen en te dirigeren; zodanig dat wanneer we de geschiedenis van de mensheid of ons persoonlijke leven zelfs overschouwen; we toch moeten toegeven dat er veel symbolische boodschappen achter verborgen gaan ?

26
Natuurlijke, het goede ondervindt tegenstand in deze grofstoffelijkere wereld...maar is het overwinnen van die weerstand niet de opgave en de uiteindelijke zin van dit leven ?

Voor ik insliep, zat ik met een vraag waarvan ik stiekem hoopte dat het antwoord mij via interpretatie van droombeelden duidelijker zou worden. Ik vroeg me af waar iemand die maar een achttal weken oud embryo is kunnen worden, zich nu bevond. Ik droomde van m'n vader die stervende was en die in een laatste helder moment aan z'n broer vroeg of hij hem niet moest meenemen naar waar hij ging.

Zo van '' ' t is mooi geweest, laat ons nu maar echt op pensioen gaan ''.

Ik wist 's morgens voor ik dit schreef de droom nog wel; maar de vraagstelling errond; was ik vergeten. De vraag kwam terug terwijl ik dit stuk schreef, en beantwoordt tevens de vraag naar het leven na de dood : terug naar het oorspronkelijke, naar de bron.

In hoeverre die bron iets individueels of kollektief is, kan niemand zeggen.

In hoeverre kunnen wij mensen ingrijpen in iets wat op onze weg ligt ? Soms wijzen we de dingen die op onze weg liggen af en maken er een bocht omheen, maar kunnen we ze ontwijken zonder onszelf te schaden ? Doen de dingen die ons moeten overkomen zich dan niet in andere omstandigheden met andere mensen voor ?

Is niet datgene waar we schrik voor hebben onze ware uitdaging ?

Het goede als 'oorspronkelijke bron' is dus ook materie; maar met wetten die haast zoals symboliek of inspiratie of intuitie of zo zijn. Eeuwig, want elektronen zijn onafbreekbaar. Energie verdwijnt niet , maar verandert van vorm.

In welke richting gaat de geschiedenis van de mensheid op psychologisch, ekonomisch, filosofisch, sociaal en politiek gebied evolueren...en hoe ? Technologisch is haast alles mogelijk geworden; politiek hinken we achterop. In de welvarenste delen van de wereld verstikt die welvaart (net zoals armoede dat kan) onze culturele weerbaarheid. Op steeds stijgender wijze verbrassen diegenen die ons zogezegd vertegenwoordigen de middellen nodig voor de uitroeiing van armoede en oorlog en voor het behoud van een gezond leefmilieu.

De bedoeling van de geschiedenis is een tijdperk te scheppen waar eenieder de kans heeft van zich met zinnige dingen bezig te houden : nuttige produktie, kunsten, wetenschappen, dienstverlening... . Bewust ingrijpen in de geschiedenis wordt meer en meer een noodzaak. Blindelings de discipline die het grootkapitaal ons oplegt blijven volgen, wordt een drugprincipe dat ons...op welke termijn(?) zuur kan opbreken.
11.Waarom nog schrijven ?

Ik laad m'n gsm op en de biep verzekert me dat al de elektrodraden in m'n huis nog altijd met de bron verbonden zijn. Ben ik eigenlijk nog wel wel goed met de bron van alle energie verbonden ? Zijn mijn mogelijke oorzaken van kortsluiting weggenomen ?

Ik denk van wel, want sinds een paar dagen ervaar ik een zalige rust in m'n eigen.

Een onverschillig evenwicht. Ik probeer me door niets of niemand uit m'n evenwicht te laten brengen. De duizenden draden tussen mij en de wereld mogen mekaar alleen daar raken waar ze geen kortsluiting kunnen opleveren. Je zou die draden ook gewoon kunnen doorknippen en alleen nog afhankelijk zijn van de rechtstreekse verbinding met de bron. De bron zelf blijft echter ook zijn andere klanten van stroom voorzien en knipt alleen als het niet anders meer kan...en ik, ik kan niet anders doen dan wat de bron doet, want eigenlijk lijken we op mekaar. Hij is een soort eeuwig 'mij' die alleen heel goed in mij afdalen kan, als ik me goed voel; hoe minder weerstand ik tegen hem heb, hoe meer electriciteit dat er door me stromen kan, net als bij de natuurwet van Ohm himself.

Het leven van Ohm, ten dienste van de wetten van het 'hoe' van het stromen.

Mijn leven, ten dienste van het 'waarom' van de stroom.

Door alles kan je elekriciteit laten gaan. Zo vertelde ook de telefoonstoringslichter-

27

leraar die ons wat elementaire dingen over elektriciteit bijbracht. Alles en iedereen heeft ook een bepaalde weerstand. Hoe lager je weerstand, hoe meer electriciteit er door je kan. Ik interpreteerde dat laatste als 'hoe gevoeliger je bent'. Dat kwam zo. De leraar had de weerstand van een melkfles en een paar andere objecten gemeten, toen hij met de subjecten, zijn twaalf leerlingen begon. Ik noteerde de resultaten. Er waren er een zestal tamelijk hoge en een zestal met een tamelijk lage, waarvan ikzelf de laagste waarde had. Gewoon gevoeliger voor bepaalde observeringen die voor de rationelen meer zogzegd maar 'detail' waren.



Nu was het me voordien al opgevallen dat er een zestal onder ons eerder tot de overwegend hun linkerhersenhelft gebruikenden en een zestal meer hun rechterhersenhelft gebruikenden behoorden. De eerste groep was beter in wiskunde, de andere hield meer van literatuur en menswetenschappen. De meer rationelen waren minder 'mals' dan de meer 'intuitieven'. De intuitieven trokken zich meer dan goed voor hen was het lot van de lijdende mens aan, de rationelen zorgden er wel voor dat ze hun eigen broek niet zouden scheuren. Intuitieven en rationelen zijn zowel onder mannen als vrouwen te vinden. Soms geeft de ene groep er bij momenten of tijdelijk de voorkeur aan hun andere kant te laten overwegen. Aantrekking en afstoting op z'n subtielst.

De levensingesteldheid van de overwegend rationelen was er één van vasthouden aan de zekerheden die het leven te bieden heeft : geld en bezit, geloof in alles wat bewijsbaar was. Je had een gamma tussen gematigd rationelen en fanatiek rationelen, net zoals je dezelfde indeling bij de intuitieven had. In hun eerlijke momenten ontdekte ik dat beide groepen wel iets meer de andere groep wilde zijn.


Als schrijver kom je, nadat je alle mogelijke literaire disciplines hebt beoefend, tot de vaststelling dat je eigenlijk het meest de realiteit kunt benaderen op het moment van de beleving zelf. Eigenlijk kan je het meest diepmenselijke boek niet schrijven, want dan zou het moeten gaan over jezelf en de mensen die je zelf kent...en ons leven is nu eenmaal ons leven...te zeer in vanlles vertakt en aan wortels trekken doet alleen een boom precies geen pijn. We willen het om bepaalde redenen niet in de diepte delen met mekaar...de kleine dingen van dag tot dag zijn al voldoende.

Je kan tot in detail een heel hoofdstuk schrijven over je honden die uitgebroken zijn en die in de geburen op kippenjacht geweest zijn, maar één zin uit het dagelijkse leven is al subliem genoeg; een broer die voor een andere broer een bericht neerpent : 'Stephen, spring je fiets maar op, de honden hebben bij Mit zes kiekens doodgebeten".

Realiteit is altijd beter dan roman.

Toch wil ik via m'n schrijven nog een aantal dingen meegeven. Ze passen ieder voor zich in één van de drie schuiven van de kast van het leven.

De eerste schuif : waar komt het leven vandaan en is het biologische leven eindig ? Ik kon deze vraag enerzijds via de wetenschappen beantwoorden en als je dat wil doen, dan zul je voelen welk een krachten de eerste cel in mekaar staken en verbaast zijn over hoe het mogelijk was dat al het andere gebeurde. Dan ontdek je ook dat vóór de deling van cellen als voortplantingsorganisme en vóór de uitvinding van de twee sexen er nog een andere soort voortplanting moet zijn geweest ,

(zie 'er was dus toch leven na de dood')

De tweede schuif : de geschiedenis van de stoffelijke instandhouding van maatschappijen, of het sociale en politieke.

Ga eens langs een niet verharde, hellende landweg zitten als het geregend heeft en kijk naar het bergachtige landschap met de veelkleurige toppen en keien onder je voeten waartussen de mieren op de droge rivierbedding met hun overleven bezig zijn.

Onze huidige manier van tegen politiek aan te kijken als 'toevallige' passieve getuigen, gaat die blijven duren ? Hoe kunnen we armoede en oorlog de wereld uithelpen ? 28

De derde schuif : hoe zitten we psychologisch in mekaar ? Waarom is de man-vrouw verhouding niet altijd even makkellijk...om het zacht uit te drukken ?


12.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   13

  • Om deze verre reis zonder einde af te ronden nog dit
  • 9.HET POSITIEVE DAT HET NEGATIEVE NIET VOEDEN MAG
  • 10.Het oorspronkelijke in ons
  • 11.Waarom nog schrijven

  • Dovnload 0.83 Mb.